หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ไม่ขัดข้องหากจะมีการนำเอารัฐธรรมนูญฉบับ 2540 เข้ามาเทียบเคียงเพื่อแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 2550 ทั้งนี้ได้เสนอแนะว่าไม่อยากให้การแก้ไขรัฐธรรมนูญเป็นไปเพื่อเอื้อประโยชน์ต่อพรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่ง
นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ เปิดเผยภายหลังการเข้าร่วมประชุมคณะกรรมการสรรหาตุลาการรัฐธรรมนูญ ได้กล่าวสนับสนุนการแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 2550 และไม่ขัดข้องหากมีการ
นำเอารัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 มาเทียบเคียงเพื่อปรับแก้ไขตามความคิดเห็นของนายกรัฐมนตรี
ทั้งนี้มองว่าหากจะมีการปรับแก้จริงๆ ก็ควรที่จะดูที่ปัญหาเป็นหลัก ไม่ใช่เพื่อปรับแก้เพื่อเอื้อผลประโยชน์ให้กับพรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่ง ทั้งนี้ยังเห็นด้วยกับการตั้งคณะกรรมาธิการขึ้นมาเพื่อเปิดรับฟังความคิดเห็น พร้อมทั้งเสนอแนะรับฟังความคิดเห็นอย่างรอบด้าน จากภาคประชาชน ภาควิชาการ ภาคเอกชน อาทิเช่น สถาบันพระปกเกล้า แต่ไม่จำเป็นที่จะต้องลงประชามติก็ได้ (24/03/51)
เพื่อไทย
เพื่อ ประชาธิปไตย ขับไล่ เผด็จการ
Tuesday, March 25, 2008
อภิสิทธิ์ แนะอย่าแก้ รธน.เพื่อพวกพ้อง
เข้าตาจน [25 มี.ค. 51 - 18:00]
ประเด็นการแก้รัฐธรรมนูญเพื่อให้หลุดจาก กับดักยุบพรรคการเมือง ที่จุดพลุขึ้นมาโดยแกนนำ พรรคพลังประชาชน ดูจะเป็นเรื่องร้อนขึ้นมาอย่างทันทีทันใด เปิดปุ๊บติดปั๊บ ถ้าตัดเรื่องของการ ดัดจริตหรือสร้างภาพออกไป ผมว่าร้อยทั้งร้อย ทุกพรรคการเมืองเห็นด้วยทั้งนั้น
แม้แต่ประชาธิปัตย์เองก็เถอะ
เพราะการลงโทษพรรคการเมืองและนักการเมืองถึง ขนาดยุบพรรคการเมืองดูจะหนักไปหน่อย ไม่มีประเทศไหนในโลกเขาทำกัน ไม่เฉพาะฆราวาสเท่านั้น พระสงฆ์องคเจ้าก็สนใจเรื่องนี้มีจดหมายมาแสดงความคิดเห็นกับผมว่า ขนาดเจ้าอาวาสทำผิดกฎสงฆ์ ปาราชิก ร้ายแรงแค่ไหนก็ไม่เห็นต้องมีการยุบวัด
เจ้าอาวาสติดคุกแต่วัดต้องยังอยู่
เพื่อที่จะให้ศาสนาดำรงต่อไปได้ เป็นที่พึ่งทางจิตใจของประชาชน ไม่อย่างนั้นชาวบ้านก็ว้าเหว่แย่ ถ้าถามผม ก็ไม่เห็นด้วยกับการยุบพรรคการเมืองเพราะจะเป็นการทำลายระบบพรรคการเมืองให้อ่อนแอ แต่จะตัดสิทธิทางการเมืองหัวหน้าพรรค คณะกรรมการบริหารพรรคหรือสมาชิกพรรคที่ทำผิดก็ว่ากันไป
แต่ไม่ควรจะยุบพรรค
นั่นก็เป็นอีกประเด็น ต้องแยกออกจาก การจะแก้รัฐธรรมนูญ ของพรรคการเมืองในเวลานี้ ผมมองที่ เจตนาบริสุทธิ์หรือไม่บริสุทธิ์ ถามหน่อยเถอะถ้าไม่มีเรื่องของ คดียุบพรรคการเมือง จะคิดแก้รัฐธรรมนูญกันแบบสายฟ้าแลบอย่างนี้หรือไม่
เจตนาจะเอาตัวรอดอย่างเดียว
ดังนั้น ความจริงใจที่จะแก้รัฐธรรมนูญอย่างที่พูดเอาไว้ คงได้คำตอบกันแล้ว ถ้าไม่เข้าตาจนจริงๆ คงไม่มีการขยับเขยื้อน อาจเพราะกลัวว่า จะมีการเลือกตั้งเร็ว หรือเพราะกลัวการเปลี่ยนแปลงได้เปรียบเสียเปรียบทางการเมืองหรือเพราะกลัว ว่าคนในบ้านเลขที่ 111 จะหลุดออกมาอาละวาดดับรัศมีก็ว่ากันไป
ยิ่งจะให้ แก้รัฐธรรมนูญแค่ประเด็นเดียว คือมาตรา 237 ว่าด้วยการยุบพรรคการเมืองด้วยแล้ว ยิ่งเห็นเจตนาที่แท้จริง ไม่ใช่ผมไม่อยากให้แก้รัฐธรรมนูญฉบับนี้ ตรงกันข้ามอยากให้แก้ใจจะขาด ยิ่งเป็นผลผลิตที่มาจากเผด็จการด้วยแล้วผมค้านหัวชนฝามาตั้งแต่ต้น
แต่ต้องแก้ทั้งฉบับ
แก้ในประเด็นที่เป็นอุปสรรคและขัดขวางต่อวิถีของระบอบประชาธิปไตยและจำเป็นที่สุดก็คือ จะต้องให้ประชาชนมีส่วนร่วมมากที่สุด ไม่ใช่จับใส่พานเอาไว้เรียบร้อย แล้วจู่ๆมายัดใส่มือชาวบ้านโดยไม่มีทางเลือก ให้ลงประชามติแบบมัดมือชกอย่างนั้นก็ไม่ใช่ ประชาธิปไตย
ทั้งขั้นตอนวิธีการและจิตวิญญาณของคนที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ผมรับไม่ได้อยู่แล้ว แต่การแก้รัฐธรรมนูญจะต้องอยู่บนผลประโยชน์ ส่วนใหญ่ของประชาชนและเพื่อประชาชนไม่ใช่เฉพาะแก้ผ้าเอาหน้ารอดให้นักการเมืองเท่านั้น ความจริงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คือรัฐธรรมนูญต้องการดัดนิสัยนักการเมืองขี้โกง ถ้าโกงแล้วมาแก้ให้หลุดทุกครั้งก็ไม่สะเด็ดน้ำ กฎหมายก็ไม่ศักดิ์สิทธิ์ จุดอ่อนก็คือว่าไม่ควรไปลงโทษที่พรรค
ต้องเล่นที่คน.
หมัดเหล็ก
คอลัมน์ คาบลูกคาบดอก
รัฐบาลต้องนำร่อง [25 มี.ค. 51 - 18:03]
แผนเร่งด่วนแก้ไขวิกฤติแดนใต้ ที่รัฐบาล ศอ.บต.และฝ่ายความมั่นคงเห็นชอบให้ประกาศเป็นแผนปฏิบัติการ “สูตร 9-3-3-5”
โดยแยกเป็นแผนพัฒนาเศรษฐกิจ 9 ด้าน แผนพัฒนาสังคม 3 ด้าน แผนพัฒนาทรัพยากร 3 ด้าน และแผนพัฒนาการเมืองอีก 5 ด้าน
หลักการก็คือ การพัฒนาเศรษฐกิจที่เหมาะสมจะช่วยลดความไม่สงบที่เกิดขึ้น!!
ดูในภาพรวมก็ไม่แตกต่างจากแนวทางรัฐบาลทักษิณ และรัฐบาลสุรยุทธ์ ที่เคยประกาศนโยบายมาในช่วงแรกๆ
ยกเว้น...กำหนดเป้าหมาย อนุมัติงบประมาณ ผู้รับผิดชอบ และระยะเวลาดำเนินการแต่ละด้านชัดเจนมากขึ้น
“แม่ลูกจันทร์” หวังว่าจะมีการนำแผนเร่งด่วน “สูตร 9-3-3-5” ไปเร่งฟื้นฟูเศรษฐกิจ การลงทุนใน 3 จังหวัดภาคใต้อย่างจริงจัง
เพราะ 3 ปีที่ผ่านไป 3 จังหวัดภาคใต้ กลายเป็น “พื้นที่ตายซาก”!!
ไม่มีการลงทุนใหม่ ไม่มีการขยายธุรกิจ ไม่มีการท่องเที่ยว แม้แต่โครงการก่อสร้างต่างๆ ทั้งของรัฐและเอกชนก็หยุดชะงักเหี้ยนเต้
พี่น้องประชาชนเดือดร้อนทำมาหากินอะไรก็ไม่ได้
ถ้าขืนปล่อยไปอย่างนี้ก็เจ๊งสนิทน่ะซีพระคุณท่าน
“แม่ลูกจันทร์” จึงเห็นด้วยที่รัฐบาลจะเป็นฝ่ายลงทุนสร้างธุรกิจขนาดใหญ่นำร่อง โดยเฉพาะโครงการจัดตั้งศูนย์กลางอุตสาหกรรมอาหารฮาลาลส่ง ออกครบวงจรให้กองทัพเป็นผู้รับผิดชอบฝ่ายผลิต เชิญภาคธุรกิจเอกชน ที่มีความเชี่ยวชาญด้านตลาดเข้ามาถือหุ้น
และใช้แรงงานจากคนในพื้นที่
เพราะถ้าจะให้ฝ่ายเอกชนลงทุนเองทั้งหมด ก็เท่ากับให้เอกชนแบกรับความเสี่ยงไปทั้งดุ้น!!
ข้อสำคัญ...ในอดีตเรามีโรงงานอุตสาหกรรมผลิตอาหารของกองทัพ เช่น อาหารกระป๋องตราสามทหาร หรืออาหารสำเร็จรูปของ อสร. ที่เคยสร้างชื่อเสียงไว้อย่างยอดเยี่ยม
นอกจากศูนย์ผลิตอาหารฮาลาล ยังมีอุตสาหกรรมยางครบวงจร และโรงงานผลิตปาล์มน้ำมันเป็นพลังงานทดแทน อยู่ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจด้วย
ถ้ารัฐบาลเป็นตัวนำร่องอุตสาหกรรมทั้ง 3 ด้าน จะสามารถฟื้นฟู 3 จังหวัดภาคใต้ให้พ้นจกสภาวะตายซาก
ส่วนยุทธศาสตร์ และยุทธวิธีในการรับมือกับโจรก่อการร้าย และรักษาความปลอดภัยในพื้นที่ ต้องปล่อยให้ฝ่ายความมั่นคง ซึ่งมี ผบ.ทบ. “พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา” และ ผบ.กอ.รมน. ภาค 4 เป็นผู้รับผิดชอบ
ฝ่ายการเมืองไม่ควรเข้าไปล้วงลูกให้วุ่นวายขายปลาช่อน
ถึงขณะนี้เหตุความรุนแรงรายวันยังเกิดขึ้น แต่แนวโน้มชี้ชัดว่าลดลงอย่างต่อเนื่อง
เพราะชาวบ้านก็เบื่อเซ็งกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
พี่น้องประชาชนส่วนใหญ่ต้องการให้เกิดความสงบสุขกลับสู่ชายแดนใต้ และร่วมมือแจ้งเบาะแสความเคลื่อนไหวของโจรแบ่งแยกดินแดนมากขึ้น
การใช้มาตรการเชิงรุก ปิดล้อมตรวจค้น พื้นที่เป้าหมายแบบเอกซเรย์ จนสามารถจับกุมแกนนำ และกองกำลังอาร์เคเค ก็ประสบความสำเร็จเกินคาด
ความล้มเหลวในอดีตเป็นบทเรียนทำให้เจ้าหน้าที่ปรับยุทธวิธีในการ รับมือกับโจรได้อย่างมีประสิทธิภาพ
โจรมันจะขยับทางไหน ก็เริ่มดักทางได้ ดีขึ้น
“แม่ลูกจันทร์” มองโลกในแง่ดีว่า ภายในสิ้นปีนี้ สถานการณ์ชายแดนใต้จะลดความรุนแรงลงอย่างมาก
และภายใน 5 ปีข้างหน้า วิกฤติไฟใต้ อาจจะดับมอด??
แต่ในช่วงที่สถานการณ์ยังไม่นิ่ง รัฐบาลไม่ควรผลีผลามเปิดการเจรจากับฝ่ายใดทั้งสิ้น
เพราะจะทำให้ปัญหาภายในของไทยถูกขยายผลเป็นปัญหาระหว่างประเทศ!!
รัฐบาลก่อนเคยเจรจาผิดตัวมาแล้ว เสียรังวัดไปบานแห้ว
เราต้องรัดกุมเอาไว้ก่อน...เพราะถ้าพลาดแล้วแก้ยาก.
“แม่ลูกจันทร์”
คอลัมน์ สำนักข่าวหัวเขียว
“จาตุรนต์” มวยเชิงสูง [25 มี.ค. 51 - 02:42]
“อยากจะแก้ทั้งฉบับ แต่อยากให้เร็ว ดังนั้น จะแก้มาตราที่มีปัญหา”
ในลีลาลุยซัดกันแบบเต็มเหนี่ยวของ “ลุงหมัก” นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี ตั้งท่าหยิบเอารัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 เป็นต้นแบบประกบ
อะไรที่ไม่ดีเอาออกไป ส่วนที่ดีเก็บไว้
กัปตันส่งสัญญาณเข้าเกียร์ห้า เดินเกมเร็วรื้อรัฐธรรมนูญ
โดยเฉพาะกับประโยคที่ “ลุงหมัก” พูดแบบไม่อ้อมค้อม คนที่ไม่เห็นด้วยกับการแก้รัฐธรรมนูญเป็นเพราะไม่โดนกับตัวเอง คนที่โดนกับตัวเองถึงจะรู้ว่า เจ็บแสบอย่างไร
พูดเหมือนมั่นใจในแนวร่วมคนที่โดนกับตัวเอง
ที่แน่ๆเลย พรรคชาติไทยในฐานะค่ายการเมืองเก่าแก่อันดับ 2 ของประเทศไทย ไล่ตั้งแต่ “บิ๊กเติ้ง” นายบรรหาร ศิลปอาชา หัวหน้าพรรค “เสธ.หนั่น” พล.ต.สนั่น ขจรประศาสน์ ประธานที่ปรึกษาพรรค “หนูนา” น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา “ลูกท็อป” นายวราวุธ ศิลปอาชา ช่วยกันตะโกนเสียงหลง
มีใบสั่งจากผู้ใหญ่บงการเกม
โดยอาการร้อนรนที่สะท้อนออกมา ไม่ได้น้อยไปกว่าอาการนั่งไม่ติดของ “ลุงหมัก” และคนพรรคพลังประชาชน
“บิ๊กเติ้ง” ยกสองมือหนุนเต็มที่แน่
และไม่ต้องไปถามคิวของพรรคมัชฌิมาธิปไตย ตอบแทนนายสมศักดิ์ เทพสุทิน ได้เลยว่า ยังไงก็ต้องโดดร่วมวงลุยเต็มตัว เพื่อไม่ให้เมียรักอย่าง “เจ๊เป้า” นางอนงค์วรรณ เทพสุทิน ต้องมีอันเป็นไปทางการเมืองอีกคน
โดนดองเค็มทั้งผัวทั้งเมีย คงดูไม่จืด
“สมศักดิ์” ต้องลุยเป็นลูกคู่กับ “ลุงหมัก” เต็มพิกัด
ด้วยตัวเลขของพรรคพลังประชาชน บวกกับเสียงพรรคชาติไทย รวมกับพรรคมัชฌิมาธิปไตย มือหนุนแก้รัฐธรรมนูญตั้งต้นด้วยต้นทุนเกือบ 290 เสียง
จากเสียงโหวตในฟลอร์ใหญ่รัฐสภา 480 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร รวมกับสมาชิกวุฒิสภา 150 รวม 630 เสียง กึ่งหนึ่งก็ 315
ขาดอีก 30 เสียงก็ปลดล็อกได้
แค่วัดใจพรรคเพื่อแผ่นดิน พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ในฐานะพรรคร่วมรัฐบาลที่ลงเรือลำเดียวกัน ถ้าพร้อมใจเอาด้วยก็ตีขิมรอ
อย่างไรก็ตาม โดยเดิมพันเฉพาะหน้าของพรรคชาติไทย พรรคมัชฌิมาธิปไตย ต่อเนื่องไปถึงพรรคพลังประชาชน ต่างอยู่ในเงื่อนไขภายใต้ สถานการณ์บังคับ
เดิมพันดิ้นสู้เกมยุบพรรค
แน่นอนหนีไม่พ้นโดนฝ่ายพิทักษ์รัฐธรรมนูญออกมาขวางลำ ดาหน้าค้านการแก้รัฐธรรมนูญเพื่อผลประโยชน์ของพรรคร่วมรัฐบาล
ถือดุลความชอบธรรมมากกว่า
และมันก็คือแรงเสียดทานภายนอกที่หนักหนา โดยลำพังสไตล์ลุยบู๊แบบซัดเต็มเหนี่ยวของ “ลุงหมัก” และยุทธศาสตร์ตั้งท่าหักลำของรัฐบาลในการเดินเกมเร็วแก้รัฐธรรมนูญ
ยากจะฝ่าไปได้โดยสะดวก
แต่ก็ออกมาได้ถูกจังหวะถูกเวลา ช่วยประคองเกม “ลุงหมัก” ทันสถานการณ์ทุกที
กับลีลามวยเชิงสูง “เดอะอ๋อย” นายจาตุรนต์ ฉายแสง อดีตรักษาการหัวหน้าพรรคไทยรักไทย ออกมาร่วมด้วยช่วยปูทางแก้ไขรัฐธรรมนูญ
เปิดมุกทวงสัญญาพรรคการเมืองที่เคยให้สัญญาไว้กับประชาชนช่วงที่มีการหาเสียงเลือกตั้ง จะเข้ามาแก้ไขรัฐธรรมนูญให้เป็นประชาธิปไตย
“การลงโทษยุบพรรคเป็นผลิตผลที่มาจากการยึดอำนาจ แล้วอยากจัดการรัฐบาล โดยจ้องทำลายพรรคการเมืองให้สิ้นซาก ขณะนี้ผลผลิตจากการยึดอำนาจกำลังค่อยๆออกฤทธิ์ให้เห็นทีละเล็กทีละน้อย และขณะนี้กำลังเย่อกันระหว่างประชาธิปไตยกับเผด็จการ”
แก้ต่างคดียุบพรรคแบบเนียนๆ
หรือกับคำถามดักคอเรื่องแก้รัฐธรรมนูญพ่วงนิรโทษกรรมสมาชิกบ้านเลขที่ 111 นายจาตุรนต์ก็เก๋าเกมพอที่จะยืนกรานเสียงแข็งว่า ไม่ได้กระทำความผิด
แต่เป็นการถูกลงโทษโดยกฎหมายเผด็จการ ดังนั้น จึงไม่จำเป็นที่จะต้องมานิรโทษกรรม เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องรีบให้เกิดเสียงวิพากษ์-วิจารณ์ ขอให้แก้รัฐธรรมนูญให้เป็นประชาธิปไตยก่อน
คำก็ผลผลิตจากเผด็จการ คำก็ผลิตผลจากการยึดอำนาจ
หน่วยพิทักษ์รัฐธรรมนูญอึดอัดก็แล้วกัน.
ทีมข่าวการเมือง รายงาน
ท้าไทยพีบีเอสแข่งเอ็นบีที จักรภพไม่เกี่ยงมีงบน้อยกว่า [25 มี.ค. 51 - 04:27]
นายจักรภพ เพ็ญแข รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวระหว่างการพบปะสื่อมวลชน ที่หอประชุมกรมประชาสัมพันธ์ ภายหลังเป็นประธานเปิดงานแถลงข่าวเปิดสถานีโทรทัศน์ NBT ที่สตูดิโอใหญ่ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ช่อง 11 กรมประชาสัมพันธ์ ถนนวิภาวดีรังสิต ถึงการทำงานในอนาคต วานนี้ (24 มี.ค.) ว่า หลังจากปรับปรุงสถานีโทรทัศน์ NBT เรียบร้อยแล้ว จะเข้าไปดูแลงาน บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) แม้ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) จะเป็นบริษัทมหาชน ตนก็จะเข้าไปดูด้านนโยบาย อาทิ เรื่องรายได้ เพราะผลประกอบการเมื่อเดือน ม.ค.ของ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) เมื่อหักค่าสัมปทาน สถานีโทรทัศน์ ช่อง 3 อสมท กับ UBC ไปแล้ว พบว่าบริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ขาดทุน 27 ล้านบาท ตนจึงอยากจะเข้าไปคลี่คลายปัญหาที่เกิดขึ้น
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวต่อประเด็นจะเข้าไปดูแลสถานีโทรทัศน์ TPBS ด้วยหรือไม่ ว่า ยังไม่มีนโยบายเพราะสถานีโทรทัศน์ TPBS มีกฎหมายและภาษีที่ดูแลตัวเอง จึงเหมือนตัดสายสัมพันธ์กับรัฐบาลไปหมด ตนจึงอยากให้ประชาชนตัดสินทีวีสาธารณะด้วยตัวเอง และการที่ยกระดับสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ช่อง 11 กรมประชาสัมพันธ์ เป็น สถานีโทรทัศน์ NBT ถือเป็นสื่อสาธารณะเช่นกัน ต้องมีการแข่งขันอย่างสร้างสรรค์ เสนอรายการดี ๆ ให้ประชาชนตัดสินอย่าลืมว่าสถานีโทรทัศน์ TPBS มีงบเกือบ 2,000 ล้านบาทต่อปี แต่ สถานีโทรทัศน์ NBT มีงบ 200 ล้านบาทต่อปีแต่ตนก็จะตั้งใจปรับปรุงให้มีการแข่งขันอย่างสร้างสรรค์ของทั้ง 2 ช่อง
ยุบพรรคหรือยุบ กกต.
ผมว่าก่อนที่เราจะมาแก้กฎหมายรัฐธรรมนูญ ที่เป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศไทยและคนไทยกว่า 63 ล้านคนนั้น เราควรจะทำความเข้าใจให้กระจ่างชัดว่า...เราจะทำด้วยเหตุผลอะไร??ก่อนอื่นต้องมาทำความเข้าใจและยอมรับกันเสียก่อนว่า
กกต. ซึ่งเป็นชื่อย่อของ คณะกรรมการการเลือกตั้ง มีที่มาจากไหน?? จากคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติหรือ คมช. ใช่หรือไม่??และ คมช. มาจากไหน มาจากการปฏิวัติรัฐประหารยึดอำนาจของทหาร ภายใต้การนำของ พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน ถูกต้องหรือเปล่า??ส่วนพรรคการเมืองที่ กกต. พูดถึงตลอดเวลาว่าอาจถูกยุบมาจากไหน??
คำตอบมีว่า....พรรคการเมืองทุกพรรคมาจากประชาชน!! แล้วเราควรจะยุบใคร?? ระหว่างพรรคการเมืองกับ กกต.?? ในเมื่อมันชัดเจนแล้วว่า กกต. มาจาก คมช. มาจากอำนาจทหาร แต่พรรคการเมืองมาจากประชาชนล้วนๆ ทุกวันนี้ มีคนตั้งข้อสงสัยเพราะข้องใจว่า...ทำไม กกต. ชอบพูดคำว่า “ยุบพรรค” ในที่สาธารณะ??เรื่องนี้ว่าไปก็เป็นเรื่องใหญ่!!เพราะ “การยุบพรรค” คือ โทษประหารชีวิตในทางการเมืองใช่หรือไม่??
มีคนเปรียบเทียบให้เห็นกันชัดๆ ว่า ถ้าทุกวันนี้ตำรวจที่จับผู้ร้ายออกมาให้สัมภาษณ์ทุกวันว่า ผู้ร้ายที่จับมาได้จะมีโทษถึงประหารชีวิต คือ ต้องฆ่าทิ้งมันมีผลทำให้ผู้ร้ายฮึดสู้ และอาจจะฮึดขึ้นมาฆ่าตำรวจให้ตายตามไปด้วย เหมือนที่พรรคการเมืองทั้งหลายกำลังจะแก้กฎหมายรัฐธรรมนูญเพื่อสร้างกติกาใหม่ถึงตอนนั้น...กกต.เองก็อาจจะลำบาก!!พฤติกรรมของ กกต. ในวันนี้ สร้างความคลางแคลงใจให้กับประชาชนทั้งประเทศ การที่ กกต. ออกมาพูดติดปากเหมือนท่องสูตรคูณว่า...
ต้องยุบพรรค!!ต่างประเทศเองก็เชื่อถือมั่นใจเมืองไทยน้อยลง เพราะไม่รู้ว่า 3 พรรคใน 5 พรรคที่เป็นรัฐบาล จะถูกยุบพรรคทิ้งเมื่อไร??มันเป็นปรัชญาที่ผิดพลาดอย่างยิ่ง...คน 5 คนที่มาจากการแต่งตั้งของคณะปฏิวัติ คือ กกต. มามีอำนาจในการตัดสินใจมากกว่าคนไทยหลายสิบล้านที่เลือก ส.ส. และพรรคการเมืองทั้งหลายเข้าสภา!!ผมว่า...เลิกคิดเลิกรอมชอมเสียเถิดครับ
แก้รัฐธรรมนูญฉบับนี้ซะ!! เพราะ “ที่มาของมัน” เป็นอย่างไรก็รู้ๆ กันอยู่ ทำไมเราต้องให้คนเพียง “ไม่กี่คน” มาครอบงำ! มามีอำนาจในการตัดสินใจมากกว่าประชาชนเป็นสิบๆ ล้านคน??ณ วันนี้ เราผ่านการเลือกตั้งมาแล้ว มีรัฐบาลแล้ว! ประเทศกำลังจะเดินหน้าต่อไปเพื่อแก้ปัญหาที่ คมช. ก่อเอาไว้ แล้วมันเรื่องอะไรที่เราจะต้องมาเลือกตั้งกันใหม่ เพราะพรรคการเมือง 3 พรรคใหญ่ถูกสั่งยุบ?? (โดย กกต. ที่มาจากการแต่งตั้งของ คมช.)
ใครคือมัน
เรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง..แต่ก็มีความพยายามที่จะทำให้เป็นเรื่องเรื่องการยุบพรรคชาติไทยและมัชฌิมาธิปไตย..ที่หลุดออกมาอย่างตั้งใจ จะทำให้เรื่องมันยุ่ง..และกำลังจะนำไปสู่สิ่งที่ยุ่งมากกว่า..เพราะสมาชิกพรรคที่กำลังจะถูกยุบ..เริ่มมีความเห็นตรงกันว่า..ในเมื่อเรื่องยุ่งมันมาจากข้อบังคับในรัฐธรรมนูญ..ก็ดับไฟมันซะตรงต้นลมนั่นแหละ..วิธีแก้ปัญหานั่นคือการแก้รัฐธรรมนูญ
แต่นั่นอาจจะเป็นหลุมพราง..ที่ถูกขุดไว้..เพราะการแก้ไขรัฐธรรมนูญนั้น..คือ การเปิดทางให้กับการเคลื่อนไหวของ “พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย” ที่กำลังสอดส่ายหาช่องทาง..ที่จะซ่องสุมกำลังสร้างการชุมนุมผู้คนขึ้นมาต้องไม่ลืมว่า..การทำประชามติเรื่องรัฐธรรมนูญฉบับ 2540 และ 2550 นั้น..ประเทศถูกแบ่งออกเป็น 2 ฝ่าย และมีประชาชนนับ 10 ล้านคน ที่ยืนกันอยู่คนละข้าง ถือหางรัฐธรรมนูญกันคนละฉบับ
ฝ่ายที่ต้องการทำลายรัฐบาลนี้..จะฉกฉวยโอกาศ..เอาการแก้ไขรัฐธรรมนูญเป็น..ประจุดินปืนเพื่อก่อหวอด..หลายๆ ครั้งในอดีต..รัฐบาลถูกโค่นล้มลงไปในระหว่างมีวิกฤติการณ์รัฐธรรมนูญ..ครั้งนี้..ดูจากอาการแกล้งโง่แกล้งบ้าของ..ผู้จุดเชื้อแล้ว..เห็นได้ชัดเจนถึงความเลวบัดซบ..อายุป่านนั้น..มันยังกระสันในอำนาจ จนไม่สนใจต่อความล่มจนของบ้านเมือง..
ห่างแค่ก้าวจากกล่องนอนบนฟูกดอกไม้จันทน์..มันก็ยังดังทุรังแกล้งบ้าแกล้งใบ้..ยืนยันเป็นกระต่ายขาเดียว ทั้งๆ ที่พันครูหมื่นอาจารย์ก็สั่งสอนกันมาว่า..นิติศาสตร์โดดๆ นั้นมันไม่มีในโลก..เจตนารมณ์ของการมีข้อบังคับต่างหากที่สำคัญถึงประเทศไทยจะยังไม่ศิวิไลซ์..จนถึงการมี “ลูกขุน” เป็นผู้ชี้ถูกชี้ผิด..แต่เราก็พ้นจากความป่าเถื่อนมาแล้ว..จากการชี้ถูกชี้ผิดโดยคนๆ เดียว..
ด้วยความเคารพต่อ..สถาบันที่มันผู้นั้นสังกัด..ด้วยคารวะต่อ..เครื่องแบบอันทรงเกียรติที่ท่านสวมใส่..เรา..จึงไม่ออกชื่อ..“มัน” ผู้กำลัง “บ้าคลั่ง” ต่อการที่จะสร้างวิกฤติการณ์การเมืองครั้งใหม่..แต่เราต้อง..ส่งดอกไม้ช่อใหญ่ไปให้..พล.ต.สนั่น ขจรประศาสน์..ทำให้รู้ว่า “ใครคือมัน”
No! ประชามติ
“ที่ไม่อยากเร่งแก้ ก็เพื่อความยุติธรรมกับทุกฝ่าย เพราะถ้าแก้ตอนนี้ ก็ต้องมีการเลือกตั้งกันใหม่ หรือกลับไปสู่สนามรบกันอีกครั้ง”เสียงของ นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี ที่ให้สัมภาษณ์กับนักข่าวเอาไว้ เมื่อวันที่ 3 ก.พ. หลังจากถูกถามถึงการแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 2550ก่อนจะย้ำหนักแน่นว่า...การแก้ไขรัฐธรรมนูญจะเกิดขึ้นช่วง 3 เดือนสุดท้าย ก่อนที่รัฐบาลจะหมดอำนาจ
แต่หลังจากที่ นายสุเมธ อุปนิสากร กกต.ด้านการมีส่วนร่วม ออกมาให้สัมภาษณ์ เมื่อวันที่ 19 มี.ค. ว่า...รัฐธรรมนูญมาตรา 237 วรรค 2 และกฎหมายเลือกตั้ง 103 วรรค 2 ที่ระบุชัดว่า หากหัวหน้าพรรคหรือกรรมการบริหารพรรคกระทำผิดกฎหมาย “ให้ถือว่า” พรรคการเมืองได้อำนาจการปกครองโดยวิถีทางที่ไม่เป็นไปตามกฎหมาย โยงไปถึงเข้ากฎหมาย ม.94(1) ของกฎหมายพรรคการเมือง ว่าด้วยฐานความผิดที่ต้องส่งศาลรัฐธรรมนูญเพื่อยุบพรรค เมื่อกฎหมายรัฐธรรมนูญกำหนดเช่นนี้ กกต. จะทำเป็นอย่างอื่นได้หรือไม่???
“...หากกฎหมายมันเขียนคำว่า “ให้ถือว่า” เช่นในกฎหมายเลือกตั้งมาตรา 103 วรรค 2 ก็จะแปลเป็นอย่างอื่นไม่ได้ เว้นแต่เขียนว่า “ให้สันนิษฐานไว้ก่อน” หากเขียนอย่างนี้ก็อาจจะแปลเป็นอย่างอื่นได้ แต่เมื่อเขียนอย่างนี้ก็คล้ายๆ ว่า มัดเอาไว้เลย พูดง่ายๆ คือ มันก็ “รัดคอ” กกต. ไว้ ไม่มีทางที่จะเห็นเป็นอย่างอื่นได้เลยในความเห็นผม” เท่านั้นเอง คลื่นแห่งการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ก็ดังกระหึ่ม!!! ทั่วบ้านทั่วเมืองมีทั้งกระแสคัดค้านและตอบรับรวมๆ ความเห็นของพวกที่คัดค้าน มองว่า...รัฐธรรมนูญฉบับนี้เพิ่งจะประกาศใช้ได้ไม่กี่เดือน
อีกทั้ง ยังได้ผ่านความเห็นชอบจากการลงประชามติมากกว่า 14.7 ล้านเสียง หรือคิดเป็น 57.81% ของออกมาใช้สิทธิเฉียดๆ 26 ล้านคนหากการแก้ไขรัฐธรรมนูญ เป็นไปเพื่อประโยชน์ของพรรคการเมือง แลกกับการ “ยุบ-ไม่ยุบพรรค” แล้วก็ไม่ควรจะเร่งรัดแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 2550ต่างจากความเห็นของกลุ่มสนับสนุนให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ซึ่งมองว่า...มันผิดตั้งแต่ทหารทำการยึดอำนาจรัฐบาล และ “ฉีกทิ้ง” รัฐธรรมนูญปี 2540 แล้ว
ดังนั้น กรณีทหารได้ตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ โดยมี นายนรนิติ เศรษฐบุตร ประธานฯ และให้ น.ต.ประสงค์ สุ่นศิริ นั่งตำแหน่งประธานคณะกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญจึงเป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง???ยิ่งเป็น น.ต.ประสงค์ ผู้ที่ประกาศชัดเจนว่า ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และ พรรคไทยรักไทย รวมถึง “ร่างทรง” ในสีเสื้อพรรคพลังประชาชน ด้วยแล้วก็ยิ่งไม่ถูกต้องไปกันใหญ่!!!
เพราะอาจมี “วาระซ่อนเร้น” กระทั่ง มิอาจจะปฏิบัติหน้าที่ด้วยใจ “เป็นกลาง” และ “เป็นธรรม” ได้ไม่เพียงแค่นั้น คนกลุ่มนี้ยังหาเหตุผลมา “หักล้าง” ความคิดที่ว่า...รัฐธรรมนูญปี 2550 ได้ผ่านประชามติมากถึง 14.7 ล้านคน หรือราว 57.81% โดยระบุว่า...การลงประชามติรับร่างรัฐธรรมนูญในครั้งนั้น มีการยกข้ออ้างมาขู่กันหลายระดับ ตั้งแต่... หากรัฐธรรมนูญปี 2550 ไม่ผ่านการพิจารณา จะไม่มีการเลือกตั้งครั้งใหญ่ และรัฐบาล “ขิงแก่” ของ พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ คงต้องทำหน้าที่บริหารประเทศต่อไป
รวมถึงสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ที่ นายมีชัย ฤชุพันธุ์ เป็นประธานฯ ก็จะต้องทำหน้าที่ “สภาฯ คมช.” จนกว่าจะมีการเลือกตั้ง ส.ส.ขณะที่หลายคน ก็คิดแต่เพียงว่า...ขอให้ผ่านร่างรัฐธรรมนูญปี 2550 ไปก่อน เพื่อให้มีการเลือกตั้ง ส.ส. และจะได้มี รัฐบาลชุดใหม่ เข้ามาบริหารประเทศ จากนั้น ก็ค่อยๆ แก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับนี้นั่นเอง จึงเป็นที่มาของการยอมผ่านร่างรัฐธรรมนูญปี 2550 แต่ไม่ใช่เพราะ “ยอมรับ” ในความเป็นรัฐธรรมนูญทั้งฉบับ
อีกทั้ง สภาร่างรัฐธรรมนูญเอง ก็ไม่เปิดโอกาสให้ประชาชน ผู้มีสิทธิโหวต “รับ” หรือ “ไม่รับ” ร่างรัฐธรรมนูญปี 2550 ได้มี “ทางเลือก” มากนักเพราะไม่เปิดโอกาสให้ประชาชนได้แสดงความคิดเห็นที่ว่า...ควรจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับบางมาตราของรัฐธรรมนูญฉบับนี้หากจะ “รับ” ก็ต้อง “รับ” ทั้งหมด 309 มาตรา (ไม่นับรวมกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ) ส่วนประเด็นที่ฝ่ายไม่เห็นด้วยระบุว่า..การแก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับนี้ เพราะต้องการรักษาประโยชน์ของพรรคการเมืองบางพรรคนั้น
เรื่องนี้ นายสมัคร สุนทรเวช พูดชัดเจน ระหว่างจัดรายการ “สนทนาประสาสมัคร” เมื่อวันที่ 23 มี.ค. ว่า...“ส่วนตัวอยากจะทำทั้งหมด ยกเว้นหมวดที่เกี่ยวกับพระมหากษัตริย์เพราะทำมาดีแล้ว ส่วนหมวดอื่นๆ ต้องเอารัฐธรรมนูญปี 2540 มาประกอบ มาตราไหนดีก็เก็บเอาไว้ และต้องมีประเด็นใดเพิ่มเติม มาตราใดที่ไม่ดีก็ต้องตัดออก...”ชัดเจนว่า...จะไม่มีการแก้ไขเพียงมาตราใดมาตราหนึ่ง เพื่อช่วยเหลือพรรคของตัวเองแต่ที่ นายสมัคร พูดผิดอย่างแรง ก็คือ...
ความคิดที่จะให้ทำประชามติ “เห็นด้วย” หรือ “ไม่เห็นด้วย” กับการแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 2550 หากงบประมาณที่ใช้เพื่อการนี้ไม่เกิน 500 ล้านบาท
เนื่องจากรัฐธรรมนูญปี 2550 ก็ระบุชัด ในหมวด 15 ว่าด้วยการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ โดยเฉพาะมาตรา 291 ที่ได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการทั้งหมด 7 วงเล็บแต่ไม่มีวงเล็บใดเลยที่บอกว่า...หากต้องการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฉบับนี้ จะต้องทำประชามติโดยการฟังเสียงของประชาชน!!!
หมายความว่า...หากทุกอย่างเข้าหลักเกณฑ์ของการแก้ไขรัฐธรรมนูญ โดยเฉพาะขั้นตอนรับหลักการ จะต้องมีคะแนนเห็นชอบในการแก้ไขไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดของทั้ง 2 สภา (ส.ส. 480 คน รวมกับ ส.ว. 150 คน)นั่นก็คือถ้าพรรครัฐบาลสามารถจะรวมเสียง ส.ส .และ ส.ว. ที่เห็นด้วยกับการแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 2550 จนถึงกึ่งหนึ่งของทั้ง 2 สภา หรือ 316 เสียงขึ้นไปแล้วก็สามารถดำเนินการได้ทันที!!!
ดังนั้น การที่นายสมัครคิดจะใช้เงิน 500 ล้านบาท หรือ 2,000 ล้านบาท เพื่อการทำประชามติแล้วอาจถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายรัฐธรรมนูญด้วยซ้ำถึงตรงนี้ หากรัฐบาลซึ่งมีจำนวน ส.ส. รวมกัน 315 เสียง สามารถจะรวมตัวกันได้อย่างเหนียวแน่นและเป็นเอกภาพล่ะก็ ที่เหลือ เพียงควานหาเสียงสนับสนุนจากฝั่ง ส.ว. อย่างน้อย 1 คน ก็สามารถจะเดินหน้าแก้ไขรัฐธรรมนูญ โดยไม่จำเป็นจะต้องทำประชามติกันแล้ว
ไม่ว่าความพยายามในการแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 2550 จะเกิดขึ้นหรือไม่? และเหตุผลที่หักล้างกันระหว่าง...ฝ่ายคัดค้านและฝ่ายสนับสนุนจะเป็นเช่นใด? และใครจะได้ประโยชน์สูงสุด หลังจากมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับนี้แต่จากมาตรา 291 ของรัฐธรรมนูญปี 2550 แล้ว การจะแก้ไขเพิ่มเติมสามารถจะดำเนินการได้ทันทีไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองงบประมาณแผ่นดิน แม้แต่สตางค์แดงเดียว เพราะไม่มีกฎหมายใดรองรับ
“บางกอกทูเดย์” จึงขอย้ำว่า...ใครก็ตามที่คิดจะเบี่ยงเบนประเด็น “แก้ไข” หรือ “ไม่แก้ไข” รัฐธรรมนูญปี 2550 ด้วยการบอกว่า...ต้องทำประชามติล่ะก็งานนี้ ถือเป็นการ “ต้ม” ทั้งคนเล่นและคนดูในคราวเดียวกันเลยเพราะการแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 2550 ไม่ว่าจะเต็มรูปแบบอย่างที่ นายสมัคร สุนทรเวช เสนอมา หรือเฉพาะบางมาตราที่คนส่วนใหญ่ใน พรรคพลังประชาชน ต้องการนั้นNo! ประชามติ!!!.
ทุนสามานย์ หรือข้อกล่าวหาโสมม
กว่า 2 ปีที่ผ่านมา มีวาทกรรมทางการเมือง ที่ถูกยัดเยียดประโคมพร้อมกันอย่างดุเดือดในสังคมไทย 2 ชุด
คือ ระบอบทักษิณ กับทุนนิยมสามานย์ เป็นชุดวาทกรรมที่ถูกประณามหยามเยียดใส่ไคล้ จนน่าเกลียดน่ากลัว ประหนึ่งว่าทุนนิยมจะนำพาความล่มสลายมาสู่ประเทศชาติ
เป็นชุดวาทกรรมที่มีจุดมุ่งหมายล้มล้าง รัฐบาลพรรคเดียวของอดีตนายกฯ ทักษิณ ชินวัตร เมื่อเป็นวาทกรรมที่ส่งผ่านจากนักวิชาการ และถ่ายทอดโดยสื่อหลายแขนงแบบกรอกหูย้ำคิดย้ำทำ ย่อมสัมฤทธิผลในระดับที่น่ากลัวทีเดียว
น่ากลัวจนหลายคนรังเกียจคำว่า ทุนนิยม อย่างไม่เคยมีมาก่อน ชนิดที่ว่าพร้อมจะเข้าป่ากินเผือกกินมันเป็นฤๅษีชีไพร หันหลังให้ทุนนิยมไปเลยทีเดียว
ในหมู่คนที่พอมีสติยั้งคิด อดถามไม่ได้ว่า สาเหตุใด ทุนนิยมจึงกลายเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจของผู้คนในประเทศนี้ไปได้ รังเกียจจริง หรือแกล้ง เป็นการแกล้งยืมเอามาวาดผีอย่างน่ากลัว เพราะทุนนิยมกลายเป็นสัญลักษณ์ของการบริหารงานของ อดีตนายกฯ ที่หลายฝ่ายสหบาทา มาดหมายให้พ้นไปจากการเมืองไทย ใช่หรือไม่
จริงหรือที่ใครคนใดคนหนึ่ง ประเทศใดประเทศหนึ่ง จะรังเกียจปฏิเสธทุนนิยมได้อย่างเด็ดขาดเบ็ดเสร็จ เล่ากันอย่างขำๆ ว่า ขอทานบนสะพานลอย หลังจากทนแดดเผา ยกมือไหว้คนมาทั้งวัน เมื่อนับเหรียญในขันยังบ่นขาดทุน
ยังมีคนตั้งข้อสังเกตถึงนิสัยประจำชาติ ที่คนโบราณสั่งสอนดักทางมาแต่อดีตว่า ไม่รู้ไม่ชี้ คือไม่รู้ ก็ไม่ชี้ หมายถึงไม่รู้ ก็อย่า (เสือก) ชี้ เพราะมันจะผิด ความผิดในระดับปัจเจกไม่ส่งผลร้ายมากนัก แต่เมื่อไม่รู้แล้ว (เสือก) ชี้ และชี้ไปทั้งสังคมเช่นนี้ ผลที่ตามมาย่อมเสียหายอย่างยิ่ง
ประชาทรรศน์ รายสัปดาห์ ฉบับที่ 60 ประจำวันเสาร์ที่ 22-วันศุกร์ที่ 28 มีนาคม พุทธศักราช 2551 ภูมิใจนำเสนอ งานสัมมนาทางวิชาการ จากนักวิชาการน้ำดี 3 ท่าน ที่จะมาปอกเปลือกอธิบายถึงที่มาที่ไปว่า สาเหตุใดทุนนิยมในประเทศนี้จึงกลายเป็นทุนสามานย์ไปได้
คนกลุ่มใด ตั้งข้อกล่าวหาให้ทุนนิยม กลายเป็นทุนสามานย์
รศ.ดร.พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ นักวิชาการน้ำดีที่ออกมากระตุกเตือนสังคมไทยเป็นคนแรก ในทันทีที่มีการปฏิวัติ ว่า ระวังระบอบอำมาตยาธิปไตยจะกลับมา ประชาทรรศน์ ให้ความเคารพต่อมุมมองที่แหลมคมของอาจารย์เศรษฐศาสตร์ท่านนี้ ทุกถ้อยคำของท่านเป็นแสงสว่างทางปัญญาให้กับผู้คนในสังคมนี้ ที่ต้องการเข้าถึงความจริงโดยปราศจากอคติ เราจึงยินดีที่จะนำเสนอมุมมองความคิดของท่านให้แพร่หลายเป็นประโยชน์ เราเชื่ออย่างบริสุทธิ์ใจว่าในอนาคต เมื่อฝุ่นเมฆหมอกจางลง ผู้คนในอีกฟากหนึ่ง จะกลับมาศึกษางานของอาจารย์พิชิต เหมือนคัมภีร์วิเศษเล่มหนึ่งเลยทีเดียว
รศ.ดร.พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ ฟันธง “ทุนเก่า” ภายใต้ระบบ “ทุนศักดินา-ทุนอภิสิทธิ์ชน-ทุนนิยมผูกขาด” ฮุบกิจการหลายอย่างในประเทศไทยมากว่า 50 ปี สร้างความร่ำรวยกันไม่กี่ตระกูล ทั้ง ธนาคาร-โรงปูน-โรงเหล็ก-โรงกลั่น ทำชาติหายนะในวิกฤติเศรษฐกิจปี 2540 เพราะทุนพวกนี้เก่งแต่การผูกขาด จึงไม่ทันการแข่งขันในกระแส “โลกาภิวัตน์” การเปิดเสรีทางการเงินและการค้า
“ถึงวิกฤตการณ์เมื่อปี 2540 ว่า มันเกิดอะไรขึ้น และมันมีผลหรือนัยอย่างไรหลังจากนั้น ผมยังมองว่าตลอดระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา จนกระทั่งถึงรัฐประหารเมื่อ 19 กันยายน 2549 เกี่ยวโยงกับวิกฤตการณ์เศรษฐกิจปี 2540 ท่าทีที่เรามีต่อรัฐประหาร 2549 ว่ามันเป็นรัฐประหารที่ดี หรือมันเป็นรัฐประหารที่เลว เราจะปฏิเสธ หรือเราจะรับมันขึ้นอยู่กับมุมมองของคนคนนั้นที่มีต่อวิกฤตการณ์ปี 2540 อย่างชัดเจน
วิกฤตการณ์ปี 2540 มันเกิดมาก็ 10 ปีแล้ว ขึ้นปีที่ 11 ปัญหามีอยู่ว่า ผู้คนที่มองปัญหาเมื่อปี 2540 ก็ยังมองไปคนละทิศคนละทาง และก็สรุปกันไปคนละอย่าง ยกตัวอย่างง่ายๆ นะครับ ในคณะเศรษฐศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ นี้เอง ในหมู่คณาจารย์ที่เป็นนักเศรษฐศาตร์ที่เชื่อว่าตัวเองเป็นนักเศรษฐศาสตร์ชั้นยอดแล้วนะครับ ผมบอกว่าเชื่อว่านะครับ แต่จริงหรือเปล่าไม่รู้ คนที่เชื่อว่าเป็นนักเศรษฐศาสตร์ชั้ยยอดของประเทศไทยแล้วเนี่ย ก็ยังมองไปคนละอย่างเลย มองไปคนละทางว่าวิกฤตการณ์ปี 2540 นั้นมันเกิดขึ้นได้อย่างไร และบทเรียนต่อประเทศไทยข้างหน้าควรจะทำอย่างไร สรุปกันไปคนละทางแบบ 180 องศาเลยนะครับ บางคนสรุปว่าเราต้องใช้เศรษฐกิจพอเพียง คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เนี่ยนะครับ แต่งเป็นเพลง แต่งเป็นกลอนออกมาร้องกันในคณะ ขณะที่บางคนซึ่งอาจจะมีผมคนเดียวมั้ง กับอีก 2-3 คนที่ไม่กล้าออกหน้า
สรุปได้อีกอย่างหนึ่ง บอกว่าโลกาภิวัตน์นั้นมันมีประโยชน์ต่อประเทศไทย อยู่ที่ว่าเราจะใช้มันอย่างไรให้ได้ประโยชน์ แล้วการใช้ให้ได้ประโยชน์มันคือการที่ประเทศไทยมีการปรับตัว ประเทศที่เขาสามารถใช้ประโยชน์จากโลกาภิวัตน์ จนกระทั่งนำความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจและสังคมมาสู่ของเขาได้นั้นมีตัวอย่างอยู่ และเราสมควรที่จะไปศึกษาประสบการณ์ตรงนั้น อันนี้ก็เป็นข้อสรุปอีกแบบหนึ่ง ซึ่งตรงข้ามกันเลย ยกตัวอย่างว่า วิกฤตการณ์เมื่อปี 2540 ที่มีผลกระทบกับการเมืองในปัจจุบันนี้อย่างชัดเจนเลยนะครับ สิ่งที่เราปฏิเสธกันไม่ได้เลยก็คือ แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง
ลำดับที่มา “ทุนนิยมโลก”
ผมจะสรุปโครงสร้างสภาวะเศรษฐกิจไทยโดยย่อๆ ก่อนเกิดวิกฤตการณ์เศรษฐกิจไทย ปี 2540 สภาวะที่เปลี่ยนแปลงไปของโลก และเศรษฐกิจไทยที่ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลง และมีการเปิดให้มีเงินทุนไหลเข้าเฉพาะรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ซึ่งในเวลานั้นเรียกกันอย่างผิดๆ ว่า เป็นการเปิดเสรีทางการเงินซึ่งไม่ใช่ จากนั้นจะพูดถึงวิกฤตการณ์ 2540 ว่าเกิดอะไร และจะพูดถึงว่า หลังจากเกิดวิกฤตการณ์แล้ว วงการวิชาการ วงการการเมือง มีการสรุปผลเป็นอย่างไร
สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนปี 2540 ในเหตุการณ์สำคัญคือ การล่มสลายของสังคมนิยมในปี 1989-1990 เริ่มต้นจากการล่มสลายของเยอรมันตะวันออก การพังทลายของกำแพงเบอร์ลิน สำหรับอายุอย่างพวกเรารู้ดี จนกระทั่งการล่มสลายของโซเวียต ประชากร 2-3 พันล้านคนที่อยู่ในระบบสังคมนิยม เข้าสู่ระบบทุนนิยม ประเทศเหล่านี้เปิดตลาด ให้มีกรรมสิทธิ์ส่วนบุคคลในทรัพย์สิน ให้ธุรกิจส่วนบุคคล เปิดตลาดคน 2-3 พันล้านคน เคยอยู่ในขอบ ถูกเปิดออก แล้วมีเศรษฐกิจใหม่ มีเงินทอง มีการผลิตสินค้าและบริการที่อยู่ในกลุ่มนั้น และขณะเดียวกันเป็นโอกาสทำให้ตลาด 2-3 พันล้านคน คุณจะเอาของไปขาย หรือเอาเงินไปลงทุนได้
ทุกวันนี้เราจะเปิดภัตตาคารอาหารไทยในรัสเซียทำได้ จากที่เมื่อก่อนทำไม่ได้ เห็นไหมครับ การล่มสลายของสังคมนิยม และการขยายตลาดของทุนนิยม เป็น “ทุนนิยมโลก” เป็นครั้งแรก ถอยหลังขึ้นไป เรายังไม่มีระบบทุนนิยม ที่เรียกว่า ทุนนิยมโลก อย่างแท้จริง เพราะประชากรโลก 1 ใน 3 ไม่ได้อยู่ในระบบตลาด... ใครที่อ่านโลกาภิวัตน์ รายละเอียดจะเยอะ แต่สรุปหลักๆ มีแค่ 3 อันนี้ เงื่อนไขการเกิด เมื่อภาวะเป็นแบบนี้ประเทศต่างๆ เริ่มเห็นหนทาง เอ๊ะ...สหรัฐอเมริกา ยุโรป ญี่ปุ่น มันลดภาษีนี่นะ เราอยู่ประเทศไทย เราส่งของไปขายได้ง่ายขึ้น แต่นั่นหมายความเราต้องลดภาษีให้เขาส่งของมาขายเราได้ง่ายขึ้น เขาลดอุปสรรคการลงทุนด้วยการลดภาษี ทุนต่างประเทศให้เราไปลงทุนในจีน รัสเซีย อเมริกา ยุโรป จีน ได้ง่ายขึ้น เราต้องให้ทุนเหล่านี้มาลงทุนในไทยได้ง่ายมากขึ้นด้วย นี่คือต่างตอบแทน ระบบทุนนิยมไทยต้องดำเนินการตามนี้..”
อ.พิชิต ย้ำถึงความผิดพลาดในอดีตว่าเป็นเพราะ สร้างกติกา “ทุนศักดินา” ผูกขาดธุรกิจ
“ทุนนิยมก่อนปี 2540 เป็นเรื่องการเติบโตของ ทุนขุนนาง ทุนอภิสิทธิ์ชน ทุนอุปถัมภ์ ที่มี ทุนต่างชาติ ส่วนหนึ่งเข้ามาร่วมมือ โตภายใต้การปกครองของรัฐ โดยนโยบายสร้างกำแพง และกำแพงนี้อยู่ของมันมาด้วยดีอยู่มาได้ตลอด และมีปัญหาของมันเอง อย่างเช่น ระบบธนาคารพาณิชย์ไทย ธนาคารแห่งประเทศไทย จะคุมเอาไว้ บีบบังคับไม่ให้ทุนต่างชาติเข้ามาแข่ง และจำกัดให้ธนาคารพาณิชย์มีแค่ 16 แห่ง ไม่ให้มีการเกิด ใน 16 แห่งนี้เป็นธนาคารพาณิชย์ที่ใหญ่มีเพียง 5 แห่ง คือ ธนาคารกรุงเทพ ธนาคารกสิกรไทย ไทยพาณิชย์ ทหารไทย กรุงศรีอยุธยา นอกนั้นเป็นธนาคารเล็กๆ ทั้งหมด 16 แห่ง ภายใต้การคุ้มครองไม่ให้มีการแข่งขัน เพราะฉะนั้นธนาคารพวกนี้เป็นตัวอย่างที่ดีของระบบทุนนิยมอุปถัมภ์ที่คอร์รัปชั่นและอยู่มาได้โดยตลอด โดยการคุ้มครอง แบ็กอัพของรัฐ และเวลาเกิดปัญหาขึ้นมา เอาเงินภาษีของประชาชนไปอุด...
ดังนั้นสรุปได้ว่า การเกิดวิกฤตการณ์ปี 2540 คือความพยายามของทุนนิยมไทย ที่จะใช้ประโยชน์ฉกฉวยจากโลกาภิวัตน์ แล ะการไหลเวียนของเงินทุนและการค้าเสรี ภายใต้โครงสร้างเศรษฐกิจ ทุนนิยมแบบเดิมๆ แบบผูกขาดตัดตอน แบบที่รัฐและทุนอภิชนเข้าครอบงำเศรษฐกิจต่างๆ แบบระบบที่ควบคุมและกีดกัน โดยเปิดโอกาสให้กลุ่มทุนบางกลุ่มแสวงหาผลประโยชน์ในระบบ โดยที่กลุ่มทุนธุรกิจขนาดเล็ก เอสเอ็มอีทั่วๆ ไป และประชาชนคือเหยื่อ จะไปกู้เงินก็ไม่รู้จะไปกู้ที่ไหน สถาบันการเงินไม่ปล่อยสินเชื่อ มีเงินเหลือจะไปฝาก ไม่รู้จะฝากที่ไหน ต้องฝากสถาบันการเงิน มันเป็นแบบนี้ นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น”
อ. เรืองยศ จันทร์คีรี ผอ.สถาบันสุวรรณภูมิภิวัฒน์ ขอให้ทุกฝ่ายยอมรับสถานการณ์โลกที่เปลี่ยนแปลงไป และ “ทุนนิยม” เป็นสิ่งที่หนีไม่พ้นในโลกยุค “โลกาภิวัตน์” แนะพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย หยุดผลิตถ้อยคำลวงโลก อะไรก็เลวไปเสียหมด ลดความอิจฉา ชี้ต้องประสาน ไม่ใช่ปะทะกัน บ้านเมืองจึงจะสงบสุข
ดร.วรพล พรหมิกบุตร คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระบุ ทุนนิยมเข้าประเทศไทยมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 2 และซึมเรื่อยมา แม้แต่การเปลี่ยนแปลงการเมือง 2475 ยังถือได้ว่าเป็นโลกาภิวัตน์ทางการเมือง
อย่าช้า..อย่าพลาดไปที่แผงด่วน ด้วยราคา เพียง 35 บาท แล้วท่านจะรู้ว่า ทุนนิยมสามานย์ หรือข้อกล่าวหาโสมมกันแน่
สันติวิธีและทางรอดของการยุติความรุนแรงในภาคใต้
จากเหตุการณ์ลอบวางระเบิดโรงแรม ซี เอส ปัตตานี และการยิงเข้าใส่มัสยิดที่จังหวัดยะลา รวมถึงความรุนแรงที่เกิดขึ้นในภาคใต้นั้น ขอเสนอแนวทางสันติวิธี ที่เป็นยุทธการที่เคยประสบผลสำเร็จมาแล้วในอดีต มานำเสนอ และขอเชิญทุกท่านมีส่วนร่วมคิดค้น ปฏิบัติการต่างๆที่สามารถดำเนินการได้อย่างเป็นจริงด้วย ข้อเสนอเหล่านี้ปรับปรุงและเรียบเรียงมาจาก หนังสือ สร้างสันติด้วยมือเรา ที่หวังว่าคงเป็นประโยชน์บ้าง ไม่มากก็น้อย
ปรากฏการณ์ของสันติวิธี
ปรากฏการณ์ทางสังคมที่เป็นสันติวิธีนั้น สามารถดูได้จากการกระทำของผู้ปฏิบัติ
การ ซึ่งสามารถแบ่งกว้างๆ ได้เป็น 3 วิธี คือ
1. การประท้วงโดยไร้ความรุนแรงและการโน้มน้าว ได้แก่ การกระทำเพื่อแสดงออกซึ่งการคัดค้านหรือสนับสนุนบางสิ่งบางอย่าง อาจมุ่งหมายให้เกิดผลกระทบแก่คู่กรณีเป็นหลัก เช่น ให้เขารู้ถึงปฏิกิริยาความรู้สึกของประชาชนที่ไม่เห็นด้วยกับการกระทำที่รุนแรง หรือโน้มนำให้ผู้ใช้ความรุนแรง รวมถึงคู่ขัดแย้ง เปลี่ยนแปลงแก้ไข ปฏิบัติการยังอาจมีจุดหลักอยู่ที่สาธารณชนกระตุ้นให้คนทั่วไปตระหนักถึงปัญหา และเข้าร่วมในการเปลี่ยนแปลง นอกจากนั้นกลุ่มเป้าหมายยังอาจได้แก่ ผู้ประสบทุกข์ เพื่อชักนำให้เขาลงมือกระทำการด้วยตัวเขาเอง
วิธีดังกล่าวเป็นเบื้องต้นหรือขั้นตอนแรกของปฏิบัติการไร้ความรุนแรง ปฏิบัติการอีก 2 ประเภทหลังมักต้องผ่านขั้นตอนนี้หรือต้องมีขั้นตอนนี้ควบคู่ไป วิธีการนี้ผู้คนมักนำไปใช้กันอย่างแพร่หลาย
วิธีการดังกล่าวแบ่งได้เป็น 10 กลุ่มย่อย คือ
1.1 การประกาศอย่างเป็นทางการ โดยอาศัยการพูดในที่สาธารณะ จดหมาย แถลงการณ์ คำร้องเรียน วิธีการนี้อาจไม่ได้ผลนัก ถ้าถ้อยแถลงการณ์ต่างๆ ไปไม่ถึงผู้ก่อความรุนแรง
1.2 การสื่อสารกับคนวงกว้าง โดยใช้คำขวัญ ภาพล้อ แผ่นผ้า ใบปลิว แถบบันทึกเสียง เขียนข้อความบนท้องฟ้าและบนพื้นดิน
1.3 การจัดกลุ่มตัวแทน เพื่อเข้าพบบุคคลที่เกี่ยวข้อง การรณรงค์ในสภา การเลือกตั้ง การมอบรางวัลล้อเลียน
1.4 ปฏิบัติการเชิงสัญลักษณ์ เช่น การติดธงและสีสัญลักษณ์ การวาดภาพประท้วง การใช้ไฟหรือเสียงเป็นสัญลักษณ์ในการประท้วง การส่งมอบสิ่งของที่เป็นสัญลักษณ์ การสวดมนต์และทำพิธีทางศาสนา
1.5 การกดดันต่อปัจเจกบุคคล เช่น เยาะเย้ยหรือแสดงความเป็นมิตรต่อบุคคลในฝ่ายคู่กรณี
1.6 ละครและดนตรี รวมถึงการร้องเพลง และการเสียดสีล้อเลียนในเชิงตลกขบขัน
1.7 ขบวนแถว เช่น การเดินขบวน การใช้ขบวนแห่ทางศาสนา การเดินจาริก ขบวนรถ
1.8 การให้เกียรติผู้ตาย เช่น การไว้อาลัยทางการเมือง การชุมนุมในพิธีศพ พิธีฝังศพประท้วง
1.9 การชุมนุมในที่สาธารณะ ได้แก่ การชุมนุมประท้วง การประชุมอภิปรายคัดค้าน
1.10 การเพิกถอนและการสละสิทธิ์ เช่น การตบเท้าออก การนิ่งเงียบรวมหมู่ การยืนหันหลังให้ การสละคืนเกียรติยศที่เคยได้รับ
กรณีตัวอย่างที่ใช้วิธีดังกล่าวอย่างได้ผล คือ การติดเข็มกลัดกระดาษในหมู่ชาวนานอร์เวย์และการติดดาวเหลืองในหมู่ชาวเดนมาร์กเพื่อประท้วงนาซี การเผาหมายเกณฑ์ทหารและการเอาเลือดละเลงนาปาล์มโดยชาวอเมริกาที่ต่อต้านสงครามเวียดนาม การส่งขวดหมึกนับพันขวดให้ประธานาธิบดีเคนเนดี้ เพื่อเรียกร้องให้เร่งลงนามในคำสั่งที่สนับสนุนสิทธิมนุษยชนของคนผิวดำ การนำเครื่องหมายเกียรติยศที่ชาวอินเดียชั้นสูงได้รับ คืนแก่รัฐบาลอังกฤษที่ปกครองอินเดีย
2. การไม่ให้ความร่วมมือ
เป็นการปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมืออย่างที่เคยให้แก่คู่กรณี ซึ่งอาจเป็นบุคคล สถาบันหรือระบอบการปกครอง อาจเป็นการปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง หรือลดลงในบางระดับ เรียกอีกอย่างว่าการดื้อแพ่งหรือการคว่ำบาตร แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ การไม่ให้ความร่วมมือทางสังคม การไม่ให้ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ และการไม่ให้ความร่วมมือทางการเมือง
2.1 การไม่ให้ความร่วมมือทางสังคม แบ่งเป็น 3 ประเภท
2.1.1 การอัปเปหิบุคคล เช่น การปฏิเสธที่จะมีความสัมพันธ์ทางสังคมหรือทางเพศ การขับออกจากศาสนา การปฏิเสธที่จะทำพิธีทางศาสนาให้ กรณีที่ได้ผลในสังคมไทยคือ หลังเหตุการณ์พฤษภาคม 2535 ผู้คนในสังคม ไม่เชิญ พล.อ.สุจินดา คราประยูร และบุคคลในคณะรัฐประหาร รสช. ไปในงานทางสังคมต่างๆ
2.1.2 การไม่ให้ความร่วมมือกับกิจกรรม ประเพณีและสถาบันทางสังคม เช่น การคว่ำบาตรงานสังคม การงดเรียน การงดเว้นกิจกรรมทางสังคมและกีฬา การละเมิดประเพณีของสังคม การถอนตัวจากสถาบันทางสังคม
2.1.3 การถอนตัวจากระบบสังคม เช่น การอยู่แต่ในบ้าน การผละงาน การหายตัวเป็นกลุ่ม การอพยพเพื่อประท้วง
2.2 การไม่ให้ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ ที่โดดเด่นคือ การคว่ำบาตร ซึ่งแบ่งออกเป็น
2.2.1 การคว่ำบาตรของผู้บริโภค เช่น งดซื้อสินค้า งดใช้บริการ ปฏิเสธจ่ายค่าเช่า
2.2.2 การคว่ำบาตรของคนงานและผู้ผลิต เช่น ปฏิเสธที่จะใช้เครื่องมือที่ผลิตภายใต้สภาพที่เขาไม่เห็นด้วย การปฏิเสธที่จะขาย
2.2.3 การคว่ำบาตรของคนกลาง คือ การปฏิเสธจัดจำหน่ายสินค้าชนิดใดชนิดหนึ่ง
2.2.4 การคว่ำบาตรของเจ้าของและผู้จัดการ เช่น ปิดโรงงาน ไม่ให้ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมแก่คู่กรณี
2.2.5 การคว่ำบาตรของผู้คุมทรัพยากรทางการเงิน เช่น ปฏิเสธการจ่ายค่าธรรมเนียม เงินต้นชำระและภาษี ปฏิเสธการชำระหนี้หรือดอกเบี้ย การตัดทุนและสินเชื่อ การทำให้รัฐขาดรายได้
2.2.6 การคว่ำบาตรของรัฐบาล เช่น ห้ามค้าขายภายในประเทศ ห้ามขายหรือซื้อสินค้าระหว่างประเทศ
การไม่ให้ความร่วมมืออีกประเภทหนึ่งที่ใช้กันบ่อย คือ การนัดหยุดงาน
2.2.7 การนัดหยุดงานในเชิงสัญลักษณ์ โดยใช้เวลาสั้นๆ โดยอาจมีการบอกล่วงหน้า หรือกระทำโดยฉับพลัน
2.2.8 การนัดหยุดงานทางการเกษตร เช่น ผู้เช่าปฏิเสธที่จะทำงานในพื้นที่ของเจ้าของที่ดิน หรือคนงานรับจ้างปฏิเสธที่จะทำงานในไร่
2.2.9 การนัดหยุดงานทางอุตสาหกรรม ได้แก่ การหยุดงานในโรงงานหนึ่งๆ หรือหยุดงานทั้งภาคอุตสาหกรรม
2.2.10 การนัดหยุดงานเฉพาะกลุ่ม เช่น การหยุดงานของนักโทษหรือแรงงานเกณฑ์
2.2.11 การนัดหยุดงานจำกัดเขต เช่น การเฉื่อยงาน การปฏิบัติตามกฎอย่างละเอียดถี่ยิบทุกตัวอักษร การลาป่วย การลาออก
2.2.12 การนัดหยุดงานในอุตสาหกรรมหลายประเภท
2.2.13 การหยุดงานและการหยุดยั้งทางเศรษฐกิจ เช่น การปิดร้าน การทำให้เศรษฐกิจเป็นอัมพาต
ในฉบับต่อไป ขอเสนอแนวทางในการไม่ให้ความร่วมมือทางการเมืองและการเจรจา ซึ่งอาจมีความจำเป็นในสถานการณ์ในภาคใต้ปัจจุบัน
ศราวุฒิ ประทุมราช : tuactive@yahoo.com











