WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

ทรงพระเจริญ

ขัตติยาอัด คอป แต่งนิทานโยนความผิดเสธ แดง 18 9 55

สถาบันกษัตริย์อยู่ได้ด้วยความจริง

ธงชัย วินิจจะกูล: Truth on Trial

สถาบันกษัตริย์ถึงเวลาต้องปรับตัว

ตุลาการผิดเลน !


ฟังกันให้ชัด! "นิติราษฎร์" ไขข้อข้องใจ ทุกคำถามกรณีลบล้างผลพวงรัฐประหาร





วิดีโอสอนการทำน้ำหมักป้าเช็ง SuperCheng TV ฉบับเต็ม 1.58 ชม.

VOICE NEWS

Fish




เพื่อไทย

เพื่อไทย
เพื่อ ประชาธิปไตย ขับไล่ เผด็จการ

Tuesday, September 23, 2008

โจรกบฏพันธมาร...คุกคามสื่อ


คอลัมน์ : รายงานพิเศษ

เปิดใจ...ช่างภาพ ‘ข่าวสด’ม็อบกบฏคุกคาม-องค์กรสื่อนิ่ง

“การ์ดพันธมิตรฯ-โจรกบฏศรีวิชัย” ยังออกอาการป่าเถื่อนไม่หยุด เที่ยวไล่คุกคามช่างภาพ-สื่อมวลชน ไม่เลิกรา ล่าสุดช่างภาพ “นสพ.ข่าวสด” โดนเข้าอีกราย ขณะกำลังถ่ายรูปความซกมกในทำเนียบ ก่อนถูกหิ้วปีกเข้าเต็นท์ โดนนักเลงกว่า 20 คนล้อมกรอบ รื้อค้นข้าวของ-ข่มขู่จนหนำใจถึงได้ปล่อยตัว พ้อโทร.เข้าโรงพิมพ์แจ้งหัวหน้าก็ไม่มีใครสนใจ แถมยังไม่คาดหวังกับองค์กรสื่อเพราะไม่เคยเห็นทำอะไรจริงจัง ทั้งที่เรื่องถูกคุกคามเกิดขึ้นมาแล้วหลายกรณี ชี้ผู้ใหญ่สมประโยชน์กันจนสื่อไม่กล้าแตะกบฏพันธมิตรฯ เผยเพื่อนช่างภาพต้องปรับทุกข์ให้กำลังใจกันเอง เพราะไม่รู้จะพึ่งใคร

ข่าวคราวเกี่ยวกับพฤติกรรมเถื่อนถ่อยของกลุ่มการ์ดพันธมิตรฯ และพวกโจรศรีวิชัย ที่กระทำต่อผู้เข้าร่วมชุมนุม กลุ่มที่มีความคิดเห็นตรงกันข้าม และที่สำคัญ บรรดาสื่อมวลชนไม่เว้นนักข่าวหญิง หรือชาย เป็นประเด็นที่ได้ยินว่าเกิดขึ้นบ่อยครั้งตลอดระยะเวลา 3-4 เดือนที่ผ่านมา แต่ก็ไม่ปรากฏเป็นข่าวครึกโครมมากนัก จนค่อนข้างเป็นเรื่องน่าแปลกใจที่สื่อส่วนใหญ่ละเลยความสำคัญในเรื่องดังกล่าว

ทั้งที่หลายกรณีเป็นคนในสังกัด เป็นเพื่อนพ้อง พี่น้องในแวดวงสื่อมวลชนด้วยกันเอง แต่กลับไม่เห็นว่าจะมีใครอนาทรร้อนใจสักเท่าไร และที่สำคัญปัญหาดังกล่าวก็ไม่เคยได้รับการแก้ไขอย่างจริงจัง ทั้งที่เคยมีการรับปากว่าจะดูแลการทำข่าวของสื่อมวลชนให้เป็นไปอย่างราบรื่น และที่สำคัญต้องปลอดภัย ไม่มีการลวนลามหรือคุกคามใดๆ ทั้งสิ้น

แต่เรื่องดังกล่าวก็เกิดขึ้นอีกหลังจากก่อนหน้านี้เพิ่งมีข่าวนักข่าวสาวมติชนถูกคุกคาม โดยล่าสุดเว็บไซต์ “มติชน” ได้ลงข่าวไว้สั้นๆ ประกอบไว้ในส่วนหนึ่งของข่าว ในวันที่ 15 กันยายน ที่ผ่านมาว่า

“นอกจากนี้ยังเกิดเหตุขัดขวางการทำงานของผู้สื่อข่าวและช่างภาพในบริเวณที่ชุมนุมกลุ่มพันธมิตรฯ อย่างต่อเนื่อง แม้บรรดาแกนนำเคยออกมาประกาศให้การ์ดอาสาสมัครอำนวยความสะดวกในการทำงานของผู้สื่อข่าวในทุกพื้นที่

โดยล่าสุดช่างภาพของหนังสือพิมพ์ข่าวสด ถูกนักรบศรีวิชัยข่มขู่หลังถ่ายภาพความรกรุงรังของเต็นท์ผู้ชุมนุม และภาพความสกปรกของห้องอาบน้ำบริเวณหน้าสำนักเลขานุการคณะรัฐมนตรี หรือตึกแดง แม้จะแสดงบัตรประจำตัวว่าเป็นสื่อมวลชน แต่นักรบศรีวิชัยไม่สนใจ โดยบอกว่า "ไม่ดูบัตร ไปคุยกันก่อน" ก่อนจะหิ้วปีกเข้าไปภายในเต็นท์ที่พัก และยกพวกมาล้อมกรอบจำนวนมาก พร้อมค้นดูเอกสารทั้งหมดจนพอใจจึงยอมปล่อยออกมา โดยอ้างเหตุผลว่า เมื่อคืนที่ผ่านมามีเจ้าหน้าที่ทำเนียบแอบเข้าไปขโมยเอกสารภายในสำนักเลขาฯ จึงต้องเข้มงวด”

อย่างไรก็ดี ช่างภาพวัยประมาณ 30 ปีคนนี้ได้เปิดใจอีกครั้ง โดยลำดับเหตุการณ์ให้ฟังว่า เมื่อช่วงบ่ายวันที่ 14 กันยายน ที่ผ่านมา ได้รับคำสั่งจากหัวหน้า ให้เข้าไปถ่ายภาพบรรยากาศความเละเทะในทำเนียบรัฐบาล เพื่อที่จะทำสกู๊ปพิเศษ

โดยได้เดินเข้าประตูทางเข้าที่ 5 บริเวณตึกแดง หรือตึกสำนักเลขาธิการสำนักนายกรัฐมนตรี ด้านตรงข้ามกับกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อเดินเข้ามาจะพบเต็นท์ตั้งอยู่ฝั่งขวามือ และจะมีทางเชื่อมเล็กๆ สามารถเดินไปทางสำนักนายกรัฐมนตรีได้ และเมื่อเดินไปบริเวณดังกล่าวพบเต็นท์กลุ่มพันธมิตรฯ เขียนป้ายติดเอาไว้ว่า นักรบศรีวิชัย ภายในมีไม้กอล์ฟ และไม้อยู่จำนวนมาก จึงได้ถ่ายภาพไว้

ขณะกำลังถ่ายภาพอยู่นั้นมีผู้ชายคนหนึ่งเชื่อว่าเป็นสมาชิกกลุ่มนักรบศรีวิชัย เดินเข้ามาแล้วตะโกนถามว่า “ถ่ายอะไร” จึงตอบกลับไปว่า “ไม่มีอะไร ถ่ายภาพเฉยๆ ผมเป็นช่างภาพ มาทำงาน แต่ถ้าพี่ไม่ให้ถ่ายผมก็ไม่ถ่าย งั้นผมขอเดินผ่านไปทางรังนกกระจอกหน่อย” พร้อมกับแสดงบัตรผู้สื่อข่าวให้ดู แต่ปรากฏว่าผู้ชายคนดังกล่าวไม่ให้ผ่าน และห้ามไม่ให้ถ่ายภาพต่อ โดยบอกว่า “บริเวณนี้นายห้าม”

จึงเดินถอยหลังออกมา ตั้งใจว่าจะเดินอ้อมไปทางร้านเซเว่นอีเลฟเว่นที่อยู่อีกฝั่ง ซึ่งไกลมากกว่าจะเดินไปถึงรังนกกระจอก ไม่เหมือนกับเดินผ่านทางเต็นท์ของนักรบศรีวิชัย แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไร เพราะไม่ต้องการจะมีเรื่องกัน อะไรยอมและคุยกันได้ก็ทำ ทั้งนี้ เพื่อความปลอดภัยของตัวเองด้วย

ในตอนนั้นยอมรับว่าอากาศร้อนมาก เมื่อเดินถอยหลังกลับมาผ่านบริเวณที่กลุ่มพันธมิตรฯ นำผ้าใบมาขึงเป็นห้องน้ำริมตึกแดง พบกางเกงใน ชุดชั้นใน ผ้าขาวม้า และเสื้อผ้าผึ่งแดดแขวนอยู่บนราว จึงถ่ายภาพเก็บไปเรื่อยๆ จู่ๆ ก็มีกลุ่มชายฉกรรจ์ประมาณ 20 คน ซึ่งดูแล้วเข้าใจว่าเป็นคนละกลุ่มกับคนก่อนหน้าที่ได้พูดคุยด้วย เข้ามาถามด้วยเสียงเข้มว่า “ถ่ายอะไร”

ก็ตอบไปว่า “ถ่ายเรื่อยเปื่อย จะไปทำสกู๊ปข่าว” พร้อมกับยกบัตรผู้สื่อข่าวที่คล้องคออยู่ให้กลุ่มชายเหล่านั้นดู
หนึ่งในกลุ่มนั้นก็พูดขึ้นมาว่า “เดี๋ยวค่อยดู ไปคุยกันในเต็นท์ก่อน” จากนั้นก็มีชาย 2 คนเดินตรงเข้ามาหาแล้วล็อกแขนทั้ง 2 ข้างไว้ พร้อมดึงให้เดินตามกลับเข้าไปในเต็นท์

“ขณะนั้นบอกตรงๆ คิดถึงพระคิดถึงเจ้าอย่างเดียว นึกว่าต้องโดนแน่ๆ ภาวนาถึงพระตลอด กลัวมาก กำพระพิฆเนศที่คอไว้แน่น ขอให้รอดๆ”

พอไปถึงในเต็นท์มีกลุ่มชายฉกรรจ์อยู่ตรงนั้นอีก 20 คน มี 2 คนเดินปรี่เข้ามาหา แล้วพูดว่า “เฮ้ยมีอะไร มาทำอะไร” ก็ได้ตอบเหมือนทุกครั้งว่า “ผมเป็นช่างภาพ มาทำงาน ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย คุยกันดีๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องลากกันเข้ามาคุยอย่างนี้เลย”

จากนั้นก็ให้กระเป๋าที่ถือมาไปตรวจสอบ ซึ่งในนั้นมีทั้งบัตรสื่อมวลชนผ่านเข้าออกทำเนียบรัฐบาล รัฐสภา บช.น. และบัตรอนุญาตสถานที่ราชการหลายใบ รวมทั้งบัตรพนักงานหนังสือพิมพ์ข่าวสดด้วย

กลุ่มชายฉกรรจ์ได้นำกระเป๋าไปตรวจค้น จากนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งบอกว่าให้ปล่อยแขน และพูดในทำนองขอร้องอย่าถ่ายภาพบริเวณดังกล่าว เนื่องจากนายสั่งห้ามไว้ โดยมีการเล่าถึงเหตุการณ์เจ้าหน้าที่ของทำเนียบรัฐบาลเคยลอบเข้ามาบริเวณนี้ครั้งหนึ่ง ซึ่งฟังไม่ค่อยได้ศัพท์ แต่จับใจความได้ว่า เมื่อครั้งที่กลุ่มพันธมิตรฯ เข้าบุกยึดทำเนียบรัฐบาล เจ้าหน้าที่บางคนคงจะลืมคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ก และของมีค่าไว้ ภายหลังจึงได้แอบเข้ามาเพื่อเอาของตัวเองกลับไป แต่กลุ่มพันธมิตรฯ จับได้ และกล่าวหาว่ามาขโมยของ ทั้งยังกลัวว่าจะเป็นพวก นปก. แอบแฝงตัวเข้ามา รวมทั้งครั้งนี้ก็เข้าใจว่าตนเองจะเป็นสายของ นปก. หรือไม่ก็ขโมย แต่ก็ได้บอกปฏิเสธไปว่าไม่ใช่ทั้งสองอย่าง

หลังจากนั้นได้โทรศัพท์ถึงบรรณาธิการข่าว โดยขออนุญาตไม่เข้าไปทำงานในทำเนียบรัฐบาลอีก แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีใครมารับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นว่ากี่ครั้งกี่หนแล้ว เนื่องจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ ที่ผ่านมาก็ไม่ใช่ครั้งแรก แต่รู้สึกว่าหนักกว่าทุกครั้งที่เคยเจอมาตลอดระยะการเข้ามาทำหน้าที่ของตนในกลุ่มพันธมิตรฯ

ส่วนสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ก็จะไม่ขอเข้าไปเรียกร้อง เพราะเห็นอยู่ว่าเรียกร้องไปก็ไม่ได้ออกมาช่วยอะไร ตั้งแต่ตอนที่ผู้สื่อข่าวหญิงหนังสือพิมพ์มติชนแล้ว ก็ไม่เห็นว่าจะทำอะไรได้ เมื่อก่อนสังคมอาจจะคิดว่าวิชาชีพสื่อมวลชนเป็นวิชาชีพที่ไม่มีใครกล้าแตะ ถือเป็นฐานันดรที่ 4 ปัจจุบันนี้บอกได้เลยว่าไม่มีความหมายแล้ว นาทีนี้ไม่มีใครช่วยได้ เห็นแล้วว่าฐานันดร 4 ก็ถูกกระทืบได้เหมือนกัน ถึงตอนนี้ตนได้สัมผัสถึงความเสื่อมถ่อยของกลุ่มคนพวกนี้มากขึ้นแล้ว

ด้านเพื่อนๆ ในวิชาชีพเดียวกันยังได้เตือนตนว่าอย่าใส่เสื้อที่เขียนว่า “คุกคามสื่อ” เพราะจะกลายเป็นภัยกับตนเอง และเมื่อเพื่อนๆ ได้ทราบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตนต่างก็โกรธแค้น และกล่าวต่อว่ากลุ่มพันธมิตรฯ กันอย่างกว้างขวางถึงการกระทำที่เกินขอบเขต

ทั้งยังได้ปรึกษากันว่าจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุดอย่างไร แต่มีเพื่อนๆ สื่อมวลชนก็บอกว่าอย่าพึ่งสมาคมสื่อเลย หวังอะไรไม่ได้ นอกจากนี้ได้ปรึกษาเรื่องดังกล่าวกับครอบครัว ซึ่งพ่อและแม่บอกว่าถ้าเลี่ยงทำงานกับกลุ่มพันธมิตรฯ ได้ก็ควรทำ เพราะมันไม่คุ้มกันกับการที่จะเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงเพื่อให้ได้ภาพเหล่านั้น ที่สำคัญต้นสังกัดก็ไม่ได้รับผิดชอบ ไม่ได้คุ้มครองหากเกิดอะไรขึ้น

“หนังสือพิมพ์หัวสีไม่เคยสนใจหรอกว่าเราจะเป็นยังไง เขาไม่สนใจว่าเราจะเสี่ยงแค่ไหน ไม่เหมือนหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ที่หากเราเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงจนถึงแก่ชีวิตขณะปฏิบัติงาน เขาจ่ายเงินช่วยเหลือให้”

หากคิดในทางมุมกลับกัน ก็ต้องยอมรับว่าผู้ใหญ่สมประโยชน์กัน จึงไม่เข้ามาดูแลชีวิตความปลอดภัยของพนักงาน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็มีเพื่อนๆ พี่น้องในวงการที่สนิทกันโทรศัพท์มาถามหลายคน และบางคนก็เห็นว่าอาจจะเป็นเพราะกลุ่มนักรบศรีวิชัยกำลังเมายาเสพติดอยู่ เพราะสื่อมวลชนหลายคนต่างรู้กันดีว่ามียาเสพติดระบาดในกลุ่มชุมนุมพันธมิตรฯ แพร่หลายมาก แต่ไม่มีสื่อมวลชนแขนงใดจะสามารถเขียนถึงได้ เนื่องจากส่วนใหญ่ทราบก็จริงแต่ไม่สามารถหาหลักฐานได้

จากนี้ไปก็จะระวังตัวมากขึ้น แต่จะให้เลิกปฏิบัติหน้าที่ไปเลยคงทำไม่ได้ ถ้าหัวหน้าสั่งมาก็ต้องทำต่อไป


ตุลาการ (Magazine) (คอลัมน์ : ฤๅจะเป็นเมืองนอกกฎหมาย)


คอลัมน์ : ฤๅจะเป็นเมืองนอกกฎหมาย

ดูเหมือนว่าประเทศไทยในห้วง 3 ปี ที่ผ่านมาตุลาการจะเข้ามามีบทบาทสำคัญในการก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยในการบริหารราชการแผ่นดิน และอีกไม่นานนับจากนี้ บทบาทของตุลาการก็จะยิ่งมีความสำคัญยิ่งขึ้น เนื่องด้วยสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องและเกิดขึ้น จะต้องนำไปสู่การใช้อำนาจของตุลาการอีกครั้ง และแน่นอนว่าบทบาทและการใช้อำนาจของสถาบันแห่งนี้ ย่อมจะทำให้เป็นจุดเปลี่ยนอันสำคัญอีกครั้ง

ตามหลักสากลตุลาการมีหน้าที่ตัดสินของพิพาทที่เกิดขึ้นระหว่างคู่กรณีทั้งสองฝ่าย โดยนำหลักกฎหมายที่เกี่ยวข้องมาปรับใช้ให้เข้ากับรูปคดีเพื่อให้เกิดความเป็นธรรมแกคู่กรณีอย่างที่สุดดังนั้นตุลาการจึงเป็นที่พึ่งของประชาชน โดยหวังว่าเมือมีคดีความเกิดขึ้นแล้ว จะได้รับการพิจารณาอย่างเป็นธรรม

ในศตวรรษที่ 18 แนวคิดทางปรัชญาต่างๆ ได้ทำให้บทบาทของตุลาการเด่นชัดขึ้น โดยกำหนดว่าตุลาการจะต้องเป็นบุคคลที่ไร้มลทินและเป็นคนตรงตามแนวคิดแบบเสรีนิยมและเรียกอำนาจดังกล่าวว่าอำนาจตุลาการ ตั้งอยู่บนข้อสมมติฐานแห่งความยุติธรรม โดยอยู่ภายใต้หลักแห่งความเป็นอิสระของตุลาการในการวินิจฉัยข้อพิพากว่า ไม่มีองค์กรอื่นใดมาแทรกแซงการใช้อำนาจดังกล่าวได้ และตุลาการจะต้องนำกฎหมายมาใช้ปรับแก่คดีเพื่อก่อให้เกิดความยุติธรรม

กฎหมายตามแนวคิดเสรีนิยมประชาธิปไตยนั้นเป็นสิ่งที่ยุติธรรมและเป็นผู้ปกป้องแก้เสรีภาพ ดังนั้นตุลาการจึงเปรียบเหมือนสัญลักษณ์ของกฎหมายและเป็นหลักประกันที่ดี สำหรับเสรีภาพของประชาชน ดังนั้น โดยหลักการแล้วจะเห็นได้ว่าจากกฎเกณฑ์ของกฎหมายไปยังการตัดสินหรือคำพิพากษาของศาล ซึ่งก็คือการใช้อำนาจของตุลาการในการตีความกฎหมายและปรับข้อเท็จจริงแห่งคดีกับตัวกฎหมายจะต้องปราศจากการแทรกแซงจากองค์กรอื่น ซึ่งเป็นไปตามหลักความเป็นอิสระของตุลาการ ดังนั้นสถาบันตุลาการจึงเป็นองค์กรที่คุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชนอันสำคัญที่สุด เพราะองค์กรตุลาการไม่ว่า ศาลยุติธรรม ศาลปกครอง หรือ ศาลรัฐธรรมนูญ มีความสำคัญเกี่ยวกับการควบคุมความชอบด้วยกฎหมายเป็นหลักประกันได้ดีกว่าระบบอื่นๆ ด้วยเหตุผล ดังต่อไปนี้

1.ศาลหรือองค์กรตุลาการมีความเป็นอิสระในการปฏิบัติหน้าที่ ไม่ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม

2.เมื่อราษฎรได้ยื่นคำฟ้องอย่างถูกต้อง ศาลมีหน้าที่ต้องพิจารณาและพิพากษาคดีเสมอ จะปฎิเสธไม่พิจารณาพิพากษาคดีไม่ได้

3.วิธีพิจารณาคดีของศาลเป็นไปอย่างเปิดเผยเปิดโอกาสให้สาธารณชนฟังการพิจารณาได้

4.ศาลต้องให้เหตุผลประกอบคำพิพากษาเสมอ

ศาลรัฐธรรมนูญ นับเป็นศาลที่มีบทบาทสำคัญในสถานการณ์ปัจจุบัน เนื่องจากเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่วินิฉัยว่ากฎหมายที่ตราขึ้นโดยฝ่ายนิติบัญญัติขัดต่อรัฐธรรมนูญหรือไม่เป็นองค์กรที่มีหน้าที่ในการพิทักษ์ความเป็นกฎหมายสูงสุดของรัฐธรรมนูญ เป็นองค์กรที่คุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชนจากการตรากฎหมายของรัฐ ซึ่งเป็นการขัดต่อรัฐธรรมนูญ รวมถึงการวินิจฉัยชี้ขาดถึงการดำรงอยู่หรือการยุติของสภาบันการเมือง เช่น พรรคการเมือง ตำแหน่งสำคัญของสถาบันการเมือง เช่น นายกรัฐมนตรี

ภายหลังจากศาลรัฐธรรมนูญได้ตัดสินคดี “ชิมไปบ่นไป” ของอดีตนายกรัฐมนตรี นายสมัคร สุนทรเวช เสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ปรากฏขึ้น ทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย ตามอารมณ์และหลักการทางวิชาการ

กรณีที่มีความเห็นกันอย่างเป็นนัยยะสำคัญก็คือการตีความของศาลรัฐธรรมนูญ โดยเฉพาะนักนิติศาสตร์ หลายคนได้ออกมาแสดงความคิดเห็นว่าการตีความของศาลรัฐธรรมนูญไม่น่าจะชอบตามหลักการตีความกฎหมาย ซึ่งกรณีดังกล่าวนั้นก็คงจะต้องว่ากล่าวกันต่อไปในแวดวงวิชาการ

แต่ดูเหมือนว่า จากการตีความของศาลรัฐธรรมนูญนั้นเอง กลับเป็นเหมือนคมหอกที่ย้อนกลับมาทิ่มแทงเอากับศาลรัฐธรรมนูญเสียเอง เพราะเมื่อต่อมามีการหยิบยกกิจวัตรปฏิบัติของตุลาการบางคนที่ดูเหมือนจะไม่ต่างไปกับตัวผู้ถูกตัดสิน คือ อดีตนายกรัฐมนตรี กล่าว คือ ตุลาการคนนั้น ไปเป็นลูกจ้างตามความหมายที่ศาลรัฐธรรมนูญได้ตีความไว้นั้น และเมื่อคุณสมบัติของคนจะเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเกี่ยวกับกรณีดังกล่าว เหมือนกับคนจะเป็นนายกรัฐมนตรีสังคมจึงตั้งคำถามว่า เพราะเหตุใดจนวันนี้ยังไม่ได้รับคำตอบใดๆ จากตุลาการคนนั้น

ดังได้กล่าวแล้วข้างต้นว่า ตุลาการจะต้องเป็นบุคคลที่ไร้มลทินและเป็นคนตรง แต่กรณีที่ปรากฏตุลาการดังกล่าวถูกตั้งข้อสังสัยว่าทำผิดกฎหมายอยู่ จึงเป็นเรื่องที่ร้ายแรงหากจะให้ดำรงตำแหน่งอันสำคัญเช่นนี้ต่อไป

อย่าปล่อยให้ข้อสงสัยยืดเยื้อยาวนาน เพราะยิ่งนานวัน เกียรติยศเกียรติศักดิ์ของเอกบุรุษก็จะเสื่อมทรามลง พิสูจน์ความจริงเสียแต่วันนี้ เพื่อปกป้องสถาบันอันสำคัญมิให้มัวหมองเพราะคนคนเดียว

ศุภชัย ใจสมุทร


วิกฤติการเงินโลก (คอลัมน์ : วิเทศทรรศน์)


คอลัมน์ : วิเทศทรรศน์

แล้วก็ต้องตระหนักรู้ในพระไตรลักษณ์อีก เมื่อเราได้เห็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาเกิดขึ้นในระบบการเงินของโลก จนกิจการขนาดมหึมาชนิดที่ไม่มีใครเชื่อว่าจะเกิดอะไรขึ้นแม้แต่รอยขีดข่วนกลับถึงแก่กาลอวสานลงอย่างไม่เป็นท่า ไม่ต่างอะไรกับเรือไททานิคที่ทุกคนเซ็งแซ่กันว่าเป็น “เรือที่ไม่มีวันจม”

ผมกำลังพูดถึงการประกาศล้มละลายของ เลแมน บราเธอร์ส ซึ่งเป็นธนาคารเพื่อการลงทุนและการเงินของโลก ผู้ยิ่งใหญ่อันดับสี่ของสหรัฐอเมริกา และการขายกิจการ เมอร์ริล ลินช์ ให้กับธนาคารแห่งอเมริกา (ซึ่งไม่ใช่ธนาคารชาติ แต่เป็นธนาคารเอกชนรายใหญ่รายหนึ่ง) ซึ่งเกิดขึ้นในวันเดียวกัน

มิหนำซ้ำ กิจการประกันภัยที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ คือ เอไอจี ก็กำลังซวนเซอย่างหนักชนิดจะม้วนเสื่อได้ทุกเวลาอีกด้วย

เหตุการณ์ขนาดมโหฬารนี้กำลังเกิดขึ้นกับประเทศที่ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ก็ต้องยอมรับว่าเขาคือพญาอินทรีของโลกในด้านนี้

ทั้งสามบริษัทเป็นมาตรฐานด้านการเงินและการลงทุนของโลกมานานนักหนา ขนาดนักวิเคราะห์ของสามบริษัทนี้มีความเห็นอย่างไร โลกก็แทบจะหมุนตาม ราวกับเป็นผู้วิเศษอย่างไรก็อย่างนั้น

วันนี้ “ผู้วิเศษ” โผล่พรวดมาประกาศว่าเอาตัวเองไม่รอด โลกก็ตะลึงลานกันไป

ปฏิกิริยาแห่งความตระหนกนั้นก็ชัด อย่างปัญหา เลแมน บราเธอร์ส ที่เกิดอย่างฉับพลัน เมื่อไม่สามารถระดมทุนใหม่มาแก้ไขปัญหาหนี้เสียของตนเองได้ทันท่วงที ความกระทันหันส่งผลให้ตัวเลขซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ตกกันระนาวกราวรูด โดยเฉพาะในสหรัฐและยุโรปที่ได้สร้างสถิติวันซื้อขาย (trading day) ที่เลวที่สุดนับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ก่อการร้าย 9/11 เป็นต้นมา

ตลาดนิกเคอิ 225 อินเด็กซ์ของญี่ปุ่น ตกทันที 4.7% หลังเปิดตลาด ในขณะที่ตลาดเกาหลีใช้เวลาเพียง 20 นาทีก็ตกลงไปทันกันที่ 5%

ตลาดไทยก็ตก แต่เพราะเมืองไทยกำลังเกิดวิกฤติในบทแรกๆ ของความเป็นประเทศกำลังเถียงกันว่ามวลอำมาตย์หรือประชาชนมีอำนาจชี้นำทิศทางของประเทศนี้มากกว่ากัน กระแสอนุรักษ์นิยมล้าหลังทำให้เรายังก้าวไม่ถึงบทหลังๆ อย่างของเขา ก็เลยไม่มีใครสนใจนักว่าวิกฤติการเงินของโลกเที่ยวนี้จะนำเราไปสู่อะไร

ทั้งที่เป็นเทวทูตที่จรมาเตือนให้เตรียมตัว เตรียมใจ และเตรียมประเทศกันได้แล้ว

ตราไว้เลยนะครับ การล้มคว่ำหรือใกล้ล้มคว่ำของบริษัททั้งสามไม่ใช่ปัญหาของประเทศเดียวคือสหรัฐอเมริกา แต่เป็นปัญหาของระบบการเงินโลกทั้งหมด เหตุผลก็ง่ายๆ คือทั้งสามบริษัทเป็นกิจการที่ดูดเอาเงินตราและทรัพย์สินของโลกไปรวมกันไว้มากมายมหาศาล เพราะลูกค้าที่ไม่ว่าจะเป็นบุคคลหรือประเทศเขาไว้วางใจว่ามีความสามารถในการวิเคราะห์และพยากรณ์เศรษฐกิจโลกมากที่สุดและอยู่ในประเทศที่มีฐานเศรษฐกิจแข็งแกร่งที่สุด เชื่อกันเหลือเกินว่าเป็น “เรือที่ไม่มีวันจม”

วิกฤตการณ์ที่เขาเรียกกันว่า “การบดขยี้ทางเครดิต” หรือ “Credit Crunch” ครั้งนี้ ดูจะเกินกำลังของรัฐบาลสหรัฐไปมาก เพิ่งเห็นประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู บุช ออกมาแถลงเสียงอ่อยๆ หน้าตาเคร่งเครียดว่าขอให้ชาวอเมริกันและชาวโลกอย่าได้เป็นกังวล รัฐบาลจะทำทุกอย่างเต็มกำลังเพื่อไม่ให้เหตุการณ์นี้ลุกลามใหญ่โตไปเป็นเศรษฐกิจล้มละลายในวงกว้าง แต่แล้วก็ไม่มีมาตรการที่เป็นรูปธรรมหรือน่าเชื่อถือใดๆ ออกจากปากของคนที่เป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของประเทศนั้น

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เฮนรี่ โพลสัน ก็ออกมาย้ำว่ารัฐบาลสหรัฐจะไม่นำภาษีอากรของคนอเมริกันไปอุดหนุนการขาดทุนของ เลแมน บราเธอร์ส เป็นอันขาด เพราะเห็นว่าเป็นความล้มเหลวของบริษัทเป็นการส่วนตัวและจะไม่ส่งกระทบในวงกว้าง

ส่วน เบ็น เบอร์นานกี้ ประธานกองทุนสำรองสหรัฐหรือผู้ว่าการธนาคารแห่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีบทบาทอย่างลึกซึ้งและกว้างขวาง ยังไม่แสดงจุดยืนอะไรชัดเจนนักในจังหวะแรกนี้

ถามว่าเรื่องจะกระทบกระเทือนต่อเศรษฐกิจไทยอย่างไร ก็ต้องบอกว่าจะกระทบมาก เช่นเดียวกับผลที่ทั่วโลกจะได้รับ แต่มีเหตุผลบางประการที่เตือนว่าเศรษฐกิจของราชอาณาจักรไทยอาจได้รับความเสียหายมากกว่าเขา

ส่วนที่กระทบในลักษณะเดียวหรือคล้ายกับเศรษฐกิจโลกนั้น ก็คือบริษัทและประเทศลูกค้าที่สูญเสียเงินลงทุนและรายได้ที่พึงมีพึงเป็น อย่างน้อยก็คือค่าเสียโอกาส เพราะถ้าลงทุนอยู่ที่อื่นก็อาจจะไม่เป็นเช่นนี้ ลูกค้าเหล่านี้ซึ่งล้วนเป็นผู้เล่นหลักๆ ในเกมเศรษฐกิจโลก อาจจะถูกบังคับโดยกระเป๋าที่เบาโหวงให้วางแผนการลงทุนอย่างระมัดระวังยิ่งขึ้น ไปลงทุนทำการค้าในประเทศใดก็จะลงเงินเพื่อประกันความเสี่ยงมากขึ้น ประเทศไหนที่เสี่ยงเกินไปก็จะระงับหรือเลื่อนการลงทุนไปโดยไม่มีกำหนด

ประเทศที่ “เสี่ยง” เกินไปในขณะนี้ นักลงทุนโลกเขาได้รวมเมืองไทยเข้าไปด้วยแล้วนะครับ

การส่องกล้องมาที่เมืองไทยแล้วก็เมินหน้า กลับหันไปทางจีน เวียดนาม หรือแม้แต่อินโดนีเซีย ในขณะนี้ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเสียแล้ว แต่น่าเสียใจเป็นอย่างยิ่ง

ผู้มีอำนาจในประเทศที่ออกจะมั่นใจในอิทธิพลบารมีของตนเองว่าสามารถกวาดล้างศัตรูทางการเมืองได้อย่างเกลี้ยงเกลาหมดจด โดยใช้นักกฎหมายโสเภณีบ้าง พรรคการเมืองวิสัยทาสบ้าง ฝูงชนบ้าคลั่งบ้าง สื่อมวลชนและนักวิชาการที่เล็มกินอาหารจากมือ (ที่มองไม่เห็น) ของเขาบ้างเป็นเครื่องมือนั้น ต้องหัดส่องกระจกดูเงาตัวเองให้เกิดความสำนึกขึ้นเสียบ้างว่า ความตกต่ำของประเทศในสายตาของอารยชนโลกนั้นมันเริ่มที่จุดไหน

บอกให้ก็ได้ครับ เมื่อทำให้เกิดการทำลายประชาธิปไตยเมื่อวันอังคารที่ 19 กันยายน 2549 นั่นแหละ เพราะก่อนหน้านั้นประเทศนี้เติบโตมาตลอดไม่มีทีท่าว่าจะตกต่ำเลย แต่มาตกต่ำเพราะท่านผู้มีใจสูงทั้งหลายควบคุมโทสะจริตและโมหะจริตของตนไม่อยู่

วิกฤตการณ์สถาบันการเงินในสหรัฐอเมริกาเที่ยวนี้จะกระทบไทยมากกว่าหลายประเทศเพราะผู้มีอำนาจจริงในเมืองไทยมีปัญหาเฉพาะตัวอย่างแรง

นั่นคือโลกแคบและเห็นแก่ตัวสูงเกินไป

จักรภพ เพ็ญแข


แด่...“ณรงศักดิ์ กรอบไธสง”สู่สุคติ นิรันดร์กาล...(คอลัมน์ : ส่ง...วีรชนกลับบ้าน)


คอลัมน์ : ส่ง...วีรชนกลับบ้าน

ภาพระหว่างการเดินทางไป อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี บ้านของวีรบุรุษประชาธิปไตย “ณรงศักดิ์ กรอบไธสง” เพื่อบำเพ็ญกุศลที่บ้านอย่างสมเกียรติ เมื่อช่วงเช้าวันที่ 13 กันยายน 2551 ที่ผ่านมา

โดยมีขบวนรถแห่นำศพอย่างสมเกียรติ และได้รับความสนใจจากพี่น้องประชาชนที่อยู่ข้างทาง เมื่อได้ยินเสียงของรถเครื่องเสียงต่างพากันออกมาดู และโบกไม้โบกมือให้กำลังใจ บ้างก็ยกนิ้ว ปรบมือ บ้างก็ตะโกนสู้ๆ ให้กับขบวนแห่ ตลอดทางที่ผ่านไปทางถนนประชาชื่น เทเวศร์ และอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

โดยขบวนรถกว่า 100 คัน ได้ขับวนที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย 3 รอบ และประกาศให้รถทุกคันช่วยกันบีบแตรเพื่อเป็นเกียรติกับวีรชนคนกล้าที่จากไป ก่อนมุ่งหน้าสู่ อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี เพื่อทำพิธีบำเพ็ญกุศลที่บ้าน ก่อนจะทำพิธีฌาปนกิจศพ ในวันที่ 21 กันยายน 2551 อย่างยิ่งใหญ่สมเกียรติวีรบุรุษประชาธิปไตย

ขอบคุณ ภาพจาก “WaSaBi”
www.newskythailand.com


กรณี “สมัคร-จรัญ”กรณีศึกษาบรรทัดฐานศาล รธน. (คอลัมน์ : สะกิดกระบวนการยุติธรรม)


คอลัมน์ : สะกิดกระบวนการยุติธรรม

ก่อนอื่นต้องบอกว่ารู้สึกเสียใจครับกับ คุณสมัคร สุนทรเวช ที่กลายเป็นอดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของประเทศไทยไปแล้ว หลังจากเมื่อวันที่ 9 กันยายนที่ผ่านมา ศาลรัฐธรรมนูญ มีคำพิพากษาให้พ้นจากตำแหน่งไปเรียบร้อยโรงเรียนวัดดอนยายหอมครับ เนื่องจากขาดคุณสมบัติ เพราะไปจัดรายการทำกับข้าวโชว์หน้าจอทีวี ชื่อรายการ “ชิมไปบ่นไป” กับ “ยกโขยงหกโมงเช้า”

คำพิพากษาของศาลรัฐธรรมนูญครั้งนี้ มีองค์คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ นำโดย นายชัช ชลวร ประธานศาลรัฐธรรมนูญ ออกนั่งบัลลังก์อ่านคำวินิจฉัยกรณี ประธานวุฒิสภาส่งคำร้องขอ ส.ว. จำนวน 29 คน และคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ในฐานะผู้ต้องที่ 1-2 ตามลำดับ เพื่อขอให้วินิจฉัยการสิ้นสุดความเป็นนายกรัฐมนตรีของคุณสมัคร สิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ 2550มาตรา 182 วรรคหนึ่ง (7) และมาตรา 267 ประกอบ 182 วรรคสาม และมาตรา 91 โดยมีนายเรืองไกร ลีกิจวัฒนะ ส.ว. สรรหา ฝ่ายผู้ร้องที่ 1 และผู้แทนผู้รับมอบอำนาจของ กกต. ผู้ร้องที่ 2 ส่วนฝ่ายผู้ถูกร้องมี นายธนา เบญจาธิกุล ทนายความผู้ได้รับมอบอำนาจจากนายสมัครมาฟังคำวินิจฉัย

ประเด็นมีอยู่ว่า ศาลรัฐธรรมนูญ กลับอ้างอิงคำวินิจฉัยจากความหมายของคำว่า “ลูกจ้าง” จากการถอดความมาจากพจนานุกรม แทนที่จะอ้างอิงตัวบทกฎหมายข้างเคียง โดยศาลให้เหตุผลว่า คำว่า ลูกจ้าง ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 267 มีความหมายกว้างกว่าคำนิยามของกฎหมายอื่น โดยต้องแปลตามความหมายทั่วไป ซึ่งพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542 ได้ให้ความหมายของคำว่า ลูกจ้าง หมายถึง ผู้รับจ้างทำการงาน ผู้ซึ่งตกลงทำงานให้นายจ้าง โดยได้รับค่าจ้าง ไม่ว่าจะเรียกชื่ออย่างไร โดยมิคำนึงถึงว่า จะมีการทำสัญญาจ้างเป็นลายลักษณ์อักษรหรือไม่ หรือได้รับค่าตอบแทนเป็นค่าจ้าง สินจ้าง หรือค่าตอบแทนเป็นค่าจ้าง สินจ้าง หรือค่าตอบแทนในลักษณะที่เป็นทรัพย์สินอย่างอื่น

หากมีการตกลงเป็นผู้รับจ้างทำการงานแล้ว ย่อมอยู่ในความหมายของคำว่า ลูกจ้าง ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 267 ทั้งสิ้น

อาศัยเหตุผลข้างต้น ศาลรัฐธรรมนูญโดยมติเอกฉันท์จึงวินิจฉัยว่า ผู้ถูกร้องกระทำการอันต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 267 มีผลให้ความเป็นรัฐมนตรีของ นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี ผู้ถูกร้องสิ้นสุดลงเฉพาะตัวตามรัฐธรรมนูญมาตรา 182 วรรคหนึ่ง (7)

ดังนั้น เมื่อความเป็นรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีสิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญมาตรา 182 จึงเป็นเหตุให้คณะรัฐมนตรีทั้งคณะพ้นจากตำแหน่งตามรัฐธรรมนูญมาตรา 180 วรรคหนึ่ง (1) แต่ด้วยความเป็นรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีเป็นการสิ้นสุดลงเฉพาะตัว ทำให้รัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีที่เหลือ จึงอยู่ในตำแหน่งเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ จนกว่าคณะรัฐมนตรีที่ตั้งขึ้นใหม่จะเข้ารับหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 181

จากกรณีดังกล่าว ทำให้มีหลายฝ่ายออกมาตั้งข้อสังเกตว่า เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว บุคคลอื่นๆ ที่ยังดำรงตำแหน่งเป็นหนึ่งในตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ เช่น นายจรัญ ภักดีธนากุล อาจมีคุณสมบัติขัดต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 207 และ 209 เนื่องจากดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยรัฐ และเอกชน

อีกทั้งยังดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิทั้งในมหาวิทยาลัยรัฐและเอกชน ซึ่งมีลักษณะต้องห้ามคล้ายกับ นายสมัคร สุนทรเวช อดีตนายกรัฐมนตรี เฉกเช่นเดียวกันหรือไม่

แต่จนถึงขณะนี้ก็ยังไม่มีกลุ่มที่ต่อต้านนายสมัคร ทั้ง ส.ว. หรือใครก็ตามหยิบยกเอาประเด็นปัญหาคาใจนี้ขึ้นมาร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญบ้าง …?

ล่าสุด เพิ่งมีอดีตรองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ (สสร.) นายเสรี สุวรรณภานนท์ ออกมาให้สัมภาษณ์ตีความถึงประเด็นข้อแตกต่างของคุณสมบัติของนายสมัครกับนายจรัญ แบบชนิดไปคนละทางครับ

คุณเสรีให้ข้อคิดเห็นว่า แม้ทั้ง 2 กรณีจะมีลักษณะคล้ายกัน แต่ในข้อเท็จจริงแล้ว แตกต่างกัน เพราะเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญเห็นว่า การสอนหนังสือ ถือเป็นเสรีภาพทางวิชาการ ซึ่งรัฐธรรมนูญ มาตรา 50 ให้การรับรองว่า บุคคลย่อมมีเสรีภาพทางวิชาการ การศึกษาอบรม การเรียน การสอน การวิจัย และการเผยแพร่งานวิจัยตามหลักวิชาการ และการสอนหนังสือดังกล่าวเป็นลักษณะอาจารย์พิเศษครับ ไม่ใช่ลูกจ้าง แหม…!

สรุปเสร็จสรรพปิดประตูช่วยกันอย่างนี้แล้ว คงไม่รู้จะพูดสาธยายอะไรอีกนะครับ ก็ได้แต่เพียงว่า หากนักกฎหมายปกครองท่านใดที่รู้จริง ลึกซึ้งในประเด็นข้อกฎหมายนี้ ก็อยากจะให้ออกมาช่วยกันชี้แจงแถลงไขให้สังคมหายข้องใจกันเสียที เพราะตัวนายจรัญจะได้ดำรงอยู่ในตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญอย่างสง่างามยังไงล่ะครับ สวัสดี

พ.วิพากษ์

พุทโธ่...พาลทะมิด รอฟังเสียงระฆังหมดยก

คอลัมน์ : รายงานพิเศษ

“แพ้” เรื่องเล็ก “หน้าแหก” เรื่องใหญ่

“แพ้” ได้แต่ไม่ยอมรับว่า “แพ้”

คืออาการแน่ชัดของ “พันธมิตรประชาชนเพื่อต่อต้านประชาธิปไตย” เวลานี้

การยึดทำเนียบรัฐบาลซึ่งเป็นสถานที่ทำงานและสัญลักษณ์ของอำนาจรัฐ อาจนำมาซึ่งความฮึกเหิมคึกคักในวันแรกที่ปฏิบัติการสำเร็จ

แต่ความผิดพลาดจากการบุกยึด “เอ็นบีที” ไม่สำเร็จ ก็เปรียบเสมือนแผลสดที่ได้มาพร้อมกัน จึงทำให้เป็นชัยเกือบชนะที่มีแต่ความด่างพร้อยและกลืนไม่ลง...

ถึงวันนี้ เวลาได้พิสูจน์แล้วว่าการบุกยึดทำเนียบไปปิดประตูขังตัวเองอยู่ในสถานที่เท่าแมวดิ้นตายตรงนั้น มันกลายเป็นไม่มีความหมายอะไรเลย นอกจากจะเป็นที่ซ่องสุมคนประเภทที่ “สั่งการไม่ได้” ตามปากคำของ นายสุริยะใส กตะศิลา แล้ว ยังกลายเป็นพิพิธภัณฑ์ “ทัศนอุจาด” เสื่อมทรามทั้งรูป ทั้งกลิ่น

ไม่มีอะไร ตรงไหน บ่งบอกถึงราศีความเป็นวีรบุรุษวีรสตรีแห่งกองทัพปลดแอกประชาชนไปสู่ “การเมืองใหม่” อย่างที่กล่าวอ้างแม้แต่น้อย

โดยเฉพาะเมื่อ “การเมืองใหม่” 70 : 30 กลายเป็น “จุดอ่อน” ให้คนเขาสงสัย ตั้งคำถาม สับสน และไม่เข้าใจ...ก็ยิ่งยืนยันได้ว่าคณะปฏิวัติที่ไม่มี “โมเดล” หรือรูปแบบการเมืองมานำเสนอได้อย่างแท้จริงนั้น มีแต่การปฏิวัติที่บ้าบอและห่วยแตกเท่านั้น ไม่ว่าจะปฏิวัติโดยกองทัพทหารหรือกองทัพประชาชนก็ตามที

และเพราะถูกด่าไปสามบ้านเจ็ดบ้านเช่นนี้ จึงต้องออกมาแก้เกี้ยวลดเลี้ยวลิ้นด้วยข้ออ้างซ้ำซากว่า การเมืองใหม่เป็นแค่ข้อเสนอนำทาง ยังไม่แน่นอนตายตัว ต้องรอการระดมความเห็นจากหลายๆ ฝ่ายด้วยเสียก่อน…

เป็นการกลับกลอกเพราะเห็นว่าข้อเสนอของตัวเองเป็นจุดอ่อนให้โดนด่าทั่วทิศโดยแท้ จึงกลับลำกันแทบไม่ทันทั้งที่อุตส่าห์เก็งมาแล้วดิบดีว่าประชาสังคมต้องขานรับโมเดล 70 : 30 เป็นแน่

ยิ่งสู้ก็ยิ่งเห็นแต่นักศึกษาอ่อนหัด อ่อนโลก อ่อนวัย อ่อนปัญญาเข้าร่วม ขณะที่ปัญญาชนนักวิชาการเริ่มกระเถิบกายหนี

นักศึกษาพวกนี้ก็ทำขายหน้าพอกัน เพราะถามถึงการเมืองใหม่จุดขายสูงสุดของพันธมิตรฯ ก็ตอบไม่ชัด ตอบไม่ได้กันสักคนว่ามันคืออะไร...

ปัดโธ่...ถ้ายังไม่รู้ว่า “จะเอาอะไร” แล้วจะมาประท้วงทำไมให้ประชาชนเขาเดือดร้อน มันน่าจับเขกกะโหลกด้วยกะลาเสียจริงพับผ่า....

เลยกลายเป็นว่าเวลานี้ ‘พันธมิตรต่อต้านประชาธิปไตย’ ไม่มีอะไรเป็นเนื้อเป็นหนังเป็นความหวังให้สังคมจับต้องได้ มีแต่มหกรรม “ถุยกันมา ขากกันไป” แถจนสีข้างสึกไปถึงซี่โครงโน่นแล้ว...

แม้แต่การตั้งโต๊ะแถลงข่าวรายวันในทำเนียบ ก็มีแต่ร่องรอยของความไม่พร้อมไม่เข้าใจกันปรากฏให้เห็น จากที่เคยให้เด็กอย่าง สุริยะใส กตะศิลา ซึ่งเป็นผู้ประสานงานแถลงเอง ก็ต้องให้คนระดับ จำลอง ศรีเมือง หรือ พิภพ ธงไชย มาออกหน้า

แล้วยังเป็นการออกมาพูดหักหน้าว่า “ยะใส” พูดเองเออเอง ไม่ใช่มติพันธมิตรฯ อีกต่างหาก...ทั้งที่ วันๆ ก็อุดอู้อยู่แต่ในทำเนียบ ออกไป “ลัลล้า” ที่ไหนก็ไม่ได้ แล้วทำม้ายยย...ทำไม ไม่มีเวลา “พุดคุยปรึกษาหารือ” กันให้ดีก่อนให้ข่าว...

หรือต้องการโชว์สปิริตว่าพันธมิตรฯ มีเสรีภาพทางความคิด จึงให้ความเห็นกันคนละแปดทิศสิบทาง เอาให้จับใจความไม่ได้กันไปเลย...

ความแห้ง ความเหี่ยว ความหดหายทั้งกำลังทรัพย์ กำลังสมองและกำลังแห่งสัจจะ จึงมีแต่ทำให้ “พันธมิตรประชาชนเพื่อต่อต้านประชาธิปไตย” แพ้ภัยตัวเองอย่างที่เห็น

เปรียบเหมือนนักชกที่ตาปูด กรามหัก คิ้วแตก เลือดเข้าตาจนมองไม่เห็นว่ามิตรอยู่ไหน ศัตรูอยู่ไหน ความดีอยู่ไหน ความจริงอยู่ไหน และ ทางลงเวทีของกูอยู่ตรงไหน(วะ)...รอเวลาให้ใครก็ได้ช่วยมาอุ้มหรือกระชากลงที เพราะลงเองไม่ได้ กองเชียร์เยอะ รอเหยียบย่ำก็เยอะ...เดี๋ยวเสียฟอร์ม

ส่วนเราๆ ท่านๆ ที่เป็นคนดูก็ไม่ต้องทำอะไรรุนแรง…

เอาแค่นับถอยหลัง รอเสียงระฆัง “หมดยก” ก็พอ



องค์กรชาวพุทธและเครือข่ายพุทธทั่วโลก ประณามลัทธิอุบาทว์สันติอโศก!


คอลัมน์ : ฮอตสกู๊ป

การชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อทำลายประชาธิปไตยที่ยังคงยึดครองทำเนียบรัฐบาลมาจนถึงปัจจุบัน ปฏิเสธไม่ได้ว่า กำลังหลักที่เป็นกองหน้า และเป็นกองกำลังยึดโยงพื้นที่ในทำเนียบรัฐบาลคือ กองกำลังของลัทธิสันติอโศก หากขาดกองกำลังนี้ของโพธิรักษ์ พันธมารอาจจะไม่ได้กินนอนยึดครองทำเนียบเป็นเวลายาวนานเช่นนี้ก็ได้

เพราะปัจจุบัน จำนวนของคนที่เข้าร่วมกับพันธมารนั้น ลดน้อยถอยลงไปอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งอาจจะมาจากการ ”หยอดเงิน เติมคน” จากพรรคการเมืองเก่าแก่ ลดน้อยลง หรือ คนเริ่มหูตาสว่างว่าถูกพวกกบฏหลอก ก็อาจเป็นไปได้

พันธมารในปัจจุบันจึงพึ่งพา กองทัพธรรม (อธรรม?) ที่นำโดยมหาห้าขัน และนายรักพงษ์ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าในระดับแกนนำ 5+1 จะมีข่าววงในว่า กำลังแตกคอกันเอง เพราะหลายคนเริ่มหมดแรง หมดปัญญา อยากหาทางลงใจจะขาด แต่ถูก 2 เฒ่าที่อายุมากสุด แก่พรรษาสุด ทัดทานไว้

สันติอโศก ในมุมมองขององค์กรพุทธ และเครือข่ายฯ นั้น เป็นอย่างไร ติดตามได้จาก

แถลงการณ์เรื่อง “การชุมนุมทางการเมืองของกลุ่มสันติอโศก ของ ”องค์กรชาวพุทธแห่งประเทศไทย
และเครือข่ายฯ ที่ออกมาเรียกร้องให้ผู้นำลัทธินี้ ยุติการเคลื่อนไหวและนำจำลองมามอบตัว รวมทั้งชี้ให้เห็นถึง ”อันตราย” ของลัทธิอุบาทว์ ดังนี้

แถลงการณ์ ฉบับที่ 2 / 2551
องค์กรชาวพุทธแห่งประเทศไทยและเครือข่ายฯ
เรื่อง “การชุมนุมทางการเมืองของกลุ่มสันติอโศก”

ขณะนี้ปรากฏชัดว่า กลุ่มผู้ชุมนุมทางการเมืองที่เรียกตัวเองว่า “สมณะในนามกองทัพธรรม” นำโดยนายรักษ์ รักษ์พงษ์ หรือโพธิรักษ์ เป็นแกนนำหลักในการบุกยึดทำเนียบรัฐบาล ตั้งแต่วันที่ 26 สิงหาคม 2551 ที่ผ่านมา จึงทำให้คณะรัฐมนตรีไม่สามารถเข้าไปปฏิบัติหน้าที่บริหารราชการแผ่นดินได้ก่อให้เกิดความเสียหายต่อชาติบ้านเมืองเป็นอย่างมากและเป็นที่น่าอับอายขายหน้าไปทั่วโลก การกระทำดังกล่าว ถือว่ามีความจงใจทำผิดกฎหมายอย่างร้ายแรง ขัดต่อความสงบสุขของบ้านเมือง กระทบกระเทือนต่อความมั่นคงของชาติ

อนึ่ง การชุมนุมทางการเมืองของกลุ่มสันติอโศก มีเจตนารมณ์อันชัดเจนที่จะสถาปนาระบอบการเมืองใหม่ตามทฤษฎีของนายรักษ์ รักษ์พงษ์ ซึ่งถือว่าแนวคิดที่จะเปลี่ยนแปลงการปกครองของไทยดังกล่าว เป็นแนวทางจะล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขอย่างอุกอาจ โดยขัดต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญมาตรา 68 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสันติอโศกมีความต้องการจะสถาปนาลัทธิศาสนาใหม่ของตน เพื่อยกฐานะเจ้าลัทธิคือ นายรักษ์ รักษ์พงษ์ หรือโพธิรักษ์ เป็นศาสดาศาสนาของประเทศไทย

องค์กรชาวพุทธแห่งประเทศไทย และเครือข่ายชาวพุทธทั่วโลก จึงเรียกร้องดังนี้
1. เรียกร้องให้นายรักษ์ รักพงษ์และสันติอโศกยุติความพยายามในการสถาปนาระบอบการเมืองใหม่ ที่จะหนุนให้ตนเองเป็นลัทธิศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมาย และเป็นศาสดาใหม่ของไทย
2. เรียกร้องนายรักษ์ รักพงษ์ นำกลุ่มสันติอโศกออกจากทำเนียบรัฐบาล ซึ่งเป็นสถานที่สำคัญของชาติและเป็นสมบัติของชาวไทย โดยไม่มีเงื่อนไข
3. เรียกร้องให้ นายรักษ์ รักพงษ์ และคณะ ปฏิบัติตามกฎหมายบ้านเมือง นำ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง เข้ามอบตัวสู้คดีตามกระบวนการยุติธรรมไทย
4. เรียกร้องผู้ดูแลกฎหมายและฝ่ายความมั่นคงให้ใช้อำนาจที่ประชาชนมอบให้ ดำเนินการใน ข้อ 3 กับกลุ่มดังกล่าว เพราะศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาเมื่อปี 2541 ในความผิดทางศาสนา และมิให้กระทำผิดซ้ำอีกมาก่อน ด้วยกระบวนการยุติธรรมอย่างเคร่งครัด อันเป็นมาตรการ มาตรฐานเดียวที่ประชาชนของประเทศพึ่งหวังได้เพื่อรักษาไว้ซึ่งความมั่นคงของชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และความสงบสุขของบ้านเมืองต่อไป

จึงแถลงการณ์และเรียกร้องมาเพื่อทราบโดยทั่วกัน

องค์กรชาวพุทธแห่งประเทศไทย
และเครือข่ายชาวพุทธทั้งในและต่างประเทศ
22 กันยายน 2551

การเมืองใหม่...ฉบับปรับปรุงใหม่ยังหมกเม็ดเผด็จการ...แบบดั้งเดิม


ในที่สุดก็ถึงจุดจบของ “การเมืองใหม่” แบบ 70 : 30 คือ ที่เสนอให้มีนักการเมืองจากระบบสรรหา ลากขึ้นมาตั้ง 70 เปอร์เซ็นต์ และนักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้ง จากเสียงของประชาชนเพียง 30 เปอร์เซ็นต์ ตามทีกลุ่มพันธมิตรประชาชนทำลายประชาธิปไตย วาดฝันไว้เมื่อวันวาน เหตุเพราะถูกกระแสการต่อต้านถาโถมอย่างหนัก จากทั้งนักการเมือง นักวิชาการ นักต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย และพลังมวลชน จนบรรดาแกนนำต้องเซถลาตกเวทีไปหลายหน
แค่ชาวบ้านร้านตลาด ฟังดูก็รู้ ก็เข้าใจว่า รูปแบบการเมืองใหม่ และการเมืองแบบประชาภิวัตน์ ที่ยกมาอ้างนั้นมันยิ่งกว่า “คอมมิวนิสต์” ที่ไม่สามารถสะกดอักษรคำว่า “ประชาธิปไตย” ได้เลย เป็นการเมืองที่เลวร้ายอย่างไม่มีอะไรเทียบเทียม
ซึ่งหลังจากคิดไปคิดมา นานกว่า 3 ชั่วโมง เพื่อหาบันไดลงให้สมศักดิ์ศรีของ “หัวหอกกู้ซาก” ก็ได้บทสรุปนิยามของการเมืองใหม่จนได้ นั่นคือ การปกครองโดยระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข และให้ประชาชนทุกภาคส่วนมีบทบาทในการสร้างความชอบธรรม

มิหนำซ้ำยังย้ำว่า ส.ส. ควรมาจากการเลือกตั้ง 100 เปอร์เซ็นต์ แต่ก็มีข้อแม้ครึ่งต่อครึ่ง โดยต้องมาจากการเลือกตั้งผ่านเขตพื้นที่ 50 เปอร์เซ็นต์ และผ่านสาขาอาชีพตามสัดส่วนระบอบประชาธิปไตยอีก 50 เปอร์เซ็นต์ โดยตัวแทนอาจมาจากสื่อมวลชน องค์กรอิสระ แรงงาน หรือชนกลุ่มน้อย โดยให้แต่ละสาขาอาชีพ สุมเศียรกันคัดเลือกตัวแทน เข้ามาทำหน้าที่ในสภาหินอ่อนอันทรงเกียรติ

กรรมโดยแท้... ร่ายมายืดยาว มันก็คือเรื่องเดิม ที่พยายามโน้มน้าวให้ประชาชน และนักวิชาการกำมะลอ เดินตกหลุมดำ แท้จริงแล้ว นี่คือสัดส่วนตัวเลขใหม่ ที่กลุ่มพันธมารพยายามป้องกันลดแรงเสียดที่ตนเองจะต้องได้รับในอนาคต นั่นคือ 50 : 50 โดยยังคงกลิ่นอายความกระหายใคร่ดีในระบอบอำมาตย์เช่นเดิม

นายคณิน บุญสุวรรณ นักวิชาการอิสระ อดีต สสร. 40 มองเรื่องนี้ว่า ที่มาของการเมืองใหม่ของกลุ่มพันธมิตร มาจากรัฐธรรมนูญ ฉบับชั่วคราว 2549 ประกาศคณะปฏิรูปการปกครอง (คปค.) และรัฐธรรมนูญ 2550 และบทเฉพาะกาลที่ไม่เฉพาะกาล ซึ่งถือเป็นลายแทงในการสืบทอดอำนาจของ คปค. มีเนื้อหาล้างระบบการเลือกตั้งทั้งหมด ให้มีคณะกรรมการสรรหาขึ้นมาชุดหนึ่ง ที่มาจากองค์กรอิสระ และกำเนิดจากคณะ คปค.มีอำนาจสรรหา ที่ผ่านมาก็มีการสรรหา ส.ว. 74 คนในวุฒิสภาชุดนี้ไปแล้ว และคาดว่าจะทำหน้าที่สรรหา ส.ส. ตามระบบการเมืองใหม่ด้วย ถือเป็นแผนการที่แนบเนียนในการทำลายระบอบประชาธิปไตย โดยเฉพาะการจัดตั้งพรรคการเมืองถือเป็นเสรีภาพ ที่อดีตตั้งง่ายยุบยาก แต่วันนี้ให้ตั้งพรรคง่ายแต่ยุบง่ายแบบถอนรากถอนโคน

เช่นเดียวกับ รศ.ประสิทธิ์ ปิวาวัฒนาพาณิช อาจารย์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิเคราะห์การประกาศบทสรุปการเมืองใหม่ว่า เป็นการดิ้นเฮือกสุดท้ายเพื่อให้คงระบอบอำมาตย์ไว้ เพราะวันนี้ประเทศได้รัฐธรรมนูญฉบับรื้อฟื้นอำนาจอำมาตยาธิปไตยมาใช้ คณะกรรมการสรรหา ส.ว. เป็นตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดเจนว่า เป็นวิธีการคิดแบบอำมาตย์โดยแท้ และไม่แน่ใจว่ารูปแบบความคิดนี้จะมาอยู่ในระบบการเมืองใหม่ด้วยหรือเปล่า

“ผมมองว่าเรากำลังตั้งโจทย์ผิด เราต้องเริ่มต้นว่า ประชาธิปไตย คือ ความเสมอภาค เท่าเทียมกัน ทุกคนมีสิทธิ์ในการเลือกตั้ง การเมืองใหม่ ถือเป็นการลิดรอนสิทธิของประชาชน ปัญหาของประเทศไทยวันนี้คือการบังคับใช้กฎหมายแบบเลือกปฏิบัติ คดีชิมไปบ่นไปของนายสมัคร คำว่า “ลูกจ้าง” เป็นคำศัพท์ทางกฎหมาย ควรจะดูที่บริบทของของกฎหมายมากกว่าจะตีความหมายตามพจนานุกรม เพราะหากสังคมไทยยังมีปัญหาเรื่องการตีความของกฎหมาย ปัญหาต่างๆ จะไม่มีวันสิ้นสุด”

นอกจากนี้ การเมืองใหม่ ไม่ได้นำพาความก้าวหน้ามาให้แต่เป็นการเดินถอยหลังไปเมื่อกว่า 70 ปีที่แล้ว การเปลี่ยนแปลงประชาธิปไตยที่เห็นได้อย่างชัดเจนคือ สมัยรัฐบาลทักษิณ เป็นเหตุให้กลุ่มอำมาตย์กลัวว่าจะถูกลดอำนาจลง จึงเกิดเหตุการณ์ 19 กันยายน 2549 และอยากจะตั้งข้อสังเกตว่า การเมืองใหม่ตั้งแต่ คือ 70 : 30 มานั้น แท้จริงแล้ว เป็นความคิดของกลุ่มพันธมิตรฯ เอง หรือพันธมิตรฯ เป็นเพียงกระบอกเสียงให้ เพราะมันเป็นการดิ้นรนของอำมาตยาธิปไตย เพื่อต้องการให้กลับมามีอำนาจขึ้นอีกครั้ง และเครือข่ายอำมาตย์ก็ได้แทรกซึมอยู่ทุกวงการ

ด้าน ผศ.จรัล ดิษฐาอภิชัย อดีตกรรมการสิทธิมนุษยชน วิเคราะห์ข้อเสนอของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เรื่องการเมืองใหม่ให้มีผู้แทนฯ มาจากการเลือกตั้ง 100% โดยมาจากการเลือกตั้งผ่านเขตพื้นที่และผ่านสาขาอาชีพ ไว้อย่างชัดเจน โดยเชื่อว่า การเมืองใหม่ของพันธมิตรฯ แม้จะเสนออะไรก็ไม่เป็นประชาธิปไตยแน่นอน เพราะพันธมิตรฯ มีความเชื่อไปในทางที่เป็นระบอบอำมาตยาธิปไตย โดยอยากได้แต่คนดีมาเป็นผู้นำประเทศ ทั้งที่หลักการในระบอบประชาธิปไตยนั้นไม่ใช่เรื่องการหาคนดีหรือคนไม่ดี แต่ระบอบประชาธิปไตยต้องอาศัยนักการเมือง แม้อาจจะไม่ใช่คนดีแต่ก็เป็นคนที่ประชาชนต้องการเพราะเป็นที่พึ่งพาของประชาชนได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อเสนอให้มีการเลือกตั้งผ่านสาขาอาชีพ อาจจะมีปัญหาในเชิงหลักการตามมาเพราะเดิมทีที่เรามีการเลือกตั้งทั่วไปนั้น อยู่บนหลักการที่ว่า ทุกคนมีสิทธิสมัครรับเลือกตั้งเหมือนกัน แม้บางคนอาจเป็นคนไม่ดี อาจเป็นนักเลง แต่ก็มีสิทธิลงสมัครรับเลือกตั้งเช่นกัน ขณะเดียวกันประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งเอง ก็สามารถเลือกใครด้วยเหตุผลอะไรก็ได้ เช่น ประชาชนอาจจะเลือก นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ด้วยเหตุผลเพราะเป็นคนรูปหล่อ หรืออาจจะเลือกมาเพราะเป็นคนฉลาดมีความสามารถก็ได้ ไม่ใช่การเลือกตั้งเพราะถูกบังคับให้เลือกด้วยเหตุว่ามาจากสาขาอาชีพใด หรือไม่ได้เลือกตั้งเพราะเหตุถูกบังคับให้เลือกผู้หญิงหรือผู้ชาย และว่าวิธีการเลือกตั้งจากกลุ่มสาขาอาชีพ ได้เคยถูกนำมาใช้โดยพรรคนาซีของฮิตเลอร์อดีตผู้นำประเทศเยอรมนี และพรรคฟาสซิสต์ของมุโสลินีในประเทศอิตาลี โดยผู้แทนไม่ได้มาจากการเลือกตั้งทั่วไปของประชาชน แต่เป็นการเลือกตั้งผ่านกลุ่มอาชีพต่างๆ ซึ่งในทางปฏิบัติแล้วนาซีและฟาสซิสต์ มีบทบาทสำคัญในการกำหนดและคัดเลือกการส่งรายชื่อผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง

"การเลือกตัวแทนสาขาอาชีพ ไม่ว่าจะเป็น อาชีพเกษตรกร หรือแรงงาน เราก็ไม่มีทางได้ผู้แทนที่เป็นเกษตรกรหรือผู้ใช้แรงงานแท้ๆ อยู่ดี เพราะผู้ที่มีโอกาสลงสมัครหรือได้รับเลือกตั้งก็คงเป็นผู้นำของแต่ละสาขาอาชีพไม่ใช่ผู้ประกอบอาชีพตัวจริง ที่สำคัญคือไม่มีหลักประกันว่าการเลือกผู้แทนแบบนี้จะดีกว่าการเลือกตั้งทั่วไปอย่างไร อีกทั้งหากผู้แทนสำนึกอยู่เสมอว่าตัวเองเป็นตัวแทนของคนกลุ่มใด ก็จะไม่คำนึงถึงประโยชน์ของคนส่วนใหญ่ ขณะที่ในรัฐธรรมนูญระบุว่า สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาย่อมเป็นผู้แทนปวงชนชาวไทย ไม่ได้บัญญัติว่าเป็นผู้แทนของเขตพื้นที่จังหวัดหรือกลุ่มอาชีพใดๆ หลักการนี้มีการถกเถียงกันมาเมื่อ 200 ปีที่แล้วในประเทศอังกฤษ และสุดท้ายถือว่าผู้แทนต้องเป็นผู้แทนของปวงชนทั้งประเทศ"

เช่นเดียวกับ นพ.เหวง โตจิราการ กรรมการสมาพันธ์ประชาธิปไตย และแกนนำกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) ก็มีแนวความคิดเห็นที่สอดรับกันว่า การเมืองที่พันธมิตรฯ เสนอไม่ใช่การเมืองใหม่ แต่เป็นการเมืองยุคกรีก สมัยทาส เป็นการเมืองระบอบเจ้าทาส ดูเหมือนมีประชาธิปไตย องค์กรรัฐ ต้องตอบคำถามเพราะวันนี้มีบางคนที่อยู่เหนือกฎหมาย บางคนทำลายหลักการประชาธิปไตย

ทั้งนี้ นพ.เหวง ยังมีความกังวลในบทบาทของ นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าต้องการความสมานฉันท์ให้เกิดขึ้นภายในบ้านเมือง จนอาจหลงลืมแก่นแท้ของความเป็นประชาธิปไตย แต่ไม่อยากให้หลงลืมความเป็นประชาธิปไตย เพราะที่ผ่านมาไม่เห็นการปฏิบัติหน้าที่ของหน่วยงานความมั่นคง ทั้งยังปล่อยให้พวกโจรเข้ามายึดสถานีโทรทัศน์แห่งประเทศไทย โดนที่ไม่ทำอะไรเลย มีเพียงเจ้าหน้าที่ตำรวจจาก สน.สุทธิสาร เท่านั้นมาดูแล

ครั้นเมื่อรัฐบาลประกาศพระราชกำหนดสถานการณ์ฉุกเฉิน ไม่เห็นมีใครดำเนินการตามกฎหมาย ในทำเนียบรัฐบาลก็ยังคงชุมนุมกันอยู่ คนบางกลุ่มบางพวกอยู่เหนือกฎหมายบ้านเมือง อยู่เหนืออำนาจศาลตรงนี้ไม่อยากให้รัฐบาลใหม่ประนีประนอมจนทำลายหลักการประชาธิปไตย เราเป็นคนไทยเหมือนกันมีสิทธิเท่าเทียมกันจึงต้องเคารพกฎหมายบ้านเมืองเคารพกฎหมายรัฐธรรมนูญทุกมาตรา แท้จริงแล้วพันธมิตรฯ เป็นเครื่องมือการเมืองของพวกอภิชนาธิปไตยหรือการเมืองระบอบเจ้าทาส ที่ต้องการให้อภิสิทธิ์ชนเท่านั้นขึ้นมาปกครองประเทศ เราเป็นมนุษย์เท่าเทียมกันทำไมจึงต้องตัดสิทธิ์ทางการเมือง นี่หรือการเมืองใหม่ที่กำลังพาเราย้อนกลับไปสมัยกรีกโบราณ

ในส่วนของสภาผู้แทนราษฎรเอง ก็ยังไม่แน่ใจความเป็นรูปธรรมของการเมืองใหม่ โดยนายชัย ชิดชอบ ประธานสภาผู้แทนราษฎร เล็งเห็นว่า ขณะนี้การเมืองเริ่มเข้าสู่ระบบของรัฐสภาและกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ควรยุติการชุมนุม เพื่อรักษาประโยชน์ของประเทศชาติ ที่ผ่านมาได้พยายามตั้งคณะทำงานร่วม แต่ทางฝ่ายพันธมิตรฯ ก็ไม่เอาด้วย จึงไม่ทราบเหตุผลที่จะชุมนุมต่อ ซึ่งการเสนอแนวทางการเมืองใหม่ของพันธมิตรฯ ว่า ไม่ทราบ และไม่เห็นว่าพันธมิตรฯ จะทำให้คน 60 ล้านคนทั่วประเทศทำตามได้อย่างไร

การคัดสรรมาจากในแต่ละสาขาอาชีพ ถามตรงๆ ใครคือคนสรรหา ใครคือคนลงมือสนตะพาย จูงคนพวกนี้ออกมาบริหารประเทศ นั่งหน้าแป้นอยู่ในสภาถ้าไม่ใช่พวกสายเส้นพันธมิตรฯ ที่วางกำลังแฝงเข้ามาในซอกหลืบ คือความ “หมกเม็ด” ที่ “เจตนา” เหยียบย่ำการปกครองในระบอบประชาธิปไตยของชาติไทย ที่วีรบุรุษได้สังเวยเลือดเนื้อจนนองถนนเมื่อครั้งอดีต...

เป็นเจตนาที่ส่อความหื่นกระหาย...ใคร่อยากกลืนกินประเทศ โดยใช้ประชาชน เป็นสะพานทอดไปสู่ขุมเงินขุมทอง... เกินจะหาถ้อยคำมาบรรยายได้จริงๆ

รอครม.ชุดใหม่วันนี้งดประชุม


วันนี้งดประชุม ครม. รอให้คณะรัฐมนตรีชุดใหม่เข้าทำงานเลยทีเดียว เลขาฯ ครม. ระบุเป็นมารยาทตามปกติ เมื่อมีการโปรดเกล้าฯ นายกฯ ใหม่ ครม.เดิมจะไม่มีการประชุม

ในระหว่างการรอคอยคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ของรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ดังนั้นโดยมารยาทในวันอังคารที่ 23 กันยายนนี้ จึงไม่มีการประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) และไว้รอให้มีการประชุมครั้งแรกหลังจากที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ คณะรัฐมนตรีชุดใหม่ และมีการเข้าเฝ้าฯ ถวายสัตย์ปฏิญาณเป็นที่เรียบร้อยเสียก่อน

นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เปิดเผยว่า ในวันที่ 23 กันยายน จะไม่มีการประชุมคณะรัฐมนตรี เนื่องจากขณะนี้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่แล้ว ดังนั้น จึงต้องรอให้มีการจัดตั้ง ครม.ชุดใหม่เสร็จเรียบร้อยก่อน

ด้าน นายสุรชัย ภู่ประเสริฐ เลขาธิการ ครม.ระบุว่า ตามธรรมเนียมปฏิบัติเมื่อมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ นายกรัฐมนตรีคนใหม่แล้ว ครม.ชุดเดิมที่รักษาการอยู่จะไม่มีการประชุม

‘ดำรงไทย’เดินเครื่องพรรคอีสาน


พรรคดำรงไทยเดินเครื่องเตรียมรับมือเลือกตั้งครั้งใหม่ คาด "สมชาย วงศ์สวัสดิ์" อยู่ไม่นาน ชี้การเมืองใหม่ต้องเริ่มโดยหยุดการซื้อสิทธิขายเสียงเป็นลำดับแรก

นายโชติพัฒน์ สกุลดีเชิดชู หัวหน้าพรรคดำรงไทยกล่าวถึงการเตรียมความพร้อมรับการเลือกตั้งครั้งใหม่ว่า ได้ประเมินสถานการณ์ทางการเมืองขณะนี้ รัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อยู่ได้ไม่นาน เพราะมีมรสุมทางการเมืองรออยู่ ทั้งการยุบพรรคพลังประชาชนที่เป็นแกนนำรัฐบาลและพรรคร่วมรัฐบาลคือ ชาติไทย และมัชฌิมาธิปไตย ซึ่งวิธีแก้ไขคือบรรดาพรรคการเมืองที่ได้รับผลกระทบ ต้องร่วมกันแก้รัฐธรรมนูญ แต่ก็มีกลุ่มพันธมิตรฯ คอยกดดันอยู่ ทางออกสุดท้ายจึงน่าจะอยู่ที่การยุบ

พร้อมกดดันนี้ยอมรับว่า ขณะที่พรรคการเมืองใหญ่กำลังมีปัญหาจำเป็นต้องหาพรรคนอมินีสำรองไว้ มีการเข้ามาติดต่อทาบทามพรรคดำรงไทย เพื่อกันอุบัติเหตุทางการเมือง แต่พรรคได้ปฏิเสธ เพราะไม่ใช่แนวทางของพรรค

สำหรับพรรคดำรงไทย มีนายโชติพัฒน์ อดีตข้าราชการครูบำนาญเป็นหัวหน้าพรรค ประกาศตัวเป็นพรรคการเมืองของคนอีสาน และมีแนวคิดระดมตัวแทนเกษตรกรภาคการผลิตต่างๆเข้าเป็นสมาชิก