WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

ทรงพระเจริญ

ขัตติยาอัด คอป แต่งนิทานโยนความผิดเสธ แดง 18 9 55

สถาบันกษัตริย์อยู่ได้ด้วยความจริง

ธงชัย วินิจจะกูล: Truth on Trial

สถาบันกษัตริย์ถึงเวลาต้องปรับตัว

ตุลาการผิดเลน !


ฟังกันให้ชัด! "นิติราษฎร์" ไขข้อข้องใจ ทุกคำถามกรณีลบล้างผลพวงรัฐประหาร





วิดีโอสอนการทำน้ำหมักป้าเช็ง SuperCheng TV ฉบับเต็ม 1.58 ชม.

VOICE NEWS

Fish




เพื่อไทย

เพื่อไทย
เพื่อ ประชาธิปไตย ขับไล่ เผด็จการ

Tuesday, October 7, 2008

คอลัมน์ : สามเหลี่ยมดินแดง

คอลัมน์ : สามเหลี่ยมดินแดง

** หนังสือพิมพ์ ประชาทรรศน์ รายวัน ฉบับที่ถือในมือท่านนี้เป็นฉบับที่ 255 ประจำวันอังคารที่ 7 ตุลาคม 2551 พบกันอีกครั้งกับ แทง แทนไท เข้าปฏิบัติการวันนี้ตามหน้าที่ปกติ ท่ามกลางสถานการณ์ไม่ปกติสุขของบ้านของเมือง ที่กลุ่ม “พันธมารธิปไตย” อาศัยแผนชั่วหลายครั้ง จนคนจับได้ หวังสร้างสถานการณ์ให้เกิดการปะทะนองเลือด ทำให้บ้านเมืองแทบจะพังทลายหลายครั้งหลายหน

** ไม่ต้องแปลกใจกับการจับ “มหา 5 ขัน” งานนี้ใครก็ฟันธงออก ยกเว้นเด็กอมมือ กับ คนโง่เง่า ในทำเนียบรัฐบาล เท่านั้น!!! ที่ไม่ทบทวนสถานการณ์ ถูกหลอกแล้วหลอกอีก อย่างซ้ำซากจำเจ ยังเชื่อว่า ตำรวจเข้าไปจับจริงๆ งี่เง่าไหมล่ะ เรื่องนี้มันหาเรื่องเอง เดินออกมาแสดงตน เพื่อจะให้ตำรวจจับกุมหวังเรียกเรตติ้ง ทดสอบกระแส เพราะพฤติกรรมที่ผ่านมาเวลาเจ้าหน้าที่ปล่อยข่าวจะเข้าสลายการชุมนุม จับกุมแกนนำ คนเหล่านี้ไม่ใช่หรือ ที่เอาประชาชน ผู้หญิง เด็ก และ คนชรา เป็นโล่กำบังมาโดยตลอด ที่เรียกกันว่า “โล่มนุษย์” หรือ “ซุกอยู่ใต้ชายกระโปรง”

** แทง แทนไท สงสารที่ “มาร์ค ม.7” ตามเกม มหา 5 ขัน ไม่ทันท่วงที หรือต้องสุมไฟในนาคร ดันออกมาแถลงข่าวใส่เอากับรัฐบาล “จับ หรือ“เจรจา” เล่นเดินออกมาให้จับถึงที่แบบนี้ ตำรวจคนไหนไม่จับเท่ากับ เว้นหรือ ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ ละสิ ... หรือ “มาร์ค ม.7”ต้องการจะเป็นคนขัดขวางเจ้าพนักงาน แม้กระทั่งการขัดขวางด้วยคำพูด ไม่ให้เขาปฏิบัติหน้าที่ ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ หรือ ต้องการส่งเสริม ยุยงให้กับกลุ่มกบฏป่วนเมืองอยู่ต่อไป ถามว่า จริงใจ หรือ จิงโจ้ ในการบังคับใช้กฎหมาย ทีเวลาอีกฝ่ายหนึ่งโดน ทำขึงขัง ... กฎหมายต้องเป็นกฎหมาย

** ที่จริงไม่ต้องไปแปลกใจหรอก เพราะ ชื่อคนที่เกี่ยวข้องที่ตำรวจจับกุมนั้น เกี่ยวพันกับ มาร์ค ม.7 ต้องออกมาปกป้อง นั่นล้วนแต่เป็น “ลูกสมุน” ของพรรคการเมืองเก่าแก่ ที่เล่นการเมืองนอกกรอบนอกกติกามาโดยตลอด เป็นทั้ง ส.ส. และ ส.ต. (สอบตก) คนเหล่านี้ล้วนเสียผลประโยชน์ทางการเมืองมาแล้วทั้งนั้น จึง ส่งลูกสมุน ไปร่วมป่วนเมือง เอากับเขาด้วย เมื่อไรจะรู้จัก ดี – ชั่ว สักที...ก็ไม่รู้ สมแล้วที่ชาวประชามั่นใจนักหนาว่า มีพรรคการเมืองหนึ่งปากบอกว่าสนับสนุนประชาธิปไตย แต่ใจ...เข้าข้างเผด็จการ แบบนี้มันน่าเอาไป “ใส่หม้อ – ถ่วงน้ำ”

** ล่าสุด “แกนนำพันธมารธิปไตย” ประกาศกร้าว จะปลุกระดมผู้คนหน้าโง่ทั้งหลาย ให้มาปิดล้อมสถานที่ราชการอีก คราวนี้เขาขู่ฟ่อๆ ว่า จะทำให้ยิ่งกว่า คราวที่ผ่านมา ภายใต้ยุทธการ “สงคราม 9 ทัพ” จะทำกัน ไม่รู้จะห้ามปรามอย่างไร แทง แทนไท ได้แต่ ขอร้องและวิงวอนว่า อย่า อย่า อย่า!!! (อย่า ... ช้า ... ถ้าแน่จริง !!!) จะได้ยิ่งตอกย้ำว่าพวกมันไม่รู้สำนึก ทำให้ประเทศชาติบ้านเมืองเสียหายไปแล้วอย่างไร จะทำอีกหรือ แบบนี้ ถึงเวลาที่ประชาชนคนไทยที่ทนไม่ได้ แล้วจะหาว่าไม่เตือน!!!

** ฝากไปถึง อดีตนายกฯ อานันท์ ปันยารชุน ผู้ที่ออกมาร่วมจุดไฟในนาคร อีกคนหนึ่ง หลังกรณีจับ มหา 5 ขัน เข้าคุกตะราง เหตุเพราะทำบ้านเมืองปั่นป่วน แต่พูดจาลักษณะถือหาง อ้อ แบบนี้นี่เอง ที่เผยตัวตนมาให้เห็นชัดเจน มากขึ้น ... มากขึ้น ... ทำไมจึงไปเข้าข้างถือหาง ฝักใฝ่ ท่านต้องการจะมาเป็นตัวแทนของ “ทุนศักดินาล้าหลัง” ที่หนุนหลัง “พันธมารธิปไตย” ใช่ไหม ... คนฝั่งฝาประชาธิปไตย เห็นธาตุแท้กันหรือยังล่ะ ... ตัวละคร มันค่อยๆ เผยออกมาทีละตัวสองตัว

** บรรทัดนี้ ขอวิเคราะห์ผลคะแนนการเลือกตั้งในสนามกรุงเทพมหานคร ที่ใครต่อใครบอกว่า “ชนะ” แต่ แทง แทนไท บอกว่างานนี้แพ้ทั้งเป็น เพราะ เป้าหมายของพรรคประชาธิปัตย์ ที่ตั้งเอาไว้คือ 1 ล้าน 2 แสนคะแนนขึ้นไป ไม่ใช่หรือ? แต่ได้มาจริงๆ ไม่ถึงเป้า เพียงแค่ 991,018 คะแนนกว่าๆ เท่านั้นเอง ที่สำคัญ คน กทม.มาใช้สิทธิ เพียง 54% หรือ 2,163,359 คน จากผู้ที่มีสิทธิ์เลือกตั้งทั้งหมด 4,087,329 คน โดยไม่ถึงเป้าตามที่ กทม.ตั้งไว้ 70% แสดงได้หรือไม่ว่า กระแสตก!!! ลงไปแล้ว ใช่ไหม?

** ที่สำคัญการ เลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม. ครั้งนี้มีเรื่องฉาวโฉ่ หลายเรื่องหลายราว แต่ที่โด่งดังใน 2 กรณี คือ กรณีการ แจกชั่วโมงอินเตอร์เน็ต และ การติดป้ายของ กทม. ที่ส่อว่าจะผิดกฎหมายเลือกตั้ง แล้วที่สำคัญคือ กรณีล่าสุด ที่ช่อง 9 อสมท. วันเลือกตั้ง 5 ตุลาคม 2551 ยังปล่อยให้มีการหาเสียงโดยนำรายการมารีรัน ซึ่งเป็นรายการของ อดีตผู้สมัคร ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ นั่งเป็นพิธีกร ... เรื่องนี้ถามไปที่ กรรมการการเลือกตั้ง กทม. เขาบอกว่าได้รับเรื่องร้องเรียนและรอตรวจสอบ งานนี้วัดใจให้รู้เรื่องกันไป กกต.กลาง จะทำหน้าที่ตรวจสอบแจกใบเหลืองใบแดง อย่าง ตรงไป ตรงมา หรือไม่? หรือ ติดโรคเชื่องช้าจากพรรคการเมืองนี้ ดูตัวอย่างได้จากกรณี วิฑูรย์ นามบุตร นั่นปะไร

** ที่จริงมาตรฐานของ กกต.กลาง ในการ วินิจฉัยคดีทุจริตต่อการเลือกตั้ง ในนามพรรคประชาธิปัตย์ บอกตรงๆ ว่า ส่งกลิ่นเหม็นๆ มานานแล้ว ไม่สามารถตอบคำถามสังคมได้เลย เช่น กรณีการ จับเงิน พร้อม หมายเลขผู้สมัครของพรรคประชาธิปัตย์ 1.2 ล้านบาท ได้แค่ “ใบเหลือง”!!! แต่บางพรรคจับเงินได้ 2-3 หมื่นบาท โดนใบแดงหน้าตาเฉย !!! แล้วจะให้คนเชื่อมั่นศรัทธาต่อ กระบวนการเลือกตั้ง ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการส่งเสริมระบอบประชาธิปไตย ให้ยั่งยืนวัฒนาถาวรต่อไปได้อย่างไร



เบื่อม็อบพันธมิตร!


คอลัมน์ : ละครชีวิต

วันนี้ขึ้นหัวคอลัมน์ว่า “เบื่อม็อบพันธมิตร” ไม่ใช่ว่าลอกเลียนแบบมาจากสติ๊กเกอร์ของมูลนิธิกระจกเงา ที่ สมบัติ บุญงามอนงค์ เป็นผู้จัดทำขึ้นและแจกจ่ายไปทั่วบ้านทั่วเมืองเมื่อช่วงเดือนสิงหาคมแต่อย่างใด

แต่เพราะว่าได้พิจารณาจากหลายๆ ภาคส่วนในสังคมก็มักจะได้ยินเสียงด่าทอม็อบพันธมิตรฯ อย่างสาดเสียเทเสีย

ตอนนี้คนส่วนใหญ่ไม่เอาม็อบพันธมิตรฯ แล้ว เนื่องจากเพราะความรำคาญ และรู้เบื้องลึก เบื้องหลัง ข้อเท็จจริงถึงเหตุผลในการออกมาประท้วง ไม่ใช่เพราะผลประโยชน์ของประเทศชาติ บ้านเมือง

ข้อมูลที่เปิดเผยออกมาจากเวทีพันธมิตรฯ เว็บไซต์ผู้จัดการออนไลน์ และเอเอสทีวี ไม่ใช่ข้อมูลที่เป็นความจริงที่เชื่อถือได้

รวมทั้งบุคคลที่ไปขึ้นเวทีพันธมิตรฯ ก็ไม่มีความน่าเชื่อถือ

ผู้คนส่วนใหญ่จึงไม่เต้นไปตามที่ม็อบพันธมิตรฯ พยายามปลุกกระแสให้คนลุกฮืออีกรอบ

กระแสม็อบวันนี้ปลุกไม่ขึ้นจริงๆ ครับ ดูได้จากกรณีที่ นายไชยวัฒน์ สินสุวงศ์ และ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง จงใจออกไปให้ตำรวจจับ

แม้ว่าสื่อในเครือข่ายพันธมิตรฯ จะประโคมข่าวปลุกกระแสดึงมวลชนเข้าร่วมชุมนุมให้มากกว่าเดิม

แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะไม่มีประเด็นอะไรใหม่ๆ ที่สร้างความฮือฮาซื้อใจมวลชนได้อีกต่อไป

ประกอบกันช่วงนี้ “คนไทย” กำลังรอคอยพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ที่จะมีขึ้นระหว่างวันที่ 14-19 พฤศจิกายน 2551

ดังนั้นจึงไม่ใช่เวลาที่จะออกมาสร้างความวุ่นวาย เผาบ้านเผาเมืองอีกครั้ง เพราะประเทศไทยปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข

การแก้ปัญหาทุกอย่างจึงต้องทำตามกติกา และ การเมืองต้องแก้ด้วยการเมือง

อย่างไรก็ตาม แม้พันธมิตรฯ จะประกาศบนเวทีว่าจะออกมาตรการเพื่อขับไล่รัฐบาลออกไปให้ได้

โดยอ้างรัฐบาลชุดนี้หมดความชอบธรรมในการบริหารประเทศแล้ว

รวมทั้งขู่ว่าพันธมิตรฯ อาจจะกดดันด้วยการปิดสนามบินสุวรรณภูมิ รวมทั้งมาตรการตัดน้ำตัดไฟ

แต่ครั้งนี้คงไม่ง่ายเหมือนครั้งที่แล้ว เพราะการออกมาเผาบ้านเผาเมืองอีกครั้ง

ถือเป็นการ “ฆ่าตัวตาย” ของแกนนำพันธมิตรฯ ที่คิดจะเอาชนะด้วยการล้มรัฐบาลและสถาปนาการเมืองใหม่

ฟ้าฝนไม่เป็นใจแล้ว แบบนี้เห็นทีจะยากครับ !

ลวดหนาม

ฉากสุดท้ายของพันธมิตร


คอลัมน์ : ตะแกรงข่าว

เป็นจริงอย่างที่คนโบราณว่าไว้ว่า “คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย” ตายจริงๆ ครับ สำหรับแกนนำพันธมิตรฯ หลังจากยื้อชีวิตมาเป็นเวลานานสองนาน ในที่สุดก็ถึง”ทางตัน” ไม่อาจดื้อรั้นดึงดันต่อไปได้อีกแล้ว จึงคิดหา “ทางลง” ด้วยการ “วัดใจ” คนที่นิยมชมชอบพันธมิตรฯ ออกมาแสดงพลังอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งน่าจะถือเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว

สองคนที่ว่านี้คือ นายไชยวัฒน์ สินสุวงศ์ กับ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง 2 กบฏจากกลุ่มพันธมิตรฯ ที่คิดร้ายต่อระบอบประชาธิปไตย

การเดินเกมของพันธมิตรฯ มาถึงทางตัน เมื่อ “มือที่มองไม่เห็น” และบรรดาเหล่า “อำมาตยาธิปไตย” ไม่เห็นผลงาน เห็นความคืบหน้าในการเปลี่ยนการเมืองการปกครองของไทย ไปสู่ “การเมืองใหม่” ที่เป็นปฏิปักษ์กับระบอบประชาธิปไตย

แต่ถูกคัดค้านจากฝ่ายประชาธิปไตยอย่างเอาจริงเอาจัง อย่างรู้เท่าทัน

การจับกุม นายไชยวัฒน์ สินสุวงค์ เป็นเรื่องที่ยังพูดกันว่า เป็นความบังเอิญหรือความตั้งใจ แต่กรณีของ “มหา 5 ขัน” พล.ต.จำลอง ศรีเมือง นั้น เป็นการตั้งใจออกมาให้จับกุม เพื่อหวังขยายผลไปสู่ความน่าเชื่อถือของรัฐบาล ที่กำลังใช้ความละมุนละม่อม ใช้ความสมานฉันท์มาใช้ในการเจรจากับแกนนำพันธมิตรฯ ที่เป็นกบฏของแผ่นดิน

ถามว่าทำไมต้องเป็น พล.ต.จำลอง ศรีเมือง คำตอบมีอยู่อย่างเดียวคือ การเป็น จปร.7 ที่มีเพื่อนตายอยู่จำนวนหนึ่ง ที่คิดว่าเพื่อนจะยื่นมือเข้ามาดูแล มาเกี่ยวข้อง อีกทั้งยังเคยสร้างภาพของการเป็นผู้นำการต่อสู้จนมีคนกล่าวว่า พาคนไปตาย มาแล้ว อีกทั้งไม่มีพันธะอะไรให้เป็นเรื่องที่ต้องมาพะว้าพะวง ซึ่งต่างจากแกนนำพันธมิตรฯ คนอื่นๆ อย่าง นายสนธิ ลิ้มทองกุล นายสมศักดิ์ โกศัยสุข นายพิภพ ธงไชย ที่ยังจะเป็นกำลังสำคัญในการปลุกระดมคนให้มาร่วมชุมนุมกับพันธมิตรฯ

ไม่ว่าจะเป็นการยิงตรงไปที่ “มือที่มองไม่เห็น” และ กลุ่มอำมาตยาธิปไตย การใช้เครือข่ายของสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจ การใช้เครือข่ายของเอ็นจีโอของบางกลุ่มบางก้อน ที่หวังว่าจะแสดงพลังได้อีกสักครั้ง

เหมือนกับจะรู้ชะตากรรมดี บรรยากาศบนเวทีพันธมิตรฯ ที่ทำเนียบรัฐบาล ภายหลังแกนนำคนสำคัญถูกจับกุม นายอมร อมรรัตนานนท์ 1 ใน 9 แกนนำพันธมิตรฯ ที่ถูกออกหมายจับ ได้ขึ้นบนเวทีประกาศ มีใจความว่า

“ทุกคนต่างมาใช้หนี้แผ่นดิน และมาทำบุญเพื่อประเทศชาติ เป็นหน้าที่ของคนไทยทุกๆ คน ที่เกิดมาแล้วก่อนตายต้องชดใช้หนี้แผ่นดิน ไม่ว่าจะเกิดเหตุอะไรขึ้น ขอให้ทุกคนคิดว่าต้องทำหน้าที่รับใช้ชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์

ผม พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ขอย้ำกับคนไทยทุกคนว่า เราต่างเกิดมาพร้อมหน้าที่ ไม่ว่าสูงต่ำดำขาว เรามีหน้าที่ใช้หนี้แผ่นดิน ลงชื่อ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง”

นี่เป็นไพ่ตายใบสุดท้ายของแกนนำพันธมิตรฯ

แต่ถ้ายังไม่ลืมจะเห็นว่า ย้อนหลังไปเมื่อ 16 ปีที่แล้ว รูปแบบของการชุมนุมของพันธมิตรฯ ภายใต้มันสมองของ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ก็ไม่แตกต่างมากมายนัก กับเหตุการณ์ “พฤษภาทมิฬ” เริ่มจากการจัดชุมนุมเป็นระยะ

เพื่อสร้างอารมณ์ร่วม สะสมพลังเพื่อเข้าสู่ท้องถนน

จนเกิดเหตุการณ์ยึดทำเนียบรัฐบาล ที่พันธมิตรฯ ถือเป็นชัยชนะก็เชิญ

ถ้าไม่มี พล.ต.จำลอง ศรีเมือง อาจไม่มีพันธมิตรฯ ในวันนี้ก็ได้

เพราะเป็นที่มาของการจัดกำลังเพื่ออารักขาแกนนำและตรวจสอบผู้ที่จะเข้าไปในทำเนียบอย่างละเอียดยิบ เนื่องจากไม่ไว้ใจใครทั้งสิ้น

รวมทั้งการ “ซื้อใจ” ผู้มาร่วมชุมนุม โดยการทำเป็นนอนกลางดิน กินกลางทราย โดยมีเพื่อนร่วมรุ่น จปร. จัดขบวนในการชุมนุมให้

และแน่นอนว่า พรรคประชาธิปัตย์ ที่ร่วมหัวจมท้ายมากับกลุ่มพันธมิตรฯ ต้องร้อนตัวออกมาแสดงความคิดเห็น

นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร และหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ บอกว่า เป็นห่วงสถานการณ์บ้านเมือง รัฐบาลต้องมีท่าทีที่ชัดเจนโดยเร็วที่สุด ทั้งนี้ การประชุมหัวหน้าพรรค การเมือง 6 พรรค ในวันที่ 6 ตุลาคมนี้ ตนคิดว่าจะพูดกับนายกฯ ในเรื่องนี้ด้วยว่าจะทำอย่างไรต่อไป เพราะปัญหาไม่ได้มีเฉพาะการแก้ไขรัฐธรรมนูญ และร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญของ นพ.เหวง โตจิราการ และคณะเท่านั้น

แต่กลับมีเงื่อนไขใหม่ๆ เกิดขึ้นตลอดเวลา

ดังนั้นท่าทีที่ชัดเจน จึงเป็นส่วนหนึ่งที่ต้องถามกันว่าทิศทางในการจัดการจะเป็นอย่างไร ส่วนการจับกุมแกนนำพันธมิตรฯ ระหว่างที่รัฐบาลพยายามจะเจรจานี้ เป็นจุดที่เราตั้งข้อสังเกต และสอบถามเหมือนเรื่องรัฐธรรมนูญ ที่สำคัญ

หากจะเจรจาก็ต้องอยู่บนพื้นฐานความเชื่อถือซึ่งกันและกัน เพราะถ้ามีเหตุให้อีกฝ่ายไม่เชื่อถือ ก็ไม่มีทางเจรจาสำเร็จ

ย้อนกลับไปดูเอกสารงานวิจัยทางวิชาการ เชิงเสวนาเรื่อง ชำระประวัติศาสตร์ กรณีตุลาและพฤษภาทมิฬ โดย สนนท.และคณะชำระประวัติศาสตร์และวรรรณกรรมสยาม กล่าวถึง พล.ต.จำลอง ศรีเมือง บ่งบอกว่า พล.ต.จำลองในตอนนั้นระบุให้เห็นถึงตัวตนที่แท้จริง ว่า...

“ไม่ว่าจะมีมติพรรคมาให้ยกเลิก ผมก็จะไม่ยอมเด็ดขาด ผมตัดสินใจทำอย่างนี้ เพราะอยู่ในฐานะที่สามารถจะ “เสี่ยง” ได้มากกว่าคนอื่น”

เป็นที่มาของข้อกล่าวหาว่า “จำลองพาคนไปตาย”

ในขณะที่หนังสือ “รำลึก 5 ปี พฤษภาประชาธรรม การชำระประวัติศาสตร์ของประชาชน ที่ทำให้เห็นว่าในการเคลื่อนไหว ได้มองต่างไปจากคนที่ชื่อ “จำลอง ศรีเมือง”

โดยที่ สมาพันธ์ประชาธิปไตยมีการประเมินแล้ว ว่าการเคลื่อนย้ายย่อมนำไปสู่การปะทะแน่ และการปะทะย่อมก่อให้เกิดการสูญเสีย การแพ้ชนะเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

แต่ก็เสียใจที่มีการสูญเสียเกิดขึ้น

ชี้ให้เห็นถึงความไร้เดียงสาแต่ดื้อดึง ของการนำการชุมนุมที่มีประชาชนเข้าร่วมเป็นจำนวนแสน ของ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง

การออกจากทำเนียบ ยอมให้จับของ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็นการซื้อเวลาการจับกุมกบฏที่เหลืออยู่ โดยหวังว่า “มือที่มองไม่เห็น” และกลุ่มอำมาตยาธิไตย จะมาให้ความสำคัญอีก

ได้เวลาล้างเสนียดของแผ่นดินแล้วครับ ก่อนแผ่นดินจะลุกเป็นไฟ

อัฐศิริ


บารมี 10


คอลัมน์ : คิดในมุมกลับ

มีคำหนึ่งที่เราได้ยินกันบ่อยในแวดวงการเมืองก็คือคำว่า “บารมี” ผู้นำที่จะเป็นใหญ่เป็นโต เป็นศูนย์รวมของอำนาจและความกลมเกลียวเหนียวแน่นได้นั้น หลายครั้งต้องอาศัย “บารมี” มากกว่า “ความสามารถ” เว้นเสียแต่ความสามารถนั้นดึงดูดใจคนให้มารวมตัวกันได้มาก ก็อาจเป็นบารมีได้อย่างหนึ่ง

ในทางพุทธศาสนา บารมีเป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งในการปฏิบัติให้พ้นวัฏสงสาร เป็นกองกำลังของบุญกุศลที่จะนำให้พ้นจากกองทุกข์ เรียกว่า “นี้มากสักหน่อยด้ วันนี้และวันต่อ ๆไปจึงขออุทิสพื้นที่ให้แก่เรื่อง "มีในาร กำลัว่างมุ้งหระหว่างขั้วต่างๆ ได้นั้น หลายครั้งต้องอาบารมี 10” และเหตุเพราะคำนี้มักมีอิทธิฤทธิ์ทางการเมืองอยู่เนืองๆ จึงขออุทิศพื้นที่ให้แก่เรื่อง “บารมี” นี้หลายตอนสักหน่อย

“ทานบารมี” คือบารมีประการแรก เป็นบารมีแห่งการให้ เสียสละ แบ่งปัน ด้วยเห็นว่าชีวิตอื่นๆ ก็ต้องพึ่งพาอาศัยปัจจัยสี่ในการดำรงชีวิตเหมือนเช่นเรา คนมีมากกว่าก็ให้ คนมีพร้อมกว่าก็ให้ ผู้ที่ใจตั้งมั่นอยู่กับการเป็นผู้ให้ย่อมมีบารมีมากกว่าผู้ตั้งหน้ากอบโกย คนบางคนที่ได้ชื่อว่าเป็น “ผู้ยิ่งใหญ่” “ผู้กว้างขวาง” มีลูกน้องบริวารและผู้คนเคารพรักมากมาย ส่วนมากก็มักได้ชื่อเรื่องความใจกว้างความเป็นผู้ให้นี่แล คนตระหนี่ถี่เหนียวมักไม่ค่อยมีบารมีให้คนมารักเคารพสักเท่าใด

แต่เหนือกว่าการให้ทานวัตถุก็คือ “อภัยทาน” วิถีชีวิตปัจจุบันที่เร่งร้อนแข่งขัน กระทบกระทั่งเบียดเบียนกันได้ง่าย ใจก็มักมีเรื่องให้ขุ่นข้องอยู่เรื่อย ถ้าไม่รู้จักคำว่าอโหสิกรรมหรือการให้อภัยกัน สังคมก็จะเดือดร้อนวุ่นวาย มีแต่ข่าวร้ายๆ เหมือนที่เห็นในหน้าหนังสือพิมพ์ จะบอกว่าคนทุกวันนี้ให้อภัยกันน้อยลงก็ไม่แน่ใจ เพราะหนังสือพิมพ์ให้ราคาข่าวร้ายมากกว่าข่าวดีอยู่แล้ว แต่ในชีวิตจริงเราอาจไม่หดหู่ถึงเพียงนั้น อย่างน้อยอีกมุมหนึ่งผู้คนก็ยังเรียกร้องคำว่าสมานฉันท์ เว้นเสียแต่สังคมที่ต้องการการ “ปฏิวัติ” อย่างขุดรากถอนโคน คงจะต้องผ่านเหตุการณ์นองเลือดเสียก่อน และเวลานั้นตะโกนคำว่าอโหสิกรรมไปเขาก็อาจไม่ได้ยิน

ทุกวันนี้มีเรื่องราวมากมายที่เรียกร้องและทดสอบ “อภัยทาน” อย่างสูง ไม่ว่าจะเป็นสังคม 3 จังหวัดชายแดนใต้ที่คนบริสุทธิ์ต้องสังเวยชีวิต หรือใน กทม. ที่ชีวิตผู้เรียกร้องประชาธิปไตยปลิดปลิวเหมือนใบไม้คนแล้วคนเล่าอย่างไม่สามารถจับมือใครดม... ความเจ็บปวดที่ถูกเหยียบย่ำมันยิ่งต้องทำให้เราเรียกร้องสติกันให้ดีว่า “ตาต่อตาฟันต่อฟัน” นั้นมันจะเป็นคำตอบของปัญหาได้จริงๆ ล่ะหรือ

ไม่มีสงครามใดที่ไม่เจ็บตัว แต่สงครามที่คนโง่วิ่งเข้าใส่คนบ้านั้นมีแต่พังทั้ง 2 ฝ่าย และปล่อยให้ “ตาอยู่” หยิบชิ้นปลามันไปกินเสียก็เท่านั้นเอง

ปฏิญา ยอดเมฆ

"ดร.เธนศวร์" ชี้ เป้าหมาย พธม.ไม่ต้องการให้จัดตั้งรัฐบาล


นักวิชาการจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระบุ เป้าหมายของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย คือไม่ต้องการให้จัดตั้งรัฐบาล ขณะเดียวกันหากต่างฝ่ายไม่ยอมกัน บ้านเมืองจะเสียหายมาก

ดร.เธนศวร์ เจริญเมือง นักวิชาการคณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ กล่าวถึงกรณีตำรวจใช้แก้สน้ำตาสลายการชุมนุมกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อเช้าที่ผ่านมาว่า เหตุดังกล่าวเป็นเพราะกลุ่มพันธมิตรฯ ไม่ต้องการให้มีรัฐบาลเกิดขึ้น และไม่ให้รัฐบาลได้แถลงนโยบาย เมื่อแถลงนโยบายไม่ได้ก็ไม่มีรัฐบาล และต้องมานับหนึ่งเลือกนายกรัฐมนตรีใหม่ ไม่สิ้นสุด

ทั้งนี้ เหตุดังกล่าวนับเป็นวิกฤติการเมืองที่ยืดเยื้อ ที่การยุบสภาไม่อาจแก้ปัญหาได้ เพราะหากเลือกตั้งใหม่แล้วได้รัฐบาลชุดเดิม กลุ่มพันธมิตรฯ ก็จะต่อต้านเช่นเดิม ทั้งนี้เห็นว่ามีความผิดตั้งแต่การทำรัฐประหารเพื่อทำลายระบอบทักษิณ โดยที่ไม่นึกถึงว่ายังมีผู้สนับสนุนพรรคไทยรักไทยอีกจำนวนมาก พอๆ กับกลุ่มที่ไม่เห็นด้วย เมื่อสังคมมีความแตกแยก สิ่งที่ช่วยได้คือ ต้องหันหน้าเข้าหากันและเคารพกติกา เพราะมิฉะนั้นบ้านเมืองจะสู่วังวนเช่นนี้ไม่สิ้นสุด ขณะนี้ข่าวการสลายการชุมนุมได้เผยแพร่ไปทั่วโลก ส่งผลกระต่อการตัดสินใจมาลงทุนของต่างชาติ นักท่องเที่ยวก็จะไม่เดินทางมาเที่ยว จะเกิดผลกระทบต่อเศรษฐกิจในวงกว้าง

อย่างไรก็ตามทางออกสำคัญคือหากพ้นภาวะวิกฤตินี้ไปแล้ว และทุกส่วนไม่ยินยอมจนบ้านเมืองเดินหน้าต่อไม่ได้ เศรษฐกิจเสียหายจนหาทางออกไม่ได้แล้ว ทุกฝ่ายจะเริ่มหันหน้าเข้าหากันและหาทางออกร่วมกัน และใช้กฎหมายเป็นเครื่องบังคับได้ในที่สุด ซึ่งเคยพบเหตุการณ์เช่นนี้ในต่างประเทศมาแล้ว

ตร.เผยใช้แก๊สน้ำตาสลายการชุมนุมเพียงอย่างเดียว ไร้ระเบิด

รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ รับ จำเป็นต้องทำตามหน้าที่สลายการชุมนุม เพื่อเปิดทางเข้ารัฐสภา ตามหลักสากล ยัน ใช้เพียงแก๊สน้ำตาเท่านั้นไม่มีวัตถุระเบิด

พล.ต.ต.อำนวย นิ่มมะโน รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ แถลงกรณีเจ้าหน้าที่ตำรวจ บุกเข้าสลายการชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภาเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาว่า เจ้าหน้าที่มีความจำเป็นในการเข้าสลายการชุมนุมดังกล่าว เพื่อเปิดทางให้ คณะรัฐมนตรีและผู้ที่เกี่ยวข้องเข้าไปแถลงนโยบายต่อรัฐสภา หลังจากก่อนหน้านี้ กลุ่มผู้ชุมนุมพันธมิตรฯ ได้ประกาศปิดล้อมทางเข้าออกและถนนโดยรอบซึ่งถือเป็นความผิดทางกฎหมาย

ส่วนการใช้แก๊สน้ำตากับผู้ชุมนุมนั้น เป็นเครื่องมือควบคุมฝูงชน ตามหลักสากลที่ใช้กันทั่วโลกในการสลายการชุมนุม พร้อมทั้ง ปฏิเสธ ไม่ได้กระสุนยาง หรือ ระเบิดแบบเศษแก้วแต่อย่างใด ส่วน ผู้ชุมนุมที่ได้รับบาดเจ็บนั้นอาจเกิดจากการวิ่งและลื่นล้ม เนื่องจาก ผู้ชุมนุม มีการน้ำมันมาลาดบนพื้นถนนและนำลวดหนามมาวางกั้นไว้ จนทำให้เกิดอันตรายและปฏิเสธกระแสข่าว การเข้าสลายการชุมนุม บริเวณทำเนียบรัฐบาล ในวันนี้ด้วย

รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ยังกล่าวอีกว่า ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ได้กำชับให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ ทุกคน ใช้ความละมุน-ละม่อม เน้นการเจรจา ไม่ใช่ความรุนแรงกับผู้ชุมนุม


“บรรหาร” โวยพธม.ทำไม่ถูกยันตร.สลายม็อบเหมาะสมแล้ว


หัวหน้าพรรคชาติไทย ซัดพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ทำไม่ถูก ป้องตำรวจสลายม็อบทำดีที่สุดล้ว จี้ฝ่ายค้านรับผิดชอบหากไม่เข้าประชุมสภา

นายบรรหาร ศิลปอาชา หัวหน้าพรรคชาติไทย มั่นใจว่าในวันนี้จะมีการประชุมแถลงนโยบายต่อรัฐสภา ส่วนกรณีที่พันธมิตรฯ ชุมนุมปิดล้อมรัฐสภาถือว่าทำไม่ถูกต้องที่ปิดล้อมทำเนียบรัฐบาลแล้วยังมาปิดล้อมรัฐสภาอีก ส่วนตัวรู้สึกทนไม่ได้ที่บ้านเมืองเป็นแบบนี้เกิดมาไม่เคยเห็น ทั้งนี้กรณีที่เจ้าหน้าที่ตำรวจยิงแก๊สน้ำตาสลายการชุมนุมไม่คิดว่าเป็นการกระทำเกินกว่าเหตุ โดย นายบรรหาร ยังกล่าวด้วยว่าฝ่ายค้านต้องรับผิดชอบหากไม่เข้าร่วมประชุมแถลงนโยบายเพราะหากแถลงนโยบายไม่ได้ก็เป็นปัญหาของประเทศ

ด้าน พ.อ.อภิวันท์ วิริยะชัย รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 2 กล่าวว่า กรณีที่ไฟฟ้าขัดข้องไม่เป็นปัญหาต่อการประชุมสภา เพราะมีเครื่องกำเนิดไฟฟ้าใช้ได้นาน 7 ชั่วโมง แต่การแถลงนโยบายของรัฐบาลอาจจะต้องใช้เวลาสั้นลง


จากรุ่งโรจน์สู่ร่วงโรย

บทความ โดย ปูนนก

จากรุ่งโรจน์สู่ร่วงโรย

หลังจากภาพที่ฉายออกมาให้เห็นเป็นระยะ ๆ นับจากที่ ท่านนายกสมชาย วงศ์สวัสดิ์โปรดเกล้าเข้ามารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจนถึงขณะนี้ แม้ว่าจะยังไม่ได้แถลงนโยบายกับสภาเลย แต่ผลงานที่ท่านนายกสมชาย ได้กระทำเพื่อก่อให้เกิดความสงบขึ้นในบ้านเมืองนั้นได้เห็นเป็นประจักษ์อย่างขัดเจนทีเดียว.... เริ่มจากที่ท่านนายกสายเหยี่ยวอย่างท่านสมัคร สุนทรเวช ได้เข้ามาเป็นผู้ถือธงนำทัพของ ส.ส. พรรคไทยรักไทยเดิม จนกระทั่งทำให้ พปช. สามารถฝ่าด่านอุปสรรคและแรงกดดันทุกอย่างจนสามารถเข้ามาเป็นแกนนำในการก่อตั้งรัฐบาลได้ในขณะนี้ นี่คือความสำคัญอันยิ่งยวดของท่านนายกสมัคร ที่ได้ประกอบคุณูปการไว้กับการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยในประเทศไทยที่เข้าสู่ช่วงวิกฤติขณะนั้น

คงปฏิเสธไม่ได้ว่าความขัดแย้งทางความคิดที่เริ่มขึ้นจากปลายปี 2548 เริ่มรุนแรงขึ้นเพราะการประท้วงของม๊อบ พธม. และการปะทะกันทางความคิดในการปกครองประเทศเพื่อให้พัฒนาไปสู่ความเป็นสากลได้จบลงเมื่อเกิดรัฐประหารในวันที่ 19 กันยายน 2549 ดูเหมือนว่าในห้วงเวลานั้นทุกอย่างได้หยุดชะงักลงและกำลังถอยหลังนำประเทศกลับไปสู่การเมืองการปกครองเมื่อ 40 ปีที่แล้ว เศรษฐกิจหยุดชะงัก, การท่องเที่ยวชะลอตัว, ตลาดหุ้นเริ่มลดลง พธม. กลายเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางและความเป็นไปภายในประเทศ ผู้นำ พธม. ที่สำคัญนายสนธิ ลิ้มทองกุล, พล.ต. จำลอง ศรีเมือง, นายสมศักดิ์ โกศัยสุข, นายสมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์, นายพิภพ ธงไชย และนายสุริยะใส กตะศิลา เป็นประดุจผู้นำประเทศเรียกว่าต้องการสิ่งใดต้องได้ ใครไม่เห็นด้วยหรือชัดขวางจะต้องได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง และจะถูกโจมตีจากสื่อหรือแนวร่วม พธม. อย่างหนัก

ในห้วงเวลานั้น พธม. โดยแกนนำอาจหาญถึงขั้นยกขบวนไปปิดถนน ปิดสถานที่ราชการ ปิดสถานทูต หรือแม้กระทั่งไปปิดห้างสรรพสินค้าก็ทำได้โดยไม่มีใครกล้าทำอะไร ไม่ว่าจะเป็นตำรวจหรือแม้แต่รัฐบาลก็ได้แต่มองดูตาปริบ ๆ ประชาชนก็ต้องคอยหลีกเลี่ยงความเดือดร้อนกันเอาเอง เหมือนบ้านเมืองไร้ขื่อแปร มีเงินบริจาคนับร้อยล้านบาทในแต่ละเดือนมีมวลชนให้การสนับสนุนนับหลายหมื่น และในที่สุดเมื่อความรุ่งโรจน์ถึงที่สุดเหล่าแกนนำ พธม. ก็เลยคิดไปว่าประเทศนี้บ้านเมืองนี้เป็นของตนเองจริงๆ ไม่มีใครมาหาญกล้าต่อกรหรือทำอะไรได้ และแล้วจุดสุดยอดของความอาจหาญก็มาถึงในวันที่ 26 สิงหาคม 2551 โดยบุกเข้ายึดสถานีโทรทัศน์ NBT และในที่สุดก็เข้าไปยึดที่ทำงานของรัฐบาลคือทำเนียบรัฐบาล ทำเอารัฐบาลในขณะนั้นต้องระเห็จไปเร่ร่อนทำงานในที่ต่าง ๆ เหมือนนกขมิ้นไม่มีรังนอน พธม. ประกาศชัยชนะและเข้าใจว่าได้ยึดอำนาจรัฐเอาไว้ได้แล้ว......

เป็นเรื่องที่น่าเห็นใจเป็นอย่างยิ่งว่าสิ่งที่ พธม. ยึดได้ก็คือ ตัวตึกที่ชื่อว่า บ้านนรสิงห์ หาใช่อำนาจรัฐตามที่เข้าใจไม่ และสุดท้ายก็ไปติดกับตัวเองอยู่ภายในทำเนียบรัฐบาลพร้อมกับสายโซ่ที่ผูกคอเอาไว้คือ หมายจับในคดีกบฏ และนับเนื่องเวลาที่ผ่านเลยไปเรื่อยๆ ตามวัฏฏะของสังสารวัตร ในที่สุดความเสื่อมก็มาถึงม๊อบ พธม. เข้าจนได้ จากที่เคยมีผู้เข้าร่วมชุมนุมนับหมื่นจำนวนผู้คนก็ลดลงเหลือจำนวนพัน และจากจำนวนพันก็เหลือจำนวนร้อย พร้อมด้วยคำก่นด่ากระหึ่มเมืองว่า เบื่อม๊อบพันธมิตร ด้วยกำลังกลายเป็นจำเลยของสังคมที่เป็นต้นเหตุให้เศรษฐกิจของชาติพังทลาย และจากคำกล่าวอ้างที่เคยอวดเอาไว้ว่า จะเกิดการนองเลือดถ้าแกนนำพันธมิตรถูกจับ ด้วยเหตุนี้ทันทีที่นายไชยวัฒน์ สินสุวงศ์ และ พล.ต. จำลอง ศรีเมือง แกนนำคนสำคัญของ พธม. ถูกควบคุมตัว แรงกระเพื่อมอย่างรุนแรงเริ่มเกิดขึ้นกับม๊อบ พธม. ทันที

พธม. กำลังระดมพลครั้งใหญ่อีกครั้ง (ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไรแล้ว) เพื่อกดดันให้มีการปล่อยตัวแกนนำทั้งสองคนโดยในครั้งนี้ข่มขู่ว่าจะไปปิดล้อมรัฐสภา, จะป่วนประเทศโดยปิดสนามบิน และอื่น ๆ แกนนำพันธมิตรอาจจะกำลังคิดว่าตนเองยังคงอยู่ในช่วงรุ่งโรจน์เหมือนเมื่อ 3 ปีที่แล้วกระมัง แต่น่าเป็นเรื่องจริงที่ว่าจากกระแสการตอบรับของมวลชนในเวลานี้ แนวร่วมพันธมิตรไม่ว่าจะเป็นใครต่างก็กำลังต่อสู้กับปัญหาเศรษฐกิจที่กำลังชะลอตัวอย่างหนักไปทั่วโลก ดังนั้นจึงคงจะยากเสียแล้วกระมังที่จะจุดม๊อบให้รุ่งโรจน์ได้เหมือนเดิมอีกครั้ง และถ้าเกิดการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงของม๊อบเพื่อกดดันรัฐบาลอีกครั้งจริงอย่างที่ว่าจริง ความอดทนของคนไทยในภาคส่วนอื่นซึ่งกำลังจะหมดลง คงจะไม่ยอมให้พันธมิตรทำได้ตามอำเภอใจเหมือนเดิมอีกแล้วละกระมัง เเละท่านนายกสมชายเองก็บอกตรงไปตรงมาว่าจะให้ทุกอย่างเป็นไปตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด ซึ่งเพียงแค่ไม่กี่วันแกนนำ 2 คนก็ถูกจับกุมตัว เมื่อเป็นอย่างนี้แกนนำพันธมิตรและแนวร่วมที่พยายามจะทำลายชาติบ้านเมืองอย่างโจ่งแจ้งขณะนี้จะทำอย่างไร และจะมีแผ่นใดให้หลบหนีไปอยู่ได้บ้าง ก็ยังคงสงสัยอยู่

พระพุทธพจน์ขององค์สมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงตรัสถึงสิ่งต่าง ๆ ที่บังเกิดในโลกว่าทุกสิ่งนั้นจะต้อง เกิดขึ้น...ตั้งอยู่...ดับไป ไม่มีสิ่งใดที่คงทนถาวร มีลาภก็มีเสื่อมลาภ......มียศก็เสื่อมยศ ม๊อบพันธมิตรและแกนนำพันธมิตรในเวลานี้ก็เช่นกัน คงจะต้องกล่าวได้แต่เพียงว่า อดีตนั้นเคยรุ่งโรจน์ปัจจุบันกลับสู่ความร่วงโรย เสียแล้ว

ปูนนก

จาก thaifreenews

Monday, October 6, 2008

ศาลอาญาเริ่มไต่สวนคำร้องยื่นขอฝากขัง พล.ต.จำลอง ผลัดแรกแล้ว

ศาลอาญา 6 ต.ค. - ศาลอาญาได้เริ่มไต่สวนคำร้องของพนักงานสอบสวนที่ยื่นขออำนาจศาลฝากขัง พล.ต.จำลอง ศรีเมือง แกนนำพันธมิตรฯ ผลัดแรกแล้ว

ส่วนบรรยากาศในห้องพิจารณาคดี ศาลได้อนุญาตให้ผู้ชุมนุมกลุ่มพันธมิตรฯ ส่วนหนึ่งเข้าร่วมรับฟังการพิจารณาคดีด้วย ขณะที่อีกส่วนหนึ่งปักหลักให้กำลังใจ พล.ต.จำลอง ที่ด้านหน้าศาลอาญา ซึ่งได้เกิดเหตุวุ่นวายเล็กน้อย เมื่อมีหญิงที่มาติดต่อศาลตะโกนด่าทอและแสดงความไม่พอใจกลุ่มพันธมิตรฯ แต่ก็ไม่มีเหตุการณ์รุนแรงเกิดขึ้น เนื่องจากการ์ดพันธมิตรฯ ได้ขอความร่วมมือไม่ให้ตอบโต้ เพราะอาจเป็นการละเมิดอำนาจของศาลได้.

ชมรายละเอียด สำนักข่าวไทย


อัพเดตเมื่อ 2008-10-06 11:51:28




‘ตุลากับพื้นที่ทางการเมืองในธรรมศาสตร์’


คอลัมน์ : ฮอตสกู๊ป

เนื่องในโอกาสครบรอบ 32 ปีเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 วิภา ดาวมณี ได้เขียนบทความชื่อ “ตุลากับพื้นที่ทางการเมืองในธรรมศาสตร์” ในเว็บไซต์ประชาไท มีเนื้อหาดังนี้

เหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 นับเป็นจุดผกผันทางการเมืองครั้งสำคัญ ซึ่งบัดนี้ใครเป็นผู้วางแผน ก่อเหตุการณ์และสั่งฆ่านักศึกษา ประชาชนในวันนั้น ยังเป็นความลับดำมืดที่รอการชำระประวัติศาสตร์ ถ้าเราจะเข้าใจ 6 ตุลาคม 2519 ต้องเริ่มที่ 14 ตุลาคม 2516 กระแสการต่อสู้ที่ก่อให้เกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม เป็นกระแสที่เกิดขึ้นจากการพัฒนาพลังการผลิตแบบทุนนิยมภายใต้เผด็จการทหารหรือระบบทุนนิยมโดยรัฐ เช่นเดียวกับประเทศในเอเชียอาคเนย์เพื่อนบ้านของไทยเราอย่างอินโดนีเซีย

ยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เพื่อฟื้นฟูบูรณะประเทศ และเอาใจสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นมหาอำนาจที่เข้มแข็งในขณะนั้น มีผลทำให้ชนชั้นกลางไทยขยายตัวอย่างรวดเร็ว ระบบทุนนิยมมีผลให้ระบบการศึกษาขยายตัวเพื่อสร้างมืออาชีพมาทำงานรับใช้ตลาด จำนวนนักศึกษาระดับมหาวิทยาลัยได้เพิ่มขึ้น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถูกทำให้เป็นตลาดวิชา ทำให้วิชาการที่มุ่งประสิทธิประศาสน์ความคิดประชาธิปไตย ได้เปลี่ยนไปเป็นมหาวิทยาลัยที่ผลิตข้าราชการมืออาชีพในหลากหลายสาขามากขึ้น จนปี 2511 วิทยากร เชียงกูล นักศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ ธรรมศาสตร์ขณะนั้นได้ถามหาจิตวิญญาณของมหาวิทยาลัย และปลุกกระแสการแสวงหาความหมายกลับมาในบทกวี “เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน” ที่ว่า

“...ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง

ฉันจึง มาหา ความหมาย

ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย

สุดท้าย ให้กระดาษ ฉันแผ่นเดียว...”
นักศึกษานักกิจกรรมในยุคนั้นต่างรู้จักดี กระแสความตื่นตัวทางการเมืองในเชิงอุดมคติตามแนวคิดสังคมนิยมสายต่างๆ ในช่วงสงครามเย็นมีผลกระทบต่อความคิดของคนหนุ่มสาวในประเทศไทยเป็นอย่างมาก ผนวกกับภาวะทางเศรษฐกิจที่เลวร้ายจากการคอร์รัปชั่นอันมโหฬารของชนชั้นปกครอง ส่งผลให้กระแสการต่อสู้เพื่อโค่นล้มเผด็จการทหาร ถนอม-ประภาส-ณรงค์ ทวีมากขึ้น อันนำไปสู่เหตุการณ์ 14 ตุลา ซึ่งผลของการต่อสู้ครั้งนั้นถือว่าประชาชนได้รับชัยชนะ

35 ปีมาแล้ว สังคมไทยอาจจะลืมเลือนคุณูปการของการต่อสู้ 14 ตุลา 2516 ไป ทั้งๆ ที่การลุกขึ้นสู้ของนักศึกษาประชาชนในครั้งนั้นได้เปิดโอกาสให้ประชาธิปไตยเบ่งบาน สายธารความคิด และอุดมการณ์อันหลากหลายได้กลับมามีที่ยืน เช่น การยกย่อง “อ.ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์” ให้ได้รับเกียรติที่คู่ควร มีการผลักดันกฎหมายคุ้มครองแรงงานและประกันสังคม การคัดค้านการประกวดนางสาวไทยหรือประกวดขาอ่อน ที่สะท้อนการกดขี่มอมเมาสตรี การขับไล่ฐานทัพอเมริกัน ต่อต้านการขึ้นค่ารถเมล์ การเรียกร้องของชาวนา หลายกิจกรรมและหลากกระบวนล้วนเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้

พลังคนหนุ่มสาวในมหาวิทยาลัยต่างตื่นตัวรับขานกระแสประชาธิปไตย นักศึกษาหลายพันคนพยายามลงสู่ชนบทเพื่อประสานตนเองกับชาวนา และเดินเข้าสู่โรงงงานเพื่อร่วมทุกข์ร่วมสุขกับกรรมกร ชาวสลัม คนจนเมือง และผู้ที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมในสังคม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์กลายเป็นที่รวมตัวของนักกิจกรรมจากทุกมหาวิทยาลัย จนชนชั้นปกครองที่ไม่ได้ถูกขับไล่ไปพร้อมกับเผด็จการทหารในอดีต เนื่องจาก 14 ตุลา ไม่ได้เปลี่ยนแปลงโครงสร้างอำนาจรัฐเก่า เพียงแต่เปลี่ยนโฉมหน้าชนชั้นปกครองและเปิดโอกาสให้พ่อค้านายทุนสัมปทานทั้งหลายเข้ามาแบ่งปันผลประโยชน์กัน พวกเขาเหล่านี้ร่วมกลุ่มการเมืองอนุรักษนิยมต่างเกรงกลัวจะสูญเสียอำนาจ จากการตื่นตัวของพลังนักศึกษาประชาชน

ปี 2518-2519 จึงเป็นปีที่กระบวนการสังหารกลุ่มก้าวหน้าดำเนินการอย่างต่อเนื่อง ทั้งผู้นำกรรมกร ชาวนา นักศึกษา อ.บุญสนอง บุณโยทยาน อาจารย์คณะเศรษฐศาสตร์ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เลขาธิการพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทยก็ตกเป็นเหยื่อการลอบสังหาร เดือนสิงหาคม ปี 2519 เมื่อทรราชประภาสกลับเข้ามาในไทย และมีการชุมนุมในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พวกอันธพาลการเมืองฝ่ายตรงข้ามก็สาดอาวุธเข้าไปในมหาวิทยาลัย และซักซ้อมเพื่อเตรียมการปราบใหญ่ จนก่อน 6 ตุลาคมไม่นานทรราช ถนอม กิตติขจร ก็ใช้การบวชเณรบังหน้ากลับเข้าไทยอีกครั้ง หลังจากถูกขับไล่ออกไปในเหตุการณ์ 14 ตุลา 2516 ชุมพร ทุมไมย และ วิชัย เกษศรีพงษา 2 พนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

ผู้ปฏิบัติงานของกลุ่มแนวร่วมต่อต้านเผด็จการในขณะนั้น ได้ออกไปปิดโปสเตอร์ขับไล่การกลับมาของทรราชถนอม ผลก็คือ เขาทั้งสองถูกตำรวจนครปฐม จับแขวนคอไว้กับรั้วที่หน้าโรงงานร้างแห่งหนึ่ง แล้วละครสะท้อนภาพความโหดร้ายของกลไกรัฐก็เริ่มต้นที่ลานโพธิ์ โดยกลุ่มนักศึกษาธรรมศาสตร์ เพื่อบอกกล่าวเพื่อนชาวธรรมศาสตร์ให้เข้าใจในสถานการณ์ที่เกิดขึ้น จากวันนั้นการชุมนุมเพื่อต่อต้านทรราช จับฆาตกรโหด ก็ลุกลาม จนนักศึกษาประชาชนเรือนหมื่นมาชุมนุมกันในบริเวณมหาวิทยาลัย

…เช้าของวันที่ 6 ตุลา 2519 หลังจากระเบิดเอ็ม 79 ของบุคคลในเครื่องแบบถูกยิงมายังกลางสนามฟุตบอล ขณะที่กำลังมีการชุมนุมของนักเรียน นักศึกษา ประชาชน ทันทีที่ระเบิดตกลงมา หลายศพสังเวยการก่ออาชญากรรมของรัฐ นับแต่วินาทีนั้นกระสุนสงครามอีกหลายพันนัดจากกระบอกปืนของตำรวจ ได้กระหน่ำยิงลงมาจากกำแพงด้านพิพิธภัณฑ์ จนนักศึกษาประชาชนบริเวณหน้าหอใหญ่ตายเกลื่อน

ก่อนที่จะเปิดทางให้อันธพาลและกลุ่มจัดตั้งอย่างกระทิงแดง และลูกเสือชาวบ้าน ตลอดจนตำรวจนอกเครื่องแบบเข้าไปรุมทำร้ายผู้ร่วมชุมนุม ทั้งทุบตี ลากคอไปตามสนามฟุตบอล แขวนคอกับต้นมะขามสนามหลวง และเผานั่งยางทั้งเป็นด้านหน้ามหาวิทยาลัย โดยการกล่าวหาว่ามีการซ่องสุมอาวุธภายในมหาวิทยาลัย ลบหลู่เบื้องสูง และมีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์

เจตนารมณ์ของผู้สถาปนามหาวิทยาลัยเมื่อปี 2477 คือ ดร.ปรีดี พนมยงค์ ซึ่งเคยเป็นบุคคลต้องห้าม และตกเป็นเหยื่อของการถูกใส่ร้ายเกี่ยวกับสถาบันเบื้องสูงมาแล้วในสมัยหนึ่ง ก่อนจะกลับมาฟื้นคืนความสำคัญในฐานะรัฐบุรุษเช่นปัจจุบัน จุดประสงค์หลักที่สร้างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ขณะนั้นสร้างขึ้นเพื่อสนองตอบการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่ยุคใหม่ภายหลังการปฏิวัติ 2475 มหาวิทยาลัยจึงมีภารกิจในการสร้างบุคลากรที่มีความเข้าใจในกฎหมาย การเมืองและการปกครองเพื่อพัฒนาระบอบประชาธิปไตย และไม่แปลกที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของตำนานการต่อสู้ทางการเมืองหลายเรื่องราว

ภายหลังการจัดงานรำลึก 20 ปี 6 ตุลาในปี 2539 เจตนารมณ์ของวีรชนในเหตุการณ์ 6 ตุลา ได้รับการฟื้นฟูให้มีที่ยืนในสังคมไทยอีกครั้ง นักต่อสู้ ผู้เป็นเหยื่อ และผู้ผ่านเหตุการณ์ ได้รับการขนานนามว่า “คนตุลา” หลายคนต่างได้ดิบได้ดี มีตำแหน่งทางการเมืองทั้งในระดับชาติ และระดับท้องถิ่น สถานะ ฐานะทางเศรษฐกิจ และชีวิตเปลี่ยนไป ต่างความคิด หลากค่าย หลายสี

เพื่อตอกย้ำอาชญากรรมของรัฐ บัดนี้เข้าสู่ปีที่ 32 ของการรำลึกเหตุการณ์ 6 ตุลา หากมิใช่เพราะประชาชนร่วมกันสนับสนุน เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไปสร้างอนุสรณ์ 6 ตุลา ที่เหล่าวีรชนที่ถูกข้อกล่าวหาร้ายแรง จะสามารถสร้างขึ้นในประเทศไทย แต่เพราะทุกตารางนิ้วของธรรมศาสตร์ คือ ดินแดนแห่งเสรีภาพ ประติมานุสรณ์ 6 ตุลา จึงได้สร้างขึ้นอย่างสง่างาม พิธีเปิดประติมานุสรณ์ 6 ตุลา ในปีที่ 2543 ณ บริเวณสวนประวัติศาสตร์ ด้านหน้าหอประชุมใหญ่ เป็นพิธีเรียบๆ ง่ายๆ ที่ไม่ต้องมีคนใหญ่คนโต หรืออภิสิทธิ์ชนที่ไหนมาเป็นประธาน เสียงเพลงอินเตอร์เนชั่นแนลอันมีความหมายดังกระหึ่มบนพื้นที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์

หลายปีผ่านมาผู้คนที่มาร่วมรำลึก ทั้งชาวประชาคมธรรมศาสตร์ นักศึกษา อาจารย์ นักวิชาการ ประชาชน และสื่อมวลชน ดูบางตา คนที่เดินผ่านประติมานุสรณ์แห่งนี้อยู่หลายครั้ง หลายคราว ไม่สนใจว่าเรื่องราวเบื้องหลัง ประติมานุสรณ์ที่สร้างขึ้นเพื่อการเรียนรู้ ตระหนัก และสำนึกถึงความสำคัญ จึงเป็นเสมือนก้อนหินขนาดใหญ่

ใครจะรู้ว่าครั้งหนึ่งประชาชนผู้เป็นสามัญชนทั้งหลายได้เสียสละชีวิตเพื่อการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง และการพัฒนาระบอบประชาธิปไตย? 6 ตุลา คืออะไร? การชำระประวัติศาสตร์หน้านี้จะเริ่มเมื่อไร? พ่อแม่ที่สูญเสียลูกหลานไปในวันนั้นจะได้รับการเยียวยา ชดเชยหรือไม่ อย่างไร? การเมืองเรื่องพื้นที่ หรือพื้นที่ทางการเมืองเพื่อธำรงไว้ซึ่งอุดมการณ์ เจตนารมณ์ของวีรชน กระทั่ง อุดมการณ์ในการก่อตั้งมหาวิทยาลัยเมื่อ 75 ปีที่แล้ว ยังมีอยู่หรือไม่?

การเปลี่ยนแปลงนโยบายกระทั่งปรัชญาการศึกษา จากการเป็นมหาวิทยาลัยเปิดเพื่อสามัญชน คนยากคนจน ให้กลายเป็นการสร้างโอกาสทองของคนมีฐานะ และบริการลานจอดรถขนาดใหญ่ในวันนี้ อาจจะสะท้อนภาพการใช้พื้นที่ทางการเมืองของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้เป็นอย่างดี และยังบ่งบอกถึงกระบวนการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองของสังคมไทยในขณะนี้