รำลึก6ตุลา เงียบเหงา ไร้เงาคนในรัฐบาล

ที่มา ไทยรัฐ

นายสุรพล นิติไกรพจน์

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดงานรำลึก 33 ปี เหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ไร้เงานักการเมืองมาร่วมในพิธีวางพวงมาลาเหมือนทุกปี ขณะที่ญาติวีรชนจี้รัฐให้ความสำคัญ.....

ผู้สื่อข่าวรายงานวันนี้(6 ต.ค.)ว่า ที่สวนปฎิมากรรมประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีการจัดงานรำลึก 33 ปี เหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 พิธีช่วงเช้ามีการตักบาตรพระสงฆ์ 34 รูป จากนั้น นายสุรพล นิติไกรพจน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวเปิดงาน วัฒน์ วรรยางกูล อ่านบทกวีรำลึกวีรชน ญาติวีรชน คนเครือข่ายเดือนตุลา องค์กรประชาธิปไตยและองค์กรนักศึกษาร่วมกันวางพวงมาลาที่ปฎิมากรรม 6 ตุลา

ขณะที่นายสุรพล ปัญญาวชิระ ศิลปินผู้ออกแบบสวนปฎิมากรรมประวัติศาสตร์ ได้แสดงละครเสียดสีความขัดแย้งทางการเมืองด้วยการใช้ธงชาติห่มร่างตัวเองแล้วใช้ตีนตบและมือตบ ที่กลุ่มคนเสื้อแดงและเสื้อเหลืองใช้เป็นสัญลักษณ์ในการชุมนุม ออกมาตีหัวตัวเองไปพร้อมกับการร้องเพลงชาติ และใช้สีดำทาทับปิดสีเหลืองและแดงบนบนเวที เป็นการเรียกร้องให้คนไทยยุติการแตกแยก

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า บรรยากาศในปีนี้ไม่คึกคักเหมือนทุกปีที่ผ่านมา มีคนมาร่วมงานประมาณ 100 คน ในจำนวนนี้มีคนสวมเสื้อแดงมาร่วมงานกว่า 10 คน และเป็นที่น่าสังเกตุว่า ไม่มีนักการเมืองมาร่วมในพิธีวางพวงมาลาเหมือนทุกปี พล.ต.จำลอง ศรีเมือง แกนนำกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ซึ่งเคยมาร่วมงานทุกปีก็ไม่ปรากฎตัวให้เห็น มีเพียงนายอมร อมรรัตานนท์ คนเดือนตุลา ที่ไปเคลื่อนไหวอยู่กับกลุ่มเสื้อเหลืองสวมชุดดำมาร่วมในพิธี แต่นั่งอยู่เงียบๆ ที่ด้านหลัง เพราะเห็นว่า มีกลุ่มคนเสื้อแดงอยู่หลายคนและบางคนแสดงอาการพูดตะโกนด่าระบอบอมาตยาธิปไตยด้วยความไม่พอใจ ซึ่งญาติวีรชนหลายคนที่มาร่วมงานต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ถึงความขัดแย้งในสังคมว่าทั้งสองสี ควรจะวางความขัดแย้งแล้วมาร่วมงานรำลึกวีรชน

นายสุรพล นิติไกรพจน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวว่า เหตุการณ์ 6 ตุลา จะเป็นเครื่องเตือนสติให้คนไทยได้คิดว่า ควรแก้ปัญหาข้อขัดแย้งอย่างสันติ การใช้กำลังความรุนแรง แบบเหตุการณ์ในอดีต ไม่ควรจะเกิดขึ้นอีก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ซึ่งเป็นสถานที่เกิดเหตุ จัดงานขึ้นก็เพื่อให้ทุกคน ระลึกถึงความรุนแรง ที่เกิดจากความคิด ความเชื่อ ที่ขัดแย้งกัน ไม่มีประโยชน์ที่คนไทยจะมาเข่นฆ่ากัน ข้อขัดแย้งที่เกิดขึ้นในเวลานี้ ควรจะยุติด้วยสันติวิธีในระบอบประชาธิปไตย ซึ่งจะเป็นสิ่งเดียวที่คนในสังคมจะยอมรับได้

ด้านนางเล็ก วิทยาภรณ์ อายุ 77 ปี ญาติผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ 6 ตุลา กล่าวว่า พรรคประชาธิปัตย์เคยเป็นรัฐบาลยุค 6 ตุลา 19 ผ่านมา 33 ปี พรรคประชาธิปปัตย์กลับมาเป็นรัฐบาลอีกครั้ง อยากถามว่าทำไมวันนี้ คนในรัฐบาลนี้ถึงไม่สนใจเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ที่คนไทยเสียชีวิตจำนวนมาก จะเห็นว่าไม่มีใครมาร่วมงานอยากให้รัฐบาลหันกลับมามองดูบ้าง ในเมื่อเป็นรัฐบาลแล้ว ควรกลับมาแก้ไขเหตุการณ์ในอดีต ให้มีความแจ่มชัด อย่าปล่อยให้ประชาชนที่ออกมาเรียกร้องต้องตายอย่างมัวหมอง

ขณะที่นายจินดา ทองศรี กล่าวเสริมว่า 33 ปีผ่านไป ประชาธิปไตยไทยยังย่ำอยู่ที่เดิม รัฐบาลยังเป็นรัฐบาลเดิม ความขัดแย้งในสังคมก็มีการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายเหมือนเดิม ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนในรัฐบาลถึงไม่สนใจงานรำลึกวีรชนคนเดือนตุลา ทั้งที่คนเหล่านนั้นเสียชีวิตเพื่อชาติเพื่ออุดมการณ์.

กมม.ดัน'สนธิ ลิ้มทองกุล'นั่งหน.พรรคตามคาด

ที่มา ไทยรัฐ

นายสนธิ ลิ้มทองกุล

สมาชิกพรรคการเมืองใหม่ดัน“สนธิ ลิ้มทองกุล” นั่งหัวหน้าพรรคใหม่ แทน"สมศักดิ์ โกศัยสุข"รอผลคะแนนเป็นทางการบ่ายวันนี้...

วันนี้(6 ต.ค.)เวลา 09.00 น.ที่อาคารธันเดอร์โดม เมืองทองธานี ได้มีการประชุมใหญ่สมาชิกพรรคการเมืองใหม่(ก.ม.ม.)ครั้งแรกของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย โดยนายสุริยะใส กตะศิลา เลขาธิการพรรคการเมืองใหม่ กล่าวว่า กระบวนการเลือกหัวหน้าและกรรมการบริหารพรรคการเมืองใหม่ จะยุ่งยากกว่าพรรคการเมืองทั่วไป โดยจะใช้วิธีการแบบการเลือกตั้งทั่วไป เนื่องจากต้องการให้ประชาชนที่เป็นสมาชิกเข้ามามีส่วนร่วมอย่างแท้จริง เพื่อเจตนารมณ์ในการสร้างความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง

จากนั้น มีการรายงานผลการดำเนินงานของพรรค โดยคณะกรรมการบริหารผู้จดแจ้งการจัดตั้งพรรค ก่อนที่นายสมศักดิ์ โกศัยสุข จะประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค เพื่อให้เป็นไปตามข้อบังคับพรรค ที่ได้มีการเปิดรับสมาชิกพรรคใหม่ และให้มีการเลือกคณะกรรมการบริหารพรรคใหม่ โดยเปิดให้สมาชิกได้เสนอรายชื่อบุคคลเป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่หลายคน อาทิ นายสนธิ ลิ้มทองกุล นายสมศักดิ์ โกศัยสุข นายสุริยะใส กตะศิลา พล.ต.จำลอง ศรีเมือง พล.อ.ปฐมพงษ์ เกษรศุกร์ นายอาทิตย์ อุไรรัตน์

อย่างไรก็ตาม นายสมศักดิ์ และนายสุริยะใส ได้สละสิทธิ์ ส่วน พล.ต.จำลอง นายอาทิตย์ และพล.อ.ปฐมพงษ์ ไม่ได้เป็นสมาชิกพรรค ดังนั้น จึงมีนายสนธิ ได้รับการเสนอชื่อเพียงคนเดียวโดยปราศจากคู่แข่ง

จากนั้น มีการลงคะแนนรับรองนายสนธิ เป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่ โดยใช้วิธีการลงคะแนนรับรองการเป็นหัวหน้าพรรค โดยให้สมาชิกแต่ละคนที่มาประชุมลงคะแนนด้วยวิธีลับและนับคะแนน โดยคาดว่าจะแล้วเสร็จในช่วงบ่าย ทั้งนี้ นายสนธิ ต้องได้คะแนนรับรองไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของสมาชิกที่มาร่วมประชุม.

คุณวิภา ดาวมณี: เขียนชวนร่วมงาน 6 ตุลาแบบนี้ อย่าเขียนดีกว่า

ที่มา ประชาไท

สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล
กระดานข่าวชุมชนฟ้าเดียวกัน, 5 ต.ค. 52

หมายเหตุ: เมื่อวันที่ 5 ต.ค. สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล ได้ตั้งกระทู้หมายเลข 38222 หัวข้อ “คุณวิภา ดาวมณี: เขียนชวนร่วมงาน 6 ตุลาแบบนี้ อย่าเขียนดีกว่า” เพื่อวิจารณ์บทความของวิภา ดาวมณีเรื่อง “งานรำลึก 6 ตุลา ครบรอบ 33 ปี : ประชาธิปไตยสมบูรณ์...?” ซึ่งเผยแพร่ในเว็บไซต์ประชาไท, เว็บไซต์อารยชน และมติชนสุดสัปดาห์ โดยความเห็นของสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล มีดังนี้

000

ดูบทความ "งานรำลึก 6 ตุลา ครบรอบ 33 ปี : ประชาธิปไตยสมบูรณ์...?" ของ วิภา ดาวมณี ได้ที่นี่ http://www.prachatai.com/journal/2009/10/26088 หรือที่นี่ http://www.arayachon.org/rethink/20090919/1507 หรือใน มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับล่าสุด

ผมได้เห็นบทความประชาสัมพันธ์งาน 6 ตุลาปีนี้ของคุณวิภา ดาวมณี ครั้งแรก ระหว่างออกนอกบ้านไปจับจ่ายซื้อของเมื่อวันเสาร์ (3 ตค) แล้วแวะร้านซีเอ็ด และหยิบ มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับล่าสุดขึ้นเปิดดู (ความจริง จะดูว่านิธิเขียนอะไรสัปดาห์นี้)

บอกตรงๆว่า หลังจากยืนอ่านตรงนั้นแล้ว ผมเกิดความรู้สึกที่โกรธมากๆ และตลอด 1-2 ชั่วโมง ที่เดินซื้อของ จนกลับมาถึงบ้านก็ไม่หายโกรธ หรือไม่ลดความโกรธลงเลย รีบเปิดคอมพิวเตอร์เขียนอะไรบางอย่างออกมา

แต่พอเขียนแล้ว เกิดเปลี่ยนใจว่า ไม่โพสต์ดีกว่า ไม่ใช่เพราะความโกรธลงลงหรือหายไปแล้ว แต่เพราะมีความรู้สึกที่แย่ๆอย่างอื่นขึ้นมาแทรก เช่น หดหู่ ว่าโพสต์ไปก็เท่านั้น

คุณวิภาเขียนประโยคแรกสุดของบทความเลยว่า "คนรุ่นใหม่ที่อายุน้อยกว่าสามสิบปีส่วนใหญ่ คงไม่รู้ว่า 6 ตุลา 2519 คืออะไร" บทความนี้ของคุณวิภา พิสูจน์ให้เห็นว่า อย่าว่าแต่ "คนรุ่นใหมที่อายุน้อยกว่าสามสิบปีส่วนใหญ่" เลย แม้แต่คุณวิภา คนที่ "ผ่าน" เหตุการณ์มาเอง และเป็นคนจัดงานนี้ มาหลายปี ก็ยังรู้ไม่ว่า "6 ตุลา 2519" คืออะไร เพราะถ้ารู้จริงๆ ไม่เขียนอะไรที่แย่แบบนี้ออกมา

อันที่จริง บทความนี้ พูดในเชิงการความกลมกลืนในการนำเสนอล้วนๆ (คือไม่ต้องดูที่เนื้อหาโดยตรง) ก็จัดว่า เป็นบทความแย่ คือ พูดถึงเรื่องอะไรต่ออะไร มั่วไปหมด จาก 2475 ถึงหลัง 14 ตุลา ถึง วิกฤติทุนนิยมปัจจุบัน ถึง เสื้อเหลืองเสื้อแดง โดยที่แต่ละเรื่องแต่ละประเด็นนี้ ไม่สามารถนำเสนอในลักษณะมีโฟกัส เชื่อมโยงกันได้โดยแท้จริง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเชื่อมโยงเข้ากับ "6 ตุลา 2519" เหมือนนึกอยากเขียนอะไรก็เขียน

แต่ที่ทำให้ผมโกรธ มากๆ และถือเป็น insult คือ จู่ๆ ในกลางๆบทความ คุณวิภา ก็อ้างพระราชดำรัส เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2549 (เรื่อง มาตรา 7 และเป็นจุดเริ่มต้นของ "ตุลาการภิวัฒน์") ขึ้นมา โดยบริบทแล้ว ไม่มีความเกี่ยวเนื่องอะไรกับเรื่องที่กำลังเขียนเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึง 6 ตุลา นี่คือส่วนที่คุณวิภา เขียน :

“มีการเชื่อมโยงถึงการโค่นล้มสถาบันอันเป็นที่เคารพ กฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพถูกนำมาใช้จนกลายเป็นกระแส มีความพยายามยกเลิกอำนาจอธิปไตยของปวงชนไทย

จากหนังสือพิมพ์มติชน ฉบับวันที่ 26 เมษายน 2549 ในหลวงทรงตรัสถึงความหมายของประชาธิปไตยไว้ว่า “..... ขอยืนยันว่า มาตรา 7 ไม่ได้หมายถึงมอบให้พระมหากษัตริย์มีอำนาจที่จะทำอะไรตามชอบใจ ไม่ใช่ มาตรา 7 พูดถึงการปกครองแบบมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ไม่ได้บอกว่าให้พระมหากษัตริย์ตัดสินใจทำได้ทุกอย่าง ถ้าทำ เขาก็จะต้องว่าพระมหากษัตริย์ทำเกินหน้าที่ ซึ่งข้าพเจ้าไม่เคยขอ ไม่เคยทำเกินหน้าที่ ถ้าทำเกินหน้าที่ก็ไม่ใช่ประชาธิปไตย”

("มีการเชื่อมโยงถึงการโค่นล้มสถาบันอันเป็นที่เคารพ" แต่ทำไมจึงอ้างพระราชดำรัสตุลาการภิวัฒน์? เป็นตรรกะกันตรงไหน?)

ผมถือว่า ใครที่เขียนระลึก 6 ตุลา แล้วอ้างพระราชดำรัส - ไม่ว่าพระราชดำรัสใดๆ - คนนั้น ถ้าไม่เสียสติ ก็ ... [ขออภัย เซ็นเซอร์ตัวเอง หาคำที่ผมเขียนบ่อยๆ ที่ประชาไท มาใส่กันเอาเอง]

กรณีคุณวิภานั้น ที่ชวนให้หดหู่มากๆคือ ในครั้งอื่นๆ (ผมจำได้ดีอยู่ ระบุได้ด้วย ว่าครั้งไหนบ้าง แต่ไม่ต้องการให้คุณวิภาเดือดร้อนเปล่าๆ) เวลาพูดถึง "บางเรื่อง" ทำนองเดียวกันนี้ กลับพูดในลักษณะที่ผมเองไม่มีความกล้าพอที่จะพูดเลย พูดในลักษณะที่สุ่มเสี่ยงอย่างเหลือเชื่อด้วย

ผมจึงได้แต่สรุปว่า กรณีบทความ 6 ตุลา ที่อ้างพระราชดำรัสนี้ คือเรื่องของ sheer incompetence คือ ไม่รู้จักคิดจริงๆ ไม่มีความสามารถจะ hold thought หรือ ตั้งสมาธิ ในการคิดที่ซีเรียสได้อย่างจริงๆ นึกอยากจะเขียนอะไร ก็เขียนไป ไม่มีพลังปัญญาพอจะคิดอย่างเข้มข้นก่อนจะเขียนอะไรที่ซีเรียส (ผู้ที่คุ้นเคยกับการเขียนอะไรที่ซีเรียสจริงๆ ย่อมรู้ดีว่า การเขียนเช่นนั้น ก็เหมือนการออกกำลังอย่างหนึ่ง คือต้องใช้ แรง ต้อง "อึด" แม้จะไม่ใช่การ "อึด" ที่แสดงออกทางกายภาพ แต่การ "อึด" ในการคิด ก็ไม่ต่างกัน เรื่องนี้ Gramsci พูดไว้ใน Prison Notebooks)

[ตัวอย่างของ sheer incompetence อีกตัวอย่างหนึ่ง ในบทความ ซึ่งอยางที่บอกว่า เป็นการสะท้อนการเขียนไปเรื่อยๆ ไม่คิด คือ การอ้าง "ประกาศคณะราษฎร ฉบับที่ 1" แล้ว เซนเซอร์คำว่า "กษัตริย์" ออกจากคำ "รัฐบาลกษัตริย์" และคำว่า "เจ้า" ออก แล้ว ใส่เป็นดังนี้แทน “รัฐบาล ......(ก่อนหน้าการปฏิวัติ 2475) กล่าวหมิ่นประมาทราษฎรผู้มีบุญคุณ เสียภาษีอากรให้......ได้กินว่าราษฎรมีเสียงทางการเมืองไม่ได้ เพราะราษฎรยังโง่ ถ้าราษฎรโง่ ......ก็โง่" ความจริง การอ้าง ประกาศ นี้ก็ไม่เข้ากับบริบทเท่าไร แต่ถ้าจะอ้าง แล้วอ้างแบบนี้ ก็ทำให้กลายเป็นเรื่องตลกไป คือ ถ้าไม่คิดว่า สามารถอ้าง "รัฐบาลกษัตริย์" หรือ "เจ้าก็โง่" ได้ ก็อย่าอ้างเสียจะดีกวา ใครๆก็รู้ว่า ส่วนที่ .... มีข้อความอะไร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับปรีดี และ 2475 หรือไม่เห็นด้วย เพราะนี่เป็นเอกสารประวัติศาสตร์ สมัยนี้ แม้แต่หนังสือที่ราชการรัฐวิสากิจพิมพ์เพื่อสรรเสริญกษัตริย์ ยังพิมพ์แถลงการณ์นี้เต็มๆกันเป็นปกติ]

อย่างที่พูดในตอนต้นว่า เดิมผมเขียนถึงบทความคุณวิภา ตั้งแต่วันเสาร์ แต่เปลี่ยนใจไม่โพสต์ แต่เวลาใกล้วันที่ 6 ตุลาทุกปี ผมจะอารมณ์ไม่ดีมากๆ (ปีหนึ่งๆ จะมีวันที่ผมอารมณ์ไม่ดีมากๆ อยู่จำนวนหนึ่งทุกปี วันที่ 6 ตุลา เป็นวันหนึ่ง) และรู้สึกว่า ถ้าปล่อยเรื่องนี้ไป จะยิ่งอารมณ์ไม่ดีหนักขึ้นไปอีก จึงเปลี่ยนใจมาเขียนใหม่ ที่เขียนข้างบนนี้ทั้งหมด เป็นเว่อร์ชั่นเพิ่งเขียน ที่ตั้งใจว่า จะให้ "แรงน้อยที่สุด" แล้ว

บทความคุณวิภานี้ ยืนยันความรู้สึกที่ผมมีมานานว่า ยุค สมัยนี้ เป็นยุคสมัยที่ห่วยแตกสุดขีดไม่ว่าจะ ซ้ายเก่า ซ้ายใหม่ คนที่อยากเป็นซ้าย คนที่อ้างว่าสู้เพื่อประชาธิปไตย ("คัดค้านอำมาตยาธิปไตย") ฯลฯ ไม่ว่าจะ นักวิชาการ แอ๊กติวิสต์ ฯลฯ

(ปล. ช่วงนี้ อ่านโพสต์ที่ประชาไท (หรือแม้แต่บาง rep ทีนี่เอง) เห็นเริ่มมาเชียร์บางคนกันแล้ว ผมนึกอะไรขึ้นมาได้ระหว่างขับรถกลับบ้านวันนี้คือ "คนบางคนนั้น ถ้าคิดว่าการกินขี้แทนข้าว จะช่วยทักษิณได้ ก็ยินดีจะขี้แทนข้าวกันแล้ว" - ความจริง ร่างไว้ในใจด้วยซ้ำว่า จะเขียน "ขยายความ" เป็นกระทู้ได้อย่างไร แต่เปลี่ยนใจ ไม่เขียนดีกว่า ปล่อยให้บางคนกินขี้แทนข้าวไปดีกว่า - อนึ่ง ถ้าใครคิดว่า ที่เพิ่งเขียนไปนี้ "แรง" ความจริง ผมมี alternate sentence ที่ "แรง" กว่านี้อีก ใข้ภาษาฝรั่ง ที่มีตัว "เอฟๆ" เข้ามาด้วย แต่ไม่เขียนดีกว่า แค่นี้ ก็ถูกคนรับไม่ได้มากพอแล้ว)

ปล.2: ถ้าคุณวิภา ได้มาอ่านโพสต์นี้ของผม ผมหวัง เป็นอย่างยิ่งว่า คุณวิภา คงไม่ พยายาม "แก้ตัว" ด้วยการทำอะไรที่ "สุ่มเสี่ยง" เพื่อ "พิสูจน์" ว่า ตัวเองมีจุดยืนอย่างไร ใน "เรื่องนั้น" โปรดอย่าทำเป็นอันขาด อย่างที่พยายามเขียนไปข้างต้นว่า ผมตระหนักดี ว่าในโอกาสอื่น คุณวิภา พูดถึงเรืองทำนองนี้ว่าอย่างไร (ในลักษณะที่ผมไม่มีความกล้าจะพูดเลย) แต่นั่นเพียงแต่ยืนยันว่า คุณวิภา ไม่ยอมใช้ความคิด เวลาพูด ไม่ว่า เวลาพูดแบบสุ่มเสี่ยงในครั้งอื่น หรือพูดแบบ ไร้สติในครั้งนี้ในบทความนี้

ThaiEnews Poll:คนที่คุณก็รู้ว่าใคร?ต้องเสียสละยุติบทบาทการเมืองเพื่อชาติ เปรมก็ด้วย!

ที่มา Thai E-News

โดย ทีมข่าวไทยอีนิวส์
29 กันยายน 2552

พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (นั่งหันหลังเห็นผมหงอกขาว)เป็นบุคคลที่ควรเสียสละวางมือทางการเมืองเพื่อชาติอันดับต้นๆ

ผลสำรวจผู้อ่านไทยอีนิวส์พบว่า ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย วัยผู้ใหญ่อายุระหว่าง40-60ปีมากที่สุด จบการศึกษาระดับปริญญาตรีมากที่สุดคือ 49% จบสูงกว่าปริญญาตรี 33 % เป็นผู้อาศัยในเขตกรุงเทพฯและปริมณฑลมากที่สุดคือ44% อาศัยในต่างประเทศ11% มีอาชีพเป็นนักธุรกิจมากที่สุด โดยมีความปรารถนาอยากให้ไทยมีระบอบการปกครองประชาธิปไตยที่มีกษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญแบบอังกฤษ-ญี่ปุ่นมากที่สุด ส่วนใหญ่มีแนวทางปฏิรูปต่อการแก้วิกฤตประเทศ โดยเสนอให้นำรัฐธรรมนูญปี40กลับมาใช้ แล้วจัดเลือกตั้งใหม่ รองลงมาเสนอแก้รธน.ขจัดอำนาจผู้มีบารมีนอกรัฐธรรมนูญออกไป ส่วนบุคคลที่อยากให้เสียสละยุติบทบาททางการเมืองมากที่สุดคือ"คนที่คุณก็รู้ว่าใคร?" รองลงมาคือพลเอกเปรม

คนที่คุณก็รู้ว่าใครเป็นบุคคลที่ควรเสียสละยุติบทบาทการเมืองเพื่อชาติมากที่สุดตามด้วยเปรม

ไทยอีนิวส์ซึ่งเกิดขึ้นบนโลกอินเตอร์เน็ต หลังรัฐประหาร 19 กันยาฯ มียอดคนอ่านในขณะนี้มากกว่า 12 ล้านครั้ง ล่าสุดเราได้จัดสำรวจความคิดเห็นของท่านผู้อ่านในหัวข้อ"ท่านอยากให้ใคร"เสียสละ"ยุติบทบาทการเมืองเพื่อชาติมากที่สุด?" ทั้งนี้ก็เนื่องจากว่าที่ผ่านมา ศ.นพ.ประเวศ วะสี ราษฎรอาวุโสมักนำเสนอว่าหากพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีเสียสละยุติบทบาททางการเมือง ก็จะทำให้ประเทศชาติกลับคืนสู่ความสงบสุข

มีท่านผู้อ่านที่ตอบแบบผลการสำรวจทั้งสิ้น 3,951 ท่าน ผลการสำรวจเป็นดังนี้

-คนที่คุณก็รู้ว่าใคร จำนวน 2,216 ตัวอย่าง คิดเป็น 56% ของผู้ตอบแบบสำรวจทั้งหมด
-รองลงมาคือพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ 1,234 ตัวอย่าง คิดเป็น 31%
-พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร 158 ตัวอย่าง คิดเป็น 3%
-นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ 132 ตัวอย่าง คิดเป็น 3%
-นายสนธิ ลิ้มทองกุล 119 ตัวอย่าง คิดเป็น 3%
-ผู้นำกองทัพ 71 ตัวอย่าง คิดเป็น 1%
-ศ.นพ.ประเวศ วะสี 9 ตัวอย่าง ไม่ถึง 1%
-บุคคลอื่นๆ 12 ตัวอย่าง ไม่ถึง 1%

เสนอปัดฝุ่นรธน.40กลับมาใช้ผ่าทางตัววิกฤตประเทศ

ก่อนหน้านั้นเราได้จัดทำโพลล์สำรวจความคิดเห็นของท่านผู้อ่านในหัวข้อเรื่อง"ประเทศไทยควรมีหนทางออกจากวิกฤตการเมืองอย่างไร?" โดยมีผู้ตอบแบบสอบถามทั้งสิ้น 2,261 ท่าน ผลการสำรวจเป็นดังนี้

-กลับไปใช้รัฐธรรมนูญปี40แล้วจัดเลือกตั้งใหม่ และต้องเคารพเสียงตัดสินของประชาชน971ท่าน คิดเป็น42%
-แก้รัฐธรรมนูญเพื่อขจัดอำนาจผู้มีบารมีนอกรธน.แล้วจัดเลือกตั้งใหม่ และเคารพเสียงตัดสินประชาชน633ท่าน หรือ27%
-แก้รธน.ให้ไทยเป็นสหพันธรัฐ มีรัฐบาลท้องถิ่น กับมีรัฐบาลกลางตามเสียงประชาชนเลือกตั้ง 297ท่าน หรือ13%
-แบ่งแยกประเทศเป็นไทยเหนือ+อีสาน,ไทยใต้+ไทยกรุงเทพฯ เป็นต้น 123 ท่าน คิดเป็น5%
-ทำสงครามกลางเมืองแบบแตกหักให้รู้แพ้ชนะกันไปข้าง 82 ท่าน คิดเป็น 3%
-ยุบสภาแล้วจัดเลือกตั้งใหม่ตามรธน.ปี50และต้องเคารพเสียงตัดสินของประชาชน63ท่าน คิดเป็น2%
-อภิสิทธิ์ลาออก จัดตั้งรัฐบาลปรองดองแห่งชาติ ยกเลิก2มาตรฐาน 60 ท่าน คิดเป็น2%
-เห็นว่าที่เห็นอยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว ไม่ต้องทำอะไร 12 ท่าน ไม่แจงนับเป็นเปอร์เซ็นต์ได้
-อื่นๆอีก20ท่าน ไม่แจงนับเป็นเปอร์เซ็นต์ได้

อยากให้ไทยปกครองประชาธิปไตยมีกษัตริย์ใต้รธน.แบบอังกฤษ-ญี่ปุ่นมากที่สุด

ก่อนหน้านี้เมื่อสัปดาห์ก่อนเราได้สุ่มสำรวจความเห็นของท่านผู้อ่านของเราในหัวข้อ"ท่านมีความปรารถนาอยากให้ประเทศไทยปกครองแบบใดที่สุด?" โดยมีผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมด 1,956 ท่าน ผลการสำรวจ เป็นดังนี้

-ประชาธิปไตยที่มีกษัตริย์ใต้รัฐธรรมนูญ แบบเดียวกับอังกฤษ และญี่ปุ่น จำนวน 843 ท่าน คิดเป็น 43%
-รองลงมาคือประชาธิปไตยแบบสหพันธรัฐ แบบเดียวกับสหรัฐอเมริกา หรือสวิตเซอร์แลนด์ จำนวน 370 ท่าน คิดเป็น18%
-รัฐสวัสดิการที่มีกษัตริย์ใต้รัฐธรรมนูญแบบสแกนดิเนเวีย(สวีเดน เดนมาร์ค นอรเวย์)จำนวน 340 ท่าน คิดเป็น 17%
-ประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐฝรั่งเศส หรือเยอรมนี จำนวน 340 ท่าน คิดเป็น 15%
-สังคมนิยมที่มีเศรษฐกิจเสรีนิยมแบบจีน จำนวน 34 ท่าน คิดเป็น 1%
-ประชาธิปไตยแบบไทยๆเหมือนในปัจจุบัน จำนวน 26 ท่าน คิดเป็น1%
-กลับไปเป็นราชาปไตยเหมือนก่อนปีพ.ศ.2475 จำนวน 22 ท่าน คิดเป็น1%
-เผด็จการแบบเกาหลีเหนือ หรือพม่า คิวบา จำนวน 6 ท่าน ไม่สามารถแจงนับเป็น%
-อื่นๆ จำนวน 11 ท่าน ไม่สามารถแงนับเป็น%ได้

ก่อนหน้านี้ไทยอีนิวส์ได้สำรวจท่านผู้อ่านของเราในเรื่องเพศ วัย อาชีพ ที่อยู่อาศัยปัจจุบัน โดยมีผลสำรวจเป็นดังนี้

1.ผู้อ่านไทยอีนิวส์เป็นเพศชายมากที่สุด ส่วนมากเป็นผู้ใหญ่อายุระหว่าง40-60ปี

ไทยอีนิวส์สำรวจฐานท่านผู้อ่านล่าสุดระหว่างวันที่ 7-11 ก.ย.2552 ในเรื่องเพศและอายุ มีผู้ตอบแบบสำรวจทั้งสิ้น 3,292 ท่านผลการสำรวจเป็นดังนี้

-เป็นเพศชายมากที่สุด 1,553 ท่าน
-รองลงมาเป็นเพศหญิง 661 ท่าน
-เพศที่สาม 27 ท่าน

อายุระหว่าง41-50ปีมากที่สุด จำนวน 1,175 ท่าน
อายุระหว่าง 51-60ปีรองลงมา จำนวน 915 ท่าน
อายุระหว่าง 31-40ปีรองลงมา จำนวน 627 ท่าน
อายุระหว่าง20-30ปีรองลงมา จำนวน 245 ท่าน
อายะระหว่าง61-70ปี จำนวน 222 ท่าน
อายุต่ำกว่า 20 ปีลงมา จำนวน 45 ท่าน
อายุเกิน 70 ปีขึ้นไป จำนวน 35 ท่าน

2.ผู้อ่านไทยอีนิวส์เป็นนักธุรกิจมากที่สุด ตามมาด้วยข้าราชการ นักวิชาชีพ ปัญญาชน

ผลการสำรวจเรื่องอาชีพของผู้อ่านไทยอีนิวส์ระหว่างวันที่ 28 สิงหาคม -1 กันยาน 2552 มีผู้ตอบแบบสอบถามจำนวน 2,580 ตัวอย่าง มีผู้ประกอบอาชีพมากที่สุดเรียงตามลำดับ ดังต่อไปนี้

-มากที่สุดอันดับ 1 คือนักธุรกิจ เจ้าของกิจการ 589 ตัวอย่าง คิดเป็น 22% ของผู้อ่านทั้งหมด
-รองลงมาเป็นอาชีพข้าราชการในระดับปฏิบัติงาน 330 ตัวอย่าง คิดเป็น 12 %
-ตามมาด้วยนักวิชาชีพด้านแพทย์ วิศวกร สถาปนิก นักบัญชี นักวิทยาศาสตร์ 232 ตัวอย่าง หรือ 8%
-พนักงานบริษัทเอกชนในระดับปฏิบัติงาน 189 ตัวอย่าง คิดเป็น 7%
-นักวิชาการ อาจารย์สถาบันการศึกษา 179 ตัวอย่าง คิดเป็น 6%
-เกษียณแล้ว 180 ตัวอย่าง คิดเป็น 6%
-นักบริหารระดับกลางในธุรกิจภาคอกชน 139ตัวอย่าง คิดเป็น 5%
-นักบริหารระดับกลางในภาคราชการ 134 ตัวอย่าง คิดเป็น5%
-นักเรียน นักศึกษา 103 ตัวอย่าง คิดเป็น 3%
-นักบริหารระดับสูงในภาคธุรกิจอกชน 61 ตัวอย่าง คิดเป็น 2%
-ผู้ใช้แรงงาน 76 ตัวอย่าง คิดเป็น 2%
-ผู้ว่างงาน 73 ตัวอย่าง คิดเป็น 2%
-เกษตรกร 43 ตัวอย่าง คิดเป็น 1%
-นักบริหารระดับสูงในภาครัฐบาล 32 ตัวอย่าง คิดเป็น 1%
-ศิลปิน นักแสดง นักเขียน นักวิจารณ์ 33 ตัวอย่าง คิดเป็น 1%
-สื่อมวลชน 26 ตัวอย่าง คิดเป็น 1%
-ที่ไม่แจงนับถึง1%ได้ มีNGO นักสิทธิมนุษยชน องค์การมหาชน 12 ตัวอย่าง,ตุลากร อัยการ องค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ 13 ตัวอย่าง และอาชีพอื่นๆนอกจากขางต้นนี้ 136 ตัวอย่าง คิดเป็น 5%

3.ผู้อ่านของเรามีการศึกษาระดับปริญญาตรีสูงที่สุด ตามมาด้วยจบสูงกว่าปริญญาตรี

ไทยอีนิวส์มีการนำเสนอผลการสำรวจระดับการศึกษาของผู้อ่านไทยอีนิวส์ที่ที่จัดสำรวจระหว่างวันที่ 12-15 สิงหาคม 2552 มีผู้ตอบแบบสอบถามทั้งสิ้น 1,534 คน ผลเป็นดังนี้

-มีการศึกษาต่ำกว่าระดับปริญญาตรี จำนวน 257 ตัวอย่าง คิดเป็น 16 %
-มีการศึกษาในระดับปริญญาตรี จำนวน 766 ตัวอย่าง คิดเป็น 49 %
-มีระดับการศึกษาสูงกว่าปริญญาตรี จำนวน 511 ตัวอย่าง คิดเป็น 33 %

4.มีที่อยู่ในกรุงเทพฯเป็นส่วนใหญ่ และอยู่เมืองนอกอีกไม่น้อยกว่า10%

ไทยอีนิวส์ยังได้เปิดเผยผลสำรวจที่อยู่ปัจจุบันของผู้อ่านไทยอีนิวส์ระหว่างวันที่ 20-24 สิงหาคม 2552 มีผู้ตอบแบบสอบถามทั้งสิ้น 3,182 ท่าน ผลการสำรวจเป็นดังนี้

-อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล 1,420 ตัวอย่าง คิดเป็น 44 %ของผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมด
-รองลงมาอาศัยในเขตภาคเหนือ 529 ตัวอย่าง คิดเป็น 16 %
-ตามมาด้วยอาศัยอยู่ในภาคอีสาน 352 ท่าน คิดเป็น 11 %
-อาศัยอยู่ในเขตภาคกลางและตะวันออก 299 ท่าน คิดเป็น 9%
-อาศัยอยู่ในต่างประเทศโซนทวีปอเมริกา 210 ท่าน คิดเป็น 6 %
-อาศัยอยู่ในเขตภาคใต้ 153 ท่าน หรือคิดเป็น 4 %
-อาศัยอยู่ต่างประเทศ โซนทวีปยุโรป 118 ท่าน คิดเป็น 3 %
-อาศัยอยู่ในต่างประเทศโซนเอเชีย 55 ท่าน คิดเป็น 1 %
-อาศัยอยู่ในต่างประเทศ โซนออสเตรเลีย 36 ท่าน คิดเป็น 1%
-อาศัยอยู่ในต่างประเทศโซนอาฟริกา 3 ท่าน ไม่แจงนับเป็นร้อยละได้
-อาศัยอยู่ในที่อื่นๆนอกจากข้างต้น 7 ท่าน ไม่แจงนับเป็นร้อยละได้

เมื่อพิจารณาโดยสรุปแล้ว มีผู้อ่านไทยอีนิวส์เป็นผู้มีที่อยู่ปัจจุบันในประเทศไทยเป็นส่วนใหญ่ และมากที่สุดในกรุงเทพฯและปริมณฑล รองลงมาคือภาคเหนือ ภาคอีสาน ภาคกลางและตะวันออก และภาคใต้ ตามลำดับ

ขณะที่มีผู้อ่านซึ่งมีที่อยู่อาศัยปัจจุบันอยู่ในต่างประเทศ 11 % มากที่สุดคือโซนอเมริกา รองลงมาคือยุโรป ทวีปออสเตรเลีย เอเชีย และอาฟริกา ตามลำดับ

มองย้อนกลับไปสู่เหตุการณ์นองเลือด ๖ ตุลา ๒๕๑๙

ที่มา Thai E-News

โดย ใจ อึ๊งภากรณ์
6 ตุลาคม 2552

ในเช้าตรู่ของวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ กองกำลังของรัฐไทย ซึ่งนำโดยตำรวจตระเวนชายแดนจากหัวหิน และสมทบด้วยตำรวจนครบาลจากกรุงเทพฯ ได้ใช้อาวุธสงครามบุกเข้าไปในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ มีการยิงปืนสกัดรถถัง และปืนกล กราดใส่นักศึกษาและประชาชนที่ชุมนุมภายในรั้วมหาวิทยาลัย โดยมีการจงใจปิดประตูทุกด้าน เพื่อไม่ให้ใครมีโอกาสออกจากมหาวิทยาลัยและกลับบ้านได้ เหตุการณ์นี้ถือว่าเป็นอาชญากรรมของรัฐอำมาตย์ไทย

ภายนอกรั้วมหาวิทยาลัย กองกำลังอันธพาล ที่มีหน้าตาคล้ายๆพวกเสื้อเหลือง และเสื้อน้ำเงินในยุคนี้ แต่ตอนนั้นเรียกว่า “ลูกเสื้อชาวบ้าน” “กระทิงแดง” และ “นวพล” ได้ลากนักศึกษาออกมาทุบตี แขวนคอ และเผาทั้งเป็น ที่ท้องสนามหลวง

พวกนี้เคลื่อนไหวภายใต้การคลั่ง “ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์” ลูกเสือชาวบ้านมีผ้าพันคอที่ราชวงศ์ประทานให้ และเป็นองค์กรที่ถูกตั้งขึ้นโดยตำรวจตระเวนชายแดน

“นวพล” หมายถึงกองกำลังของเบอร์๙ และกระทิงแดงเป็นนักศึกษาอาชีวะที่ถูกจัดตั้งโดยทหารและฝ่ายขวา

หลังเหตุการณ์นองเลือดที่ป่าเถื่อนที่สุด ในวันเดียวกันมีสมาชิกระดับสูงของครอบครัวบุคคลระดับสูงได้ออกมาให้กำลังใจกับลูกเสือชาวบ้านที่ลานพระรูปทรงม้า

นอกจากนี้หลายคนเชื่อว่า จำลอง ศรีเมือง มีบทบาทเบื้องหลังในการฆ่านักศึกษาที่ธรรมศาสตร์อีกด้วย


ทุกวันนี้ สตรีสูงศักดิ์ในครอบครัวบุคคลสำคัญระดับสูงของประเทศ ยังมองย้อนหลังด้วยความภูมิใจ และหวังว่าลูกเสือชาวบ้านจะถูกฟื้นฟูขึ้นมาอีก เพื่อปกป้องราชวงศ์

นักศึกษาและประชาชนที่ชุมนุมภายในธรรมศาสตร์วันนั้น กำลังต่อต้านการกลับมาของเผด็จการทหาร โดยเฉพาะ จอมพลถนอม กิตติขจร เพราะถนอมเคยสั่งฆ่าประชาชนผู้รักประชาธิปไตยที่ออกมาชุมนุมไล่เผด็จการเมื่อสามปีก่อน ในวันที่ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖

การนำ ถนอม กลับมาบวชที่วัดบวรนิเวศน์ เป็นแผนของฝ่ายอำมาตย์เพื่อก่อเรื่องทำรัฐประหาร และเพื่อใช้ความรุนแรงปราบปรามนักศึกษา และฝ่ายสังคมนิยมในไทย

เราต้องเข้าใจว่านักศึกษาหรือประชาชนที่สนใจการเมืองและต้องการประชาธิปไตยในยุคนั้น เป็นฝ่ายซ้ายสังคมนิยมกันส่วนใหญ่ ในสายตาเขาเผด็จการอำมาตย์ผูกกับความเหลื่อมล้ำทางสังคมระหว่างคนจนกับคนรวย เขาจึงสู้เพื่อประชาธิปไตยและสังคมนิยมพร้อมๆ กัน

ในสามปีหลังการล้มเผด็จการทหารในวันที่ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖ ฝ่ายอำมาตย์พยายามตลอด และอย่างถึงที่สุด ที่จะทำลายประชาธิปไตย ขบวนการนักศึกษา ขบวนการชาวนา และขบวนการกรรมกร โดยการก่อตั้งกองกำลังต่างๆ การก่อเหตุรุนแรง การลอบฆ่า การโยนระเบิด และที่สำคัญคือ มีการป้ายร้ายป้ายสีฝ่ายประชาธิปไตยและสังคมนิยมอย่างเป็นระบบ เหมือนกับที่สื่อผู้จัดการทำทุกวันนี้

สื่อสมัยนั้นมีสถานีวิทยุยานเกราะ และหนังสือพิมพ์ดาวสยาม ก่อนที่จะเกิดอาชญากรรมรัฐอำมาตย์ในวันที่ ๖ สื่อเหล่านี้ได้ประโคมข่าวเท็จว่านักศึกษาธรรมศาสตร์เล่นละครแขวนคอเจ้าฟ้าชาย เพื่อปลุกระดมพวกคลั่งเจ้าให้ไปฆ่านักศึกษา เพลงโปรดของพวกฝ่ายขวาสมัยนั้นคือ “หนักแผ่นดิน” ซึ่งถูกนำมาร้องอีกครั้งโดยพันธมิตรฯในยุคนี้

ในสายตาอำมาตย์ยุคนั้น ประชาธิปไตยเปิดโอกาสให้ประชาชนต่อสู้เพื่อความเป็นธรรมในสังคม ไม่ว่าจะเรื่องค่าจ้าง สวัสดิการ ที่ดินสำหรับเกษตรกร หรือความยุติธรรมในระบบศาลฯลฯ ทั้งหมดนี้เป็นภัยต่อผลประโยชน์อำมาตย์ เขาต้องการโกงกินต่อไป เขาต้องการใช้อภิสิทธิ์ส่วนตัว และเขาไม่อยากให้ประชาชนพัฒนา

ดังนั้นในฝ่ายอำมาตย์มีพวกนายพล มีพวกข้าราชการชั้นสูง มีพวกครอบครัวบุคคลสำคัญระดับสูง มีพวกนายทุนใหญ่ และมีนักการเมืองพรรคอนุรักษ์นิยมทั้งหลาย โดยเฉพาะในพรรคชาติไทย (ภายใต้ ชาติชาย ชุณหวัน ซึ่งผูกผ้าพันคอลูกเสือชาวบ้านในวันที่ ๖ ตุลา) ส่วนพรรคประชาธิปัตย์สมัยนั้น ก็คัดค้านนักศึกษาและแนวสังคมนิยมด้วย เป็นส่วนหนึ่งของอำมาตย์ด้วย แต่ฝ่ายอำมาตย์สุดขั้วมองว่ารัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์อ่อนเกินไปที่ไม่ลงมือปราบนักศึกษาอย่างตรงไปตรงมา สรุปแล้วชนชั้นปกครองไทยทั้งชนชั้น ไม่ว่าจะอยู่ซีกไหน กลุ่มไหน ก็มือเปื้อนเลือดจาก ๖ ตุลา ๒๕๑๙ ทั้งนั้น

หลังจากที่ถนอมถูกพากลับมาบวชที่วัดบวรฯ สามีภรรยาของครอบครัวบุคคลสำคัญระดับสูงของประเทศคู่นั้นก็ไปเยี่ยม ซึ่งส่งสัญญาณว่า พวกเขาเห็นด้วยกับการปราบนักศึกษาและฝ่ายซ้าย

ในเดือนธันวาคมปีนั้น หลังเหตุนองเลือดที่ธรรมศาสตร์ คนเป็นสามีออกมาพูดว่า รัฐประหารเป็นสิ่งจำเป็นเพราะสังคมไทยมี “ประชาธิปไตยมากเกินไป” และมันเปิดโอกาสให้นักศึกษาและคนอื่นเรียกร้องอะไรต่ออะไรเพิ่ม ในยุคนั้นคนสามียังออกมาวิจารณ์ระบบรัฐสวัสดิการในตะวันตกอีกด้วย โดยอ้างว่ามันทำให้คนขี้เกียจ ยังกับว่าครอบครัวบุคคลสำคัญระดับสูงของประเทศนี้เคยขยันทำงานเหมือนชาวนาหรือกรรมกร แต่คนสามีนี้ไม่ใช่หัวหน้าใหญ่ที่สั่งการปราบนักศึกษา เขามีหน้าที่ในการเปิดไฟเขียวกับเหตุการณ์นองเลือดมากกว่า

อำมาตย์ทั้งแก๊งเห็นสมควรที่จะทำร่วมกันทำลายประชาธิปไตยและแนวสังคมนิยม แต่ในขณะเดียวกันมีการแย่งชิงกันเอง เพื่อยึดอำนาจระหว่างทหารสามฝ่ายและนักการเมืองอีกด้วย ในที่สุดทั้งๆ ที่มีหลายกลุ่มของอำมาตย์ที่ก่อความรุนแรงมาตลอด กลุ่มที่ทำรัฐประหารสำเร็จคือกลุ่มของ พล.อ. บุญชัย บำรุงพงศ์ และ พล.ร.อ. สงัด ชลออยู่ และเขาได้แต่งตั้งนักกฎหมายที่คลั่งเจ้าชื่อ ธานินทร์ กรัยวิเชียร เป็นนายกฯ

อย่างไรก็ตามรัฐบาลของ ธานินทร์ ถึงแม้ว่าจะใกล้ชิดวังแค่ไหน ก็อยู่ไม่ได้ ถูกโค่นโดยรัฐประหารอีกรอบภายในหนึ่งปี เพราะเป็นรัฐบาล “ขวาตกขอบ” ซึ่งมี สมัคร สุนทรเวช เป็นรัฐมนตรีมหาดไทยที่คอยออกกฎหมายห้ามอ่านหนังสือและเผาหนังสือที่ขัดกับแนวตนเอง มีการเซ็นเซอร์สื่ออย่างหนัก และสมัคร เป็นนักการเมืองที่โกหกเรื่อง ๖ ตุลา มาตลอด ตอนแรกอ้างว่านักศึกษามีอาวุธสงคราม อ้างว่ามีทหารเวียดนามในธรรมศาสตร์ และอ้างว่า ป๋วย อึ๊งภากรณ์ เป็นคอมมิวนิสต์และให้การเท็จเรื่อง ๖ ตุลา

สำหรับทหารที่ล้มรัฐบาลธานินทร์ ซึ่งถือว่าเป็นรัฐบาลที่ใกล้ชิดวัง ทหารพวกนี้เข้าใจว่าการทำให้สังคมไทยแตกแยกอย่างสุดขั้วภายใต้รัฐบาลขวาตกขอบของธานินทร์ เป็นสิ่งอันตราย เพราะนักศึกษาและประชาชนพากันไปเข้ากับพรรคคอมมิวนิสต์ในป่าเขาต่างๆ ทุกภาค ดีไม่ดีอำมาตย์จะเสียอำนาจไปหมดท่ามกลางสงครามกลางเมือง

ดังนั้นมีการพยายามใช้แนวการเมือง พร้อมๆ กับแนวทหาร เพื่อหวังทำลายพรรคคอมมิวนิสต์ นายทหารที่มีบทบาทสูงสุดตรงนี้คือ เปรม ติณสูลานนท์ ซึ่งภายหลังก็ขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรี หลังจากที่รัฐบาลธานินทร์ถูกล้มโดยรัฐประหาร ฝ่ายทหารก็เริ่มลดบทบาทของลูกเสือชาวบ้าน เพราะกลัวว่าจะคุมไม่ได้ และกลายเป็นเครื่องมือของคู่แข่งทางการเมือง ซึ่งก็ไม่ต่างจากการที่ เนวิน และ สุเทพ ในรัฐบาลปัจจุบัน ต้องการลดบทบาทพันธมิตรฯและสร้างกองกำลังเสื้อน้ำเงินแทน

สมัยนั้นนอกจากกฎหมายหมิ่นแล้ว รัฐบาลอำมาตย์ยังใช้กฎหมายปราบคอมมิวนิสต์อีกด้วย และในช่วงของรัฐบาลเปรม มีการเลือกตั้งในรัฐสภาในรูปแบบที่อำมาตย์ควบคุมอำนาจและเสียงได้ ซึ่งคล้ายระบอบ “การเมืองระเบียบใหม่” ของพันธมิตรฯ

ภาพของอาชญากรรมรัฐอำมาตย์ ในวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ เป็นภาพที่สะท้อนว่าอำมาตย์พร้อมจะเข่นฆ่าประชาชนเพื่อปกป้องผลประโยชน์และอภิสิทธิ์เสมอ เวลามีกลุ่มคนเสนอให้มีการปฏิรูปการเมืองหรือพัฒนาสวัสดิการ ไม่ว่าจะช่วง ก่อน ๖ ตุลา หรือช่วงก่อน ๑๙ กันยา ๒๕๓๙ ก็จะก่อรัฐประหารเพื่อยับยั้งความเจริญ จะมีสื่อคอยบิดเบือนความจริง และจะพยายามปิดปากผู้รักประชาธิปไตยและผู้ที่เป็นนักสังคมนิยม และถึงแม้ว่าอำมาตย์จะสามัคคีกันในการปราบประชาชน แต่ภายหลังก็หันมาแย่งกระดูกผลประโยชน์กันเหมือนหมาป่า

ตราบใดที่ยังมีอำมาตย์ครองเมือง สังคมไทยจะอยู่ในสภาวะป่าเถื่อนต่อไป
000000000000

อ่านข้อมูลเพิ่มเกี่ยวกับ ๖ ตุลา ได้ที่ http://www.2519.net/
ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อกับบทความนี้ของผมแต่อย่างใด

พระราชกรณียกิจ 6 ตุลาคม 2519

ที่มา Thai E-News

โดย ทีมข่าวไทยอีนิวส์
ที่มา บทความ"เราสู้"หลัง6ตุลา โดยดร.สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล
6 ตุลาคม 2552

หากเทียบกับพระมหากรุณาธิคุณที่สมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถมีต่อพสกนิกรทุกหมู่เหล่า ในกรณีการชุมนุมทางการเมืองเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2551 โดยพระราชทานความช่วยเหลือแก่ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ ทั้งผู้ชุมนุมพันธมิตร และเจ้าหน้าที่ตำรวจ รวมทั้งเสด็จไปในงานพระราชทานเพลิงศพผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าวแล้ว ก็ย่อมทำให้พสกนิกรชาวไทยอดหวนรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณในคราวเหตุการณ์รุนแรงทางการเมือง เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2519 ไม่ได้

ดร.สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ไทยร่วมสมัย อาจารย์คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ บันทึกไว้ในบทความทางวิชาการว่า จากการศึกษานั้นพบว่า ไม่ได้มีการบันทึกในหนังสือทางการ พระราชกรณียกิจ ระหว่างเดือนตุลาคม 2519 –กันยายน 2520 ของสำนักราชเลขาธิการ (ดูหน้า 2 ของหนังสือ ซึ่งสรุปพระราชกรณียกิจวันที่ 5 ตุลาคม แล้วข้ามไปวันที่ 8 ตุลาคมเลย) กระนั้นก็ตามหนังสือพิมพ์ในยุคนั้นก็ได้บันทึกพระราชกรณียกิจอันเปี่ยมด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระราชวงศ์ที่มีต่อพสกนิกรชาวไทยไว้ดังต่อไปนี้

พระมหากรุณาธิคุณ-เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2519 จอมพลถนอม กิตติขจร ที่ถูกขับไล่ไปในคราว 14ตุลาคม 2516 ได้กลับเข้าประเทศ โดยบวชเป็นสามเณรมาจากสิงคโปร์ จากนั้นได้มายังวัดบวรนิเวศฯ เพื่อบวชเป็นภิกษุ โดยมีพระญาณสังวร เป็นองค์อุปัชฌาย์ ต่อมาในเวลา 21.30 น.วันที่ 23 กันยายน 2519 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯและสมเด็จพระบรมราชินีฯเสด็จไปที่วัดบวรนิเวศเพื่อสนทนาธรรมกับพระญาณสังวรฯ ซึ่งเคยเป็นพระพี่เลี้ยงเมื่อพระองค์ทรงผนวช ในระหว่างการเยือน คุณหญิงเกษหลง สนิทวงศ์ นางสนองพระโอษฐ์ ได้แถลงว่า สมเด็จพระราชินีให้มาบอกว่า ได้ทราบว่าจะมีคนใจร้ายจะมาเผาวัดบวรนิเวศ จึงทรงมีความห่วงใยอย่างมาก “ขอให้ประชาชนช่วยกันดูแลป้องกัน อย่าให้ผู้ใจร้ายมาทำลายวัด” (ที่มา:www.2519.net)

เย็นศิระเพราะพระบริบาล-เดลินิวส์ ฉบับวันที่ 9 ตุลาคม 2519 ได้ตีพิมพ์ภาพในหลวงและสมเด็จพระบรมฯ กำลังทรงเสด็จทอดพระบาท โดยมีลูกเสือชาวบ้านจำนวนหนึ่งนั่งถวายบังคมกับพื้น พร้อมคำบรรยายว่า “เมื่อลมฝนบนฟ้ามาแล้ว ร่มโพธิ์แก้วจะพาพฤกษาสดใส พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เสด็จฯ ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อวันที่ 6 ต.ค. พสกนิกรชาวไทยผู้มั่นคงในองค์พระมหากษัตราธิราช เฝ้าถวายความจงรักภักดีโดยคับคั่ง” ถ้าคำบรรยายนี้ถูกต้อง ก็แสดงว่า ในวันนั้น ในหลวงทรงเสด็จไปยังบริเวณใกล้กับสถานที่เกิดเหตุ (ธรรมศาสตร์-สนามหลวง)มาก น่าเสียดายว่า คำบรรยายไม่ได้ระบุว่าทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจอะไรและเวลาใด (ทั้ง 2 พระองค์อยู่ในฉลองพระองค์สูทสากล) ติดกันยังเป็นพระบรมฉายาลักษณ์สมเด็จพระบรมฯทรงกำลังนมัสการพระญาณสังวร โดยมีคำบรรยายว่า “พุทธมามก สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เสด็จฯ ณ พระอุโบสถวัดบวรนิเวศ ถวายสักการะสมเด็จพระญาณสังวร ทรงแสดงพระองค์เป็นพุทธมามก ปฏิบัติพระองค์โดยเบญจศีล ยึดมั่นในหลักพระธรรมคำสอนของสมเด็จพระบรมศาสดา เมื่อวันที่ 6 ต.ค. นี้” (ทรงอยู่ในฉลองพระองค์สูทสากล จึงอาจเป็นเวลาใกล้เคียงกับที่เสด็จวัดพระแก้วในอีกภาพหนึ่ง)
ที่มา:บทความ"เราสู้" หลัง 6 ตุลา โดยสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล

พระมหากรุณาธิคุณ-หนังสือพิมพ์ดาวสยาม ฉบับวันที่ 9 ตุลาคม 2519 ตีพิมพ์ว่า เมื่อเวลา 17.00 น.ของวันที่ 6 ตุลาคม 2519 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯได้รับสั่งเรียกนายธรรมนูญ เทียนเงิน ผู้ว่าการกรุงเทพมหานครเข้าเฝ้าฯ ทรงรับสั่งเกี่ยวกับการที่ได้มีลูกเสือชาวบ้านจากต่างจังหวัดนับเป็นหมื่นๆคนได้มาชุมนุมนั้นอาจจะประสบปัญหาเกี่ยวกับอาหารและที่พัก ทรงรับสั่งให้นายธรรมนูญชี้แจงให้ลูกเสือชาวบ้านสลายตัว ในขณะนั้นเองสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชสยามมงกุฏราชกุมาร ได้เสด็จพร้อมกับนายธรรมนูญ เทียนเงิน มาที่ทำเนียบรัฐบาลและที่ชุมนุมลูกเสือชาวบ้านด้วย ได้ทรงมีพระราชดำรัสกับกลุ่มลูกเสือชาวบ้านที่มาชุมนุมว่า"ข้าพเจ้าขอให้ทุกคนยิ้มแย้มและใจเย็นๆ ไม่มีอะไรที่แก้ไขไม่ได้ แต่ต้องค่อยแก้ค่อยไป บ้านเมืองตอนนี้กำลังต้องการความสามัคคีและกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่สำคัญ ฉะนั้นขอให้ทุกคนสลายตัวเสีย ถือว่าให้ของขวัญกับข้าพเจ้า ท่านเหนื่อยกันมามากแล้ว ขอให้กลับไปหลับนอนเสียให้สบาย ทุกคนโปรดทราบว่า สองล้นเกล้าฯทรงเป็นห่วง ไม่มีอะไรที่สองล้นเกล้าฯจะเสียใจเท่ากับพวกเราฆ่ากันเอง ขอให้ทุกคนโชคดี"..

ขณะที่วัลลภ โรจนวิสุทธิ์ ได้บันทึกเกี่ยวกับพระราชดำรัสครั้งนี้ว่า “ได้มีรับสั่งขอบใจที่ทุกคนรู้สึกเจ็บร้อนแทนพระองค์” (ยังเตอร์กของไทย, หน้า 219)

ที่มา:เชิงอรรถบทความ เราสู้หลัง6ตุลา โดย สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล

พระมหากรุณาธิคุณ-เดลินิวส์ ฉบับวันที่ 9 ตุลาคม 2519 ตีพิมพ์พระบรมฉายาลักษณ์เจ้าฟ้าชายในหน้า 1 พร้อมคำบรรยายว่า “เสด็จฯทำเนียบ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ เสด็จฯไปทำเนียบรัฐบาลเมื่อเย็นวันที่ 6 ต.ค. ทรงมีรับสั่งกับลูกเสือชาวบ้าน ซึ่งไปชุมนุมอย่างแน่นขนัดประมาณ 6 หมื่นคน”

ที่มา:เชิงอรรถบทความ เราสู้หลัง6ตุลา โดย สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล

พระมหากรุณาธิคุณ-หนังสือพิมพ์เสียงปวงชน ฉบับวันที่ 9 ตุลาคม 2519 ได้ตีพิมพ์ภาพถ่ายที่ทั้ง 2 พระองค์ทรงกำลังก้มลงสอบถามอาการผู้บาดเจ็บที่กำลังนอนอยู่บนเตียงผู้หนึ่งด้วยพระพักตร์ห่วงใย พร้อมคำบรรยายภาพว่า “ทูลกระหม่อมทั้งสองพระองค์เสด็จเยี่ยมตำรวจที่ได้รับบาดเจ็บจากการกวาดล้างที่ธรรมศาสตร์ ที่โรงพยาบาลตำรวจ เมื่อ 15.00 น. วันที่ 7 เดือนนี้ และพระราชทานเงินของมูลนิธิสายใจไทยให้ตำรวจที่ได้รับบาดเจ็บทุกคน”

สองสัปดาห์ต่อมา คือในวันที่ 20 ตุลาคม 2519 ได้มีพิธีบำเพ็ญกุศลและบรรจุศพนายเสมอ อ้นจรูญ ลูกเสือชาวบ้านคนหนึ่งที่บุกเข้าไปในมหาวิทยาลัยในเช้าวันที่ 6 และเสียชีวิต (จากกระสุนของฝ่ายนักศึกษา?) โดยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ 2 พระองค์ เสด็จพระดำเนินทรงร่วมงานด้วย วันต่อมา ไทยรัฐ ตีพิมพ์บนหน้า 1 พระฉายาลักษณ์ทั้งสองพระองค์ในฉลองพระองค์ไว้ทุกข์ดำ กำลังทรงนั่งย่อพระวรกายลงสนทนากับครอบครัวของนายเสมออย่างใกล้ชิด พร้อมคำบรรยายภาพสั้นๆ (ในลักษณะที่หนังสือพิมพ์เรียกว่า “ภาพเป็นข่าว”)

วันที่ 22 ตุลา ไทยรัฐ และ ไทยเดลี่ ตีพิมพ์พระฉายาลักษณ์ของ 2 พระองค์ในพระอริยาบทเดียวกันระหว่างทรงสนทนากับลูกเสือชาวบ้านที่มาร่วมงานและเฝ้ารับเสด็จในวันบรรจุศพนายเสมอ แต่อยู่ในหน้า 4

มีเพียง เดลินิวส์ ฉบับวันนั้น ที่นอกจากตีพิมพ์พระฉายาลักษณ์ในหน้า 1 แล้ว ยังรายงานข่าวในหน้าเดียวกัน ดังนี้:

ฟ้าหญิงฯ สดุดีศพ
ลูกเสือชาวบ้าน


สมเด็จพระเจ้าลูกเธอทั้งสองเสด็จทรงบำเพ็ญพระกุศลและบรรจุศพ “นายเสมอ อ้นจรูญ” ลูกเสือชาวบ้านที่เสียชีวิตจากการช่วยเหลือเจ้าหน้าที่ จากเหตุการณ์จลาจล “6 ต.ค.” ที่วัดพระศรีมหาธาตุ ท่ามกลางลูกเสือชาวบ้านร่วมพิธีกว่า 5 พันคน ทรงสดุดีวีรกรรมว่าสมควรแก่การเชิดชูเป็นแบบอย่าง

เมื่อเวลา 15.00 น. (ที่ 20 ตุลาคม 2519) สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดา และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ เสด็จทรงบำเพ็ญพระกุศลและบรรจุศพ นายเสมอ อ้นจรูญ ลูกเสือชาวบ้านรุ่นที่ 5 ค่ายวังสราญรมย์ 206/3 กทม. 70 ณ ศาลาทักษิณาประดิษฐ์ วัดพระศรีมหาธาตุ เมื่อเสด็จมาถึง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดา ทรงจุดธูปเทียนเครื่องนมัสการ พระสงฆ์ 39 รูป สวดมาติกาจบแล้ว เจ้าพนักงานลาดภูษาโยง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอฯเสด็จไปทอดผ้าแล้วทรงหลั่งทักษิโณทก

สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดา ทรงกล่าวสดุดีเกียรติคุณ นายเสมอ อ้นจรูญ ว่า “การปฏิบัติหน้าที่ครั้งนี้ [เป็นไปตาม] คำสัตย์ปฏิญาณที่ได้ปฏิญาณไว้กับลูกเสือชาวบ้าน สมควรแก่การเชิดชู เพื่อเป็นตัวอย่างแก่ลูกเสือชาวบ้านต่อไปในด้านมีความจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์” แล้วเสด็จไปที่หน้าหีบศพ ทรงหยิบดินห่อผ้าขาวดำวางบนพานที่ตั้งหน้าหีบศพ ทรงวางพวงมาลา

ในโอกาสนี้ ทั้งสองพระองค์ เสด็จเยี่ยมลูกเสือชาวบ้านกว่า 5,000 คน ซึ่งเดินทางมาจากจังหวัดใกล้เคียง ที่มาเฝ้ารับเสด็จอย่างคับคั่งตามพระอัธยาศัยด้วย

สำหรับวีรกรรมของนายเสมอ ที่ได้ปฏิบัติจนถึงแก่เสียชีวิต คือ เมื่อวันที่ 6 ต.ค.นี้ เวลา 08.00 น. นายเสมอได้ติดตามตำรวจเข้าไปในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้ ถูกฝ่ายผู้ก่อการไม่สงบระดมยิงมาจากด้านข้างหอประชุมใหญ่ ได้รับบาดเจ็บสาหัสและสียชีวิตในเวลาต่อมา

ที่มา:บทความ เราสู้หลัง 6 ตุลา โดย สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล


ทรงพระเกษมสำราญกับพสกนิกร-ในหลวงและพระบรมราชวงศ์เสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมราษฎรที่จังหวัดสิงห์บุรี เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2519 ทรงพระเกษมสำราญกับราษฎรอย่างใกล้ชิด เป็นพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้

ที่มา:ชุมชนฟ้าเดียวกัน

เสียแผ่นดินครั้งที่ 15

ที่มา บางกอกทูเดย์

• พญาไม้ทูเดย์
• พญาไม้

สงครามไม่ใช่สิ่งที่หลีกเลี่ยงได้..ตราบเท่าที่สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ยังต้องยังชีพให้รอดด้วยปัจจัยรอบกายที่หาได้จากอาณาเขตและความอุดมสมบูรณ์เผ่าพันธุ์ญวน..ไม่สู้มานานเกือบร้อยปีให้กับการยํ่ายีของ..ฝรั่งเรือปืน...แต่ในที่สุดเขาก็ต้องลุกขึ้นมาสู้จนได้เพื่อจะขับไล่ผู้ปกครองที่กดขี่เวียดนามแบ่งเป็นเหนือและใต้ ญวนกับญวนต้องจับอาวุธทำร้ายทำลายกัน..จนถึงวันที่คนญวนด้วยกันหันมาถามกันเองว่า..กูสู้เพื่อใคร...เวียดนามเหนือที่มีศูนย์รวมจิตใจอยู่ที่ผู้นำชาวญวน...โฮจิมินห์..จึงผนึกได้กับญวนทางใต้...และร่วมหัวกันผลักไสรัฐบาลทรราช..ทาสฝรั่งออกไปจากแผ่นดินชาวอังกฤษโพ้นทะเลในทวีปอเมริกา..ต้องจับอาวุธสู้กับทหารจากสเปญและอังกฤษ...ในที่สุดชาติใหม่ก็กำเนิดขึ้นมาและเติบโตเป็นมหาอำนาจอันดับ 1 ในโลก...พระมหากษัตริย์ในอดีตบรรพบุรุษของพวกเราเผ่าไทย...จับดาบต่อสู้กับศัตรูพม่ารักษาแผ่นดินมาได้ไม่ต้องเป็นชนส่วนน้อยในประเทศใหญ่...เราไม่ใช่ มอญ กะเหรี่ยง....เพราะเราสู้และไม่หนีสงคราม

เพราะเราไม่สู้กับญี่ปุ่น..ในสงครามมหาเอเซียบูรพา...ญี่ปุ่นจึงจูงไทยเข้าไปแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เราต้องคืนแผ่นดินมากมายให้กับขี้ข้าฝรั่งฝั่งอินโดจีน..ประเทศเกือบผ่าออกเป็น 2ซีก...ตามเส้นแบ่งแห่งแม่นํ้าเจ้าพระยาTHE NAVAL ACTION AT PAKNAM เมื่อ 13กรกฎาคม 2436 ประวัติศาสตร์คงจะต้องเขียนใหม่...หากเรือรบของไทยที่ติดปืนอาร์มสตรองและมีระวางขับนํ้า 2,400 ตัน..ที่มีขนาดใหญ่กว่าเรือรบฝรั่งเศส..แองกองสตรอง..และโกแมต์..รวมกัน..จมเรือปืนของฝรั่งเศสลงได้...เราคงไม่ต้องเสียดินแดนกว่า 1 แสน 4 หมื่น 3 พันกิโลเมตร..แน่นอนว่าไทยอาจจะแพ้สงคราม..เมื่อทัพเรือใหญ่ของฝรั่งเศสกรีฑาเข้ามา..แต่คราวนั้น ทั้งรัสเซีย ทั้งอังกฤษ..สามารถยับยั้งสงครามใหญ่ได้..แต่ที่แน่นอนกว่าก็คือ...เมื่อฝรั่งเศสถอนตัวออกไป...อินโดจีนจะไม่มี..ประเทศลาวและเขมร...เพราะมันคือราชอาณาจักรไทย..ประวัติศาสตร์บันทึกไว้..ทัพไทยไม่เคยปราชัยในสงครามเมื่อเรายกทัพออกไป..แต่กรุงศรีอยุธยาแตก 2 ครั้ง 2 ครา..เพราะเรา..ตั้งรับไม่ยอมรบ..เราจะเสียแผ่นดินครั้งที่ 15 เพราะนายกรัฐมนตรีหลานญวน...กระนั้นหรือ

ตอดนิด - ตอดหน่อย

ที่มา บางกอกทูเดย์

เป็น 'รัฐบาล ส.ป.ก.' หรือ 'รัฐบาลสกปรก' !!
“ต่อยอด” การ “โกงกิน” กันอย่างสะบัดช่อ ยิ่งกว่า “ชูชก”??แต่เหมือนกับว่า “นายกฯนกนางแอ่น” ผู้มีดีแต่น้ำลายอย่างเดียว .. “อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ” นายกรัฐมนตรี จะจับ “โค๊ดสัญญาพิเศษ” แห่งการ “เขมือบแผ่นดิน” ไม่ออกทั้งที่ “โมเดล” การหม่ำ รับประทาน หาเงิน “ใต้โต๊ะ” มารูปแบบเดียวกัน ทั้งคอกไม่ว่าจะเป็น “ชุมนุมพอเพียง”, “ไทยเข้มแข็ง” “การซื้อครุภัณฑ์การแพทย์” และ “กระทรวงการศึกษาฯ”...ที่ “ชาวบ้าน” ปรารถนาสินค้าอีกอย่างหนึ่ง...แต่ก็ยัดเยียดให้ซื้อสินค้าอีกอย่างหนึ่ง จึงเป็นที่มา ของ “รัฐบาล ส.ป.ก.” หรือ “รัฐบาลสกปรก” อันลือชื่อ!!โกงกันอย่างเหม็นฉาว...แต่ “นายกฯอภิสิทธิ์” นั่งจับเจ่า?...ปล่อยให้เขา “โกงกันมันมือ”??????
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
'ความจริง' ย่อมเป็น 'ความจริง'!!
“ของแท้แน่นอน” ..เมื่อมี “หลักฐาน” เป็น “สิ่งอ้างอิง” “เขาพระวิหาร” ต้องสูญเสียให้กับลูกหลาน “พระยาละแวก” เขมรไป... เพราะมีคน “พรรคประชาธิปัตย์” อย่าง “ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช” เป็นทนายพื้นที่ “สปก.4-01” ที่แจก และสมบัติไปตกอยู่ กับ “อภิมหาเศรษฐี” ก็เกิดในยุค “ ประชาธิปัตย์” คุมอำนาจการเมือง เป็นรัฐบาล ก็ยังไงและที่ต้องสูญเสียทรัพย์สินของชาติก้อนมหึมา “ปรส.” ให้กับ “บริษัทข้ามชาติ” ฝรั่งตาน้ำข้าว..เอามาขูดรีดคนไทยอีกต่อหนึ่ง...ก็เกิดขึ้นในสมัย “ท่านธารินทร์ นิมมานเหมินทร์” คนพรรคประชาธิปัตย์ เป็น “ขุนคลัง” บัญชาการรบ!!!เรื่องจริงของแท้...ที่เป็นบาดแผล?...สร้างกระแส ความย่ำแย่ ที่คนไทยได้พบ???
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
จงทำดี แต่อย่าให้เด่น จะเป็นภัย!!
สู้ทำดี เป็น “รากฐาน” ของ “พรรคประชาธิปัตย์”...แต่ “อดีตรัฐมนตรีช่วยคลังพิเชษฐ พันธุ์วิชาติกุล” กลับถูกมองเป็นตัวอันตราย??ทั้งๆ ที่ ท่านเป็น “หัวใจงานเศรษฐกิจ”...และรู้หัวจิตหัวใจ “สส.ฝ่ายค้าน” เป็นอันดี“ส.ส.ฝ่ายค้าน” ไม่รู้ว่าอยู่จังหวัดไหน หรือพรรคไหน ...หากมีเรื่องอะไร ก็นำมาปรึกษา กับ “ท่านพิเชษฐ” ทุกทีแต่ที่ท่านไม่สามารถช่วยได้เลย ก็เรื่อง “งบประมาณ” เพราะตัว “อดีตรัฐมนตรีพิเชษฐ” ของบประมาณไปพัฒนา “จังหวัดกระบี่” ที่เป็นผู้แทนอยู่ จำนวน 11 ล้านบาท..แต่กลับถูก “พรรคประชาธิปัตย์” บรรจงตัดให้เหลือแค่ “10 ล้าน”!!ที่จำเป็นต้องตัด...เพราะ “คุณพี่พิเชษฐ”ตะแกไล่อัด?...ตามกัด “ขุนคลังกรณ์ จาติกวณิช” ทุกวัน?????
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
พรุ่งนี้ ( 7 ตุลาฯ) วันดีเดย์ สำหรับ “พันธมิตร”!!
ประกาศก้อง “7 ตุลา รำลึก ต้องไม่สูญเปล่า” ตามหลักสาวกที่คล้อยตาม ที่ “เฒ่าลิ้ม” สนธิ ลิ้มทองกุล ท่านคิด??มีการปิดลานพระรูปฯ และเดินขบวนไปตามถนนราชดำเนิน...แต่ไม่ยักเห็น “นายกฯอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ” ออก “พรบ.ความมั่นคง” ออกมาควบคุมสถานการณ์ไม่เหมือนกับ “สีแดง” ท่านเป็นสิงห์ปืนไว “บิลลี่ เดอะคิด” สั่งการเฉียบขาด ใช้อำนาจ ตามเล่นงานอย่างไรก็ดี,หากแม้นว่า “นายกฯอภิสิทธิ์” ไม่ออกทั้ง “พรบ.ความมั่นคง” หรือ “พรก.ฉุกเฉิน” ก็คงไม่มีใครว่า..เพราะรู้แล้วว่าท่านเอียงและปันใจให้กับ “เสื้อสีไหน”...แต่ก็ขอ “ท่านนายกฯอภิสิทธิ์” กันเสียหน่อย อย่าได้ “รับจ๊อบ” มาเป็น “ประธาน” เปิดงานนี้ เชียวนะ!!เป็น “นายกฯ” ที่ไม่ “เป็นกลาง” ไม่มีใครว่า...อย่าทำอะไรออกหน้าออกตา?...มันเสียมารยาทมาก เลยนะฮะ??????
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
เป็น 'นักกลอนนอนเปล่า' ก็เศร้าใจ!!
เก่ง “นอกเวที” ตะเบ็งเสียงด่าทอคนอื่น อยู่ “นอกวง” มันเอาเปรียบเขาเกินไป??ในเมื่อ “ศาสตราจารย์ ดร.สมบัติ ธำรงธัญวงศ์” อธิการบดีนิด้า ทำตัวเป็น “นักวิชาเกิน” ลูกผสมรู้พหูสูตรทุกเรื่อง และตามกัดขบวนการ “ประชาธิปไตยของแท้” ของ “เสื้อแดง” และ “อดีตนายกฯทักษิณ ชินวัตร” อย่างเมามันจะนั่งอยู่ข้างเวที แล้วอวดตัวว่าเป็น “นักวิชาการ” ที่ “เดินสายกลาง”... อย่าคิดว่าคนอื่นเขาจะตามความคิดท่านไม่ทันเมื่อฝักใฝ่การเมือง ก็ควรกระโดดลงมาลุยถั่ว อย่ามาทำลับๆ ล่อ ๆ อยู่ข้างเวที ให้เสีย ศักดิ์ศรีเลย??เป็น “ลูกผู้ชายอกสามศอก”.....มาทำผลุบๆ โผล่ๆ ไม่ดีดอก?....ควรออกมาสู้กันอย่างเปิดเผย??????????

การบูร

ทหารกับการเมือง ตอนที่ 2

ที่มา บางกอกทูเดย์

การที่ “พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ” ลาออกจากกองทัพก่อนเกษียณอายุราชการ ตั้งพรรคความหวังใหม่ลงสู่การเลือกตั้ง...ต่อสู้ทางการเมืองเพื่อสร้างประชาธิปไตยโดยมุ่งหวังเพื่อจัดตั้งรัฐบาลแห่งชาติ หรือ “รัฐบาลเฉพาะกาล”เพราะรัฐบาลประจำการธรรมดาไม่เข้มแข็งเพียงพอ ต้องมีรัฐบาลของการปกครองชนิดพิเศษคือ การปกครองเฉพาะกาล (Provisional Government)เพื่อปฏิบัติภารกิจระยะเปลี่ยนผ่านประเทศไทย จากระบอบเผด็จการทุกรูปแบบไปสู่ระบอบประชาธิปไตยที่แท้จริงตามหลักวิชาโดยกองทัพเป็นกำลังหลัก...ช่วยเป็นฐานของอำนาจที่ใช้สร้างประชาธิปไตย ถ้าปราศจากการเป็นกำลังสนับสนุนของกองทัพให้แก่รัฐบาลสร้างประชาธิปไตยแล้วย่อมไม่ประสบความสำเร็จอย่างสิ้นเชิงกองทัพจะสามารถทำหน้าที่เป็นกำลังสนับสนุนอำนาจรัฐบาลให้สร้างประชาธิปไตยได้สำเร็จ ต้องมีความรู้ประชาธิปไตยเป็นอย่างดีดังนั้น จะต้องยกระดับจาก “ทหารประชาธิปไตย” ขึ้นสู่“กองทัพประชาธิปไตย” กล่าวคือ ทหารประชาธิปไตยปฏิบัตินโยบาย 66/23ขั้นตอนที่ 1 กองทัพประชาธิปไตยปฏิบัตินโยบาย 66/23ขั้นตอนที่ 2 เพราะทหารประชาธิปไตยยังเป็นเพียงบุคคลไม่กี่คน แต่กองทัพประชาธิปไตยหมายถึง สถาบันกองทัพทั้งหมด เป็นไปตามกฎเกณฑ์สร้างประชาธิปไตยสากลทั่วโลก ที่ว่า ผู้สร้างประชาธิปไตยได้ มี 3 สถาบัน คือ สถาบันพระมหากษัตริย์ สถาบันกองทัพ สถาบันพรรคการเมืองนั่นคือ จะต้องเป็นสถาบัน (Institute) ไม่ใช่บุคคล (person)ในอดีต “พล.อ.ชวลิต” ทำศึกถึง 3 ด้านในประเทศ คือผลักดันรัฐบาลให้ยกระดับ จัดตั้งรัฐบาลแห่งชาติ หรือ รัฐบาลเฉพาะกาล ผลักดันกองทัพให้ยกระดับสู่กองทัพประชาธิปไตยผลักดันให้ประชาชนยกระดับเป็นมวลชนประชาธิปไตยเพื่อบรรลุ “3 ประสานสร้างประชาธิปไตย” ด้วยการแก้ปัญหาทางความคิดอย่างหนัก และแหลมคม คือเปลี่ยนจากลัทธิรัฐธรรมนูญมาเป็นลัทธิประชาธิปไตย และเปลี่ยนจากลัทธิคอมมิวนิสต์มาเป็นลัทธิประชาธิปไตยด้วยการติดอาวุธทางปัญญาโดยการอธิบายประสานกับการปฏิบัติ ทั้งในระดับรัฐบาลในระดับกองทัพ และในระดับประชาชนอย่างทั่วด้านตลอดมา

ในปัจจุบัน “บิ๊กจิ๋ว” ทำหน้าที่ในด้านการนำเสนอแนวทางความคิด...ไม่เป็นผู้นำทางการจัดตั้ง คือ เป็นหัวหน้าพรรคหรือหัวหน้ารัฐบาล ไม่เป็นผู้นำทางการเมืองคือ ออกไปเคลื่อนไหวต่อสู้กลางสาธารณะเพราะต้องการแก้ปัญหาความคิดให้ตกไปก่อน จึงจะนำไปสู่การนำทางเมืองและการจัดตั้งได้สำเร็จกองทัพแห่งชาติ มีหน้าที่และภารกิจอันศักดิ์สิทธิ์ในการรักษาความมั่นคงแห่งชาติ อันประกอบด้วย สถาบันชาติสถาบันศาสนา และสถาบันพระมหากษัตริย์ตามความหมายของชาติ (Nation) คือ มีดินแดนร่วมกัน มีการเมืองร่วมกัน มีเศรษฐกิจร่วมกัน มีภาษาและวัฒนธรรมร่วมกันและในความมั่นคงแห่งชาติ มีความมั่นคงแห่งรัฐ (State)ประกอบอยู่ด้วย คือ ดินแดน อธิปไตย กองทัพ รัฐบาลและประชานดังที่กล่าวแล้วว่า ยุทธศาสตร์ทางการทหารขึ้นต่อยุทธศาสตร์ทางการเมือง นั่นคือ การรักษาความมั่นคงของชาติจะต้องรักษาด้วยการเมืองในระบอบประชาธิปไตยซึ่งตรงข้ามกับระบอบเผด็จการทุกรูปแบบ ที่ล้วนทำลายความมั่นคงแห่งชาติ ทั้งสิ้นดังนั้น...กองทัพจะต้องนำการเมืองระบอบประชาธิปไตยหรือลัทธิประชาธิปไตยโดยที่ประยุกต์เป็นรูปธรรมแล้วนำนโยบายไปรักษาความมั่นคงแห่งชาติ ด้วยการสร้างประชาธิปไตยเริ่มต้นด้วยการยกเลิกระบอบเผด็จการ สร้างระบอบประชาธิปไตยรูปธรรม คือ ยกเลิกอำนาจอธิปไตยของคนส่วนน้อยสร้างอำนาจอธิปไตยของปวงชน โดยทำให้รัฐบาลมีนโยบายสะท้อนผลประโยชน์ของประชาชนอย่างแท้จริงและทำให้รัฐสภามีผู้แทนที่มีลักษณะเป็นผู้แทนของปวงชนชาวไทยอย่างแท้จริง อันเป็น มรรควิธีการปกครอง (Methodof Government) ของการปกครองแบบประชาธิปไตยที่แท้จริง ซึ่งมีอยู่ในนโยบาย 66/23 ทั้งสิ้นแต่ทหารบางส่วนยังไม่เข้าใจ!ทำให้กองทัพไม่มีบทบาทด้านประชาธิปไตย...กลับถูกโจมตีว่าเป็นเผด็จการรัฐประหาร เสื่อมเสียสถาบันฯเพราะที่ผ่านมา...ทำแต่รัฐประหารแบบเผด็จการไม่ได้ทำรัฐประหารแบบประชาธิปไตยกล่าวคือ ทำรัฐประหารเพื่อสร้างรัฐธรรมนูญ ไม่ใช่การทำรัฐประหารเพื่อสร้างประชาธิปไตยโดยนโยบาย 

(ติดตามตอนต่อไป)

นิรนาม นิรกาย

นักการเมือง “โป๊”

ที่มา บางกอกทูเดย์

คนใหญ่คนโตของไทยถูกแอบถ่ายภาพขณะมีเพศสัมพันธ์กับหญิงอื่นที่ไม่ใช่ภรรยาในบ้านพักของฝ่ายหญิง ขอสักหน่อย - แก้เครียด สำหรับ “คลิป” ที่จตุพร พรหมพันธุ์ บอกว่าเป็นหลักฐาน “โบว์ทอง” ที่ทำให้ “คนหน้าตาดี” เป็นทาส “ธิลิ้ม” ลึก ลับ ลวง หรือไม่? เราไม่เอ่ยถึง เพราะวันนี้เราตั้งใจแล้วว่า จะเขียนแต่เรื่องสนุกๆ สบายๆ แม้จะมีบางคนใบ้แดกถ้าอ่านเรื่องนี้ ..อย่างไรก็ตาม มันไม่สำคัญเท่าเจตนาของเรา เพราะเราหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนนักการเมืองและข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ของเมืองไทยเป็นหลัก

2 คลิป - แล้วสำหรับคนหน้าตาดี คลิปแรกมาแต่เสียง คลิปที่สองมีแต่ภาพ..ลือกันให้แซดว่า ชัวร์ไม่มั่วนิ่ม!! แม้เจ้าตัวจะหัวเสียอยากลากคอมือดีมากระทืบให้ตายคาตีนแต่ก็ยังไม่สำเร็จ สมใจอยาก เพราะหลักฐานพยานยังไม่เพียงพอเรื่อง “โป๊” โชว์ของลับ น้อยคนนักที่จะไม่ “ฮือฮา” ยิ่งเป็นของคนดังยิ่งน่าสนใจเคยเกิดขึ้น- ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นในเมืองไทยคงสนุกสุดยอด มันปากขาเมาธ์ไปหลายวัน ตัวละครในเรื่องไม่ได้เป็นดารา แต่พลาดก็เลยต้องเป็นดาราจำเป็นในหนังโป๊ ถ้าเป็นชาวบ้านธรรมดาคงไม่เท่าไร แต่ดาราจำเป็นคนนี้เป็นถึงรัฐมนตรีที่มีผลงานเพียงเรื่องเดียวก็แจ้งเกิดทันที แจ้งเกิดในเวทีหนังโป๊แต่ตายในเวทีการเมือง เรื่องนี้เกิดขึ้นในมาเลเซีย เมื่อวีซีดีเริ่มแพร่หลาย ทั้งหนุ่มทั้งแก่ต่างกระหายใคร่รู้ ว่าผู้แสดงนำฝ่ายชายคือใคร เพราะมีกระแสลือหึ่งว่าฝ่ายชายหน้าเหมือนรัฐมนตรีคนหนึ่งในรัฐบาลมาเลเซียปัจจุบัน พอข่าวนี้ออกไปได้ไม่นาน นายฉั่ว ซอย เล็ก รัฐมนตรีสาธารณสุข ออกมายอมรับว่าผู้ชายในวีซีดีคือตัวเขาเอง ส่วนผู้หญิงก็คือเพื่อนสาวของเขา ช่วงแรกนายฉั่วทำท่ายึกยักจะไม่ยอมลาออกโดยอ้างว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทำความเข้าใจกับลูกเมียของตนเรียบร้อยแล้ว แต่ในที่สุดก็ประกาศลาออก กรณีของนายฉั่วเป็นอุทาหรณ์สำหรับนักการเมืองในเมืองไทย .ยิ่งช่วงนี้บรรดาคลิปฉาวเริ่มเข้ามามีบทบาทดิสเครดิตไม่น้อย

นานมากแล้ว – ว่ากันว่าในเมืองไทย เคยมีคนใหญ่คนโตรายหนึ่งถูกแอบถ่ายภาพขณะมีเพศสัมพันธ์กับหญิงอื่นที่ไม่ใช่ภรรยาในบ้านพักของฝ่ายหญิง โดยคิดว่าคงไม่มีใครแอบมาซ่อนกล้องไว้ แต่หารู้ไม่ว่าสามีของฝ่ายหญิงจ้างคนเอากล้องขนาดจิ๋วที่ไปซื้อจากอเมริกามาซ่อนไว้ในเครื่องปรับอากาศ ต่อมาฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองได้นำวิดีโอชุดนี้ไปฉายเผยแพร่พร้อมกับวิจารณ์ลีลาและสรีระของทั้งสองฝ่ายกันอย่างสนุกสนาน วันนี้หากนักการเมืองไทยไปใช้บริการโรงแรมม่านรูด ก็เสี่ยงสูงที่จะถูกเก็บรายละเอียดฉาวโฉ่ได้ง่าย เนื่องจากปัจจุบันเป็นโลกแห่งเทคโนโลยี กล้องขนาดจิ๋ววางขายเกลื่อนในตลาดใครก็ซื้อได้ไม่ต้องบินไปไกลถึงอเมริกายิ่งโทรศัพท์มือถือสมัยนี้ฟูลออปชั่น! อะไรๆก็ไฟเขียวผ่านตลอด..ส่วนใหญ่จึงมักจะสร้างที่ลับเฉพาะ อาทิ แอบซื้อบ้าน หรือใช้บริการโรงแรม 5 ดาว ซึ่งมีทางขึ้นลงเฉพาะ เพื่อป้องกันผู้สื่อข่าวหรือผู้คนพบเห็นโดยบังเอิญ หรือบางทีก็ใช้วิธีนัดเจอกันในต่างประเทศ การดับไฟมืดไม่ได้ช่วยอะไร? แต่มีเกร็ดความรู้เพื่อป้องกันการแอบถ่ายมานำเสนอ ขอบอกว่าเสนอเพื่อประดับความรู้ มิได้สนับสนุนให้มีชู้นะครับ

ผีผ้าห่ม - มีเรื่องเล่าว่าในสมัยสงครามเย็น นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันคนหนึ่งได้รับเชิญให้ไปเยือนสหภาพโซเวียต ก่อนไปเจ้าหน้าที่ซีไอเอมาบรรยายสรุปว่าควรระมัดระวังเคจีบีจะส่งผู้หญิงสาวสวยมาเป็นคู่นอนและแอบถ่ายรูปไว้เพื่อแบล็กเมล์ให้ขายความลับ ดังนั้น จึงไม่ควรรับข้อเสนอไม่ว่าหญิงสาวนั้นจะสวยเพียงใด เมื่อนักวิทยาศาสตร์อเมริกันเดินทางกลับ เขาเล่าว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่เจ้าหน้าที่ซีไอเอบอกไว้ทุกประการ กล่าวคือ ฝ่ายเจ้าภาพส่งสาวรัสเซียสวยระดับนางงามโลกมาเป็นคู่นอน และนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันก็รับหญิงสวยนั้นเป็นคู่นอน และบอกว่าไม่มีอะไรต้องกังวล เพราะเขาใช้ผ้าห่มคลุมโปงตั้งแต่หัวจรดเท้าทั้งสองคน แม้กล้องของเคจีบีจะจับภาพได้แต่ก็ไม่เห็นหน้าของคนใต้ผ้าห่มเพราะยังไม่มีกล้องถ่ายทะลุผ้าห่มได้ ...หรือเรียกตามคนไทยว่า “ผีผ้าห่ม” นั่นเอง

สรุปไฟใต้ สิงหาฯเดือด

ที่มา บางกอกทูเดย์

สถานการณ์ความไม่สงบในรอบเดือนสิงหาคม 2552 คลื่นความรุนแรงกระจายตัวทั้งสาม 3 จังหวัด โดยปัตตานียังคงมีเหตุรุนแรงเกิดขึ้นสูงที่สุดต่อเนื่องเป็นเดือนที่ 2 รวม 36 เหตุการณ์ ขณะที่นราธิวาสเกิดเหตุรุนแรง 33 เหตุการณ์ และยะลา 23 เหตุการณ์ แม้ นราธิวาส จะไม่ใช่จังหวัดที่เกิดเหตุรุนแรงสูงที่สุดในรอบเดือน แต่ก็มีเหตุการณ์ “คาร์บอมบ์” ครั้งรุนแรงที่ข้างร้านอาหารสวนกล้วยในเขตเทศบาลเมืองนราฯ เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บถึง 42 คน ส่วนใหญ่เป็นข้าราชการในจังหวัดสำหรับตัวเลขผู้เสียชีวิตในรอบเดือนอยู่ที่ 44 ราย...ทำให้ยอดรวมผู้เสียชีวิตนับตั้งแต่เหตุการณ์ปล้นปืนจากกองพันพัฒนาที่ 4 ค่ายกรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ต.ปิเหล็ง อ.เจาะไอร้อง จ.นราธิวาส เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2547 จนถึงสิ้นเดือนสิงหาคมทะลุ 3,700 รายไปแล้วโดยมีผู้เสียชีวิตรวมทั้งหมด 3,707 ราย

เหตุการณ์ความไม่สงบในเดือนสิงหาคม เกิดขึ้นทั้งหมด 93 เหตุการณ์ ซึ่งถือว่าสูงขึ้นกว่าเดือนกรกฎาคม
เหตุรุนแรงที่เกิดขึ้นสามารถแบ่งตามลักษณะของเหตุการณ์และพื้นที่เกิดเหตุได้ดังนี้
ลอบยิงรายวัน 64 เหตุการณ์ เกิดขึ้นในพื้นที่ปัตตานี 24 เหตุการณ์ ยะลา 16 เหตุการณ์ นราธิวาส 23 เหตุการณ์ และสงขลา 1 เหตุการณ์
ลอบวางระเบิด 23 เหตุการณ์ เกิดขึ้นในพื้นที่ปัตตานี 7 เหตุการณ์ ยะลา 6 เหตุการณ์ และนราธิวาส 10 เหตุการณ์
ลอบวางเพลิง 6 เหตุการณ์ เกิดขึ้นในพื้นที่ปัตตานี 5 เหตุการณ์ และยะลา 1 เหตุการณ์
ส่วนเหยื่อความรุนแรงเดือนสิงหาคมจากเหตุการณ์ความไม่สงบ ทั้งเสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บรวมทั้งสิ้น 141 ราย แบ่งเป็นเสียชีวิต 44 ราย บาดเจ็บ 97 ราย แยกตามจังหวัด กลุ่ม และอาการของเหยื่อได้ดังนี้

เหยื่อความรุนแรง ปัตตานี ยะลา นราธิวาส สงขลา
เจ้าหน้าที่รัฐ
บาดเจ็บ 6 8 18 -
เสียชีวิต 1 3 5 1

ประชาชน
บาดเจ็บ 23 8 30 -
เสียชีวิต 14 7 13 -

ผู้ก่อความไม่สงบ
บาดเจ็บ - - - -
เสียชีวิต - - 1 -

จากสถิติจะเห็นได้ว่า...นอกจากคนร้ายจะเลือกก่อเหตุกับประชาชนแล้ว ยังเลือกที่จะก่อเหตุกับเจ้าหน้าที่ของรัฐ ดังจะเห็นจากพาดหัวข่าวในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา“ดักบึ้มชุด รปภ.ครู เจ็บ 1 ที่นาประดู่ - เอ็ม 16 ถล่มนายก อบต.ช้างเผือกดับคารถ-กำนันปางตาย-ไล่ยิง ตชด.ที่แว้งหวิดสิ้นชื่อ-ยิงลูกจ้างกรมชลฯ ไม้แก่น ตาย 2 เจ็บ 2”ข่าวเหล่านี้ย่อมบ่งบอกถึงวิธีการตอบโต้เจ้าหน้าที่รัฐอย่างเห็นได้ชัดหลังจากเข้าปิดล้อมด้วยค้นในหลายพื้นที่ จนสามารถจับกุมแกนนำคนสำคัญมาได้ในหลายพื้นที่ แม้เดือนสิงหาคมจะรุนแรง แต่ช่วงเดือนกันยายนที่ผ่านสถานการณ์ยังไม่ทุเลาเบาบางลงเช่นกัน ต้องติดตามสรุปยอดเดือนกันยายนว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร?!