WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

ทรงพระเจริญ

ขัตติยาอัด คอป แต่งนิทานโยนความผิดเสธ แดง 18 9 55

สถาบันกษัตริย์อยู่ได้ด้วยความจริง

ธงชัย วินิจจะกูล: Truth on Trial

สถาบันกษัตริย์ถึงเวลาต้องปรับตัว

ตุลาการผิดเลน !


ฟังกันให้ชัด! "นิติราษฎร์" ไขข้อข้องใจ ทุกคำถามกรณีลบล้างผลพวงรัฐประหาร





วิดีโอสอนการทำน้ำหมักป้าเช็ง SuperCheng TV ฉบับเต็ม 1.58 ชม.

VOICE NEWS

Fish




เพื่อไทย

เพื่อไทย
เพื่อ ประชาธิปไตย ขับไล่ เผด็จการ

Monday, June 21, 2010

เปิดลงชื่อ - คนทั่วโลกร่วมต่อต้านการกดขี่ในไทย

ที่มา Thai E-News

โดย ทีมข่าวไทยอีนิวส์
21 มิถุนายน 2553

รายงานจาก LINKS วารสารต่างประเทศ เผยว่ากำลังมีการเชิญชวนลงชื่อเพื่อต่อต้านการกดขี่ที่ถูกกระทำโดยรัฐบาลไทย


รายงานดังกล่าวชี้ว่า ความพยายามในการสลายกลุ่มผู้ต่อต้าน และการย่ำยีประชาชนที่ต้องการประชาธิปไตย ที่ถูกกระทำโดยระบอบปกครองในไทยที่กำลังดำเนินไปอยู่ขณะนี้ ไม่ได้ยี่หระแต่ประการใดต่อความพยายามของนานาชาติที่กำลังร่วมมือกันและได้ประนามการกระทำดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง

รายงานบอกว่าเป็นเรื่องที่น่าตกใจอย่างยิ่งที่ประชาชนนับร้อยๆคนต้องถูกจับกุมคุมขังภายใต้ พรก.ฉุกเฉิน ซึ่ึ่งรวมไปถึงเด็ก และคนบาดเจ็บที่ต้องถูกตรวนอยู่กับเตียงในโรงพยาบาล มีการลอบสังหารผู้นำท้องถิ่นคนเสื้อแดงเกิดขึ้นหลายครั้ง ประเทศได้ดำเนินไปสู่ระบอบเผด็จการลัทธิทหาร พวกอำมาตย์ก็กำลังพิจารณาเลื่อนการเลือกตั้งต่อไปอีกถึงหกปี ซึ่งจะทำให้นายอภิสิทธิ์สามารถเป็นนายกฯได้ถึง 10 ปีซึ่งนับเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความต้องการของคนส่วนใหญ่ในประเทศ

สังคมไทยได้หยั่งรากไปด้วยความไม่เท่าเทียมกันในทุกๆเรื่อง คนเสื้้อแดงได้แสดงออกอย่างชัดแจ้งถึงความต้องการในการต่อสู้ต่อความอยุติธรรมที่พวกเขาถูกกระทำ พวกเขาได้เผยถึงการต่อสู้ทางชนชั้น การต่อสู้ทางชนชั้นกับระบอบอภิสิทธิ์ในกรุงเทพฯ

ในคำนำยังได้เผยให้เห็นถึงจุดอ่อนในกลุ่มคนเสื้อแดงที่ผสมไปด้วยคนที่สนับสนุนอดีตนายกฯทักษิณ แต่ส่วนมากแล้วเป็นการเคลื่อนไหวของมวลชนที่ปราถนาจะเห็นการปฏิวัติทางสังคมเพื่อประชาธิปไตย และความยุติธรรม

การประท้วงในท้องถนนในกรุงฯ พวกเขาได้แต่ใช้สิทธิ์ขั้นพื้นฐานของตนในการแสดงออกถึงความคิดเห็นทางการเมืองและความต้องการของตน นายอภิสิทธิ์จะต้องเป็นผู้รับผิดชอบเต็มต่อการสลายการชุมนุมและเหยื่อผู้เสียชีวิต โดยแทนที่จะใช้การเจรจาในเชิงสร้างสรรค์ แต่เขาใช้เกมเสี่ยงซึ่งไม่ใช่เรื่องดีเลย เพื่อที่จะหยุดยั้งขบวนการประชาชน เขาได้เลือกที่จะใช้ไพ่การปราบประชาชนด้วยการใส่ร้ายว่าเป็นพวกล้มเจ้าและเป็นพวกก่อการร้าย และใช้การเข่นฆ่าอย่างเลือดเย็นเป็นการปิดเกม

ในรายงานดังกล่าวได้ระบุว่า ข้อเสนอของกลุ่มต้องการบรรลุเป้าประสงค์พื้นฐาน 2 ข้อ คือ หนึ่งเพื่อเป็นการเขี่ยลูกการดำเนินงานในระดับประเทศ และสอง เพื่อเรียกร้องให้ระบอบปกครองในไทยหยุดการกดขี่ต่อคนเสื้อแดงและให้เคารพต่อสิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชน

มีคณาจารย์มหาวิทยาลัยนับร้อย นักวิจัย นักเขียน นักข่าว กลุ่มแรงงาน ฯลฯ จากทั่วทุกมุมโลกได้ลงชื่อในข้อเรียกร้องฉบับนี้ ซึ่งยังเปิดรับต่อไปเรื่อยๆ โดยท่านสามารถลงชื่อได้ด้วยการส่งอีเมล์ไปที่ solidaritythailand @ gmail.com

ดู ข้อเรียกร้องฉบับดังกล่าวได้ที่

รายนามผู้ลงชื่อแล้ว


1 Samir ABI, General Secretary, Attac (Togo)
2 Gilbert ACHCAR, SOAS, Professor of the University of London (UK)
3 Christophe AGUITON, Researcher (France)
4 Osman AKINHAY, Writer and editor of Mesele Revue (Turkey)
5 Greg ALBO, Professor at the York University, Toronto (Canada)
6 Josep Maria ANTENTAS, Professor of sociology, Universitat Autonoma de Barcelona (Catalonia)
7 Daniel ANTONINI, International Secretary of PRCF (France)
8 Zely ARIANE, Spokesperson of KPRM-PRD (Indonesia)
9 Salvador LOPEZ ARNAL, Writer and Professor-tutor of Mathematics , UNED (Spain)
10 AU Loongyu, Editorial board member of China Labor Net (Hong Kong)
11 Walter BAIER, Coordinator of the European network Transform ! Editor of the magazine Transform !, Vienne (Austria)
12 Jean BATOU, Professor at the University of Lausanne (Switzerland)
13 Pierre BEAUDET, Professor at the University of Ottawa (Canada)
14 Walden BELLO, Member of the Congress, Akbayan representative (Philippines)
15 Paul BENEDEK, Thai Red Australia (Australia)
16 Olivier BESANCENOT, Spokesperson of NPA (France)
17 Hugo BLANCO, Director of « Lucha Indígena », (Peru)
18 Saumen BOSE, Radical Socialist (India)
19 Tapan BOSE, Radical Socialist (India)
20 Peter Boyle, National Convener, Socialist Alliance (Australia)
21 Alex Callinicos, Professor, chair of European Studies at King's College London (UK)
22 Porferia CARPINA, KASAMMAKA (Philippines)
23 Mabel CARUMBA, Mindanao Peoples' Peace Movement (Philippines)
24 Kunal CHATTOPADHYAY, Professor of Comparative Literature, Jadavpur University, Radical Socialist (India)
25 Kamal MITRA CHENOY, Chair, Centre for Comparative Politics & Political Theory, School of International Studies, Jawaharlal Nehru University, New Delhi (India)
26 Ashok CHOUDHARY, National Forum of Forest People and Forest Workers (India)
27 Annick COUPÉ, Spokesperson of Union Syndicale Solidaires (France)
28 Cyc CUABO, ERDAC, Inc. (Philippines)
29 Lucile DAUMAS, Attac (Morocco)
30 Sushovan DHAR, Radical Socialist (India)
31 Jean-Michel DOLIVO, Lawyer and MP, Lausanne (Switzerland)
32 Jacques FATH, international head, PCF (France)
33 Paulina FERNANDEZ CHRISTLIEB, Universidad Nacional Autónoma de México (Mexico)
34 Carlos FERNANDEZ LIRIA, Professor of the Universidad Complutense de Madrid (Spain)
35 Mano GANESAN, Convener of Civil Monitoring Commission (Sri Lanka)
36 George GASTAUD, Philosopher, National Secretary of PRCF (France)
37 Franck GAUDICHAUD – University of Grenoble (France)
38 Elisabeth GAUTHIER, Managing Director of Espaces Marx, co-Editor of the European revue Transform ! (France)
39 PT GEORGE, Intercultural Resources, Delhi (India)
40 Susan GEORGE, Writer (France)
41 Jocelyne HALLER, Member of the Constitutional Assembly of Geneva county (Switzerland)
42 Adolfo GILLY, Historian, Professor at the Universidad Nacional Autónoma de México (Mexico)
43 Sam GINDIN, Packer Visitor in Social Justice, York University (Canada)
44 Rufino GONZAGA, Ranao Tri-People Movement for Genuine Peace and Development (Philippines)
45 Karl GRÜNBERG, Trade-Union Secretary, SSP, Geneva (Switzerland)
46 Sébastien GUEX, Professor at the University of Lausanne (Switzerland)
47 Priyani GUNARATNA, Rural Services of SLBC (Sri Lanka)
48 Shubhra GURURANI, Associate Professor, Department of Anthropology, York University, Toronto (Canada)
49 Jean-Marie HARRIBEY, Economist, Professor at the Université Bordeaux IV (France)
50 Nasir HASHIM, State Assemblyman (Malaysia)
51 Mazher HUSSAIN, COVA (India)
52 Linus JAYATILAKE, President of the United Federation of Labor (Sri Lanka)
53 Andrée JELK-PEILA, President of the Public Service Trade-Union Cartel, Geneva (Switzerland)
54 Dr. JEYAKUMAR, Member of Parliament (Malaysia)
55 Abdul KHALID, Focal Person, CADTM-Pakistan (Pakistan)
56 Alain KRIVINE, Former European MP (France)
57 Hayri KOZANOGLU, Professor at the İstanbul University of Marmara, former President of the ÖDP (Turkey)
58 Zbigniew Marcin KOWALEWSKI, Researcher and editor (Poland)
59 Herman KUMARA, National Fisheries Solidarity Movement (Sri Lanka)
60 Kenji KUNITOMI, JCRL (Japan)
61 Max LANE, Asian Studies, University of Sydney (Australia)
62 Bernard LANGLOIS, researcher North/South relations (France)
63 Ronald LARA, IIRE-Manila (Philippines)
64 Cha N. LAVANDER, Mindanao Tri-People Youth Center (Philippines)
65 Doug LORIMER, Editor of Direct Action (Australia)
66 Francisco LOUCA, MP, Bloc de Gauche representative (Portugal)
67 Javier MAESTRO, Professor at the Universidad Complutense de Madrid, (Spain)
68 Michael Löwy, Professor, Emerited research director, CNRS (France)
69 Acmad MACATIMBOL, Lanao Alliance of Human Rights Advocates (Philippines)
70 Lisa MACDONALD, International Relations Convener, Socialist Alliance (Australia)
71 Ign MAHENDRA K, Chairperson, Working People Association (PRP) (Indonesia)
72 Claire MARTENOT, member of the Constitutional Assembly of the Geneva county (Switzerland)
73 Soma MARIK, Associate Professor of History, RKSM Vivekananda Vidyabhavan, member, Nari Nirjatan Pratirodh Mancha (Forum Against Women's Oppression, Calcutta) (India)
74 Emre ÖNGUN, Assistant Professor of the European University of Lefke, Head of Applied Sciences School (Northern Cyprus)
75 Gustave MASSIAH, Founding member of CEDETIM /IPAM (France)
76 Roberto MONTOYA, Writer, Madrid (Spain)
77 Braulio MORO, Journalist, Radio France Internationale, Latin America Section (France)
78 Aldjia MOULAÏ, ACOR SOS Racisme (Switzerland)
79 PK MURTHY, Citu (India)
80 Saïd NAJIHI, Attac (Marocco)
81 Alessandro PELIZZARI, Trade-union secretary, Unia, Geneva (Switzerland)
82 William A. PELZ, Doctor at the Institute of Working Class History, Chicago (USA)
83 John PERCY, RSP National Secretary (Australia)
84 Manuel PEREZ ROCHA, Associate Fellow, Global Economy Project. Institut for Policy Studies, Washington (USA)
85 Philippe PIGNARRE, Editor (France)
86 Tommy ARDIAN PRATAMA, Institute for Crisis and Alternative Development Strategy (Indonesia)
87 Mimoun RAHMANI, Economist, ATTAC and CADTM Maroc (Morocco)
88 Pierre ROUSSET, Europe solidaire sans frontières (France)
89 Danielle SABAI, Journalist (France)
90 Enis Riza SAKIZLI, Film Director (Turkey)
91 Ma. Gittel SAQUILABON, Sumpay Mindanao (Philippines)
92 Mehmet SOGANCI, President of the Chamber of Engineers and Architects (Turkey)
93 Tanie SUANO, CONZARRD (Philippines)
94 Aparna SUNDAR, Assistant Professor, Department of Politics and Public Administration, Ryerson University, Toronto (Canada)
95 Hakan TAHMEZ, Spokesperson of the Peace Assembly (Turkey)
96 Farooq TARIQ, Spokesperson of the LPP (Pakistan)
97 Alper TAS, President of ÖDP (Turkey)
98 Eric TOUSSAINT, CADTM (Belgium)
99 Terry TOWNSEND, Editor, Links International Journal of Socialist Renewal (Australia)
100 Enzo TRAVERSO, Assistant Professor at the University of Picardie (France) 101. Charles-André UDRY, Editor (Switzerland)
101 Ahmet ÜMIT, Writer (Turkey)
102 Murat UYURKULAK, Writer (Turkey)
103 Achin VANAIK, Professor of International Relations and Global Politics, Head of the Department of Political Science, University of Delhi (India)
104 Pierre VANEK, Secretary of solidaritéS and former MP of the Federal Parliament (Switzerland)
105 Vikramabahu KARUNARATNE, University of Peradeniya (Sri Lanka)
106 Esther VIVAS, member of the Centro de Estudios sobre Movimientos Sociales de la Universidad Pompeu Fabra (Catalonia)
107 Peter WATERMAN, Reinventing Labour (Netherlands)
108 Yigit BENER, Writer, (Turkey)
109 Wilfred DCOSTA, Indian Social Action Forum (INSAF) (India)
110 Sonny MELENCIO, Chairperson Partido Lakas ng Masa, (Party of the Laboring Masses) (Philippines)
111 Reihana MOHIDEEN, Transform Asia (Philippines)
112 Kevin HEWISON, Director, Carolina Asia Center, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)
113 Molo ROMOLO, lawyer, Genève (Switzerland)
114 Charles BARBEY, physicist, Genève (Switzerland)
115 Nicola CLANFERONI, researcher, Genève (Switzerland)
116 Béatrice BARBEY, Public Services Trade-Union (SSP), Genève (Switzerland)
117 Alain GONTHIER, District Counsellor, Vevey (Switzerland)
118 Matteo PRONZINI, national representative of UNIA trade-union, Bellinzona (Switzerland)
119 Dr. Peter STRECKEISEN, sociologist, University of Bâle, Bâle (Switzerland)
120 Sarah SCHILLIGER, senior lecturer University of Bâle, Bâle (Switzerland)
121 Lopreno DARIO, teacher, SSP trade-union, Genève (Switzerland)
122 Krauer ROLF, UNIA trade-union, Zurich (Switzerland)
123 Marie-Christine BERNA, SSP trade-union, Lausanne (Switzerland)
124 Zuppinger URS, urbaniste, Lausanne (Switzerland)
125 David BROWN, Wanneroo, Western (Australia)
126 Alain CASTAN, NPA (France)
127 Carlos Sardiña Galache, Journalist (Spain)
128 Adam Whiteley, artist, (formally Bangkok) New York (USA)
129 Giles Ji Ungpakorn (UK)
130 Monique Crinon Cedetim/Ipam (France)
ที่มา Thai E-News

โดย ทีมข่าวไทยอีนิวส์
20 มิถุนายน 2553

ภาพคนเสื้อแดง นัดพบปะสังสรรค์ ทำกิจกรรมร่วมกันในช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์นี้ โดยภาพส่วนมามาจากเฟซบุ๊ค


เสื้อแดงมหาชัยออกมารับประทานอาหารร่วมกัน ( ภาพ Thailand Mirror )


ร่วมรับประทานอาหารกันที่ Big C สาขาสะพานควาย ( ภาพโดย Pokky Eamsiri )


นัดสังสรรค์กันที่สมุทรสงคราม (ภาพโดย Thailand Mirror)


แรลลี่กรุงเทพฯ - อัมพวา (คลิปโดย by แดง เป็น จ้ำ จ้ำ )

Sunday, June 20, 2010

รายงาน 1 เดือนโศกนาฏกรรมวัดปทุมฯ: เมื่อ ‘ลุงบัวศรี’ เสื้อแดงชัยภูมิกลับมายืนที่เดิม

ที่มา ประชาไท

วัดปทุมวนาราม ในวันที่ 19 มิถุนายน 2553 กลายสภาพเป็นอนุเสาวรีย์ผู้เสียชีวิตจากการสลายการชุมนุมเดือนพฤษภาคม 53 ชั่วคราว เนื่องจากเป็นวันครบรอบ 1 เดือนการสูญเสีย อาจเพราะที่นี่เป็นเขตอภัยทานที่มีหลักฐานการตายอันสะเทือนใจปรากฏอยู่จำนวนมาก มากกว่าที่อื่นๆ ที่เป็นความตายอันกระจัดกระจาย เป็นความตายอันไร้ซึ่งสักขีพยาน

ประชาชนหลายร้อยคนร่วมทำบุญ รำลึกถึงผู้เสียชีวิตตั้งแต่เช้า หลายคนยังคงใส่เสื้อสีแดง กระทั่งในช่วงบ่ายมีผู้บาดเจ็บภายในวัดปทุมฯ เข้ามาร่วมรำลึกโศกนาฏกรรมครั้งนี้ด้วย จากนั้นจึงมี “การกระชับวงล้อม” ของบรรดาประชาชนผู้สนใจพากันล้อมวงเข้าสอบถามเหตุการณ์-อาการกับผู้บาดเจ็บ บ้างพยายามรวบรวมเงิน แบ้งค์ยี่สิบ แบ้งค์ร้อยกอบเป็นกำส่งให้ผู้บาดเจ็บ เพื่อสบทบทุนค่ารักษาพยาบาล ค่ารถ พร้อมด้วยคำอวยพรสารพัน ผู้รับบางคนถึงกับน้ำตาไหลด้วยความซาบซึ้งใจ


เก่งล้างแผลให้ลุงบัวศรี ข้างๆ คือภรรยาชื่อป้าจำนงค์

เก่ง หรือ วสันต์ สายรัศมี อาสาสมัครกู้ชีพฯ ที่เดินสายป่าวประกาศ เป็นพยานปากสำคัญในเหตุการณ์ในวัดปทุมฯ เมื่อเย็นวันที่ 19 พ.ค. เข้ามาสวัสดีลุงบัวศรี ทุมมา ผู้ชุมนุมชาวชัยภูมิที่โดนยิงเข้าฝ่าเท้าด้านบนทะลุฝ่าเท้าด้านล่าง พวกเขาทักทายกันอย่างสนิทสนม เพราะเก่งคือผู้ที่ปฐมพยาบาลให้ลุงบัวศรีในวันนั้นนั่นเอง จากนั้นเก่งก็เปิดแผล ล้างแผลให้ลุงบัวศรีเพื่อแสดงให้เห็นบาดแผล ซึ่งกระสุนได้ทำลายกระดูกเท้าและเส้นเอ็นรวมทั้งสร้างบาดแผลใหญ่มากบริเวณฝ่าเท้า ท่ามกลางเสียงฮือฮา ก่นด่า สาปแช่งรัฐบาลของผู้ที่ล้อมวงดู ราวเสียงหึ่งกังวานของวูวูเซล่าในสนามแข่งขันฟุตบอลโลก

ลุงบัวศรี อายุ 67 ปี เป็นชาวไร่ชาวนาจากชัยภูมิ ด้วยความที่แกอายุมากที่สุดในบ้านแต่ยังพอแข็งแรง ดูแลตัวเองได้ จึงได้รับสิทธิพิเศษให้เป็นตัวแทนของบ้านเดินทางร่วมชุมนุมกับกลุ่ม นปช. ปล่อยให้การทำมาหากินเป็นหน้าที่ของลูกๆ 4 คน และการอยู่บ้านเลี้ยงหลานเป็นหน้าที่ของภรรยา
แกเดินทางคนเดียวนั่งรถโดยสารออกจากพื้นที่มายังตัวจังหวัด ระยะทางกว่า 40 กม. จากนั้นนั่งรถประจำทางลงมายังกรุงเทพฯ โดยลงมาตั้งแต่วันที่ 8 เม.ย.
วันที่ 10 เม.ย. ลุงบัวศรีก็ยังร่วมเดินขบวนเข้าไปกดดันทหารที่ทัพภาค 1 ซึ่งดูเหมือนการปะทะ ณ จุดนี้ จะเป็นจุดเริ่มต้นของความรุนแรงวันที่ 10 เม.ย. ลุงบัวศรีวิ่งไปอยู่ด้านหน้าดันกับทหารและถูกตีจนปอดฉีกต้องนอนโรงพยาบาลหลายวัน พอหายดีแกก็ยังไม่เข็ด เก็บสัมภาระออกเดินทางมาร่วมชุมนุมอีก
“ก่อนมาแกก็นึ่งข้าวเหนียว ตำปลาร้าใส่กระปุกมาด้วย บอกว่าเที่ยวนี้ต้องมาหลายวัน คงไม่มีคนส่งอาหาร กระเป๋าเสื้อผ้าแกมีใบหนึ่ง แกก็เอาใส่กระเป๋าแกมา” ป้าจำนงค์ เนียมขุนทด วัย 49 ปี ภรรยาของลุงบัวศรีเล่าให้ฟัง พร้อมกับบอกว่าก่อนหน้านี้ เมื่อปีที่แล้วแกยังไม่ถึงกับลงมากรุงเทพฯ เพียงแต่คอยตระเวนดูทีวีช่องเสื้อแดงตามบ้านเพื่อนในบางครั้ง และขี่มอเตอร์ไซด์ไปนั่งฟังปราศรัยที่ตัวจังหวัดทุกครั้งที่มี
ในวันเกิดเหตุ 19 พ.ค.ลุงบัวศรีนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่บริเวณลานจอดรถหน้าวัด ภายหลังแกนนำสั่งยุติการชุมนุมให้มวลชนกลับบ้าน ระหว่างนั้นเวลาประมาณห้าโมงกว่าเห็นทหารเดินมาเป็นแถวบนรางรถไฟฟ้า พร้อมทั้งมีเสียงปืนยิงไล่ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ผู้ชุมนุมที่อยู่บริเวณนั้นจึงพากันหลบ ตัวลุงมุดไปอยู่ใต้ท้องรถกระบะคันหนึ่ง มันเป็นเวลาที่พระอาทิตย์ยังไม่จากไปทำให้ลุงบัวศรีเห็นชัดเจนว่ากระสุนมาจากกลุ่มทหารที่อยู่บนรางบีทีเอส
ลุงบอกว่าตอนนั้นนึกว่าหลบพ้นแล้วแต่ขาดันยื่นออกมานอกรถ จึงโดนยิงที่เข้าที่เท้า รู้สึกเจ็บมากและเลือดไหลเป็นกอง จากนั้นมีทหารตะโกนสั่งลงมาว่าให้คนที่อยู่ใต้ท้องรถออกมาให้หมดแล้วถอดเสื้อออก มิฉะนั้นจะยิงให้ตาย ตอนนั้นมีชายคนหนึ่งที่หมอบอยู่ด้านข้าง ลุกขึ้นแล้วยกมือชูเหนือหัว แต่ทหารก็ยิงลงมาอีก ถูกมือชายคนดังกล่าว เมื่อล้มลงก็ถูกยิงซ้ำอีก ลุงจึงหมอบเอาหน้าแนบพื้นใต้ท้องรถไม่ยอมออกมา ท่ามกลางเสียงกระสุนที่สาดเป็นระยะ และมีคนถูกยิงล้มลงอีกหลายคน จนกระทั่งพักใหญ่เจ้าหน้าที่อาสาฯ จึงเข้ามาลากตัวช่วยเหลือลุงไว้ได้ ระหว่างปฐมพยาบาลเบื้องต้นลุงก็หมดสติไปก่อนถูกส่งโรงพยาบาลอย่างทุลักทุเล

ช่วงเวลาเดียวกันในอีกฝั่งหนึ่งที่จังหวัดชัยภูมิ ภรรยาและลูกๆ ของลุงได้ยินเสียงทุกอย่างอย่างชัดเจนราวกับถ่ายทอดสด มันทำให้หัวใจของผู้เป็นภรรยาแทบสลายเพราะเชื่อว่าสามีคงไม่รอดแน่
ป้าจำนงค์เล่าว่า ป้าติดต่อกับลุงทางโทรศัพท์ก่อนที่จะถูกยิงไม่นาน และทำให้สามารถรับรู้ความเคลื่อนไหวระหว่างลุงหลบลูกกระสุนได้โดยตลอด
“ตาบอก มันยิงมาใกล้แล้วยายๆ หลบดีๆ นะตา ใครยิงตาๆ พวกทหารมันยิงมาจากทางรถไฟยาย ซักพักนึง ปังๆ เงียบ พยายามกดโทรศัพท์อีก มันติด แต่ไม่มีคนรับแล้ว ก็บอกลูก ลูกก็บอกทำใจนะแม่ เหลือมาเท่าไหร่เราก็เลี้ยงแค่นั้น”เธอย้อนเล่าเหตุการณ์ทั้งน้ำตา และบอกว่าเมื่อเธอต้องเล่าเหตุการณ์นี้ทีไรก็อดร้องไห้ไม่ได้ทุกที
การถ่ายทอดสดวันนั้นดำเนินการผ่านลำโพงโทรศัพท์เครื่องเก่าแก่ของป้าจำนงค์ มีลูกๆ 4 คน กับหลานเล็กๆ อีก 2 คน ล้อมวงนั่งฟัง ทุกคนคิดว่าพ่อ/สามี/ปู่/ตา ของพวกเขาคงไม่รอดแน่
การตามหาลุงบัวศรีเป็นไปอย่างอยากลำบาก อาศัยว่าได้ผู้ใหญ่บ้านที่คอยประสานส.ส.ในพื้นที่ให้คอยอำนวยความสะดวกให้
“ขอให้ผู้ใหญ่เจริญ ช่วยติดต่อส.ส.ให้ เพราะเราเคยเลือกตั้งส.ส.ไว้แล้ว ทางส.ส. เขาก็มาดูแลให้ทันทีที่เราแจ้งไป แล้วพาตามารักษาที่รพ.ชัยภูมิอีก 3 อาทิตย์” คู่ทุกข์คู่ยากของลุงว่า

แม้ลุงจะมีบาดแผลถูกยิงชัดเจน มีพยานยืนยันหลายคนว่าแกถูกยิงอย่างแน่แท้ แต่ใบรับรองแพทย์ รพ.ชัยภูมิเขียนเพียงว่า กระดูกเท้าแตก บาดแผลลึกจากหลังเท้าถึงฝ่าเท้า ขณะที่ใบรับรองแพทย์จากรามาระบุชัดเจนขึ้นมาอีกหน่อยว่า เป็นแผลขอบไม่เรียบ กระดูเท้าซ้ายด้านนิ้วก้อยหัก มีเศษเหล็กในบาดแผล พร้อมทั้งหมายเหตุว่าบาดแผลดังกล่าวอาจเกิดจากกระสุนปืนได้
เมื่อถามว่ารู้สึกเช่นไร หลังจากได้กลับมายืนที่เดิมอีกหลังจากผ่านเหตุการณ์มา 1 เดือน ลุงบัวศรีบอกว่า “ผมดีใจที่ได้กลับมายืนที่นี่อีก มีความสุขในใจแล้วก็มีความเสียใจในเรื่องเบื้องหลัง มันไม่น่าจะสูญเสียแบบนี้ คนไทยทำไมมันฆ่ากันขนาดนี้”
นักข่าวคนหนึ่งถามลุงและป้าว่า ถ้ามีการชุมนุมอีกจะมาไหม คำตอบของทั้งคู่ตรงกันคือ “มา” และ “ให้มา”
“อุทิศตาให้ นปช.แล้ว เราห่วง เรารัก แต่เรายอม เพราะเราอยากได้ความถูกต้อง ความยุติธรรม” ป้าจำนงค์ผู้มีอาชีพทำไร่และเลี้ยงหลานกล่าว
ส่วนลุงบัวศรีบอกถึงเหตุผลที่เคยมาและยังจะมาร่วมชุมนุมว่า “ผมอยากช่วยให้ประชาธิปไตยกลับคืนมา ไม่อยากได้รัฐธรรมนูญ 50 มันร่างกันเอง เออกันเอง แล้วมันก็สองมาตรฐาน คนผิดก็ผิดลูกเดียว คนถูกก็ถูกลูกเดียว ไม่เป็นธรรมเลย”
การลงมากรุงเทพฯ เพื่อเข้าร่วมรำลึกเหตุการณ์ครั้งนี้ได้รับความช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกจากผู้ใหญ่บ้านในพื้นที่ นั่นคือ ผู้ใหญ่ เจริญ เจสันเที๊ยะ
ผู้ใหญ่เจริญเล่าว่า สภาพบรรยากาศในพื้นที่หมู่บ้านในชัยภูมินั้นเต็มไปด้วยความโกรธแค้นของลูกบ้าน ท่ามกลางแรงกดดันจากทางภาครัฐ ซึ่งเขาเองก็ไม่ค่อยเห็นด้วยนัก
“เขาโกรธมากเลยครับที่มาทำร้ายประชาชน เขามาเรียกร้อง เขาก็มามือเปล่า เขาไม่ได้มาต่อสู้อะไร มาขอความเป็นธรรมเฉยๆ ไม่น่าจะทำกับเขาแบบนี้ เขาพูดกันเรื่อยๆ เลย ผมก็ได้แต่ฟังความคิดเห็น ไม่ห้ามเขา”
“ส่วนทางจังหวัดก็ไม่อยากให้เขาชุมนุม ทางอำเภอได้ประชุมผู้ใหญ่บ้านว่าอย่าให้เขามั่วสุมกันเกิน 5 คน ถ้าเขาจะเดินขบวนอะไรก็ให้บอกทางรัฐ ที่จริงถ้าเขาชุมนุมก็น่าจะต้องฟังเขาว่าต้องการอะไร ต้องการให้ช่วยเหลือแบบไหน ไม่ใช่ไม่ให้เขารวมกัน ไม่ให้ชุมนุม ทางการไม่บอกให้เราถามชาวบ้านเลย” ผู้ใหญ่เจริญพยายามเล่าด้วยภาษากลางเหน่อๆ อย่างตรงไปตรงมา
เมื่อถามว่ามีทหารหน่วยงานความมั่นคงเข้าไปดูแลในหมู่บ้านไหม ผู้ใหญ่เจริญบอกว่า ไม่มี จะมีก็แต่เพียงทหาร 2 กองร้อยที่คอยคุ้มกันศาลากลางทุกวัน
“ผมพาเขามาเพราะอยากให้คนกรุงเทพฯ รู้ว่าคนที่ชัยภูมิเขาเป็นยังไงบ้างแล้ว อยู่ยังไงบ้างแล้ว แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับเขา” ผู้ใหญ่เจริญว่า พร้อมกับแนะนำให้รู้จักป้าค้าว เบอร์ขุนทด แม่ของเหยื่อเหตุการณ์ความรุนแรงอีกหนึ่ง

ป้าค้าว


นิคม

ป้าค้าว อายุราว 65 ปีพูดภาษากลางไม่คล่องนักและขี้อายเกินกว่าจะไปนั่งให้นักข่าวสัมภาษณ์ดังเช่นลุงบัวศรี เมื่อค่อยๆ สอบถามเธอจึงได้ความว่า ลูกชายของเธอคือ นายนิคม เบอร์ขุนทด อายุ 42 ปี มีอาชีพขี่รถมอเตอร์ไซด์รับจ้างในกรุงเทพฯ ได้ขี่มอเตอร์ไซด์มาดูการชุมนุมเป็นประจำ และในวันเกิดเหตุก็ขี่รถมาส่งผู้โดยสารในที่ชุมนุม ระหว่างทางกลับนั้น เจอคนกลุ่มหนึ่ง คำสุดท้ายที่ลูกชายได้ยินคือ “ไอ้นี่มันเสื้อแดง” จากนั้นก็ถูกรุมตีจนสลบ
เมื่อถามถึงรายละเอียดเวลา สถานที่ รวมถึงลักษณะของกลุ่มคนดังกล่าว ผู้ใหญ่เจริญเล่าว่า นิคมจำอะไรไม่ได้มากนัก และมีอาการเบลอๆ เนื่องจากถูกตีจนหัวแตก และกระดูกคอต่อกระดูกสันหลังเคลื่อนจนต้องดามไว้จนถึงทุกวันนี้ และอาจต้องพักฟื้นอีกนาน
“ไม่รู้ว่าจะกลับมาเป็นปกติได้ไหม ตอนนี้เขาก็ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ค่อยได้ ต้องนอนตลอด พอลุกนั่งก็เจ็บ” ผู้ใหญ่ว่า
นิคม มีภูมิลำเนาในชัยภูมิเช่นกันแต่อยู่คนละอำเภอกับลงบัวศรี เขาถูกนำส่งมารักษาตัวในโรงพยาบาลเดียวกัน นอนเตียงข้างๆ กันจึงได้รู้จักกัน ขณะนี้นิคมฯ ย้ายไปพักฟื้นที่บ้านแล้วหลังนอนโรงพยาบาลเกือบเดือน โดยมีแม่และลูกสาววัย 14 ปีที่ต้องหยุดเรียนคอยดูแล นอกเหนือจากนี้พ่อของเจริญก็มีขาพิการ ทำงานไม่ได้ ครอบครัวนี้จึงอยู่ในสภาพไร้เสาหลักโดยสิ้นเชิง และไม่ได้รับการช่วยเหลือใดๆ จากรัฐ

ไทยโพสต์สัมภาษณ์ สมยศ พฤกษาเกษมสุข: ปรองดองกับใคร?

ที่มา ประชาไท


เป็นการเคลื่อนไหวโดยอิสระของประชาชนที่เขาต่อสู้ ซึ่งอันนี้น่ากลัวยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา รัฐบาลผลักดันให้พวกเขาไปอยู่ในสนามรบ ซึ่งจริงๆ พวกผมไม่ปรารถนาสถานการณ์เช่นนั้น เราก็อยากจะเคลื่อนไหวโดยสันติ เคลื่อนไหวโดยเปิดเผย และก็เคลื่อนไหวตามสิทธิเสรีภาพในระบอบประชาธิปไตย ฉะนั้นถ้าเป็นได้ต้องเตือนสติรัฐบาลว่าอย่าลุแก่อำนาจ และก็ทำให้สังคมมืดไร้ทางออก ที่สำคัญคืออย่าหลอกลวงประชาชน และประชาชนก็ต้องเท่าทันรัฐบาลที่จะไม่คล้อยตามสิ่งที่รัฐบาลกำลังสร้าง

ตอนนี้ถือว่ารัฐบาลกำลังนั่งอยู่บนปล่องภูเขาไฟ ไม่รู้มันจะระเบิดเมื่อไหร่ และจะรุนแรงไหม มันจะต้องระเบิดขึ้นมาอีกแน่ การจัดงาน 24 มิถุนาเราก็หวังว่าจะเป็นช่องหนึ่งที่ทำให้บ้านเมืองเป็นประชาธิปไตย มีสิทธิเสรีภาพ แต่ถ้ารัฐบาลยังเห็นการเคลื่อนไหวแบบนี้ในทางที่เป็นปฏิปักษ์กับรัฐบาลและหวังจะใช้อำนาจต่างๆ มันก็ปิดประตูทุกปัญหา ผลักไสไล่ส่งให้ประชาชนอยู่เป็นฝ่ายตรงข้ามรัฐบาล ก็เท่ากับว่าทำตนเป็นเผด็จการทุกรูปแบบหลังออกแถลงการณ์ถามหาความรับผิดชอบการสลายการชุมนุมของรัฐบาล และประกาศจัดงาน 24 มิถุนา 78 ปีประชาธิปไตย แกนนำกลุ่ม 24 มิถุนา และ บ.ก.นิตยสาร Voice of Taksin, ไทยเรดนิวส์ ก็ถูกจับกุมตัวพร้อมๆ กับ อ.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ โดยไม่มีความผิดทางอาญา ผ่านไป 2 สัปดาห์อาจารย์ยิ้มได้รับการปล่อยตัว กระทั่ง 13 มิ.ย. ศาลยกคำร้องขอควบคุมตัวต่อเป็นครั้งที่ 3 ของ ศอฉ. สมยศ พฤกษาเกษมสุข จึงได้รับอิสรภาพ และเขายังยืนยันว่าการรวมตัววันที่ 24 มิ.ย.นี้ จะเป็นการพิสูจน์ว่าประชาชนยังมีสิทธิเสรีภาพตามระบอบประชาธิปไตย

ที่ยืนของเสรีภาพ

"คือมันเป็นงานประเพณีอยู่แล้ว และเราก็ต้องจัดไม่ว่าจะมี พ.ร.ก.ฉุกเฉินหรือไม่มี"

แต่ไม่ใช่ที่สนามหลวงแล้ว

"โรงแรมรัตนโกสินทร์ ไม่อยากทำให้เป็นเรื่อง แต่ก็ไปจัดโรงแรมสัมมนาพูดคุยกัน ถ้าเขาห้ามอีกหรือมาจับอีกก็จะได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร งานนี้ก็คงเป็นกิจกรรมปกติ เป็นการรวมตัวและก็การประชุม การแสดงความคิดเห็นทางการเมืองตามปกติ คนเสื้อแดงเขาก็เข้มแข็งและก็เรียกว่าผ่านประสบการณ์การต่อสู้ด้วยตัวเองมา 3-4 ปีแล้ว คืออย่างไรไม่มีทางที่จะทำให้เขาเปลี่ยนใจไปอย่างอื่นได้ เพราะฉะนั้นคนพวกนี้ก็ยังอยู่เหมือนเดิม การเคลื่อนไหวก็อาจจะมากขึ้นด้วย และทั้งนี้ทั้งนั้นต้องโทษรัฐบาลที่ทำให้เขาไปเคลื่อนในทางใต้ดิน เพียงแต่ว่าทางเลือกของกลุ่ม 24 มิถุนา รัฐบาลน่าจะยอมรับให้เป็นการชุมนุมเคลื่อนไหวตามสิทธิเสรีภาพ และก็ยังสามารถเจรจาหรือพูดคุยกันได้"

มีความเป็นไปได้ว่าจะถูกจับด้วยข้อหาชุมนุมทางการเมืองเกิน 5 คน

"ก็จับตัวไปขัง ก็ได้แค่นั้น ไม่รู้จะทำอย่างไร เราอยากจะให้คนตรวจสอบแล้ว เป็นงานประเพณีทำมาทุกปี จะเรียกว่ากิจกรรมทางการเมืองก็แล้วแต่ ถ้าถูกจับก็เดินเข้าคุก ก็เข้าไป ก็สู้กันไป ถ้าสั่งจำคุกก็ไปอยู่ 2 ปี ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรในระยะ 2 ปี แต่ว่ารัฐบาลต้องเจอกับคำถามที่สังคมจะถาม และต่อไปก็ไม่ใช่แค่คนไทยเท่านั้น กรณีผมมันอาจจะมีลักษณะพิเศษ เพราะผมไม่มีประวัติก่อความรุนแรง อย่างน้อยก็มีผลงานให้กับกรรมกรมาบ้าง อันนี้ก็แล้วแต่รัฐบาลจะคิด เพราะคนเขาจะถามว่าเขามาจัดงาน 78 ปีประชาธิปไตย แล้วคุณไปจับกุมเขา และมันไม่ใช่มีกลุ่มเดียวที่จะจัดนะ เขาจัดกันทุกกลุ่ม เชียงใหม่ก็มี คุณจะทำยังไง แต่เราหวังว่านี่คือการต่อสู้อย่างสันติจริงๆ ถ้าเกิดคุณยังคุกคามอยู่นั่นคือคุณปิดประตูการต่อสู้อย่างสันติ คุณก็ต้องไปศึกษาบทเรียนจากถนอม-ประภาส"

"ครั้งที่ผมแถลงข่าวหน้ามูลนิธิ 111 เจ้าหน้าที่เขาบอกว่าไม่อยากให้จัดงานวันที่ 24 มิ.ย.เลย แต่เราก็ยืนยันว่ามันไม่ใช่งานที่มีปัญหา เราก็อยากจะต่อสู้ เพราะว่า พ.ร.ก.ฉุกเฉินมันต้องใช้เฉพาะ จะมาใช้มั่วไม่ได้ ผมไม่ใช่คนที่ไปทำการยึดถนน ปิดสนามบิน เราก็จัดมาไม่เคยมีปัญหา ที่สนามหลวงเดินขบวนก็สั้นๆ และส่วนใหญ่ของเราไม่ปักหลัก ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร เพราะฉะนั้นถ้าคิดว่าสิ่งเหล่านี้มีปัญหาแล้วจะอธิบายกรณีหมอตุลย์อย่างไร หมอตุลย์จัด 3-4 ครั้ง คนมากกว่าเราอีก มากกว่ากลุ่ม 24 มิถุนาอีก และก็เป็นการชุมนุมทางการเมืองชัดเจนกว่าเราอีก อย่างของเราไปแถลงข่าวหน้าบ้านเลขที่ 111 ไป 3 คน (สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ, ยอดเยี่ยม ศรีมันตระ) ศอฉ.ตั้งข้อกล่าวหาว่าชุมนุมกันเกิน 5 คน นี่จะต้องอาศัยนักข่าวเป็นพยาน วันนั้นผมไป 3 คน มีนักข่าวอีกรวมกันแล้วก็เกือบ 30 คน เจ้าหน้าที่มูลนิธิอีกประมาณ 4-5 คน หมายจับผมในศาลก็คิดว่ากิจกรรมครั้งนั้นเป็นการชุมนุมทางการเมือง ผมยืนกัน 3 คน ให้สัมภาษณ์แล้วก็กลับบ้าน ก็ตั้งข้อกล่าวหาว่าชุมนุมทางการเมืองเกิน 5 คน พันธมิตรฯ แถลงข่าวมากกว่าผมอีก ไม่เห็นเป็นไร เพราะฉะนั้นนี่เป็นเรื่องที่เราต้องการให้พิสูจน์"

น่าสังเกตว่ากรณี อ.ยิ้ม (ดร.สุธาชัย) จู่ๆ เจ้าหน้าที่ก็ปล่อยตัว แต่สำหรับสมยศศาลยกคำร้องของ ศอฉ.ที่ขอคุมตัวเขาต่อครั้งที่ 3

"จริงๆ ก็ไม่แปลกอะไรนะ เพราะว่า อ.สุธาชัยแกเป็นข้าราชการ อยู่จุฬาฯ ด้วย มีสถานภาพทางสังคม ส่วนผมเป็นสามัญชน เป็นไพร่ก็ต้องติดคุกนานหน่อย โดนลงโทษแตกต่าง ความผิดเดียวกัน แต่เลือกปฏิบัติได้ เพราะฐานะทางสังคมแตกต่าง อันนี้คือความเป็นจริง ก็ต้องขอบคุณ ศอฉ.ที่ทำให้ซาบซึ้งคำว่าไพร่ ถูกเลือกปฏิบัติอย่างไร ผมก็อยู่นานกว่าหน่อย ที่จริงเขาก็อยากจะให้ครบกำหนดและก็ขออนุญาต แต่ศาลเห็นว่าตำรวจไม่ค่อยทำการบ้าน เขียนคำร้องแบบเดิม ส่งมาอีกแล้ว 3 อาทิตย์ 3 รอบคำร้อง ก็เลยเห็นว่าไม่มีเหตุที่จะต้องคุมตัวต่อ ก็เป็นอำนาจของศาลที่จะให้ปล่อย"

สมยศ เริ่มเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐประหาร 19 ก.ย. กับกลุ่มคนวันเสาร์ไม่เอาเผด็จการ กระทั่งมาเป็นแกนนำกลุ่ม 24 มิถุนาประชาธิปไตย แต่ไม่ได้เข้าร่วมกับการชุมนุมของกลุ่มเสื้อแดงหนนี้

"ไม่ได้ยุ่งเลยนะ จริงๆ ไม่เข้าร่วมมานานแล้ว ไม่เคยขึ้นเวทีกับกลุ่มสามเกลอตั้งแต่เขาจัดครั้งแรกที่ธันเดอร์โดม ครั้งที่สองที่ราชมังคลาฯ ครั้งที่สามสนามศุภชลาศัย ไม่เคยเข้าร่วม ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งมาถึงจุดที่ขัดแย้งแบบแยกกันชัดๆ คือกรณีถวายฎีกา ซึ่งขณะนั้นเราเห็นว่าการถวายฎีกาควรจะครอบคลุมคนทุกคนที่ได้รับผลกระทบจากการรัฐประหาร รวมไปถึงดารณี ชาญเชิงศิลปกุล (ดา ตอร์ปิโด) ซึ่งก็ควรได้รับการนิรโทษกรรมหรือว่าถวายฎีกา ทุกคนที่ได้รับผลกระทบมีเยอะแยะไปหมดที่ติดคุกติดตะรางด้วยคดีต่างๆ อันเป็นผลสืบเนื่องมาจากการรัฐประหาร 19 ก.ย. นี่คือจุดที่เห็นแตกต่างกันและหลังจากนี้ก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไร เราก็ดำเนินการในกลุ่ม 24 มิถุนา แยกออกมา"

จุดยืนที่กลุ่ม 24 มิถุนา ต่างจาก นปช.แดงทั้งแผ่นดิน และแดงสยาม คือการเคลื่อนไหวในประเด็นสิทธิเสรีภาพตามระบอบประชาธิปไตย

"มันมีความต่างทั้งในแง่การรวมตัวและความต่างในแง่เป้าหมาย และกลุ่มบุคคลก็แตกต่าง พื้นฐานที่แตกต่างกันมากที่สุดคือว่าถ้าเป็น นปช.มากกว่า 50 เปอร์เซ็นต์ เป็นผู้ที่ประสงค์จะลงสมัครรับเลือกตั้ง นั่นหมายความว่าเขามีเป้าหมายไปสู่อำนาจรัฐ หรือเข้าไปสู่สภาผู้แทนราษฎร แต่ว่ากลุ่ม 24 มิถุนา เป็นลักษณะการรวมตัวของประชาชน มีเป้าหมายทางการเมืองที่ชัดเจนในแง่ที่ไปสานต่อภารกิจของคณะราษฎร คือนโยบาย 6 ประการ ซึ่งเราเห็นว่าการเปลี่ยนแปลงการปกครอง 24 มิถุนา และก็หลัก 6 ประการยังไม่บรรลุเป้าหมาย ประชาธิปไตยที่ฝ่ายคณะราษฎรปรารถนาหรืออำนาจสูงสุดเป็นของราษฎรทั้งหลายยังไม่บรรลุเป้าหมาย เพราะภารกิจนี้ยังไม่แล้วเสร็จ เราก็มารวมตัวกันเป็นกลุ่ม 24 มิถุนา เพราะฉะนั้นแนวหลักๆ ของเราจะเป็นลักษณะผลักดันนโยบายมากกว่ามุ่งเข้าสู่อำนาจรัฐ เพราะฉะนั้นคนของเราก็จะเป็นประชาชนคนธรรมดา มากกว่ามุ่งเข้าสู่อำนาจรัฐ เป็นนักธุรกิจบ้าง เป็นคนขับแท็กซี่ เป็นกรรมกรโรงงาน ชาวบ้าน และก็ไม่มีเส้นสายหรือเชื่อมโยงกับพรรคการเมือง เป็นความสัมพันธ์ที่ชัดเจนในแง่ที่ว่าเราไม่ใช่มีเป้าหมายทางการเมืองและก็ไม่ใช่สมาชิกพรรคการเมือง"

"การชุมนุมวันที่ 12 มี.ค. นปช.เขามีเป้าหมายเรื่องยุบสภา และก็การเลือกตั้ง เพราะเขามองว่ารัฐบาลได้อำนาจมาโดยไม่ถูกต้อง มาโดยวิถีทางที่เรียกว่ามาทางลัด จัดตั้งในค่ายทหาร และก็ใช้ยุทธวิธีงูเห่า ดึงกลุ่มเนวินเข้ามาจัดตั้งด้วย ตรงนี้เขาก็มองว่าไม่ชอบธรรม อันที่สองเขาว่ามีปัญหาเรื่องสองมาตรฐาน ก็เลยต่อสู้เรียกร้องให้ยุบสภาเพื่อเลือกตั้ง ในขณะที่ทางพวกผมไม่เห็นด้วยตั้งแต่ครั้งแรกกับคำว่ายุบสภา ตอนที่อภิสิทธิ์เข้ามาใหม่ๆ เพราะจริงๆ คำว่ายุบสภามันไม่ใช่เพิ่งเกิดเมื่อ 12 มี.ค. มันเกิดมาเป็นปีแล้ว ทันทีที่ประชาธิปัตย์มาเป็นรัฐบาลทางนี้ก็มีข้อเรียกร้องให้ยุบสภา เรียกร้องให้ลาออก ตอนนั้นเราก็ยังรู้สึกไม่ตื่นเต้นกับข้อเรียกร้องนี้ แต่ก็ไม่ได้คิดว่าเป็นข้อรังเกียจกับข้อเรียกร้องพวกนี้ เราก็ไปเข้าร่วมได้ อย่างที่ผ่านฟ้าฯ ราชประสงค์ ครั้งที่ผ่านมาผมก็ไปดูเหตุการณ์ ไปทำข่าวบ้าง ไปพบปะคนที่รู้จัก"

แต่ไม่เคยขึ้นเวที

"ไม่เคยขึ้นเวที ไม่ได้ชุมนุม ไม่ได้ค้างคืน ไปชั่วโมงสองชั่วโมงก็กลับ ไปดูว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง"

สาเหตุหลักที่ถูกค้นบ้านจึงน่าจะมาจากการแถลงข่าววันที่ 21 พ.ค.

"ก่อนหน้านั้นก็มีอยู่บ้างในแง่ของหนังสือ Voice of Taksin ซึ่งกล่าวหาว่ามีลักษณะหมิ่นเหม่ต่อสถาบัน ก็มีการดูแลตรงนี้อยู่บ้าง และที่เป็นปัญหาอีกอันคือ การทำข้อเท็จจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์วันที่ 10 เม.ย. อันนี้เราทำออกมาชุดหนึ่ง เป็นการเผยแพร่ภาพ ซึ่งเขาบอกว่าภาพพวกนี้ก่อให้เกิดความกระด้างกระเดื่องต่อรัฐบาล ตรงนั้นเราก็ยืนยันว่าเป็นภาพปกติ เป็นการทำงานตามวิชาชีพสื่อมวลชนธรรมดาที่มีภาพและก็มาเผยแพร่ ก็มีการยึดภาพนั้นจากที่นี่ จับไปหนหนึ่ง แต่ว่าก็ไม่มีประเด็นที่จะจับกุมคุมขัง และภาพบางภาพก็เผยแพร่กันทั่วไป"

เป็นหนึ่งในขบวนการปลุกกระแสเรื่องล้มเจ้า เช่นเดียวกับชื่อของ อ.สุธาชัย ที่ปรากฏอยู่ใน mind map ศอฉ.

"ใช่ แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะว่าข้อมูลที่ตำรวจจะนำมาใช้เป็นข้อมูลของ ASTV ซึ่งเป็นการตีความของ ASTV ไปตีความกันเอง ก็ไปเชื่อมโยงว่าแกไปประกันตัวดา ตอร์ปิโด แค่นี้ก็บอกว่ามีความเชื่อมโยงกัน หรือนิตยสารที่นี่จักรภพ เพ็ญแข เขียนอยู่เรื่อย อย่างนี้ก็บอกว่าเชื่อมโยงกันแล้วว่ามีความสัมพันธ์กับการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ในทางกฎหมายก็ไม่เพียงพอที่จะเอาผิด แต่ว่าเขาเชื่อมโยงกันง่ายๆ หยาบๆ"

ด้านหนึ่งก็ต้องยอมรับว่าปกของนิตยสาร Voice of Taksin หมิ่นเหม่ให้อีกฝ่ายตีความได้

"มันต้องดูให้ครบ ไม่ใช่ดูแค่หน้าปก หรือดูรูปแล้วตีความ มันต้องไปดูเนื้อความที่เรานำเสนอด้วย ที่เรานำเสนอนี่เรานำเสนอในลักษณะที่ว่า คือเราไม่ต้องการให้เกิดการให้ร้ายป้ายสีหรือนำสถาบันมาใช้ทำลายคนอื่น เพราะเราจะเห็นได้ว่าปัญหาที่เกิดขึ้นมากที่สุดคือตอนพันธมิตรฯ ปิดสนามบิน ปิดถนนราชดำเนิน ยึดทำเนียบรัฐบาล ยึด NBT ก็คือว่าได้ใช้ข้ออ้างเรื่องสถาบัน เพราะฉะนั้นเราก็เห็นว่าการกระทำเช่นนั้นไม่เหมาะสม ดังนั้นเราก็ไม่เห็นด้วยที่จะปกป้องตนเองด้วยการอ้างสถาบัน และไปทำลายคนอื่น เรื่องนี้เราก็เลยนำเสนอสถานการณ์บ้านเมืองด้วยความห่วงใยว่าในที่สุดแล้วจะเกิดอะไรขึ้น-บางรายการของ NBT ก็เลยเอาปกไปตีความเป็นประเด็น ซึ่งเรื่องนี้ถ้าดำเนินคดีฝรั่งคงจะหัวเราะ คือมันไม่รู้จะสื่ออะไร ไพ่สำรับหนึ่ง 52 ใบ possibility ก็มีเยอะแยะ เราก็ชี้แจงไปแล้วว่าอาจจะหมายถึงประยุทธ์ จันทร์โอชา ก็ได้ไพ่ใบนั้น และเราก็ไม่ได้บอกว่านี่เป็นไพ่ นี่คือไพร่ ฉะนั้นนี่ก็เป็นเรื่อง แล้วแต่คนตีความ"

ต้องถือว่ากรณี อ.สุธาชัย และสมยศ เป็นความผิดพลาดในการใช้อำนาจของรัฐบาล เพราะแบ็กกราวด์ของทั้งสองคือนักวิชาการและนักเคลื่อนไหวด้านแรงงาน จึงไม่แปลกที่จะมีกระแสกดดันจากเอ็นจีโอและนักสิทธิมนุษยชนทั่วโลกให้ปล่อยตัว

"เราก็งงนะที่ออกหมายจับ และของอาจารย์ยิ้มนี่ก็คือว่าแกยังไม่รู้เลยว่าโดนจับ รู้แต่ว่าให้ไปรายงานตัว แกก็นัดตำรวจรับไปรายงานตัว รายงานตัวเสร็จ อ้าว ถูกจับด้วย ถูกจับเพื่อไปควบคุมตัวในฐานะผู้ต้องสงสัย ทีนี้เรามาดูข้อกฎหมายมันก็น่าเศร้า คือ พ.ร.ก.ฉุกเฉินมันต้องเป็นสถานการณ์เฉพาะ สองมันต้องภาวะคับขัน สามสงคราม สี่ก่อการร้าย ซึ่งเราไม่เข้าเลย การแถลงข่าว 3 คนก็ไม่สามารถนำมาสู่ความวุ่นวายทางการเมือง สองภาวะสงครามไม่ต้องพูดถึง และที่เราประกาศจะทำนั่นทำนี่ เช่น ไปชุมนุมที่ราชบุรีก็เป็นนอกเขต พ.ร.ก. การจัดงานวันที่ 24 มิ.ย. ก็จัดกันทุกปี เพราะฉะนั้นเราก็เลยเห็นว่าไม่สามารถนำมาใช้กับเราได้ แต่รัฐบาลก็เอามาใช้ และตัวร่างของ พ.ร.ก.ฉุกเฉินมันเป็นกฎหมายที่ถูกใช้ในสถานการณ์ความรุนแรงของ 3 จังหวัดภาคใต้ ซึ่งอันนั้นชัดเจนมีการสู้รบกัน แต่การชุมนุมแยกราชประสงค์เป็นปัญหาที่ต้องตั้งคำถามว่ามีความชอบธรรมในการใช้ พ.ร.ก.ฉุกเฉินหรือไม่ ลักษณะการสลายการชุมนุมก็ผิด หนึ่งผิดตั้งแต่เอาตัวกฎหมายมาใช้ สองผิดเพราะใช้กำลังทหาร กำลังทหารที่นำมาใช้ก็ผิดอีก คือใช้สไนเปอร์ เขาเรียกพลซุ่มยิง บวกกับหน่วยจู่โจมซึ่งคนเหล่านี้ถูกฝึกมาอีกแบบหนึ่ง หน่วยจู่โจมก็ฝึกมาอีกแบบหนึ่ง การยิงฝ่ายตรงข้ามด้วยอาวุธสงคราม เช่น เอ็ม 16 ปืนทราโว จะต้องวางแผนยุทธการ ต้องมีรถหุ้มเกราะบุกเข้าไปทลายสิ่งกีดขวาง รถหุ้มเกราะก็ติดปืนกล เพราะฉะนั้น หนึ่งตัวกฎหมายก็ผิด กำลังทหารก็ผิด วิธีการสลายก็ผิด ยกตัวอย่างสไนเปอร์หลักของมันต้องใช้เพื่อยิงสไนเปอร์ฝ่ายศัตรู สองคุณเห็นแล้วว่าฝ่ายตรงข้ามกำลังถือปืน เป็นหัวหน้าหน่วย คุณถึงจะยิงฝ่ายตรงข้าม ในสถานการณ์สู้รบที่เป็นสงคราม สไนเปอร์ถูกฝึกมาแบบนั้น หน่วยจู่โจมก็คือว่าประชิดศัตรูเลย จะเข้ามายึดพื้นที่ทำลายศัตรู ซึ่งก็ต้องชัดเจนว่าศัตรูอยู่ตรงหน้า คืออริราชศัตรู กำลังมาละเมิดอธิปไตยในดินแดน อย่างนี้ถึงจะใช้ แต่คนที่มาชุมนุมคุณไปพลิกศพดูก็ได้ว่าไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย จำนวนมากเป็นคนที่อายุอย่างพวกเรา มีอายุ 50, 60 ซึ่งไม่มีศักยภาพก่อความรุนแรง อย่างอายุพวกนี้ถ้าจับปืนก็ต้องใส่แว่นตาเล็ง เพราะฉะนั้นมันไม่สามารถทำได้"

พูดอย่างนี้อีกฝ่ายหนึ่งก็เถียงว่าเสื้อแดงเองก็ติดอาวุธ

"คือเท่าที่เห็นเป็นภาพเดียว คือวันที่ 10 เม.ย. ภาพนั้นเป็นภาพที่เอามาหมุนเวียนในสถานนีโทรทัศน์ เท่าที่นับดูมี 4 คน ในภาพเหตุการณ์นั้น ซึ่งขณะนี้ก็ยังจับกุม 4 คนนั้นไม่ได้ ผู้ก่อการร้ายก็เป็นคำที่ถูกสร้างขึ้น เป็นนิยายที่ถูกสร้างขึ้น เหมือนเหตุการณ์ 6 ตุลา นักศึกษากลายเป็นผู้ก่อการร้าย เอาปืนไปไว้ในธรรมศาสตร์ มีการถ่ายรูปออกมาโชว์สื่อมวลชน ก็เห็นได้ชัด เหตุการณ์ก็ซ้ำรอย และในที่สุดนักศึกษา 3,000 คน ก็กลายเป็นผู้ก่อการร้ายตามที่รัฐบาลสร้างภาพ ต้องไปสู้รบในชนบทจนกระทั่ง พล.อ.เกรียงศักดิ์เห็นว่าไปไม่ไหวก็นิรโทษกรรม ขณะนั้นถือว่ารัฐบาลของคณะรัฐประหารเติมกำลังให้ฝ่ายคอมมิวนิสต์ ตอนนี้โชคดีที่ในชนบทไม่มีแล้ว พวกเขาก็ไม่รู้จะหนีไปไหน แต่ว่ามันทำให้คนคิดว่าเขาเป็นผู้ก่อการร้าย ซึ่งถือว่ารัฐบาลเป็นคนสร้างขึ้นมา"

สถานการณ์บนปล่องภูเขาไฟ

เวลานี้ยังมีคนเสื้อแดงที่ถูกควบคุมตัวและถูกดำเนินคดีตาม พ.ร.ก.ฉุกเฉิน โดยไม่มีข้อหาความผิดทางอาญาอีกจำนวนมาก จนรัฐบาลมีแนวคิดที่จะนิรโทษกรรมบางส่วนที่เข้าร่วมชุมนุมแต่ไม่ได้ทำความผิดร้ายแรงเข้าข่ายก่อการร้าย

"เอาเข้าจริงๆ ผมว่างานนี้จะเป็นปัญหามาก คำว่าผู้ก่อการร้ายมันก็น่าจะมี แต่ว่าใครล่ะ มันต้องจำแนก ทีนี้มันจะไปเชื่อมโยงกับคนจำนวนมากอย่างไร จะไปเชื่อมโยงกับแกนนำก็ไม่ถึงเพราะฉะนั้น DSI ปวดหัว จะหาหลักฐานอะไรมาบอกเขา นอกจากความผิดตาม พ.ร.ก.ฉุกเฉิน แล้วมันจะจับเขายังไง จับไป 400 แล้วคนอีก 5,000 ทำยังไง ก็เป็นปัญหาในทางปฏิบัติ แล้วครั้นจะไปเชื่อมโยงกับแกนนำทุกคนไหม ก็ไม่ได้ ก็เชื่อว่าไม่ถึง นี่คือปัญหาในทางปฏิบัติ"

ในที่สุดข้อหาก่อการร้ายก็แค่การสร้างความหวาดกลัว

"คุณต้องหาหลักฐานให้เจอว่าใครเป็นคนนำอาวุธเข้ามาไว้ในที่ชุมนุม ไอ้โม่งคือใครมันต้องไปตาม และเอาเข้าจริงๆ ไอ้โม่งเหล่านี้ก็คือใครก็ไม่รู้ ถึงแม้จับได้คุณก็ต้องเอาผิดเฉพาะคนกลุ่มนี้เท่านั้น นี่คือปัญหาใหญ่ อันที่สองเรื่องวางเพลิง คือมันเป็นลักษณะของจลาจลทั่วไป ซึ่งประเทศไทยก็เคยเกิดมาแล้ว 14 ตุลาก็มีการเผากรมประชาสัมพันธ์ กองสลาก พฤษภาก็เผา สน.นางเลิ้ง ทำลายสัญญาณจราจร ราชประสงค์ก็จบที่เผา เพราะอะไร ถ้าสมมติว่าคนเหล่านี้มีการเตรียมการก็หมายความว่า 14 ตุลามีการเตรียมการ 6 ตุลาก็เตรียมการ พฤษภาทมิฬก็เตรียมการ นี่เหตุการณ์ผ่านมา 30 กว่าปี แต่ตรงนี้หมายความว่าอย่างไร หมายความว่าถ้าเกิดสถานการณ์จลาจลรัฐบาลต้องรู้ทันทีว่าโอกาสจะเกิดเหตุการณ์ทำนองนี้มีขึ้นแน่นอน และก็แน่นอนถ้าคุณใช้กำลังทหารไปเข่นฆ่าอีกฝ่าย โอกาสที่จะก่อจลาจลด้วยการเผามีมากที่สุด เพราะฉะนั้นงานนี้ถือว่ารัฐบาลบกพร่องในการปกป้องทรัพย์สิน คุณจะต้องรู้ว่าอาจจะเกิดความโกรธแค้น ดังนั้นถ้ามองในแง่วิธีการสลายการชุมนุมคุณทำแบบกระชับวงล้อมไม่ได้ การกระชับวงล้อมเป็นการกระทำที่สามานย์ที่สุด โหดเหี้ยมอำมหิตที่สุด ไม่ใช่การสลายการชุมนุม ถ้าเกิดคุณตั้งใจจะสลายการชุมนุม คุณต้องเข้าทางประตูน้ำ เพื่อให้คนหนีลงไปข้างล่าง คุณอาจจะปิดแค่สี่แยกตรงพารากอน เพลินจิต และก็บีบเขาลงมา เพื่อให้คนมีโอกาสหนีออกไป หนีออกไปคลองเตย หนีออกไปหัวลำโพง สีลมอาจจะต้องปิดเพราะทรัพย์สินมันเยอะ ธุรกิจเยอะ และพอคุณบีบมาทางนั้นได้คุณค่อยมาปกป้องทรัพย์สิน ใครย่างกรายเข้ามาจะเผาคุณก็ยิงเขา นี่คือโหดที่สุดแล้วที่พอจะมองเห็น แต่รัฐบาลทำด้วยวิธีการกระชับวงล้อม พอคุณกระชับวงล้อมคือทุกคนรู้ว่าตัวเองตาย ต้องหนีความตาย ไปวัดปทุมฯ ซึ่งเป็นภาพที่ไม่ถูกต้อง และมีคนตายที่วัดปทุมฯ ยิ่งไปกันใหญ่ เขาวางแผนแบบทหาร กระชับวงล้อมตั้งแต่วันที่ 14 ใครเข้าไปยิงๆ คนตายจำนวนมากสะสมตั้งแต่วันที่ 14 และก็บีบวงล้อม จริงๆ มันก็คือการสลายการชุมนุม แต่อย่างว่าผิดตั้งแต่ตัวกฎหมาย ผิดตั้งแต่ยุทธวิธีทางการทหาร เราถึงสูญเสียมากทั้งชีวิตคนและก็ทรัพย์สิน"

จึงยากที่รัฐบาลจะทำความจริงให้ปรากฏได้ ซึ่ง 'ความจริง' เป็นเงื่อนไขสำคัญที่จะนำไปสู่ความปรองดอง

"เรื่องปรองดองถ้าเกิดคนมีสติฟังดีๆ จะรู้ว่าเป็นเรื่องเหลวไหล อภิสิทธิ์รับปากว่าจะมีการเลือกตั้ง 14 พ.ย.ทำไมไม่ทำ แสดงว่าขณะที่เสนอแผนปรองดองในขณะนั้นมีเป้าหมายเพื่อทำลายฝ่ายตรงข้ามมากกว่าการปรองดอง ไม่ได้มาจากสำนึก ถ้ามาจากสำนึกคุณก็ต้องทำแล้ว 14 พ.ย.ประกาศให้แล้วเสร็จ ซึ่งปรองดองมากที่สุด เพราะหมายถึงว่าประชาชนก็ตัดสินใจ อยากได้เพื่อไทยก็เอากลับมา อยากได้ประชาธิปัตย์ท่านก็ได้กลับมาอยู่แล้ว ทำไมไม่เลือกตั้ง นี่ก็เป็นประเด็นที่สะท้อนว่าไม่จริงใจ สองมันก็เหมือนกับคณะกรรมการสมานฉันท์ของคุณดิเรก ถึงฝั่ง สุดท้ายจบตรงไหน ได้เอกสารมาชิ้นหนึ่งมีใครได้อ่านไหม ไม่มีใครได้อ่าน ไม่มีรู้เรื่อง แต่มีข้อเสนอ 6 ประเด็นปรากฏเป็นข่าว คุณอภิสิทธิ์ก็ไม่ทำ ขณะนั้นคุณอภิสิทธิ์ใช้คำว่าสมานฉันท์ ไม่ต่างจากคำว่าปรองดอง สุดท้ายไม่มีอะไร ฉะนั้นสุดท้ายแผนปรองดองก็คงจะเหมือนกัน แล้วคุณก็จะเอาแผน 6 ข้อมาปัดฝุ่นกันใหม่อีกเหรอ ตลกไหม"

ก็ไม่ต่างอะไรกับการตั้งคณะกรรมการแก้ไขรัฐธรรมนูญในขณะนี้

"แล้วยังไง คุณก็ไม่ต้องทำอะไร มาเถียงกัน เชิญนักวิชาการบ้าบอคอแตกมานั่งเถียงกันแล้วก็กินกาแฟ ได้ข้อเสนอแล้วรัฐบาลก็บอกว่าทำไม่ได้ หรือไม่ทำ สมัยหนึ่งเคยมีหมอประเวศเป็นประธานคณะกรรมการปฏิรูปการเมือง สมัยคุณชวน หลีกภัย ตั้งขึ้นมาขนาบ สุดท้ายคุณชวนก็ไม่ทำ ข้อเสนอของคณะกรรมการปฏิรูปการเมืองของหมอประเวศ แล้วมาทำเอาสมัยคุณบรรหาร ฉะนั้นโดยบุคลิกภาพ วิธีการทำงานแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของประชาธิปัตย์ เขาทำอยู่สองอย่าง อย่างที่หนึ่งตั้งคณะกรรมการ เกิดปัญหาอะไรไม่รู้ตั้งไว้ก่อน คณะกรรมการก็จะตั้งอนุกรรมการตามมา นี่คือ step ของเขาเลย พอตั้งอนุกรรมการเสร็จก็จะตั้งคณะทำงาน ใช้เวลาก็ 2-3 เดือน แค่ตั้งอย่างเดียวนะ อันนี้คือสไตล์การทำงาน อันที่สองใช้วาทกรรม เหมือนขอคืนพื้นที่ กระชับวงล้อม ปรองดอง ซึ่งไม่มีสาระเลย ถ้าใครติดตามจะรู้จักคุณอภิสิทธิ์โดยลึกซึ้ง ผมเคยเขียนจดหมายถึงคุณอภิสิทธิ์ ตอนที่อยู่ค่ายทหาร ส่งไปให้ เพราะติดตามดูแล้วแกเป็นคนไม่อยู่กับร่องกับรอย พูดอย่างทำอย่าง จับได้หลายครั้ง เช่นเรื่องรัฐธรรมนูญ ตอนเป็นหัวหน้าฝ่ายค้านก็บอกว่ารับๆ ไปก่อนมาแก้ทีหลัง คนเขาก็รับไปก่อน ถึงเวลาเขาเป็นผู้นำรัฐบาลก็ไม่แก้ หรือบอกว่าวิกฤติชาติเกิดจากนักการเมือง เพราะนักการเมืองโสเภณี นักการเมืองให้เช่า นักการเมืองที่เร่ร่อน สุดท้ายคุณอภิสิทธิ์ก็ต้องยอมที่จะจับมือกับนักการเมืองเร่ร่อนแบบคุณเนวิน ส.ส.ให้เช่าก็ยังต้องเกรงใจ ต้องทำงานร่วมกับเขาทั้งที่คุณอภิสิทธิ์เคยบอกจะไม่ทำงานกับเขาเพราะตัวเองเป็นนักการเมืองอาชีพ คุณอภิสิทธิ์บอกว่าต้องเปลี่ยนแปลงอย่างสันติตอนที่พันธมิตรฯ สู้กับรัฐบาลสมชาย มีคนตาย 2 คนรัฐบาลต้องรับผิดชอบลาออก ยุบสภา พอวันนี้คนตาย 80 กว่าศพ คุณอภิสิทธิ์ลืมคำพูด ทีนี้ถ้าเป็นผู้ก่อ

การร้ายมันก็ไม่ใช่อีก แสดงว่าผู้บริสุทธิ์ตาย ความรับผิดชอบต้องมีแน่นนอน"

ที่ประหลาดคือคนชั้นกลางในกรุงเทพฯ ไม่รู้สึกว่ารัฐบาลต้องรับผิดชอบต่อการเสียชีวิตของคนเกือบร้อย

"เพราะว่าสังคมยังเป็นอย่างนี้ ไม่น่าเชื่อ แล้วรัฐบาลก็ยังทำตัวเป็นนักเลงไล่จับคนนั้นตั้งข้อหาคนนี้ไปค้นบ้านนั้นไปค้นบ้านนี้ สังคมก็ยืนดูเฉยๆ สมน้ำหน้าพวกเสื้อแดง เราทำให้บทเรียนในอดีตลืมไป คนชั้นกลางเป็นคนไร้ราก และเป็นชนชั้นที่หาผลประโยชน์อยู่ตลอดเวลา ต้องการความสะดวกสบาย ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับคนชั้นล่างที่จะเป็นความหวังมากที่สุด แต่ว่าประชาธิปไตยมันไปถึงข้างล่าง มันหยั่งรากลึกพอสมควร มันถึงมีเสื้อเหลืองเสื้อแดง มีการเรียกร้องมีการต่อสู้ทางการเมือง ช่วงนี้เป็นช่วงที่มันจะพัฒนาการต่อ"

คนชั้นกลางเป็นฐานสนับสนุนรัฐบาล และก็เป็นข้ออ้างที่รัฐบาลยังคง พ.ร.ก.ฉุกเฉินต่อไปเพื่อไม่ให้บ้านเมืองวุ่นวาย

"ก็คงเป็นภาวะชั่วคราว สถานการณ์จะคลี่คลาย ความเป็นจริงก็จะค่อยๆ ปรากฏ ไม่น่ามีปัญหา แต่ พ.ร.ก.ฉุกเฉินถ้าคงต่อไปนานแค่ไหนมันก็เป็นผลร้ายต่อรัฐบาลกับระบบเศรษฐกิจ คำว่าภาวะฉุกเฉินคือภาวะสงคราม ดังนั้นการท่องเที่ยวได้รับผลกระทบแน่ โดยเฉพาะอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจโรงแรม การประชุมสัมมนา สองรัฐบาลจะพูดได้อย่างไรว่าบ้านเมืองนี้สงบ การยกเลิก พ.ร.ก.ฉุกเฉินคือการทำให้การสมานฉันท์เกิดขึ้น การผ่อนคลายเกิดขึ้น แต่ไม่ใช่คุณไปนั่งบีบอีกฝ่ายขณะที่คุณบอกว่าปรองดอง คือคุณเอาตีนถีบหัวคนอยู่แล้วคุณพูดสมานฉันท์"

การปรองดองควรจะเกิดในภาวะที่เป็นจริงของประเทศ ไม่ใช่เอากฎหมายมากดอีกฝ่ายไว้

"มันเป็นการปรองดองฝ่ายเดียว สร้างเพื่อกลบกระแส คู่ขัดแย้งของคุณไปกดเอาไว้แล้วคุณปรองดองกับใครล่ะ ในเมื่อคู่ขัดแย้งที่คุณควรปรองดองคือคนเสื้อแดง แต่คุณพยายามจะไล่ล่าฆ่าเขาให้ตาย มันเป็นน้ำยาบ้วนปากของอภิสิทธิ์เท่านั้นเอง และบ้วนออกกี่ครั้งก็แล้วแต่ยังลบกลิ่นคาวเลือดไม่ได้ ยังคละคลุ้งไปทั่วแผ่นดินไทย เพราะคนตายจำนวนไม่ใช่น้อย แค่ยิงเสธ.แดงก็น่าเกลียดแค่ไหน การสลายการชุมนุมกับการสไนเปอร์ยิงหัวฝ่ายตรงข้าม เพราะอะไร เพราะว่าคนพวกนี้เขาไม่รู้ตัวว่าจะตายด้วยสไนเปอร์ เขาไม่ได้สู้กับคุณ คุณไม่นักเลงจริงไม่ใช่สุภาพบุรุษจริง การซุ่มยิงมันไม่ใช่สุภาพบุรุษแล้ว แม้กระทั่งในทางการสงครามเขาก็เยาะเย้ยคุณ คุณไม่ใช่นักรบ คุณรบกับใครคุณซุ่มยิงเขา"

ถือได้ว่าหนนี้เสื้อแดงเพลี่ยงพล้ำมาก ทำลายตัวเองจนถูกปฏิเสธจากกระสังคมวงกว้าง

"ก็คงเป็นบทเรียนที่สำคัญ เพราะว่ามันไปผูกพันกับการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจรัฐ ก็ถือว่าเป็นบทเรียนครั้งใหญ่ที่ประชาชนคนเสื้อแดงจะได้สรุปบทเรียน น่าจะเป็นก้าวสำคัญที่ดี แต่ตอนนี้ถือว่ารัฐบาลกำลังนั่งอยู่บนปล่องภูเขาไฟ ไม่รู้มันจะระเบิดเมื่อไหร่ และจะรุนแรงไหม มันจะต้องระเบิดขึ้นมาอีกแน่ คราวนี้ที่เราจัดเราก็หวังว่าจะเป็นช่องหนึ่งที่ทำให้บ้านเมืองเป็นประชาธิปไตย มีสิทธิเสรีภาพ แต่ถ้ารัฐบาลยังเห็นการเคลื่อนไหวแบบนี้ในทางที่เป็นปฏิปักษ์กับรัฐบาลและหวังจะใช้อำนาจต่างๆ มันก็ปิดประตูทุกปัญหา ผลักไสไล่ส่งให้ประชาชนอยู่เป็นฝ่ายตรงข้ามรัฐบาล ก็เท่ากับว่าทำตนเป็นเผด็จการทุกรูปแบบ เราถึงยืนยันว่าจะต้องจัดกิจกรรมนี้ต่อ"

"เวลานี้คนเสื้อแดงก็จะเป็นการเคลื่อนไหวโดยอิสระของประชาชนที่เขาต่อสู้ ซึ่งอันนี้น่ากลัวยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา รัฐบาลผลักดันให้พวกเขาไปอยู่ในสนามรบ ซึ่งจริงๆ พวกผมไม่ปรารถนาสถานการณ์เช่นนั้น เราก็อยากจะเคลื่อนไหวโดยสันติ เคลื่อนไหวโดยเปิดเผย และก็เคลื่อนไหวตามสิทธิเสรีภาพตามระบอบประชาธิปไตย ฉะนั้นถ้าเป็นได้ต้องเตือนสติรัฐบาลว่าอย่าลุแก่อำนาจ และก็ทำให้สังคมมืด ไร้ทางออก ที่สำคัญคืออย่าหลอกลวงประชาชน และประชาชนก็ต้องเท่าทันรัฐบาลที่จะไม่คล้อยตามสิ่งที่รัฐบาลกำลังสร้าง"

ความเข้มแข็งเทกลับมาที่กลุ่มอำมาตย์ ฝ่ายจารีตนิยม

"ก็เข้มแข็งขึ้นในลักษณะที่ยังยิ้มได้บนปล่องภูเขาไฟ รอวันระอุและระเบิด ซึ่งวันนั้นคุณอภิสิทธิ์อาจจะพ้นจากตำแหน่งไปแล้ว แต่ว่าบ้านเมืองจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินขนาดไหน นี่เรากำลังทำหน้าที่เตือนรัฐบาล แต่รัฐบาลไม่ฟังเสียงตือน คือเหมือนกับว่าเวลานี้รัฐบาลพอมาดูกระจกยี่ห้อ Voice of Taksin แล้วเห็นหน้าตัวเองรู้สึกว่ามีรอยเปื้อนเลือด หน้าหม่นหมอง คุณอภิสิทธิ์ก็เลยทุบกระจกบานนี้ทิ้ง ในเมื่อเลือกที่จะหลีกหนีความจริง คุณอภิสิทธิ์ก็ต้องหนีความจริงไปตลอด ต้องหนีประชาชนคนอีสานที่ลูกหลานเขาเสียชีวิตหรือพ่อแม่เขาเสียชีวิต หลีกหนีความจริงจากภาคเหนือเพราะไปไม่ได้ ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในเมื่อประชาชนเขาคับแค้นใจ ฉะนั้นถ้าคุณอภิสิทธิ์ตั้งสติ อนาคตยังอีกไกล ถอยออกมา พ้นจากตำแหน่ง คุณอภิสิทธิ์ได้กลับมาอีกก็จะมั่นใจขึ้น สถานะดีขึ้น แต่ ณ วันนี้หลงเข้าไปในกับดักของฝ่ายอำมาตย์ คุณอภิสิทธิ์ควรเรียนรู้จากผู้นำทางการเมือง สุดท้ายคุณอภิสิทธิ์ต้องรู้ตัวว่าวันนี้มันเป็นแค่ภาวะชั่วคราวของอำนาจ หลายคนจบจากอำนาจอย่างน่าเจ็บปวดขมขื่นใจ พล.อ.อาทิตย์ กำลังเอก พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ อีกหลายๆ คน พล.อ.ชาติชาย กระทั่งทักษิณ ชินวัตร จอมพล ป.พิบูลสงคราม ก็ตกอยู่ในสภาพนี้ ระบอบอำมาตย์ใช้แล้วก็เขี่ยทิ้ง คุณสนธิ ลิ้มทองกุล ก็น่าจะรู้ดี ไม่อย่างนั้นคงไม่โดนยิง หลายคนเริ่มรู้แล้ว"

"ถ้าปิดอีก ก็ต้องสู้กัน"
คุยกับสมยศที่ออฟฟิศ Voice of Taksin ในสภาพที่มีเพียงโต๊ะ-เก้าอี้ไม่กี่ตัว เพราะคอมพิวเตอร์นับสิบเครื่องถูกตำรวจยกไปตรวจสอบก่อนหน้านี้และยังไม่มีทีท่าว่าจะเอามาคืน พร้อมๆ กับชื่อของเขาที่ยังติดอยู่ในโผห้ามทำธุรกรรมการเงิน

"ประกาศมา 3 ครั้งก็มีชื่อผม เขาตั้งใจอย่างมากที่จะ freeze ให้ได้ 3 ครั้ง ก็ freeze ไปก็ไม่มีปัญหา เราก็จะผลิตต่อ เป็น Red Power จะออกวันที่ 1 ก.ค.นี้ เปลี่ยนหัวหนังสือ"

ถ้าโดนปิดอีกล่ะ
"เหลืออีกตัวสุดท้ายแล้ว ถ้าปิดอีกก็จะเลิกกิจการ เจ๊งเลยถ้ามันปิดบ่อยๆ ไม่รอด ไม่ได้เจ๊งเพราะไม่มีคนอ่านแต่เจ๊งเพราะถูกไล่ล่า แต่คิดว่าถ้าปิดอีกรอบก็ต้องสู้กัน ไม่อย่างนั้นจะทำมาหากินยังไง และเสรีภาพแสดงความคิดเห็นผมไม่มีเหรอ"

นั่นเพราะชื่อของนิตยสารที่ทำให้ถูกโยงว่าเป็นสื่อของทักษิณ

"มันเป็นแค่เครื่องหมายการค้า และถ้าคุณอ่านด้วยความระมัดระวัง Tak ไม่ใช่ทักษิณ แต่เป็นตากสิน รวมทั้งคำว่าทักษิณก็อาจจะหมายถึงภาคใต้ด้วย แต่ถึงอย่างไรก็ตามเราต้องทำเพราะว่าคนอ่านของเราเป็นคนที่เขานิยมทักษิณ เป็นกลุ่มเป้าหมายของหนังสือ เป็นฐานคนอื่นที่ปริมาณมากและก็พูดได้ว่าธุรกิจมันฟื้นขึ้นโดยไม่จำเป็นต้องใช้เงินของทักษิณ เพราะว่าคนที่รักศรัทธาทักษิณเป็นผู้สนับสนุนเรา บัญชีที่หมุนเวียนอยู่แค่ 3 แสน เราผลิตก็ใช้เงิน 2 แสน กำไรก็ 4-5 หมื่นต่อเดือน หมุนกันไปใช้หนี้บ้างอะไรบ้าง มันก็เป็นธุรกิจปกติ"

แม้สมยศจะเป็นนักต่อสู้เคลื่อนไหวด้านแรงงานมานาน แต่การถูกคุมตัวในค่ายอดิศรถือเป็นการถูกจำกัดอิสรภาพเป็นครั้งแรก

"เป็นสนามขี่ม้า ก็จะมีรั้วสีขาว สำหรับเวลาคนไปหัดขี่ม้าหรือฝึกม้า เขาก็เอาเต็นท์ไปวาง 2 เต็นท์ เต็นท์หนึ่ง อ.สุธาชัย เต็นท์หนึ่งของผม มีลวดหนามขึงล้อมรอบเต็นท์ และก็มีทหารเฝ้าทุกจุดประมาณ 20 นาย กลางคืนนอนก็ต้องนอนมองไฟ ปิดไฟไม่ได้เพราะเขาจะได้เห็นว่าเรานอน"

ออกนอกเต็นท์ได้ไหม

"ได้ ภายในรั้วลวดหนาม แต่ไม่อนุญาตให้คุยกัยใคร กับ อ.สุธาชัยต้องตะโกนใส่กัน คุยได้ก็แค่ เป็นไงอาจารย์ นอนหลับไหมครับ ก็พยักหน้า คุยมากกว่านี้ไม่ได้ กลางวันต้องถอดเสื้อ ร้อนมาก ต้องนั่งสมาธิเอา ต้องปรับจิตใจให้มันเป็นไปตามหลักธรรมะ กินข้าวรสชาติเดียวตลอด กินเพื่อมีชีวิตอยู่ไม่ได้กินเพื่อรสชาติ อากาศร้อนไม่เป็นไรทำใจให้เย็น ควบคุมไว้ไม่ให้คลั่ง ไม่ได้ติดต่อกับใครคุยคนเดียวก็ได้ ฝึกสมาธิไปในตัว"

อยู่ในเต็นท์เกือบสองอาทิตย์ เขาก็ตัดสินใจเขียนจดหมายลงบนกล่องขนมฝากไพโรจน์ พลเพชร ผ่านไปถึงคณะกรรมการสิทธิฯ

"ผมเขียนเอาไว้ก่อนนั้น เพราะไม่มีอะไรทำ เขาห้ามติดต่อสื่อสาร เลยหาเศษกระดาษเขียนใส่กล่องขนม พอไพโรจน์เขามาก็เลยฝากกลับไป ฝากไป 3 ฉบับที่เขียนไว้ล่วงหน้า ปรากฏว่าหลังจากนั้นเขาก็ห้ามเลย ใครมาเยี่ยมเขาก็เช็กเลยว่าไม่มีเอกสารหลุดออกไป คนที่มาเยี่ยมก็ต้องดูว่าไม่มีหนังสือการเมือง ไม่มีหนังสือพิมพ์"

สามฉบับนั้นคือส่งให้คณะกรรมการสิทธิฯ ฉบับที่สองถึงนายกฯ และในฉบับสุดท้ายเขียนถึงความรู้สึกส่วนตัว เล่าถึงการสอบสวน วันรุ่งขึ้นหมอนิรันดร์ก็มาเยี่ยม

"หลังจากส่งจดหมาย หมอนิรันดร์มาเยี่ยมเขาเลยย้ายจากที่เต็นท์ขึ้นมาที่ห้อง แล้วเอาลวดหนามมากั้นหน้าห้อง"

ได้รับการปฏิบัติเสมือนหนึ่งเป็นบุคคลผู้กระทำความผิดแล้ว

"คือเขายังไม่เคยมีประสบการณ์ว่าต้องทำยังไง แต่ว่าทหารที่นั่นนี่ดีมาก เขาก็ดูแลช่วยเหลือเราเต็มที่ ส่วนใหญ่ก็เข้าใจว่าเราไม่ใช่ผู้ต้องหา เขาก็อำนวยความสะดวก"

แต่ ศอฉ.ก็ยังยื่นคำร้องขอคุมตัวต่อเป็นครั้งที่ 3

"ตอนนี้มันใช้อำนาจโดยเหิมเกริม โดยไม่จำแนกแยกแยะ ใช้เพื่อทำลายฝ่ายตรงข้าม"

นี่คือเนื้อความจากจดหมายร้องเรียนต่อคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติที่ สมยศ เขียนลงในกล่องขนมฝากผ่าน ไพโรจน์ พลเพชร เลขาธิการสมาคมสิทธิเสรีภาพของประชาชน

จากการที่รัฐบาลโดยนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และนายสุเทพ เทือกสุบรรณ อาศัยอำนาจ ศอฉ.ตาม พ.ร.ก.ฉุกเฉินออกหมายจับเพื่อควบคุมตัวข้าพเจ้านายสมยศ พฤกษาเกษมสุข และ ดร.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ ว่าเป็นผู้ต้องสงสัยจะก่อเหตุร้ายแรงขัดต่อ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน โดยที่ข้าพเจ้าและ ดร.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ ได้เข้ามามอบตัวต่อพนักงานตำรวจกองปราบปรามเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2553 ที่ผ่านมา และถูกนำตัวมาควบคุมไว้ที่ค่ายอดิศร จ.สระบุรี การกระทำของรัฐบาลเป็นการละเมิดสิทธิเสรีภาพและละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างรุนแรงโดยมีข้อเท็จจริงดังต่อไปนี้

1.ข้าพเจ้าไม่ได้เป็นแกนนำ นปช.มาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2552 เป็นต้นมา ไม่เคยมีส่วนร่วมการประชุมหรือมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับแกนนำ นปช.ทุกระดับชั้น ไม่ได้เข้าร่วมการชุมนุมที่สะพานผ่านฟ้าฯ และที่ราชประสงค์ ระหว่างวันที่ 14 มีนาคม-19 พ.ค.2553

2.ข้าพเจ้าเป็นบรรณาธิการบริหารนิตยสารรายปักษ์ Voice of Taksin ทำหน้าที่สื่อมวลชนวิชาชีพในการนำเสนอข้อมูลข่าวสารความเป็นจริง แสดงความคิดเห็นและวิพากษ์วิจารณ์นโยบายของรัฐบาลตามปกติ ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวของใดๆ กับอดีตนายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ชื่อหนังสือ Voice of Taksin เป็นเพียงเครื่องหมายการค้าและได้จดทะเบียนชื่อหนังสือนิตยสารถูกต้อง

3.การที่ข้าพเจ้า, ดร.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ, อ.เยี่ยมยอด ศรีมันตะ ได้จัดการแถลงข่าวเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 53 เวลา 12.30 น.ที่หน้าสำนักงานมูลนิธิบ้านเลขที่ 111 มีเพียง 3 คน จึงไม่ใช่การชุมนุมทางการเมืองตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป การแถลงข่าวในวันดังกล่าวเป็นการแสดงความคิดเห็นแตกต่างไปจากรัฐบาลและได้เสนอข้อเรียกร้อง 5 ข้อเพื่อสร้างความสงบสุขและการปรองดองอย่างแท้จริง

การแถลงว่าจะจัดการชุมนุมในวันที่ 30 พ.ค.53 ที่สวนสาธารณะเขาแก่นจันทร์ จ.ราชบุรี เป็นการประกาศล่วงหน้า 10 วัน มีกำหนดการเริ่มต้นเวลา 15.00 น.และสิ้นสุดเวลา 21.00 น.เป็นการประชุมที่ศาลาอเนกประสงค์ บรรจุผู้เข้าร่วมได้ราว 500 คนเท่านั้น

การชุมนุมดังกล่าวจัดขึ้นในจังหวัดราชบุรี นอกเขต พ.ร.ก.ฉุกเฉิน และการจัดกิจกรรมในสวนสาธารณะมีกำหนดการแน่นอน และหัวข้ออภิปรายชัดเจน จึงเป็นการชุมนุมโดยสงบ ไม่ก่อความเดือดร้อนต่อสาธารณะ ไม่ก่อให้เกิดสถานการณ์ร้ายแรง เป็นการใช้สิทธิเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ

ส่วนการประกาศจัดงานครบรอบ 78 ปี การเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นกิจกรรมวิชาการเป็นการให้ความรู้ต่อประชาชน ซึ่งกลุ่ม 24 มิถุนาประชาธิปไตยจัดให้มีขึ้นทุกปีอยู่แล้ว โดยจัดขึ้นที่โรงแรมรัตนโกสินทร์ หรือที่สนามหลวง

ถ้าหากรัฐบาลเห็นว่าการกระทำดังกล่าวก่อให้เกิดความไม่สงบ รัฐบาลมีอำนาจตาม พ.ร.ก.ฉุกเฉินออกคำสั่งให้ยุติหรือมีคำสั่งห้าม แต่รัฐบาลกลับใช้อำนาจควบคุมตัว จำกัดสิทธิเสรีภาพอันเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชน

4.การควบคุมตัวโดยไม่ให้ติดต่อสื่อสาร ทำให้ข้าพเจ้าและ ดร.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ ไม่มีโอกาสปรึกษาหารือกับทนายความ ไม่มีโอกาสนำเสนอข้อเท็จจริง พยานหลักฐานในกระบวนการยุติธรรม จึงเป็นการกล่าวหาตั้งข้อสงสัยฝ่ายเดียวทำให้ข้าพเจ้าไม่ได้รับความเป็นธรรม

5.รัฐบาลเสนอแผนปรองดอง แต่กลับใช้อำนาจเกินขอบเขตควบคุมกักขังข้าพเจ้าโดยไม่มีการพูดเจรจาเพื่อการปรองดอง

6.การใช้อำนาจหน้าที่ของรัฐบาลในการจับกุมตัวและควบคุมตัวข้าพเจ้าและ ดร.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ ก่อให้เกิดความเสียหายในชีวิต ทรัพย์สิน ทั้งในด้านครอบครัว และอาชีพการงานอย่างรุนแรง

ระหว่างการควบคุมตัว ข้าพเจ้าได้รับความสะดวกสบายและมิตรไมตรีจากทหารในค่ายอดิศรเป็นอย่างดีทุกประการ แต่การใช้อำนาจเกินขอบเขตของรัฐบาลเป็นการละเมิดสิทธิเสรีภาพขั้นพื้นฐานและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์

จึงขอร้องเรียนต่อคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้พิจารณาข้อร้องเรียนของข้าพเจ้าและ ดร.สุธาชัยเป็นกรณีเร่งด่วนเพื่อคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของประชาชนต่อไป.

ที่มา: เว็บไซต์ไทยโพสต์