WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

ทรงพระเจริญ

ขัตติยาอัด คอป แต่งนิทานโยนความผิดเสธ แดง 18 9 55

สถาบันกษัตริย์อยู่ได้ด้วยความจริง

ธงชัย วินิจจะกูล: Truth on Trial

สถาบันกษัตริย์ถึงเวลาต้องปรับตัว

ตุลาการผิดเลน !


ฟังกันให้ชัด! "นิติราษฎร์" ไขข้อข้องใจ ทุกคำถามกรณีลบล้างผลพวงรัฐประหาร





วิดีโอสอนการทำน้ำหมักป้าเช็ง SuperCheng TV ฉบับเต็ม 1.58 ชม.

VOICE NEWS

Fish




เพื่อไทย

เพื่อไทย
เพื่อ ประชาธิปไตย ขับไล่ เผด็จการ

Friday, January 14, 2011

Exclusive:Channel4รายงานข่าวเสื้อแดงทางลึก

ที่มา Thai E-News



โดย ทีมข่าวไทยอีนิวส์
ที่มา สถานีโทรทัศน์Channel4

Aidan Hartley แห่งสถานีโทรทัศน์ แห่งสถานีโทรทัศน์ Channel4ของอังกฤษ ทำรายงานข่าวเผยแพร่ ในรายงานชุด "Unreported World Series 2010 Episode 20"

ความน่าสนใจของรายงานชิ้นนี้นอกจากนำเสนออย่างรอบด้านครอบคลุมแล้วก็ยังมีรายงานข่าวExclusive ที่เป็นUnreported นั่นคือ การสัมภาษณ์ดร.จรัล ดิษฐาอภิชัย ที่อยู่ระหว่างลี้ภัยการเมือง การติดตามไปยังแหล่งหลบซ่อนในป่าเขาของคนเสื้อแดงที่หนีการไล่ล่าแบบหัวซุกหัวซุน แม้เขาจะถือปืน แต่เขาบอกว่า ยังไม่ยกระดับการต่อสู้ด้วยอาวุธ แต่แค่เพียงป้องกันการถูกล่าสังหาร เขายังคงเชื่อมั่นในสันติวิธี

รายงานข่าวชิ้นนี้เผยแพร่ทางChannel4เมื่อ 10 ธันวาคมที่ผ่านมา

ตอนที่ 1 : http://www.mediafire.com/?8undag2ahzvmb7e

ตอนที่ 2 : http://www.mediafire.com/?fhcoz350eddf6ez

นิธิ เอียวศรีวงศ์:ทางตันและทางออกของชนชั้นนำไทย (1)

ที่มา Thai E-News

การแทรกแซงทางการเมืองของกลุ่มคนที่มีภาวะการนำสูงเด่น หมดความศักดิ์สิทธิ์ไปนานแล้ว อย่างน้อยก็นับตั้งแต่การรัฐประหารใน พ.ศ.2549 เป็นต้นมา ว่ากันที่จริงแล้ว อะไรที่เคยเป็น"อาญาสิทธิ์"ในประเทศไทย ถูกท้าทายจนสูญเสียความชอบธรรมไปจนหมดแล้ว


โดย ศ.ดร.นิธิ เอียวศรีวงศ์
ที่มา มติชน

ผมเดาไม่ออกหรอกว่า ขบวนการเสื้อแดงจะเคลื่อนไหวอย่างไรในปีนี้

แต่ที่ผมแน่ใจก็คือ เขามีหนทางของเขาอย่างแน่นอน และถ้าดูจากความคึกคัก (ทั้งกิจกรรมและจำนวนผู้เข้าร่วม) ของการเคลื่อนไหว

หลังจากการล้อมปราบอย่างป่าเถื่อนในเดือนพฤษภาคม 2553 แล้ว ผมก็แน่ใจด้วยว่าขบวนการเสื้อแดงในปีใหม่นี้ จะไม่อ่อนกำลังลง มีแต่จะเข้มแข็งขึ้น

ส่วนจะผูกพันกับพรรคเพื่อไทยแค่ไหนนั้นเดาไม่ถูก แต่ผมออกจะสงสัยว่า จะผูกพันกันน้อยลงมากกว่ายิ่งเหนียวแน่นขึ้น อย่างน้อยก็เพราะขบวนการเสื้อแดงไม่ต้องอาศัยเครือข่ายของนักการเมือง ในการระดมกำลังเคลื่อนไหว

จะเห็นความเป็นอิสระของเสื้อแดงได้ชัด หากย้อนกลับไปคิดถึงการเคลื่อนไหวในระยะแรกๆ ของ นปช.

ตรงกันข้ามกับเสื้อแดง ผมคิดว่าการเมืองของกลุ่มชนชั้นนำกลับหมดทางพลิกแพลง มองไม่เห็นว่าเขาจะเคลื่อนไหวต่อไปอย่างไรมากไปกว่าที่ได้ทำมาแล้วตลอดช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมา

และการณ์ก็ได้พิสูจน์แล้วว่า ไม่สามารถนำ "สถานะเดิม" ทางการเมืองกลับมาได้

จนถึงนาทีนี้ ผมยังมองไม่เห็นว่าพวกเขามียุทธวิธีอะไรใหม่ๆ มากไปกว่าเดิม ฉะนั้นในปีใหม่นี้เขาก็คงทำอย่างที่ได้ทำมาแล้ว และล้มเหลวที่จะดึงประเทศไทยกลับไปสู่ "ความมั่นคง" ประเภทที่พวกเขาต้องการได้

กลุ่มชนชั้นนำคาดการณ์ผิดถนัด เมื่อร่วมกันก่อรัฐประหารในปี 2549 การใช้พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยเพื่อเคลื่อนไหวการเมืองบนท้องถนน แม้ทำให้ความไม่พอใจต่อรัฐบาล ทรท.ซึ่งมีคุกรุ่นอยู่แล้วในหมู่คนชั้นกลางระดับบนปรากฏเป็นรูปธรรมมากขึ้น แต่การรัฐประหารทำความพอใจให้เฉพาะคนกลุ่มนี้

สิ่งที่คาดการณ์ผิดก็คือ ประชาชนในส่วนอื่นจะเฉยชาต่อการรัฐประหารอย่างที่เคยเกิดขึ้น พวกเขากลับรวมตัวกันต่อต้านการรัฐประหาร อย่างช้าๆ แต่ก็หนักแน่นและเพิ่มความเข้มข้นขึ้นตามลำดับ จนกระทั่งในที่สุดก็สามารถจัดตั้งรัฐบาลต่อเนื่องกันมาได้ถึงสองชุด

ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ชนชั้นนำคาดการณ์ผิดก็คือ การเกิดขึ้นและขยายตัวอย่างกว้างขวางของคนชั้นกลางระดับล่าง ซึ่งกระจายไปทั่วแผ่นดิน ทั้งในเขตเมืองและชนบท

ไม่ว่าจะมีทักษิณหรือไม่ และไม่ว่าจะมีรัฐธรรมนูญ 2540 หรือไม่ คนกลุ่มนี้ต้องการเปิดพื้นที่ทางการเมืองของตนเอง ต้องการเปลี่ยนสถานะของตนเองจากคนที่ไม่ต้องนับทางการเมือง มาเป็นกลุ่มหนึ่งซึ่งต้อง "นับ" ความสำคัญทางการเมืองไทย เสียงของเขาต้องได้รับการฟัง (และได้ยิน) จากผู้บริหารประเทศ

ช่องทางเดียวที่จะทำให้เสียงของพวกเขาได้ยินคือผ่านหีบบัตรเลือกตั้ง ขอย้ำว่าผ่านหีบบัตรเลือกตั้งไม่ใช่ผ่านการปฏิวัติ

อย่าลืมว่า จำนวนไม่น้อยของคนชั้นกลางระดับล่างเหล่านี้ กำลังสะสมทุนขึ้นทีละน้อย มีความฝันที่ไม่แตกต่างจากคนชั้นกลางระดับบนว่า ครอบครัวของเขากำลังไต่ขึ้นบันไดสังคม (อย่างช้าๆ กว่า) แต่ก็กำลังไต่ขึ้น ฉะนั้นจึงไม่คาดหวังให้สังคมไทยวุ่นวายปั่นป่วนเสียจนบันไดที่เขากำลังไต่อยู่นั้นหักลงกลางคัน

แต่ช่องทางเดียวของเขาคือหีบบัตรเลือกตั้งนี่แหละ ที่ถูกกลุ่มชนชั้นนำกระทืบทำลายลง ทั้งโดยการรัฐประหาร, การเขียนรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ให้ตัวแทนของเขามีอำนาจน้อยลง, การปลดรัฐบาลของเขาลงจากตำแหน่งด้วยคำพิพากษาของศาลรัฐธรรมนูญ, และจนถึงที่สุดก็คือการใช้อำนาจนอกระบบจัดตั้งรัฐบาลอภิสิทธิ์ขึ้น

อันที่จริงหีบบัตรเลือกตั้งไม่ใช่เงื่อนไขเพียงอย่างเดียวของประชาธิปไตยก็จริง แต่ในหมู่คนชั้นกลางระดับล่างซึ่งกำลังพยายามเปิดพื้นที่ทางการเมืองของตนเอง หีบบัตรเป็นช่องทางเดียวที่เป็นไปได้

แม้ว่าพวกเขาไม่ได้ปฏิเสธเสรีภาพของสื่อ, สิทธิในการชุมนุมโดยสงบ, การประท้วงในที่สาธารณะ และเสรีภาพส่วนบุคคล ฯลฯ แต่ประชาธิปไตยที่เขาคาดหวังว่าจะช่วยให้เสียงของเขาต้องถูกนับในนโยบายระดับชาติ ต้องมีหีบบัตรเลือกตั้งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

คำประกาศของนักวิชาการบางท่านที่คอยย้ำอยู่เสมอว่า การเลือกตั้งไม่ใช่เงื่อนไขเดียวของประชาธิปไตย จึงเป็นการประกาศความจริงที่ไร้บริบท

นับเป็นโชคดีของสังคมไทย ที่คนชั้นกลางระดับล่างซึ่งเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ-สังคมที่ผ่านมา เรียกร้องเพียงแค่หีบบัตรเลือกตั้ง

เพราะหีบบัตรเลือกตั้งเปิดโอกาสให้แก่การต่อรองของทุกฝ่าย โดยมีเงื่อนไขว่า ต้องรักษากระบวนการประชาธิปไตยไว้ให้เข้มแข็งในสังคมและการเมืองตลอดไป

หีบบัตรเลือกตั้งในสังคมประชาธิปไตยจึงไม่เคยให้สิทธิขาดแก่ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด สามารถจัดการทรัพยากรตามวิถีทางที่เป็นประโยชน์แก่ตนฝ่ายเดียวได้

แม้แต่ รัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ซึ่งได้รับคะแนนเสียงจากหีบบัตรเลือกตั้งอย่างท่วมท้นในการเลือกตั้ง ก็ปรากฏจากการวิจัยของนักวิชาการออสเตรเลียคนหนึ่งว่า ในหมู่บ้านของภาคเหนือบางแห่ง คะแนนเสียงของพรรค ทรท.มีขึ้นมีลง และในการเลือกตั้งครั้งสุดท้ายใน พ.ศ.2549 คะแนนเสียงของพรรคกลับลดลงอย่างมาก ท่ามกลางการรณรงค์ต่อต้านทักษิณในกรุงเทพฯ ซึ่งก็คือหนึ่งในกระบวนการต่อรองที่ประชาธิปไตยอนุญาตให้ทำได้

แต่น่าเสียดายที่ชนชั้นนำไทยซึ่งยึดกุมการเมืองไทยต่อเนื่องกันมาหลายทศวรรษ ต่างขาดความสามารถในการต่อรองภายใต้ระบอบประชาธิปไตย พวกเขามักง่ายพอที่จะรวมหัวกันใช้อำนาจที่มีอยู่ในมือ "ตัดบท" แทนที่จะสร้างกระบวนการต่อรองที่มีประสิทธิภาพ ทั้งหมดนี้ทำได้ไม่ยากนัก

เพราะส่วนใหญ่ของประชากรไทยยังไม่มีเหตุและพลังพอจะอยากมีพื้นที่ทางการเมืองในระดับชาติ การต่อรองจึงกระทำในหมู่ชนชั้นนำด้วยกันเอง พร้อมกับแสวงหาความชอบธรรมจากคนชั้นกลางระดับบนซึ่งถึงอย่างไรก็มีจำนวนน้อย และมีผลประโยชน์ผูกพันเชื่อมโยงกันอยู่กับชนชั้นนำอย่างแนบแน่นอยู่แล้ว

และการต่อรองนั้นก็หาใช่การต่อรองในกระบวนการประชาธิปไตยแต่อย่างใด

แม้กระนั้นก็ยังมีการต่อรองที่ไม่ลงตัว จนเป็นเหตุให้ต้องปะทะกันถึงขั้นนองเลือดมาหลายครั้งแล้ว นับตั้งแต่ พ.ศ.2516 เป็นต้นมา

ค่อนข้างเห็นได้ชัดว่า โอกาสที่ชนชั้นนำจะปรับตัวเพื่อเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ-สังคมที่เกิดขึ้นในตอนนี้ มีความเป็นไปได้น้อยมาก เพราะพวกเขาขาดประสบการณ์

และที่สำคัญกว่านั้น คือขาดกลไกการต่อรองที่มีประสิทธิภาพในระบอบประชาธิปไตย แต่ในทางตรงกันข้าม พวกเขาตกอยู่ในสภาพอ่อนแออย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย เพราะเครื่องไม้เครื่องมือที่เคยใช้เพื่อกำกับควบคุมการเมืองอย่างได้ผล กลับกลายเป็นเครื่องมือที่ใช้งานไม่ได้ไปเป็นส่วนใหญ่

กองทัพอาจทำรัฐประหารเมื่อไรก็ได้ แต่ก็แน่นอนว่ารัฐประหารจะไม่นำความสงบกลับคืนมาได้ การประท้วงต่อต้านอาจแพร่กระจายจนกระทั่งต้องใช้วิธีสังหารหมู่ไปทั่วทุกหัวระแหง อย่างที่ใช้กับกลุ่มคนเสื้อแดงที่ราชประสงค์, บ่อนไก่, อนุสาวรีย์, ฯลฯ ในเดือนเมษายน-พฤษภาคมที่ผ่านมา หรือเกิดภาวะไร้อาญาสิทธิ์กระจายทั่วไปทั้งบนพื้นดิน, คลื่นความถี่, พื้นที่ไซเบอร์, หรือแม้แต่พื้นที่อากาศซึ่งกระสุนฉิวเฉียดผ่านไป ฯลฯ

ภาวะเช่นนี้ย่อมทำลายทั้งผลประโยชน์ทางธุรกิจ และความน่าเชื่อถือกับความชอบธรรมของชนชั้นนำ จนสั่นคลอนโครงสร้างอำนาจถึงขั้นพื้นฐานในระยะยาว (แม้กระนั้นผมก็ไม่ปฏิเสธว่า ชนชั้นนำกลุ่มที่สายตาสั้นอาจเลือกทางนี้)

ตุลาการภิวัตน์ได้ถูกใช้มาจนถึงสุดทางเสียแล้ว ตลอดทางที่ผ่านมาได้ทำลายกระบวนการยุติธรรมของไทยไปจนไม่เหลือชิ้นดี สถาบันที่มีศักยภาพจะนำ "ระเบียบ" กลับคืนมาในยามจำเป็น สูญเสียศักยภาพนั้นไปหมด หากยังขืนใช้ต่อไป ก็แทบจะไม่ต่างอะไรกับการรัฐประหาร

การฟื้นตัวทางเศรษฐกิจภายใต้รัฐบาลอภิสิทธิ์ไม่ส่งผลไปสู่คะแนนเสียงมากนัก ภายใต้โครงสร้างความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจอย่างร้ายกาจของไทย ผลของการเติบโตทางเศรษฐกิจจึงไม่ได้กระจายไปยังคนส่วนใหญ่ หากกระจุกอยู่กับคนชั้นกลางระดับบน ซึ่งถึงอย่างไรก็เลือก "ระบบ" (the establishment) อยู่แล้ว

ในขณะที่คนชั้นกลางระดับล่างไม่รู้สึกตัวว่าได้รับผลดีแต่อย่างไร บรรษัทขนาดใหญ่อาจแบ่งกำไรที่เพิ่มขึ้นให้ลูกจ้างระดับบน แต่ไม่สามารถแบ่งปันกำไรแก่แรงงานระดับล่างได้มากนัก คนที่ทำงานในตลาดอีกหลากหลายอาชีพไม่ได้ค่าตอบแทนเพิ่มขึ้นเพียงพอจะชื่นชมกับการเติบโตทางเศรษฐกิจ

การแทรกแซงทางการเมืองของกลุ่มคนที่มีภาวะการนำสูงเด่น หมดความศักดิ์สิทธิ์ไปนานแล้ว อย่างน้อยก็นับตั้งแต่การรัฐประหารใน พ.ศ.2549 เป็นต้นมา ว่ากันที่จริงแล้ว อะไรที่เคยเป็น "อาญาสิทธิ์" ในประเทศไทย ถูกท้าทายจนสูญเสียความชอบธรรมไปจนหมดแล้ว

สื่อกระแสหลักที่ยอมตนอยู่ภายใต้การกำกับของชนชั้นนำ ไม่ว่าจะเป็นทีวี, วิทยุ หรือหนังสือพิมพ์ สูญเสียอิทธิพลในการชี้นำสังคม สื่อทางเลือกต่างๆ ที่แพร่หลายมากขึ้นตามลำดับ (นับตั้งแต่อินเตอร์เน็ต, ใบปลิว, ข่าวลือ และข่าวซุบซิบ และสื่อต่างประเทศ) ได้พิสูจน์ให้คนไทยจำนวนมาก ทั้งที่เป็นคนชั้นกลางระดับบนและระดับล่างเห็นว่า สื่อกระแสหลักทุกประเภทเชื่อถือไม่ได้ หรือเชื่อถือได้น้อยกว่าเสียงกระซิบข้างหูของคนแปลกหน้าด้วยซ้ำ

และเพราะหมดเครื่องมือใดๆ ในทางการเมือง ชนชั้นนำจึงไม่รู้จะกำกับควบคุมการเมืองไทยต่อไปได้อย่างไร นอกจากการใช้อำนาจดิบ เช่น การปิดเว็บนับหมื่นนับแสน, การแทรกแซงสื่ออย่างใกล้ชิด, การจับกุมคุมขังบุคคลที่คิดว่าจะเป็นอันตรายต่อตน ด้วยกฎหมายซึ่งขาดความชอบธรรม, การอุ้มฆ่า, ฯลฯ แต่ในสังคมอะไรหรือ แม้แต่ในหมู่มนุษย์ถ้ำ ที่อำนาจดิบอย่างเดียวจะสามารถผดุงอาญาสิทธิ์ของผู้ปกครองใดไว้ได้

นอกเสียจากอำนาจดิบ ชนชั้นนำหันไปใช้การปลุกเร้าอุดมการณ์หลักสามประการของรัฐไทย แต่ความเปลี่ยนแปลงในสังคมไทยบังคับให้ต้องนิยามสิ่งที่เรียกว่าสถาบันหลักทั้งสามนี้กันใหม่ และนั่นคือสิ่งที่ชนชั้นนำพยายามหลีกเลี่ยงที่จะทำตลอดมา

การโหมโฆษณาอย่างหนักในช่วงนี้ จึงไม่เกิดผลที่จะทำให้คนเสื้อแดงยุติการผลักดันเพื่อเปิดพื้นที่ทางการเมืองของตนได้ ในทางตรงกันข้าม

กลับอาจทำให้คนชั้นกลางระดับบนซึ่งเป็นพันธมิตรในช่วงนี้ รู้สึกระอาหรือถดถอยความศรัทธาลงไปได้

รายงานเปิดตัวโครงการวิจัย “เขตแดนของเรา เพื่อนบ้านของเรา”

ที่มา ประชาไท

ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และคณะเปิดตัวโครงการวิจัยว่าด้วยเขตแดนไทยและประเทศเพื่อนบ้าน ท่ามกลางกระแสระอุเรื่องเขตแดนไทย-กัมพูชา

งานเปิดตัวโครงการวิจัย “เขตแดนของเรา เพื่อนบ้านของเรา” “Our Boundaries- Our ASEAN Neighbors” เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2554 ที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ร่วมกับภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยในงานมีการมอบสื่อวีซีดี,ดีวีดีและหนังสือซึ่งเป็นผลงานจากโครงการวิจัย ให้แก่ผู้เข้าร่วมงานฟรี

ดร.ชาญวิทย์ เกษตรศิริ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในฐานะหัวหน้าโครงการ ได้ชี้แจงถึงโครงการนี้ว่า ตนมีฐานะเป็น “ผู้รับจ้าง” จากกระทรวงการต่างประเทศ โดยเป็นงานแรกของมูลนิธิโครงการตำราฯ ที่ได้รับจ้างจากราชการไทย เราจึงเป็น "ผู้รับจ้าง" จาก "ผู้ว่าจ้าง" ตามสัญญาที่เราลงนาม สำหรับโครงการนี้ เป็นโครงการย่อย ที่รับมาแต่งานวิชาการ จากโครงการใหญ่ๆ ของกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งหากใครต้องการทราบรายละเอียดโครงการอื่นๆ หรือส่วนอื่นๆ รวมทั้งงบประมาณทั้งหมด ต้องสอบถามจากกระทรวงการต่างประเทศ

สำหรับงานศึกษาวิจัยโครงการนี้ได้เผยแพร่ในรูปแบบประกอบด้วยหนังสือ 6 เล่ม และดีวีดี-วีซีดี 1 ชุด เป็นผลงานค้นคว้าวิจัยของมูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ซึ่งมูลนิธิฯ มีประวัติการก่อตั้งขึ้นโดย ศ. ดร. ป๋วย อึ๊งภากรณ์ เมื่อปี พ.ศ. 2509 และหาเงินเองโดยได้รับการบริจาคจากมูลนิธิร๊อคกี้เฟลเลอร์ ต่อมาได้รับบริจาคจากมูลนิธิโตโยต้า ญีปุ่น และปัจจุบันได้จาก มูลนิธิโตโยต้า ประเทศไทย โดย ศ. เพ็ชรี สุมิตร เป็นประธานคนปัจจุบัน ซึ่งงานวิจัย "เขตแดนของเรา เพื่อนบ้านอาเซียนของเรา" เป็นงานแรกที่ได้จากราชการไทย...

เลขาธิการอาเซียน ชี้ปัญหาเขตแดน-มรดกยุคล่าอาณานิคม
ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ เลขาธิการอาเซียน กล่าวปาฐกถา ตอนหนึ่งว่า ปัญหาหลายอย่างในเรื่องเขตแดนควรปล่อยให้เป็นเรื่องเทคนิค ต้องลดอารมณ์ ลดการเมือง เพราะต้องกลับไปสู่หลักฐานข้อเท็จจริง ซึ่งความขัดแย้ง ความระหองระแหงในอาเซียน มีอยู่หลายคู่ในหลายจุด แต่เผอิญประเทศไทยอยู่ตรงกลางและมีมิตรประเทศอยู่รอบด้าน จึงมีประเด็นและมีข้อที่จะต้องเจรจาหาข้อยุติ จะต้องเข้าสู่กระบวนการมีบันทึกความตกลงหลายฉบับ ที่พูดถึงเรื่องความพยายามที่จะปักปันเขตแดน โดยหลักฐานที่เรามีคือหลักฐานที่เราทำไว้กับเจ้าอาณานิคม ขณะที่ประเทศเกิดใหม่ ก็เป็นรัฐที่รับมรดกต่างๆเหล่านั้นมาและเราจำเป็นจะต้องหาข้อยุติในเรื่องเขตแดนชายแดน

หกพันหกร้อยกว่ากิโลเมตร ซึ่งเป็นเขตแดนของเรา กับพม่า ลาว เขมร มาเลเซีย เรามีบันทึกข้อตกลงว่าจะทำการปักปัน กับหลายประเทศ เรื่องยังค้างคาอยู่ที่เรื่องการปักปันกับทุกประเทศ ยังไม่ได้ข้อยุติโดยสัตยาบันของทั้ง 2 ประเทศ ทั้งหมดจึงเป็น work in process เพราะฉะนั้นแผนที่อันใดก็ตามแต่ที่ท่านทั้งหลายชี้ไป คือแผนที่ที่อนุมานตามสนธิสัญญา ตามหลักฐานอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ ตามข้อตกลงที่บันทึกเอาไว้ แต่ในความเป็นจริงยังไม่มีการปักปันจากหลักเขตหนึ่ง ไปหลักเขตหนึ่งที่ชัดเจน ทั้งหมดนี้ยังเป็น work in process ทั้งหมดนี้คือ legacy จาก colonial period

แนะขยับข้อตกลง-เคารพภาวะอารมณ์
ทางแก้ไขมีอยู่ 2 อย่าง ซึ่งอันหนึ่งเป็นไปไม่ได้แล้ว ส่วนอีกอันหนึ่งยังเป็นไปได้ ทางหนึ่งคือ กลับไปก่อนยุคอาณานิคม (colonial period) สมัยที่บรรพบุรุษของเรายังกราบไหว้บูชาสถานที่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ร่วมกัน โดยไม่เคยคำนึงถึงพรมแดน เพราะแผนที่ มาพร้อมกับ colonialism คอนเซปท์เรื่องแผนที่ มากับลัทธิอาณานิคม ในยุคอาณานิคมฝรั่งเศสกับอังกฤษ เป็นการเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับเรา ต้องกำหนดขอบเขตที่ชัดเจนโดยเอาแผนที่มาให้เห็น เพราะฉะนั้นนี่จึงเป็นทางหนึ่งคือถอยกลับไปก่อนมีการกำหนดแผนที่ ซึ่งก็เป็นไปไม่ได้แล้วในขณะนี้ แต่อย่างน้อยๆ สปิริตของมันน่าจะนำมาใช้ได้ คือยอมรับว่าคนทั้ง 2 ฟากฝั่งของเขตแดน (boundary) ซึ่งเกิดขึ้นโดยข้อตกลงตามอำนาจที่รัฐบาลพึงมี ก็ออกมาเป็นสนธิสัญญา ออกมาเป็นแผนที่ประกอบท้ายสนธิสัญญา แต่ในความเป็นจริงคือไม่เคยเดินจากหลักถึงหลัก ไม่เคยเดินตามร่องน้ำ ไม่เคยเดินตามสันปันน้ำ ทำกันเพียงบางส่วนแต่ยังไม่เสร็จ จึงยังถือว่ามันเสร็จสิ้นจบแล้วไม่ได้ แต่เป็นสปิริตของความเป็นมิตร ความเป็นเพื่อนบ้าน

วิธีที่ 2 คือ รอให้อาเซียนเป็นประชาคม (community) เหมือนในสหภาพยุโรป เรื่องนี้ผู้หลักผู้ใหญ่เคยใช้เป็นคำเตือน กรณีที่ผมแก้ไขเรื่องเนิน 491 สมัยผมเป็นรมช.ต่างประเทศ เป็นเขตแดนที่ยังไม่ชัดเจน ผู้ใหญ่ในแผ่นดินให้แนวคิดว่าในยุโรป มีรั้วที่เลื่อนได้เหมือนรั้วจราจร เดินทางข้ามประเทศกันได้ ถ้าเขาอยากจะตรวจก็ขอตรวจ แต่โดยปกติแล้วแทบจะไม่มีเส้นเขตแดน เพราะต้องการให้เกิดการไหลของประชากรได้ โดยไม่ต้องมีวีซ่า พาสปอร์ต เดินทางได้ทั่วยุโรป ดังนั้นต้องรออาเซียนเป็นประชาคม เขตแดนไม่ใช่เรื่องสำคัญ เพราะต้องบูรณาการทางเศรษฐกิจต่อกัน ผลประโยชน์จากการมีพรมแดนติดกัน นั่นคือสปิริตหนึ่งของอาเซียน เพื่อผลประโยชน์ส่วนรวม

เผอิญว่าประเทศไทยอยู่ตรงกลางไข่แดงของอาเซียน จึงมีประเด็นปัญหากับเพื่อนบ้านหลายคู่มากกว่าคนอื่น
ชาตินิยม อารมณ์ การเมือง เป็นปัจจัยที่มาเร่งมันคือ work in process ที่เราทำอยู่ในขณะนี้ ชาตินิยมดีในบางเรื่อง บางวาระ แต่ในอดีตดีกว่าปัจจุบัน เพราะบรรยากาศของโลกมันเปลี่ยนแปลงไป ในปัจจุบันทำไม่ได้ เพราะกฎเกณฑ์เปลี่ยนไปแล้ว ชัดเจนว่าแม้แต่คอนเซปชาตินิยม ก็ต้องปรับเปลี่ยนไปตามเวลาสภาพแวดล้อมทางประวัติศาสตร์ ฉะนั้น การพูดเจรจาหาโอกาส หาข้อยุติ ด้วยสติ ปัญญา สมาธิ ด้วยหลักฐาน ด้วยข้อเท็จจริง เป็นวิธีเดียวที่จะนำไปสู่ข้อยุติให้การแก้ปัญหา มิเช่นนั้นจะหาข้อยุติไม่ได้ ซึ่งต้องใช้เวลา เพราะรีบไม่ได้ เร่งไม่ได้ ต้องไปตามขั้นตอนและกระบวนการ บ่อยครั้งความแตกต่างเรื่องเทคโนโลยีที่มีอยู่ก็เป็นปัญหา เช่น เราบอกว่าเราใช้หลักฐานอ้างอิงโดยเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่เรามี แต่เขาบอกว่า เขาไม่มี เขาไม่พร้อม เพราะฉะนั้น ความเหลื่อมล้ำเรื่องเทคโนโลยี เรื่องเทคนิคก็เป็นปัญหาเหมือนกัน จึงต้องใช้เวลาให้ทั้ง 2 ฝ่ายที่จะต้องเจรจาด้วย มีความมั่นใจว่าทุกหลักฐาน ทุกเทคโนโลยี ทุกเอกสารอ้างอิง ทุกแผนที่ สามารถสร้างความมั่นใจให้ทั้ง 2 ฝ่าย แต่ละฝ่ายก็ต้องเสนอหลักฐานเหล่านี้เพื่อประกอบการพิจารณา

ทั้ง 2 ฝ่ายต้องเอาหลักฐานทั้งหมดมาพูดกันบนโต๊ะด้วยจุดประสงค์ของการหาทางออกด้วยสันติและมิตรภาพ มิฉะนั้นมันไม่สิ้นสุด

ในความเป็นจริงในทางปฏิบัติ ถ้าตกลงกันจุดใดไม่ได้ ก็ไปตกลงกันจุดอื่นได้ไหม ขยับกันเพื่อให้มีข้อยุติ ต้องใช้เป็นพื้นฐานในการเจรจา เช่น วัดจีน ที่ปาดังเบซา ทำที่ล้างจานล้ำเข้าไปในประเทศเพื่อนบ้าน 2-3 เมตร จะให้ย้ายหรือทำลายสิ่งที่ชาวบ้านใช้ประกอบพิธีกรรมพิธีการเป็นเวลาหลายสิบปีอย่างนั้นหรือ ทำไม่ได้ เพราะภาวะอารมณ์ (emotion) มันแรง เคารพในภาวะอารมณ์ ถือเป็นปัจจัยในการเจรจาเหมือนกัน เราจะยอมรับไม่ปรับสิ่งที่เป็นอยู่ แต่ปรับตรงอื่นได้ไหม ฉะนั้น ตลอดแนว ต้องยอมรับว่ายังไม่ define (กำหนด) ยังไม่ demarcate (ปักเขต) และ delineate (ขีดเส้น) ชัดเจน มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นใน 100 ปีนี้ ทางภูมิศาสตร์ เศรษฐกิจ สังคม ที่เปลี่ยนแปลงไปตามปกติสังคมมนุษย์

การที่สังคมตื่นตัวเรื่องเขตแดนเป็นเรื่องดี สังคมประชาธิปไตยต้องการการมีส่วนร่วมและมีความรู้สึกผูกพันกับข้อตกลงต่างๆที่พึงเกิดขึ้นเพราะรัฐบาลทำในนามของเราทุกคน แต่เราต้องเตรียมหลักฐานนำไปสู่การเจรจาพร้อมจะอะลุ่มอะหล่วย เพราะทุกอย่างยังไม่ตายตัวแต่เป็นมรดกในอดีต เราใช้อารมณ์ความรู้สึกของหมู่คณะของพวกไม่ได้ ท้ายที่สุดต้องใช้หลักฐาน เป็นประโยชน์ร่วมสร้างสปิริตอาเซียนสุดท้ายจะนำไปสู่ความปรองดองของประชาคมอาเซียน

ส่วนสัตยาบันของอาเซียนที่เกิดขึ้นช้าที่สุดคือประเทศประชาธิปไตย ที่ช้าสุดคือประเทศไทย เพราะไม่รู้จะเอาเข้าสภาตอนไหน

จากโลกาภิวัฒน์ ถอยหลังกลับไปทะเลาะเรื่องเขตแดน
ด้าน จิระนันท์ พิตรปรีชา ที่ปรึกษาสถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ กล่าวว่า จิตสำนึกแห่งความเป็นชาติ เกิดขึ้นไม่นานเมื่อถึงจุดหนึ่งก็สวิงไปสู่ชาตินิยมที่รุนแรง ไม่สนใจข้อเท็จจริง เอาแต่ความรักเป็นที่ตั้ง ทั้งที่ไม่กี่ปีที่ผ่านมาเพิ่งพูดกันเรื่องโลกาภิวัตน์ แล้วจู่ๆ ก็กลับมามีปัญหาเรื่องเขตแดนกับประเทศเพื่อนบ้าน ทั้งที่ความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้าน ไม่ได้มีแค่เรื่องดินแดน แต่มีการทูตเชิงวัฒนธรรม เชิงเศรษฐกิจและความสัมพันธ์ระดับประชาชน ที่ไม่ได้ขึ้นกับเส้นบนแผนที่ เพราะระดับประชาชนมีความเกี่ยวดองกัน และความสมพันธ์ด้านรัฐก็มี Cultural Diplomacy ปัจจุบันตนเองก็ใช้ภาพถ่ายเป็นสื่อวัฒนธรรมกับประเทศเพื่อนบ้าน เพราะเห็นด้วยกับสิ่งสร้างสรรค์เชิงบวก การให้การศึกษาสาธารณะในมุมกว้าง

ส่วนอารมณ์ความรู้สึกการเมืองที่วุ่นวาย จิระนันท์ กล่าวว่า สังคมไทยเปลี่ยนจากสังคมบริโภคนิยมไปเป็นสังคมบริภาษนิยม เพราะพูดอะไรออกไปก็โดนด่า และรู้สึกละอายใจที่ต้องนิ่งเสียตำลึงทอง ทั้งที่ไม่อยากได้ทอง แต่ต้องนิ่ง แล้วตอนหลังทำเรื่องทัศนศิลป์แล้วรู้สึกแฮปปี้มาก ไม่ต้องใช้ถ้อยคำที่ถูกนำไปตีความ

ที่ปรึกษารัฐบาลไทย ชี้ปัญหาเปิดเผยข้อมูลเจรจา จากมาตรา 190
พล.ร.อ.ถนอม เจริญลาภ อดีตเจ้ากรมอุทกศาสตร์กองทัพเรือ และที่ปรึกษารัฐบาลในฐานะผู้เชี่ยวชาญกฎหมายทะเลและเขตแดนทะเลมาตั้งแต่สมัยจอมพลถนอม กิตติขจร จนถึงรัฐบาลปัจจุบัน กล่าวว่าประเด็นเรื่องเขตแดนในการเมืองไทยจุดติดง่ายเหลือเกิน ในอดีต สงครามอินโดจีนก็เรื่องเขตแดน ก่อนจะขึ้นศาลโลกก็เรื่องเขตแดน ศาลโลกตัดสินแล้วก็เขตแดน ความจริงสมัยล่าอาณานิคมประเทศไทยเราไม่ได้เสียเอกราช แต่เราบอบช้ำและความเจ็บปวดในการสูญเสียห้าแสนตารางกิโลเมตรให้ฝรั่งเศสกับอังกฤษทำให้เรามีบาดแผลลึกอยู่ในอารมณ์ ฉะนั้น ใครจะจะเป็นนักการเมืองก็นำเรื่องเขตแดนไปใช้ปลุกม็อบได้ผล ถ้าต้องการปลุกม็อบด้วยเรื่องนี้ก็ใช้ได้ผลทุกครั้ง เช่นเรื่องปราสาทพระวิหาร ข้อมูลสับสนอลหม่าน เพราะคนอ่านคำพิพากษาและเอกสารที่เกี่ยวข้องไม่ครบ ฉะนั้นใครพูดอะไรก็เชื่อเพราะเอาแต่ฟังเขาเล่า ใครเล่าก็เชื่อหมด

ขณะที่กฎหมายระหว่างประเทศจะวางกรอบเอาไว้อย่างหลวมๆ เหตุผลเพราะเมื่อเวลามีอะไรจะได้คุยกันได้ระหว่าง 2 ประเทศที่เจรจากัน

นอดีต เราจะไม่เห็นการโจมตีกันของการเมืองภายในประเทศเอาเรื่องเขตแดนมาโจมตีกันเองโดยเฉพาะเมื่อเข้าสภาแล้วจะไม่เอาเรื่องเขตแดนมาตีกัน เพราะการปฏิบัติในอดีตพรรคการเมืองแยกการรักษาผลประโยชน์ของพรรคกับการรักษาผลประโยชน์ของประเทศชาติออกจากกันได้ ไม่โจมตีเพื่อผลประโยชน์ของพรรคจนไปกระทบผลประโยชน์ของประเทศ ผมเคยเจรจาเขตแดนทางทะเลซึ่งให้สัตยาบันไปหมดแล้ว ไม่มีข่าวออกมาโจมตีในสิ่งที่ผมทำ รวมทั้งการประชุมในสภา ก็เห็นชอบทั้งฝ่ายค้านและรัฐบาล เพราะสมัยก่อนพรรคการเมืองเขาไม่เอาเรื่องผลประโยชน์ของประเทศระดับนี้ไปเล่นการเมือง เมื่อเราเจรจากลับมา ก็จะหอบเอกสารไปอธิบายที่พรรคการเมืองทั้งฝ่ายค้านและรัฐบาล ให้โอกาสซักถามในพรรค ไม่ต้องซักในสภาผู้แทนราษฎร เพราะถ้าพูดในสภาแล้วเผยแพร่ต่อสาธารณะ จะส่งผลต่อการเจรจาระหว่างประเทศซึ่งมีได้มีเสีย ฉะนั้น อย่าซักในสภา ให้ซักถามได้เวลาไปอธิบายในพรรค เพราะเป็นเรื่องทางเทคนิค แต่สมัยนี้ ก็มีเจรจาเขตแดนทางทะเลแต่ผมจะไม่ยอมเป็นเจ้าหน้าที่เจรจาให้เด็ดขาดเพราะผมกลัว เดี๋ยวจะโดนรัฐธรรมนูญมาตรา 190

ขณะนี้เราเล่นกันไม่เลือกเวทีเลย เราตีกันเอง เหมือนกับไปตีกันที่ศรีสะเกษให้เขมรดู จำได้ไหม มีใครจะบุกเข้าไปและมีพวกที่ไม่ยอมให้บุกเข้าไป ส่วนเขมรก็นั่งกอดเข่าดูคนไทยตีกัน

สำหรับการแบ่งเส้นเขตแดนทำได้หลายวิธี เช่น เส้นเขตแดนทางทะเลระหว่างไทย-กัมพูชา ทำได้ถึง 20 กว่าวิธี ขึ้นอยู่กับจะใช้วิธีไหน มี 20 ซินาริโอ เพราะฉะนั้น ขอฝากไปถึงใครก็ตามที่ร่างรัฐธรรมนูญมาตรา 190 ท่านไม่เคยนั่งอยู่ในห้องเจรจาเขตแดน ท่านไม่รู้ด้วยว่าการเจรจาเขตแดนเจรจายังไง ผมบอกท่านว่าผมมี 20 วิธี แล้วท่านจะให้ผมมาบอกท่านว่าทั้ง 20 วิธีทำยังไง แบบนี้กัมพูชาหรือประเทศที่เราจะไปเจรจา ก็นอนกระดิกตีนสิ ไม่ต้องจ้างที่ปรึกษาแล้ว เพราะเอาจากบันทึกการประชุมสภาไทยก็พอแล้ว อย่ามาบอกว่าประชาชนต้องรู้รายละเอียดเรื่องเขตแดน ผมพูดในที่ประชุมกรรมาธิการ ในสภา บอกว่าเรื่องบางเรื่องผู้แทน(เจรจา)ต้องทำหน้าที่ผู้แทน(เจรจา) คุณจะคิดว่าคนขับแท็กซี่หรือแม่ค้ากล้วยแขกจำเป็นจะต้องมารู้เรื่องเทคนิคเจรจางั้นหรือ

ความสัมพันธ์เพื่อนบ้านต้องการอารมณ์ที่หลากหลาย
ด้านประจักษ์ ก้องกีรติ อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กล่าวว่า หลายคนพูดว่าปัญหาคือเรามีอารมณ์ แต่ผมคิดว่า ปัญหาคือเราขาดอารมณ์ เราขาดอารมณ์ที่หลากหลาย เช่นอารมณ์ขัน หรืออารมณ์อื่นๆ ที่จะช่วยให้เรื่องเขตแดนและความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้านดีขึ้น แต่เรากลับมีอารมณ์หลากหลายน้อยเกินไปในการจัดการความขัดแย้ง

ผมคิดว่าพูดไปอย่างนี้เราก็รู้ตอนนี้มันยาก อย่างที่อาจารย์ชาญวิทย์ เกษตรศิริ บอกว่าประเด็นปัญหาเรื่องนี้มันเกิดขึ้น ในสภาวะที่การเมืองตอนนี้มีความอ่อนไหวอย่างมาก โดยเฉพาะในประเทศไทยของเราเอง ตั้งแต่ต้นประเด็นนี้ถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองในการที่จะโจมตีฝ่ายตรงข้าม เป็นประเด็นทางการเมืองตั้งแต่ต้น ซึ่งยังไม่เห็นวี่แววว่า สภาวะทางการเมืองของเรา ที่แบ่งฝักแบ่งฝ่ายแบ่งขั้วที่ยังไม่นิ่ง จะไปสิ้นสุดตรงไหน โดยความขัดแย้งเรื่องไทย-กัมพูชามันเป็นส่วนหนึ่งไปแล้วของการต่อสู้ภายในประเทศ ไม่ใช่ไทยกับกัมพูชาเท่านั้น มันเป็นการต่อสู้ภายในประเทศ ระหว่างกลุ่มการเมืองต่างๆ ตราบใดที่การเมืองแบ่งขั้วไม่นิ่งอย่างนี้ ประเด็นปัญหาเรื่องเขาพระวิหาร เรื่องพื้นที่ทับซ้อนพวกนี้ก็จะถูกหยิบยกขึ้นมาอยู่เสมอ

สำหรับผมคิดว่าตราบใดที่สภาวะการเมืองภายในประเทศไม่คลี่คลาย ปัญหาความขัดแย้งเรื่องเขาพระวิหารหรือเขตแดนจะยังอยู่ เพราะจะคลี่คลายได้ก็เมื่อสภาวะการเมืองนิ่งทั้งคู่ในคู่ขัดแย้งขณะนั้น

ในทางรัฐศาสตร์ จริงๆ แล้วสิ่งที่เราทำบาปมาตลอด ก็คือเราสอนสิ่งผิดๆ ให้แก่นักศึกษา โดยเฉพาะความเข้าใจเกี่ยวกับรัฐหรือรัฐชาติ ถ้าใครเรียนวิชารัฐศาสตร์ ก็ต้องเริ่มจากว่ารัฐคืออะไร เราจะต้องเริ่มจากว่ารัฐคืออะไร ซึ่งอันนี้เป็นรัฐศาสตร์เบื้องต้น รัฐชาติคืออะไร แล้วตามตำรา ก็จะบอกว่า มีองค์ประกอบ 4 อย่างคือ รัฐบาล อำนาจอธิปไตย ประชากร และดินแดนที่ชัดเจนแน่นอน ซึ่งตรงนี้เป็นมายาคติใหญ่หลวงที่วิชารัฐศาสตร์ ผลิตไว้ให้แก่มนุษยชาติ เป็นมายาคติ เพราะในความเป็นจริง เขตแดนของรัฐชาติไม่เคยนิ่ง ทุกรัฐชาติ มีหดมีขยายตลอดเวลาจนถึงทุกวันนี้ บางครั้งบอกไม่ได้ว่าตรงไหนเป็นของไทยหรือประเทศเพื่อนบ้าน เพราะตัวเขตแดนมันชัดเฉพาะบนแผนที่เท่านั้น พอไปสู่พื้นที่จริงมันไม่เคยชัดด้วยเหตุผลหลายประการ สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติเปลี่ยน หลักเขตแดนไม่ชัดเจน ขณะที่ในยุโรปหรือประเทศจำนวนมากในโลกนี้อยู่กับเพื่อนบ้านตัวเองโดยการที่ยอมให้มีการคลุมเครือเอาไว้ เพราะหลายจุดหลายที่ถ้าทำให้ชัดเจนหมด เราก็ต้องรบกับเพื่อนบ้านตลอดเวลา ต้องปวดหัวตลอดเวลา ฉะนั้นบางพื้นที่ต้องปล่อยเอาไว้ ท้ายที่สุดก็ใช้ประโยชน์ร่วมกันโดยไม่ต้องแบ่งให้ชัดเจน มิเช่นนั้นจะทะเลากันไปไม่รู้จบ เป็นผลผลิตของรัฐชาติสมัยใหม่ที่อยากจะมีเขตแดนที่ชัดเจน แต่มันยากที่จะทำให้ชัดเจน ขณะที่ กฎหมายระหว่างประเทศที่กำหนดหลวมๆ จะสามารถสร้างความยืดหยุ่นให้คนสามารถอยู่ร่วมกันได้ ให้ระหว่าง 2 ประเทศอยู่ร่วมกันได้

คนเริ่มพูดถึงชาตินิยมน้อยลง แต่หันไปพูดเรื่องภูมิภาคนิยมหรือโลกานิยม คือการอยู่ร่วมกันโดยคิดถึงมนุษยชาติเป็นหลักและลดความเป็นชาติลง ซึ่งพรมแดนเป็นอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดในการที่จะทำให้เราก้าวข้ามพ้นจากรอบเรื่องชาติไปสู่เรื่องอะไรที่ใหญ่ขึ้น ทุกวันนี้สงครามระหว่างประที่เทศมาสู้รบกันด้วยอาวุธ แทบจะสูญพันไปจากการเมืองระหว่างประเทศแล้ว ฉะนั้นใครคิดในโหมดว่า การใช้กองทัพเพื่อแก้ปัญหาความขัดแย้งประเทศเพื่อนบ้าน อยากจะให้เปลี่ยนวิธีคิดใหม่ หรือควรจะสูญพันไปเลย เพราะทุกประเทศรู้ว่าเวลามีสงครามมันมีราคาที่ตามมาและเป็นราคาที่แพง

ปัญหาใหม่กับวิธีคิดเรื่องเขตแดน
ขณะที่ ดร.ธนาพล ลิ่มอภิชาต คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า เรามักจะมองประวัติศาสตร์ว่าสยามเป็นเหยื่อที่ถูกรังแกโดยฝรั่งเศส แต่งานประวัติศาสตร์ในช่วงหลังค่อนข้างชัดว่ารัฐจารีตแบบเก่าของเราก็มีความเป็นจักรวรรดินิยมในความหมายแบบหนึ่งด้วย เราไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ว่าเราไปตีคนอื่น เราไม่ค่อยรู้มากนักว่าเราไปทำอะไรกับลาวไว้บ้าง ซึ่งความจริงเราจำเป็นต้องสถานะจารีตของสยามว่าเราคืออะไร รวมทั้งการเซ็นสนธิสัญญาในปี 1907 เป็นผลจากความพยายามตกลงผลประโยชน์ โดยชนชั้นนำไทยตกลงผลประโยชน์กับชาติตะวันตกแล้ว ถ้าไม่มีความรู้ชุดนี้เราก็คิดเพียงแต่ว่าเราเสียดินแดน ซึ่งเป็นเชื้อมูนสำคัญที่สังคมไทยคิดต่อประเทศเพื่อนบ้านซึ่งเป็นอคติที่เป็นปัญหาใหญ่ ฉะนั้น เรื่ององค์ความรู้มีความจำเป็นในการแก้ปัญหา

ในอนาคต เราอาจจะต้องคิดเกี่ยวกับเรื่องเขตแดนกันใหม่ มีปัญหาใหม่ เช่นอิทธิพลของจีน ที่มีบทบาทต่อลาวเวียดนามกัมพูชาพม่า รวมถึงการสร้างเขื่อนของจีน ในอนาคตอาจจะไม่ใช่ปัญหาเขตแดนระหว่างไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน แต่อาจจะมีผลกระทบที่มาจากเขื่อน จะทำให้เรามีวิธีคิดเกี่ยวกับเขตแดนด้วยวิธีใหม่เพราะมีปัญหาใหม่หรือเปล่า ผมคิดว่าเป็นอีกอันที่เราจำเป็นต้องคิดกับมันในอนาคต

แนวทางแก้ปัญหา ควรลืมไปซะว่าเราเสียดินแดน เพราะความจริงเราไม่ได้เสียดินแดน ถ้าเราลงไปดูประวัติศาสตร์ดีๆ มายาคติเรื่องเสียดินแดนทำให้เราเข้าใจอะไรผิดไปมาก รวมทั้งทัศนะในการมองประเทศเพื่อนบ้านต้องขยายออกไปให้มากขึ้น เช่น การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม สร้างความสัมพันธ์ข้ามวัฒนธรรม เริ่มจากที่ตัวเราก่อน

000

ดร.ชาญวิทย์ กล่าวถึงรายละเอียดโครงการดังกล่าวนี้ว่า ได้รับความสนับสนุนจากทั้งภาครัฐและภาคเอกชนให้จัดทำขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2553-54 โดยมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า “โครงการสร้างความรู้ความเข้าใจแก่สาธารณชน เรื่องเขตแดนไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน ผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ สื่อสารคดี การประชุมเชิงปฏิบัติการ และการฝึกอบรม” และมี ดร. ชาญวิทย์ เกษตรศิริ กับ ดร. พิภพ อุดร เป็นหัวหน้าและรองหัวหน้าโครงการฯ ดังมีรายชื่อ ต่อไปนี้

1. ประมวลสนธิสัญญา อนุสัญญา ความตกลง บันทึกความเข้าใจ และแผนที่ ระหว่างสยามประเทศไทยกับประเทศอาเซียนเพื่อนบ้าน: กัมพูชา–ลาว–พม่า–มาเลเซีย (Collected Treaties – Conventions –Agreements – Memorandum of Understanding and Maps Between Siam/Thailand – Cambodia – Laos – Burma – Malaysia) โดย ชาญวิทย์ เกษตรศิริ

2. ศาลโลก–ศาลอนุญาโตตุลาการ กับข้อพิพาทระหว่างประเทศ (International Court of Justices– Permanent Court of Arbitration)โดย พนัส ทัศนียานนท์, ประสิทธิ์ ปิวาวัฒนพานิช, วิพล กิติทัศนาสรชัย

3. เขตแดนเวียดนาม–จีน–กัมพูชา–ลาว (Boundaries of Vietnam-China-Cambodia-Laos)โดยพิเชฐ สายพันธ์ และ สุริยา คำหว่าน

4. เขตแดนจีน–รัสเซีย–มองโกเลีย (Boundaries of China–Russia and Mongolia) โดย พวงทอง ภวัครพันธุ์และ รณพล มาสันติสุข

5. เขตแดนฝรั่งเศส–เนเธอร์แลนด์–แม่น้ำดานูบ (Boundaries of France–The Netherlands and The Danube River) โดย มรกต เจวจินดา ไมเออร์ และอัครพงษ์ ค่ำคูณ

6. เขตแดนสยามประเทศไทย–มาเลเซีย–พม่า–ลาว–กัมพูชา (Boundaries of Siam/Thailand–Malaysia – Burma–Laos –Cambodia) โดย อรอนงค์ ทิพย์พิมล, ธนศักดิ์ สายจำปา, ดุลยภาค ปรีชารัชช, สุภลักษณ์ กาญจนขุนดี, อัครพงษ์ ค่ำคูณ

วัตถุประสงค์ของโครงการฯ คือ

1. ผลิตงานวิชาการในรูปแบบที่เป็น “หนังสือ-สื่อ-ดีวีดี-วีซีดี” ที่เข้าใจง่าย ที่ตั้งอยู่บนข้อมูลที่ถูกต้องทางวิชาการ ครบถ้วนเกี่ยวกับองค์กร (ศาลโลก-ศาลอนุญาโตตุลาการ) สถานะและแนวทางการแก้ไขปัญหา เขตแดน-พรมแดน-ชายแดนระหว่างไทย กับประเทศเพื่อนบ้าน คือ พม่า ลาว กัมพูชา และมาเลเซีย รวมทั้งกรณีศึกษาที่น่าสนใจของประเทศต่างๆที่มีเขตแดน-ชายแดน-พรมแดนติดต่อกัน ทั้งในทวีปเอเชียและทวีปยุโรป เช่น เวียดนาม จีน รัสเซีย มองโกเลีย ตลอดจนฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ และแม่น้ำดานูบ โดยครอบคลุมตัวอย่างทั้งที่ประสบความสำเร็จ และล้มเหลวในการแก้ปัญหาเขตแดน-พรมแดน-ชายแดน

2. นำผลงานวิชาการที่สำเร็จเป็น “หนังสือ-สื่อ-ดีวีดี-วีซีดี” แจกจ่ายอภินันทนาการ (ไม่มีจำหน่าย) ให้กับห้องสมุดมหาวิทยาลัย โรงเรียน หน่วยงานของรัฐและเอกชนที่ทำงานเกี่ยวข้องกับความมั่นคงของสังคมและรัฐ ตลอดจนสื่อมวลชน จำนวนหน่วยละ 3,000
3. ดำเนินการจัดการเผยแพร่ความรู้ความเข้าใจในรูปแบบของการเสวนา ประชุมปฏิบัติการ การฝึกอบรมทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ร่วมกับมหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี-ศรีสะเกษ-สุรินทร์-บุรีรัมย์ มหาวิทยาลัยนครพนม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ฯลฯ ภายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554

4. ดำเนินการตอกย้ำภาพลักษณ์ที่ดีของประชาชนและสังคมไทย และสร้างความตื่นตัวถึงบทบาทการดำเนินงานของภาครัฐและเอกชน กับสถาบันการศึกษา ในการสร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับประเทศเพื่อนบ้าน ในการมีความสัมพันธ์อันดีในฐานะ “ประชาคมอาเซียน” ร่วมภูมิภาคอุษาคเนย์ด้วยกัน ตลอดจนการหาวิถีทางแก้ไขปัญหาโดยสันติวิธีฉันท์มิตรประเทศที่มีความเท่าเทียมกันในโลกสมัยปัจจุบัน

มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ขอขอบคุณความร่วมมือและความสนับสนุนที่ได้จากองค์กรของรัฐ เอกชน และตัวบุคคล อาทิ กรมสนธิสัญญาและกฎหมาย กระทรวง การต่างประเทศ ตลอดจนข้าราชการทั้งอดีตและปัจจุบันนิรนามหลายท่าน ขอบคุณกรมแผนที่ทหาร กองบัญชากองทัพไทย กองบัญชาการทหารสูงสุด สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ หอสมุดปรีดีพนมยงค์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี-ศรีสะเกษ-สุรินทร์-บุรีรัมย์ มหาวิทยาลัยนครพนม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และสถาบันการศึกษาชั้นสูงทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ตลอดจน “กัลยาณมิตร” ต่างรุ่นต่างวัย ที่มีส่วนทั้งร่วมงานโดยตรง มีทั้งส่วนช่วยเหลือ ช่วยผลักดัน และให้คำแนะนำกับ “กำลังใจ” ในการดำเนินการโครงการฯ ที่ค่อนข้างใหญ่โตและอยู่ในสถานการณ์ทางเศรษฐกิจ-สังคม-และการเมืองที่อ่อนไหวและเปราะบางในปัจจุบัน

เราหวังว่า “หนังสือ-สื่อ-ดีวีดี-วีซีดี” ชุดนี้ จะมีส่วนในการเสริมสร้างความคิด สติปัญญาให้กับเราๆ ท่านๆ ทำให้เราสามารถเข้าใจเรื่องราวของ “เขตแดน-พรมแดน-ชายแดน” ของ “รัฐสมัยใหม่” ที่เป็นมรดกตกทอดทางประวัติศาสตร์ที่มีมาจากอดีต มาจากการกระทำของบรรพชน ที่มีทั้งความสำเร็จและความล้มเหลว ที่เราอาจจะพอใจหรือไม่พอใจก็ตาม แต่ก็เป็นสิ่งที่ยังอยู่กับเราในปัจจุบัน และจะคงยังมีต่อไปในอนาคต ที่เราจะต้องร่วมด้วยช่วยกันแก้ไขต่อไปทั้งนี้เพื่อเยาวชน-คนหนุ่มคนสาว-ลูก-หลาน-เหลน-โหลน “คนรุ่นใหม่” กับประเทศชาติบ้านเมืองของเรา

เรามีความหวังตามปณิธานของผู้ก่อตั้งของเรา คือ ดร. ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ที่นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2509 (1966) เป็นต้นมา ยึดมั่นเป็นแนวทางของวิชาการตามพุทธภาษิตในภาษาบาลีที่ว่า “นัตถิ ปัญญา สมาอาภา” และแปลเป็นไทยว่า “แสงสว่าง เสมอด้วยปัญญา ไม่มี” นั่นเอง

เสื้อแดง′54

ที่มา มติชน



โดย ปราปต์ บุนปาน

(ที่มา คอลัมน์ สถานีคิดเลขที่ 12 หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ฉบับประจำวันที่ 13 มกราคม 2553)

9 มกราคม 2554 ขณะที่นายกรัฐมนตรีประกาศมอบของขวัญปีใหม่แพคเกจสวยหรูให้แก่ประชาชน

"กลุ่มคนเสื้อแดง" ก็ประเดิมศักราชใหม่ ด้วยการนัดชุมนุมกันที่ถนนราชดำเนิน ก่อนเคลื่อนขบวนไปยังสี่แยกราชประสงค์

ด้วยจำนวนคนเข้าร่วมหลายหมื่นอีกเช่นเคย

(เจ้าหน้าที่รัฐประมาณว่า 3 หมื่น ขณะที่ "สมบัติ บุญงามอนงค์" ทวีตข้อความว่า คนเสื้อแดงไปรวมตัวกัน ณ สี่แยกราชประสงค์ในวันนั้นมากที่สุด นับตั้งแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2553 เป็นต้นมา)

ดังนั้น ใครที่พยายามทำนายทายทักว่าในปี 2554 ประเทศไทยจะต้องเผชิญหน้ากับอนาคตแบบไหนบ้าง

จึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงที่จะนับรวม "คนเสื้อแดง" เป็นปัจจัยหนึ่งในการทำนายดังกล่าวไปได้พ้น

แต่ก็มีหลายเรื่องที่เราต้องขบคิดเกี่ยวกับ "คนเสื้อแดง" เช่น

เมื่อวันที่ 9 มกราคม "ทักษิณ ชินวัตร" โฟนอินมายังเวทีเสื้อแดงอีกครั้ง หลังจากห่างหายไปนาน

บางคนบอกว่า ณ ตอนนี้ ทักษิณดูจะเป็นฝ่ายเลือกเกาะ "คนเสื้อแดง" ที่มีจำนวนหนาแน่นคงเส้นคงวา

มากกว่าที่คนเสื้อแดงจะเลือกยกทักษิณเป็น "สัญลักษณ์นำสูงสุด" ในการเคลื่อนไหว

อย่างไรก็ตาม เป็นที่แน่นอนว่า "คนเสื้อแดง" ไม่มีทาง "ก้าวข้าม" ให้พ้นไปจากทักษิณได้อย่างสมบูรณ์

เพราะ "คนเสื้อแดง" และทักษิณ รวมทั้งปัญหาของทั้งสองฝ่าย ล้วนมีจุดกำเนิดร่วมกันอยู่

และอย่าว่าแต่ "คนเสื้อแดง" เลย เพราะคนกลุ่มอื่นๆ ในสังคมไทยต่างก็ก้าวข้ามไม่พ้นไปจากอะไรหลายๆ อย่างด้วยกันทั้งนั้น (เช่น ประเด็นชาตินิยม เป็นต้น)

ด้วยเหตุนี้ สิ่งที่ควรตั้งคำถามก็คือ "คนเสื้อแดง" ในปี 2554 จะจัดวางความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับทักษิณอย่างไรและแบบไหน

เหมือนกับที่หลายท่านกำลังเรียกร้องให้สังคมการเมืองไทยต้องจัดวางความสัมพันธ์ทางอำนาจของตนเองเสียใหม่นั่นแหละ

ประเด็นต่อมา คือ คนจำนวนไม่น้อยเห็นว่า "แกนนำ นปช.รุ่นใหม่" กำลังใช้กลไกที่เป็น "อาวุธร้ายแรง" ทางกฎหมาย (ซึ่งขบวนการประชาธิปไตยไม่ควรใช้) มาทำลายล้างกลุ่มคนบนอีกฝั่งฟากทางการเมือง

ถ้ามองในเชิงหลักการ "แกนนำ นปช." จึงกำลังทำในสิ่งที่ฝ่ายตรงข้ามของตนเองเคยทำ

และแทนที่จะรณรงค์ให้สังคม "เปิดกว้าง" มากขึ้น พวกเขากลับเลือกใช้วิธีการที่จะทำให้สังคมไทย "เงียบ" ต่อไป

แต่บางคนบอกว่านี่เป็นกลยุทธ์ทางการเมืองของ "แกนนำ นปช."

ปัญหาคือ แกนนำกลุ่มนี้จะเลือกอะไร ระหว่าง "หลักการที่ดี" หรือ "กลยุทธ์ที่ซับซ้อน"

จะเลือกอะไรระหว่างการไปถึง "เป้าหมาย" อย่างอ้อมๆ หรือ การเคลื่อนไหวอย่างถูกต้องทั้งในเชิง "วิธีการ" และ "เป้าหมาย"

ประเด็นสุดท้าย เป็นเรื่องเกี่ยวกับสื่อกระแสหลักและ "คนเสื้อแดง"

2-3 ปีที่ผ่านมา สื่อมีโอกาสมากมายที่จะสัมภาษณ์พูดคุยเจาะลึกเรื่องราวหลากหลายมิติของ "คนเสื้อแดง"

"คนเสื้อแดง" ที่ไม่ใช่แค่ "มวลชน" อันน่าเกลียดน่ากลัว หรือ "มวลชน" จำนวนมากมายมหาศาลอันน่าตื่นตาตื่นใจ

แต่เป็น "ปัจเจกบุคคล" ที่มีปัญหาเบื้องหลังแตกต่างกันไป ทว่าอาจมีจุดยืนบางอย่างร่วมกันอยู่หลวมๆ

น่าเสียดาย ที่สื่อกระแสหลักฉวยโอกาสนั้นไว้ไม่ได้มากนัก

หลังวันที่ 19 พฤษภาคมปีก่อน เป็นต้นมา "คนเสื้อแดง" ถูกผลักให้มีจุดยืนบางประการร่วมกันอย่างหนักแน่นมั่นคงจริงจังยิ่งขึ้น

พวกเขาสร้าง "ไวยากรณ์" ใหม่ๆ มาสื่อสารกันเองในที่ชุมนุมมากขึ้น

ซึ่งทำให้สื่อมวลชนเข้าถึง "ชุดภาษา" เหล่านั้นยากขึ้น

กระทั่งส่งผลให้สังคมไทยคาดเดาอนาคตของตนเองที่ยึดโยงอยู่กับ "คนเสื้อแดง" ได้ลำบากขึ้นตามไปด้วย

'แม้ว'วิดพื้นโชว์ ส.ส.เพื่อไทยแห่เยี่ยม

ที่มา ข่าวสด

คอลัมน์ ลับพอสมควร

ศันสนีย์ โตสวน รายงาน



หลังฉลองปีใหม่ ส.ส.เพื่อไทยบินไปพบ "นายใหญ่" เป็นว่าเล่น

ล่าสุดเป็นคิว "วิทยา บุรณศิริ" ส.ส.เมืองกรุงเก่า พาคณะหลายสิบคนบินไปแดนหมีขาวรัสเซีย

จุดหมายปลายทางอยู่ที่กรุงมอสโก

กระทั่งกลับมาถึงเมืองไทย เสี่ยวิทยาคุยให้ฟังอย่างปลื้มๆ

พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อวยพรวันเกิดครบ 51 หนาวปีนี้ให้สุขภาพแข็งแรง ตั้งใจทำงาน

พอถามถึงข่าวลือนายใหญ่ป่วยหนัก ไม่กล้าโผล่หน้าทางวิดีโอลิงก์ให้แฟนคลับเห็น ได้แต่ส่งเสียงทางโฟนอิน

เสี่ยวิทยาหัวเราะก่อนโต้ข่าวลือแทนนาย

"ใครช่างลือกันได้"

"ท่านยังแข็งแรงดี วิดพื้นโชว์ความฟิต แถมสวมบทเชฟปรุงอาหารจาวเหนือ และอีสานรสแซบให้หม่ำกันจนพุงกาง"

"แถมหน้าใสกระชากวัยเหมือนคนอายุ 50 กว่าๆ จนพวกผมอาย"

คนฟังรุกต่อ อารมณ์ดีอย่างนี้สงสัยได้ของขวัญวันเกิดถูกใจ?

เสี่ยวิทยาเลี่ยงตอบ บอกแค่ว่าได้คำอวยพรให้แข็งแรง ใครไม่ชอบบ้าง

เปลี่ยนเรื่องถามปมร้อนแก้รธน. พ.ต.ท.ทักษิณส่งซิกว่ายังไง?

"ท่านไม่ยุ่ง ให้เป็นเรื่องสภาตกลงกัน"

"กำชับอย่างเดียว ส.ส. ต้องลงพื้นที่ชี้แจงนโยบายพรรคให้โดนใจประชาชน"

อย่าลืมส่งท่อน้ำเลี้ยงให้ด้วยล่ะ...555

รัฐบาลท่ามกลางม็อบเหลือง-แดง

ที่มา ข่าวสด

คอลัมน์ รายงานพิเศษ



การออกมานัดชุมนุมถี่ขึ้นของกลุ่มคนเสื้อแดง และการเคลื่อนไหวกดดันรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เร่งช่วยเหลือ 7 คนไทย ที่ถูกทางการกัมพูชาจับกุมตัวฐานรุกล้ำดินแดนของม็อบเสื้อเหลือง หรือในนามเครือข่ายคนไทยหัวใจรักชาติ

ถูกมองว่าเป็นปัจจัยเร่งเร้าให้รัฐบาลประกาศยุบสภาเร็วขึ้น นอกเหนือจากปัญหาความไม่ลงรอยกันภายในพรรคร่วมรัฐบาลต่อกรณีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ เรื่องระบบการเลือกตั้งและจำนวนส.ส.

การเคลื่อนไหวของกลุ่มเสื้อแดง-เสื้อเหลือง จะส่งผลต่อรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ อย่างไรหรือไม่ หลายฝ่ายได้วิเคราะห์ไว้ดังนี้



จาตุรนต์ ฉายแสง

อดีตรักษาการหัวหน้าพรรคไทยรักไทย



การชุมนุมที่เกิดขึ้นทั้งกลุ่มคนเสื้อแดงและกลุ่มเสื้อเหลือง ไม่น่าจะเป็นเหตุกดดันให้รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ต้องยุบสภาหนี เพราะขณะนี้ไม่มีผู้ชุมนุมกลุ่มใดเรียกร้องให้ยุบสภา

การเรียกร้องให้ยุบสภาของคนเสื้อแดงก็ผ่านไปแล้ว ส่วนกลุ่มเสื้อเหลืองที่ออกมาชุมนุมขณะนี้ไม่ว่าเรื่องเกี่ยวกับเขตแดน หรือกรณี 7 คนไทยถูกจับกุมที่กัมพูชา ดูแล้วไม่น่าเป็นเหตุถึงขั้นคุกคามเสถียรภาพรัฐบาลได้

การชุมนุมลักษณะนี้อาจส่งผลถึงความสัมพันธ์ระหว่างไทย-กัมพูชา แต่การปลุกกระแสรักชาติแบบผิดๆ หรือการปลุกกระแสคลั่งชาติเช่นนี้ คงไม่ได้รับการสนับสนุนจากคนส่วนใหญ่ของสังคม

ที่สำคัญรัฐบาลนี้ได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นนำในสังคมที่มีอำนาจแท้จริง และผู้นำกองทัพ ก็คงไม่ฉกฉวยโอกาสนี้ซ้ำเติมรัฐบาล

แม้ชนชั้นนำที่มีอำนาจและกองทัพจะไม่พอใจรัฐบาลนี้อยู่บ้างในประเด็นเรื่องการทุจริตคอร์รัปชั่น แต่ก็ยังต้องสนับสนุนรัฐบาลชุดนี้อยู่ เพื่อเป็นข้ออ้างทำลายล้างฝ่ายตรงข้ามต่อไป

แม้เขาจะรู้อยู่ว่ารัฐบาลชุดนี้ทุจริตมากกว่ารัฐบาลที่มาจากการรัฐประหาร แต่ถอยหลังไม่ได้แล้ว ต้องเดินหน้าฆ่าลูกเดียวต่อไป เพื่อทำ ลายฝ่ายตรงข้ามให้สิ้นซาก

โดยอ้างว่าเพื่อทำลายระบอบทักษิณ แต่สุดท้ายเป็นการทำลายประชาธิปไตยไป ถือเป็นเรื่องที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของชนชั้นนำที่มีอำนาจที่แท้จริง

และน่าอับอายไปทั่วโลกที่สนับสนุนรัฐบาลที่โกงกินมากที่สุดมาบริหารประเทศ

พิชญ์ พงศ์สวัสดิ์

คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย



การเคลื่อนไหวของทั้งม็อบเหลืองและม็อบแดง ไม่เกี่ยวกับการสั่นคลอนเสถียรภาพของรัฐบาล

คิดว่าทั้ง 2 ม็อบไม่ได้สนใจรัฐบาลนี้แล้ว ไม่มีใครต้องการโค่นล้มรัฐบาล รัฐบาลนี้จะมีใครไปโค่นล้มได้ ในเมื่อเขาแข็งแรงขนาดนี้

สิ่งที่น่าสนใจ คือ ประเด็นการเคลื่อนไหวของทั้ง 2 ม็อบไม่ชัดเจน ไม่สอดคล้องกับความต้องการโดยรวมของสังคม

ม็อบเหลืองมุ่งไปที่เรื่องชายแดน ซึ่งต้องเผชิญกับกระแสสังคมที่สวนทางกัน ทั้งคนไม่เห็นด้วยกับม็อบเหลือง หรือคนไม่เชื่อว่ารัฐบาลนี้จะมีความสัมพันธ์เข้มข้นกับรัฐบาลกัมพูชา

ส่วนม็อบแดง ตอนนี้กลายเป็นการเรียกร้องเพื่อตัวเอง เช่น เรื่องคดีความ แต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องส่วนรวม เช่น มาตรการ 9 ข้อของรัฐบาล

แต่การเคลื่อนไหวของม็อบสะท้อนให้เห็นว่า ยังมีปัญหาอีกมากที่รัฐบาลนี้ทำค้างเอาไว้ และไม่ใช่แค่ม็อบ แต่ยังมีการเคลื่อนไหวภายในสภาอีก แต่รัฐบาลยังไปได้เรื่อยๆ

ฉะนั้น เสถียรภาพของรัฐบาลจึงไม่ได้ขึ้นอยู่กับม็อบ ยกเว้นว่าถ้าม็อบกระตุ้นไปสู่ความรุนแรง และรัฐบาลบริหารจัดการม็อบไม่ดี อาจนำไปสู่ความวุ่นวายได้

ความวุ่นวายนี้ไม่ได้มาจากตัวปัญหา แต่มาจากการ บริหารจัดการที่ไม่ดีมากกว่า

ไม่ว่ารัฐบาลนี้หรือรัฐบาลไหนก็มีปัญหากับม็อบทั้งนั้น ถ้าการบริหารจัดการม็อบไม่ดี จะเกิดปัญหาได้ง่าย แต่เป็นคนละเรื่องกับการตอบสนอง หรือการตอบคำถามในสิ่งที่เขาต้องการ

การบริหารจัดการม็อบต่างหากที่เป็นเรื่องอันตราย

ถ้าสื่อเล่นเรื่องนี้อย่างจริงจัง นำเสนอประเด็นของม็อบ และเอาฝ่ายที่เกี่ยวข้องมาตอบปัญหาอย่างเป็นเรื่องเป็นราว จะลดเรื่องความรุนแรงลงได้



จิตติพจน์ วิริยะโรจน์

ส.ว.ศรีสะเกษ - ประธานคณะกรรมการ เพื่อติดตามสถานการณ์บ้านเมือง วุฒิสภา



เชื่อว่ารัฐบาลไม่สนใจการเคลื่อน ไหวของกลุ่มผู้ชุมนุมไม่ว่ากลุ่มคนเสื้อแดงหรือเสื้อเหลือง

เพราะเมื่อเทียบกับเหตุการณ์สลายการชุมนุมของกลุ่มเสื้อแดงเมื่อเดือนเม.ย.-พ.ค.2553 จะเห็นว่าบริบทต่างกันมาก การเคลื่อนไหวไม่รุนแรงเท่าที่ควร

เว้นแต่จะมีปัจจัยอื่นเสริม เช่น หากศาลอาญาระหว่างประเทศรับพิจารณาคดีของกลุ่มคนเสื้อแดงที่รัฐบาลมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสลายการชุมนุมขึ้นมา อาจเป็นประเด็นให้เกิดการยุบสภาได้

รวมถึงประเด็นการทุจริตคอร์รัปชั่น หากเกิดขึ้นมากและถูกอภิปรายไม่ไว้วางใจในสภา อาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้

แต่ถ้ามีการชุมนุมแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ทั้งเสื้อเหลือง และเสื้อแดง ก็ไม่มีอะไรน่าหนักใจสำหรับรัฐบาล แค่กินยาแก้ปวดหัว

ประเด็นที่รัฐบาลจะตัดสินยุบสภาได้ ต่อเมื่อรัฐบาลอยู่ในสภาวะได้เปรียบทางการเมือง จุดนี้ถือเป็นหลักใหญ่ที่รัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์มองไว้

ส่วนการเคลื่อนไหวล่าสุดของกลุ่มเสื้อเหลือง กรณีคนไทยถูกกัมพูชาจับกุม และมองว่ารัฐบาลไม่ช่วยเหลือนั้น

ต้องดูว่าการเคลื่อนไหวครั้งนี้ว่ามีมวลชนมากน้อยแค่ไหน แต่คนทั่วไปจะคิดว่าประเด็นของม็อบเสื้อเหลืองคือกดดันให้รัฐบาลเร่งช่วยเหลือคนไทยมากกว่าที่จะกดดันให้รัฐบาลยุบสภา

เชื่อว่าการออกมาเคลื่อนไหวครั้งนี้ จะไม่ทำให้เสื้อเหลืองและประชาธิปัตย์ขัดแย้งกัน เพราะบุคคลทางฝั่งเสื้อเหลืองที่ถูกจับ ยังไม่ใช่ตัวแปรที่ทั้งสองฝ่ายจะต้องมาแตกหักกัน

แต่อาจทำให้เกิดความไม่พอใจขึ้นมาเท่านั้น



สมชาย ปรีชาศิลปกุล

อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่



การเคลื่อน ไหวของกลุ่มคนเสื้อแดงที่นัดชุมนุมกันถี่ขึ้น และการชุมนุมของคนเสื้อเหลืองกรณี 7 คนไทย ไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อรัฐบาลมากนัก เพราะรัฐบาลยังใช้อำนาจนอกระบบอยู่

เป็นอำนาจทางการเมืองที่ถูกผูกขาดไว้ในมือของบุคคลเพียงบางกลุ่ม โดยปราศจากการตรวจสอบและกำกับจากสังคม ซึ่งผลพวงที่เป็นอยู่ในตอนนี้เกิดจากรัฐประหาร 19 ก.ย. 2549

อีกทั้งการชุมนุมของเสื้อเหลืองและเสื้อแดงในขณะนี้ ไม่ได้อยู่ในระดับที่ทำให้เกิดฉันทามติของสังคม แต่เป็นการเคลื่อนไหวที่มีชนชั้นนำกำกับอยู่ มีมวลชนส่วนหนึ่งสนับสนุนและค่อนข้างเข้มแข็ง ถือเป็นการต่อสู้ของผู้ที่มีมวลชนทั้งสองฝ่าย

แต่มันจะทำให้เกิดเรื่องยุ่งยากและอาจรุนแรงมากกว่าเหตุการณ์ความขัดแย้งในอดีต ซึ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ อาจเป็นเงื่อนไขให้อำนาจนอกระบบหวนกลับมา

อย่างไรก็ตาม หากกลุ่มชุมนุมมีจำนวนมากแล้วทำให้รัฐบาลเกิดความตึงเครียด คิดว่าการยุบสภาก็เป็นทางหนึ่งที่จะแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ แต่ไม่สามารถแก้ปัญหาระยะยาวได้

ดังนั้น หากต้องการแก้ปัญหาในระยะยาวควรมีการปฏิรูปการเมือง เป้าหมายหลักอยู่ที่การสร้างความเป็นธรรมให้เกิดขึ้นในสังคม

ให้ประชาชนเข้าถึงและใช้อำนาจรัฐได้อย่างเท่าเทียม สร้างกระบวนการตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐที่มีประสิทธิภาพโดยสังคม

การปฏิรูปการเมืองต้องดำเนินตามหลักการประชาธิปไตย ปฏิเสธอำนาจนอกระบบทุกประเภทว่า

มิใช่ทางออกของความขัดแย้งทางการเมืองที่เกิดขึ้นอยู่ในปัจจุบันนี้

รางวัล'ธาริต'

ที่มา ข่าวสด

คอลัมน์ เหล็กใน

สมิงสามผลัด




เป็นความพยายามที่ไม่สิ้นสุดของ นายธาริต เพ็งดิษฐ์ อธิบดี คู่บารมี นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ

ล่าสุดหอบเอกสารหลักฐานเข้ายื่นร้องศาลอาญา ให้ถอนประกันตัว นายจตุพร พรหมพันธุ์ จำเลยข้อหาก่อการร้ายอีกแล้ว

หลังเคยยื่นมาแล้ว 3 ครั้ง

นายธาริตให้เหตุผลครั้งล่าสุดนี้ว่านายจตุพรไปร่วมชุมนุมคนเสื้อแดงเมื่อวันที่ 9 ม.ค.ที่ผ่านมา ที่แยกราชประสงค์

โดยเป็นผู้ประสานให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี โฟนอินในลักษณะข่มขู่พนักงานสอบสวนและให้ร้ายกระบวนการยุติธรรม

ศาลนัดพร้อมในวันที่ 20 ม.ค.นี้ เพื่อจะพิจารณาว่าจะถอนประกันหรือไม่

ก่อนหน้านี้ ความพยายามของนายธาริตต้องประสบความล้มเหลวมาตลอด

เพราะศาลมีคำสั่งให้ยกคำร้องทุกครั้ง

จึงแปลกใจกันว่า การยื่นถอนประกันที่ผ่านมาของนายธาริต

เป็นเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องคดีความกันแน่

ไม่ใช่เฉพาะคนเสื้อแดงเท่านั้น แต่คนทั่วไปก็ยังรู้สึกว่านายธาริตตั้งตัวเป็นศัตรูกับนายจตุพร

มากกว่าเป็นโจทก์กับจำเลยในกระบวนการคดี!?

ที่ผ่านมา นายธาริตตั้งเป้าจะเล่นงานนายจตุพรให้ได้

และยิ่งหนักหน่วงขึ้น เมื่อนายจตุพรนำสลิปโอนเงิน 1.5 แสนของเสี่ยเม้งมาโชว์ต่อสื่อมวลชน

ตามด้วยเรื่องเลข 161 ถนนศรีอยุธยา

จนนายธาริตต้องออกมายอมรับว่า 161 คือหมอนวดที่ชวาลา เป็นหมอนวดประจำตัวที่ต้องไปนวดแก้เมื่อยเดือนละ 2-3 ครั้ง

นี่อาจเป็นที่มาของแค้น ต้องตามเช็กบิลนายจตุพรให้ได้

อีกสาเหตุที่มองกันมากคือ หรือจะเป็น "ใบสั่ง" จากอำนาจรัฐ

เพราะนายจตุพรเป็นแกนนำเสื้อแดงเพียงคนเดียวที่ได้เอกสิทธิ์ส.ส.คุ้มครอง ไม่ต้องถูกคุมขังในเรือนจำ

จึงยังเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลอยู่ได้ ทำให้ม็อบเสื้อแดงไม่ฝ่อ

และนายธาริตก็สนอง "ใบสั่ง" ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

ให้ความสำคัญกับการถอนประกันนายจตุพร

ยิ่งกว่าการสอบสวนตามจับคนสั่งการฆ่า 91 ศพเสื้อแดงเสียอีก

จนเกิดกระแสข่าวลือกันหนัก!?

ลือกันถึงขนาดว่าหากการไล่เช็กบิลแกนนำเสื้อแดงลุล่วง

เก้าอี้ปลัดกระทรวงยุติธรรมก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม

แม้ว่ายังถอนประกันนายจตุพรไม่ได้ แต่ความพยายามของนายธาริตที่ผ่านมาก็ถือว่าเข้าตามากๆ

จนมีข่าวกระหึ่มว่าฝ่ายการเมืองเตรียมเสนอชื่อนายธาริตเข้าเป็นก.ตร.ผู้ทรงคุณวุฒิ

จะได้เข้าไปร่วมพิจารณาโผแต่งตั้งนายพลตำรวจทั่วประ เทศ

เก้าอี้ก.ตร.อาจจะเป็นการตบรางวัลชิ้นแรกให้อธิบดีคู่บารมีนายกฯ มาร์ค

ถ้าไม่โดนก.ตร.จากฟากตำรวจที่มาจากการเลือกตั้ง

ฮือคัดค้านจนร่วงไปเสียก่อน!?

สัมผัสป่าเขาลำเนาไพรและลมหนาว ที่ปากช่อง

ที่มา thaifreenews

โดย fee-faw-fum

สัมผัสป่าเขาลำเนาไพรและลมหนาว ที่ปากช่อง

วันเสาร์ที่ 15 มกราคม ขอเชิญไปร่วม “ตาสว่าง ณ..มอไม้รีสอร์ท” กับแดงปากช่องรักษ์ประชาธิปไตย บ้านหนองสองห้อง ต.หนองสาหร่าย อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา งานเริ่ม 17.30 น.- 24.00 น. ด้วย
บรรยากาศโต๊ะจีนที่นั่งท่านละ 200 บาท มาฟังการปราศรัย อ.สุทธาชัย อ.สุรชัย และบก.ลายจุด ราย
ละเอียดสอบถามได้จาก- 086-4487127

ลมหนาวยังหนาวเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง คนเสื้อแดงหลายคนคงมุ่งหน้าสู่แดนขุนเขา รายล้อมอยู่
ทั่วอาณาบริเวณ สลับกันไปกับพื้นที่ราบเชิงเขา มีป่าโปร่ง ต้นไม้แซมขึ้นมาอย่างประปราย แดดร่ม
ไอหนาวคงตามมาเล็มเลียตามร่างกายให้หนาวกายกันบ้าง ยามตะวันจวนจะลับขอบฟ้า สิ่งที่จะต้อง
ติดตัวไปก็คือเสื้อหนาว อุณหภูมิ 15 องศาคงต้องใส่เสื้อหนาวกันแน่ แต่ถ้าต้องการจะสัมผัสภูมิอากาศ
ไอหนาวของป่าเขา อยากจะพักค้างแรมที่พักเขายินดีลดให้ 50% ไม่มีเต้นส์ ที่นั่นก็มีให้บริการ บรรยา
กาศของงานก็คงจะเริ่มขึ้น อย่างสนุกสนานและเชิญลิ้มรสของอาหารจีนที่นั้น การถ่ายทอดสดยังไม่มี
ข่าวยืนยันแน่นอน เพราะมีทีมงานของ ไทย-สุริยะ:มีโปรแกรมถ่ายทอดสด ภาคเหนือ ของเว็บ Thaivoice.org
จะทำการถ่ายทอดงานคนเสื้อแดงจากแม่แฝกในเขตอ.สันทราย ที่เชียงใหม่ ส่วนงานนี้คุณบังสุกุลคงจะ
จัดการการถ่ายทอดมาให้ชมกันแน่นอน

ที่มา http://thaivoice.org/และ
ที่มา http://speedhorsetv.blogspot.com/และ
ที่มา http://translate.google.com/translatehl=th&sl=th&tl=en&u=http://webwarper.net/ww/~av/
www.norporchoreusweden.org/&rurl=translate.google.com&anno=2
และ
ที่มา http://translate.google.com/translatehl=th&sl=th&tl=en&u=http://webwarper.net/ww/~av/
redsiam.info/&rurl=translate.google.com&anno=2

ดีใจกับอำมาตย์และมาร์คด้วย...ประสบความสำเร็จ...และมีผู้นำไปใช้แล้วได้ผล..!!!!

ที่มา thaifreenews

โดย jomyut

รบ.ตูนีเซีย ปราบผู้ชุมนุม-ประกาศเคอร์ฟิว อ้างเรื่องก่อการร้าย

Thu, 2011/01/13 21:08 Thu, 2011-01-13 21:08

13 ม.ค. 13 ม.ค. 2554 -- หลังจากที่ชาวตูนีเซียอาศัยช่องทางโซเชียลเน็ตเวิร์กเรียกอย่างเฟสบุ๊คและ ทวิตเตอร์เรียกรวมตัวกันเพื่อประท้วงเรียกร้องแก้ปัญหาการว่างงานและประท้วง เรื่องอื่น ๆ โดยมีเหตุปะทะอยู่เนื่อง ๆ ในช่วง 3 สัปดาห์มาที่ผ่าน 2554 - หลังจากที่ชาวตูนีเซียอาศัยช่องทางโซเชียลเน็ตเวิร์กเรียกอย่างเฟสบุ๊คและ ทวิตเตอร์เรียกรวมตัวกัน เพื่อประท้วงเรียกร้องแก้ปัญหาการว่างงานและประท้วงเรื่องอื่น ๆ โดยมีเหตุปะทะอยู่เนื่อง ๆ ในช่วง 3 สัปดาห์ที่ผ่านมา

กระทั่งล่าสุดในวันที่ 13 ม.ค. กระทั่งล่าสุดในวันที่ 13 ม.ค. ที่ ผ่านมากองกำลังทหารตำรวจได้เข้าล้อมปราบปรามผู้ชุมนุมตามที่ต่าง ๆ ในเมืองด้วยกระบอง, แก็สน้ำตาและกระสุนจริงนอกจากนี้ทางรัฐบาลได้สั่งประกาศเคอร์ฟิวช่วงกลางคืน มีรายงานว่าญาติบางส่วนของประธานาธิบดีตูนีเซีย ZINE EL - Abidine Ben Ali ได้หนีออกจากประเทศเพื่อความปลอดภัยของตนเองไปแล้ว ที่ผ่านมา กองกำลังทหารตำรวจได้เข้าล้อมปราบปรามผู้ชุมนุมตามที่ต่าง ๆ ในเมืองด้วยกระบอง, แก็สน้ำตา และกระสุนจริง นอกจากนี้ทางรัฐบาลได้สั่งประกาศเคอร์ฟิวช่วงกลางคืน มีรายงานว่าญาติบางส่วนของประธานาธิบดีตูนีเซีย Zine el-Abidine Ben Ali ได้หนีออกจากประเทศเพื่อความปลอดภัยของตนเองไปแล้ว

ใน การชุมนุมแห่งหนึ่งมีผู้เห็นเหตุการณ์รายงานว่ามีเจ้าหน้าที่ยิงสังหารผู้ ชุมนุม 4 รายบ้างบอกว่าพบเห็นสไนเปอร์บนหลังคายิงเข้าใส่ฝูงชนกลุ่มนักสิทธิฯ ยืนยันว่ามีผู้เสียชีวิตอยู่แล้ว 30 รายนี้ก่อนหน้า ในการชุมนุมแห่งหนึ่ง มีผู้เห็นเหตุการณ์รายงานว่ามีเจ้าหน้าที่ยิงสังหารผู้ชุมนุม 4 ราย บ้างบอกว่าพบเห็นสไนเปอร์บนหลังคายิงเข้าใส่ฝูงชน กลุ่มนักสิทธิฯ ยืนยันว่ามีผู้เสียชีวิตอยู่แล้ว 30 ราย ก่อนหน้านี้

ในช่วงบ่ายรัฐบาลก็ประกาศเคอร์ฟิวภายใต้ 20.00 นเวลา ในช่วงบ่ายรัฐบาลก็ประกาศเคอร์ฟิวภายใต้เวลา 20.00 น. โดย ประธานาธิบดี Ben Ali และเจ้าหน้าที่รัฐบาลคนอื่น ๆ ยังได้กล่าวหาว่าเหตุความไม่สงบในครั้งนี้เป็นฝีมือของผู้ก่อการร้ายข้าม ชาติหรือไม่ก็กลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงโดยอ้างความไม่พอใจจากการไม่มีงานทำ แต่จากรายงานข่าวพบว่าการ ประท้วงในครั้งนี้มีหลักฐานการอ้างถึงพระเจ้าหรือสิ่งที่เกี่ยวกับศาสนาอิส ลามน้อยมากและผู้ชุมนุมบางคนบอกว่าข้อกล่าวหานี้ถือเป็นการดูแคลนเขาพวก โดยประธานาธิบดี Ben Ali และเจ้าหน้าที่รัฐบาลคนอื่น ๆ ยังได้กล่าวหาว่าเหตุความไม่สงบในครั้งนี้เป็นฝีมือของผู้ก่อการร้ายข้าม ชาติ หรือไม่ก็กลุ่มมุสลิมหัวรุนแรง โดยอ้างความไม่พอใจจากการไม่มีงานทำ แต่จากรายงานข่าวพบว่า การประท้วงในครั้งนี้มีหลักฐานการอ้างถึงพระเจ้าหรือสิ่งที่เกี่ยวกับศาสนา อิสลามน้อยมาก และผู้ชุมนุมบางคนบอกว่าข้อกล่าวหานี้ถือเป็นการดูแคลนพวกเขา

"พวก นั้นบอกว่าประชาชนเป็นผู้ก่อการร้าย แต่พวกเขา Ben Ali และครอบครัวเองนี่แหละที่เป็นผู้ก่อการร้ายตัวจริง"อายุ 18 คนหนึ่งกล่าวนักศึกษา "พวกนั้นบอกว่าประชาชนเป็นผู้ก่อการร้าย แต่พวกเขา Ben Ali และครอบครัวเองนี่แหละที่เป็นผู้ก่อการร้ายตัวจริง" นักศึกษาอายุ 18 คนหนึ่งกล่าว

อย่างไรก็ตามในช่วงต้นของวันนี้รัฐบาลก็พยายามทำให้ผู้ชุมนุมสงบด้วยการสัญญาว่าจะเปลี่ยนตัวรมต อย่างไรก็ตามในช่วงต้นของวันนี้รัฐบาลก็พยายามทำให้ผู้ชุมนุมสงบด้วยการสัญญาว่าจะเปลี่ยนตัว รมต. มหาดไทย รัฐบาลผู้เป็นเบื้องหน้าในการสั่งปราบปรามผู้ชุมนุมและสัญญาว่าจะปล่อยตัว นักโทษที่ถูกจับในการชุมนุมรวมถึงมีการสืบสวนการใช้กำลังของเจ้าหน้าที่และ การคอร์รัปชั่นใน มหาดไทย ผู้เป็นเบื้องหน้าในการสั่งปราบปรามผู้ชุมนุม และสัญญาว่าจะปล่อยตัวนักโทษที่ถูกจับในการชุมนุม รวมถึงมีการสืบสวนการใช้กำลังของเจ้าหน้าที่และการคอร์รัปชั่นในรัฐบาล

แต่การรมตสั่งปลด แต่การสั่งปลด รมต. มหาดไทยก็ไม่ได้ทำให้ผู้ชุนุมสงบลงพวกเขายังคงออกมาตามท้องถนนในเมืองและในย่านชุมชนของชนชั้นแรงงานในแถวด้วยชานเมือง มหาดไทยก็ไม่ได้ทำให้ผู้ชุนุมสงบลง พวกเขายังคงออกมาตามท้องถนนในเมืองและในย่านชุมชนของชนชั้นแรงงานในแถวชานเมืองด้วย

นิวยอร์ก ไทม์ให้ข้อมูลเกี่ยวกับประเทศตูนีเซียว่าเป็นประเทศที่มีความคล้ายคลึงยุโรป มากที่สุดในหมู่ประเทศทวีปแอฟริกาเหนือมีชนชั้นกลางอยู่เป็นจำนวนมากมีค่า นิยมแบบเสรีนิยมกว้างขวางในเรื่องความเท่าเทียมกันทางเพศและมี สถานที่แบบชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนขณะเดียวกันก็เป็นประเทศที่เจ้า หน้าที่สหรัฐฯให้คะแนนสูงจากการที่พวกเขาดำเนินการปราบปรามผู้ต้องสงสัยก่อ การร้ายอย่างรุนแรง นิวยอร์กไทม์ให้ข้อมูลเกี่ยวกับประเทศตูนีเซียว่า เป็นประเทศที่มีความคล้ายคลึงยุโรปมากที่สุดในหมู่ประเทศทวีปแอฟริกาเหนือ มีชนชั้นกลางอยู่เป็นจำนวนมาก มีค่านิยมแบบเสรีนิยม กว้างขวางในเรื่องความเท่าเทียมกันทางเพศ และมีสถานที่แบบชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ขณะเดียวกันก็เป็นประเทศที่เจ้าหน้าที่สหรัฐฯ ให้คะแนนสูงจากการที่พวกเขาดำเนินการปราบปรามผู้ต้องสงสัยก่อการร้ายอย่าง รุนแรง

นิวยอร์ก ไทม์รายงานอีกว่าตูนีเซียเป็นหนึ่งในประเทศที่มีรัฐบาลที่เน้นการปราบปราม มากที่สุดในภูมิภาคที่เต็มไปด้วยรัฐตำรวจประชาชนตกอยู่ภายใต้การจับจ้องมี การละเมิดสิทธิเสรีภาพพลเมืองและมีการใช้วิธี การทรมานจนกระทั่งพิษเศรษฐกิจของยุโรปใต้ลามมาถึงจนเกิดปัญหาการว่างงานและ ความไม่พอใจของประชาชนก็พุ่งสูงขึ้นอย่างมาก นิวยอร์กไทม์รายงานอีกว่า ตูนีเซียเป็นหนึ่งในประเทศที่มีรัฐบาลที่เน้นการปราบปรามมากที่สุดในภูมิภาค ที่เต็มไปด้วยรัฐตำรวจ ประชาชนตกอยู่ภายใต้การจับจ้อง มีการละเมิดสิทธิเสรีภาพพลเมือง และมีการใช้วิธีการทรมาน จนกระทั่งพิษเศรษฐกิจของยุโรปใต้ลามมาถึง จนเกิดปัญหาการว่างงานและความไม่พอใจของประชาชนก็พุ่งสูงขึ้นอย่างมาก

.................................................

ประสบความสำเร็จเป็นต้นแบบเชื้อชั่วไม่มีวันตาย มือเปื้อนเลือด ตูนีเซียบอกขอบคุณที่เป็นแบบอย่างมือเปื้อนเลือดได้อย่างดี แต่เอ๊ะ...มีการปราบปรามพวกโซเชียลเน็ตเวิร์กด้วย มีสไนเปอร์ด้วย มีกระสุนจริงด้วย อะไรมันจะก๊อบกันมาเปี๊ยบเลย สูตรสำเร็จเลยของพวกเผด็จการฆ่าประชาชน




บันทึกการเข้า

นานาทรรศนะ ทำไม?ศาลกัมพูชาให้ประกัน แค่2ใน 7คนไทย

ที่มา thaifreenews

โดย bozo



ศาลกัมพูชาให้ประกันตัว นายพนิช วิกิตเศรษฐ์ ส.ส.กทม. พรรคประชาธิปัตย์
และ นางนฤมล จิตรวะรัตนา โดยมีเงื่อนไข 3 ข้อ คือ
ทั้ง 2 คนต้องพำนักอยู่ที่กัมพูชา
ต้องวางหลักทรัพย์เป็นเงินประกันจำนวน 1 ล้านเรียล หรือ 1 หมื่นบาท
ซึ่งสถานทูตได้สำรองเงินไปให้ นอกจากนี้
หากศาลมีคำสั่งเรียกตัว ก็ต้องไปแสดงตัวทันที

โดยทั้งคู่ได้เดินทางออกจากเรือนจำ และไปอยู่ที่ทำเนียบเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงพนมเปญ
ขณะที่คนไทยอีก 5คน ที่เหลือ ยังคงต้องรอความชัดเจนจากทางศาลกัมพูชา ว่า
จะให้ประกันตัวหรือไม่ และจะนัดตัดสินคดีเมื่อใด
โดยเฉพาะกรณี นายวีระ สมความคิด และนางราตรี พิพัฒนไพบูรณ์ ที่ถูกเพิ่มข้อหา
จารกรรมข้อมูลซึ่งทำให้การช่วยเหลือหรือขอประกันตัวยุ่งยากมากขึ้น

ทีมข่าว"ไทยรัฐออนไลน์"ได้พยายามเก็บรวบรวมความคิดเห็นของบุคคลในวงการต่างๆ
ทั้งนักการเมือง นักวิชาการ ถึงเหตุผลที่ว่า
เหตุใดศาลกัมพูชาจึงให้ประกันตัวคนไทยแค่2 คนไม่ใช่5หรือ7 คน



นายต่อพงษ์ ไชยสาส์น
ประธานคณะกรรมาธิการต่างประเทศ และ ส.ส. อุดรธานี พรรคเพื่อไทย กล่าวว่า
"ส่วนตัวให้น้ำหนักไปที่การให้คำให้การของตัวนายพนิช วิกิตเศรษฐ์
ส.ส.กทม.พรรคประชาธิปัตย์ และนางนฤมล จิตรวะรัตนา
ที่ยอมรับว่าได้พลัดหลงเข้าไปในพื้นที่ต้องห้ามอย่างไม่ตั้งใจ เมื่อยอมรับเช่นนี้ก็จบ
เพราะก็อย่างที่หลายฝ่ายการคาดการณ์ เมื่อมีการยอมรับความผิดเรื่องก็จบ
และระวางโทษก็จะไม่รุนแรง
ซึ่งก็เป็นไปตามที่ทีมทนายให้ความช่วยเหลือได้บอกให้ ทั้ง2คน ยอมรับผิดไปซะ
เพราะก็จะง่ายต่อการประกันตัว
ส่วนหลายคนที่มีความเป็นห่วงว่า ถ้ายอมรับความผิดไปแล้ว
จะทำให้ยากต่อการต่อสู้เรื่องดินแดนของประเทศในภายหลังนั้น ก็ไปว่ากันอีกเรื่องหนึ่ง"

นายต่อพงษ์ระบุอีกว่า"ไม่อยากให้น้ำหนักไปที่การดำเนินการของสถานทูตไทย
ทำให้ทั้ง2ได้รับการประกันตัว ไม่ใช่ว่าการทำงานของสถานเอกอัครราชทูตไม่มีผล
แต่น่าจะมีผลน้อย สำหรับคนไทยอีก5คนที่เหลือ ศาลกัมพูชาจะให้ประกันตัวหรือไม่
ก็คงขึ้นอยู่กับคำให้การของคนไทยทั้ง5 เป็นสำคัญ"



ด้าน นายสุริยะใส กตะศิลา เลขาธิการพรรคการเมืองใหม่ กล่าวกับ"ทีมข่าวไทยรัฐออนไลน์"ว่า
กัมพูชาอาจต้องการยกระดับความขัดแย้งทางการเมืองรอบใหม่
โดยการยัดข้อหา จารกรรมข้อมูล
ให้นายวีระ สมความคิด และ นางราตรี พิพัฒนไพบรูณ์ เลขานุการส่วนตัว
โดยมีนัยยะแฝงต้องการให้คนไทยเกิดการเผชิญหน้ากัน

ขณะ ที่รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีก็เห็นว่าเป็นรัฐบาลที่อ่อนแอ
ที่ต้องตั้งรับและตกหลุมพราง หมากเกมที่ทางกัมพูชาวางและออกแบบไว้ทั้งหมด
ซึ่งในระยะยาวไทยจะเสียเปรียบกัมพูชาในเรื่องดินแดน
ที่คนไทยทั้ง7 คนถูกจับตัวไปอย่างแน่นอน


เนื่องจากที่ผ่านมารัฐบาลไม่ได้มีการนำเรื่องนี้
หรือประท้วงอย่างเป็นทางการให้ประชาคมโลกได้รับรู้ว่า
พื้นที่ดังกล่าวมีหลักฐานว่าเป็นพื้นที่ฝั่งไทยไม่ได้เป็นของกัมพูชา
เพราะการไม่ประท้วงก็เหมือนเป็นการยอมรับ
และนายกรัฐมนตรีกัมพูชาก็พร้อมจะใช้ประโยชน์จากกรณีนี้อย่างเต็มที่



นายประสพสุข บุญเดช ประธานวุฒิสภา กล่าวถึงในกรณีเดียวกัน เห็นว่า
การที่ศาลกัมพูชาให้ประกันตัว 2 คนไทยในวันนี้ เห็นว่าเป็นเรื่องปกติ
ตามกระบวนการยุติธรรมของศาล ก็ถือเป็นสิ่งที่ดีแล้ว
ความเป็นจริงส่วนตัวเห็นว่าให้ประกันตัวช้าเกินไปด้วยซ้ำ
ส่วนการที่ให้ประกันตัวช้านั้นเห็นว่า ไม่น่าใช่
กรณีการขัดแย้งการเมืองระหว่างประเทศ ศาลต้องให้ ประกันอยู่แล้ว
ยกเว้นจะมีเหตุผลอื่นเช่นหลบหนี

ส่วน ดร.ตระกูล มีชัย อ.คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ให้ความเห็นต่อทีมข่าว"ไทยรัฐออนไลน์" กรณีที่ศาลกัมพูชาให้ประกันตัว
นายพนิช วิกฤตเศรษฐ์ ส.ส.กทม.พรรคปชป. และนางนฤมล จิตรวะรัตนา
2คนไทยในข้อหาล้ำแดนโดยไม่ตั้งใจ ว่า
รัฐบาลไทยจะต้องเป็นผู้ตอบคำถามว่าเหตุในกัมพูชาจึงให้ประกันคนไทยเพียง 2คน
แล้วที่เหลืออีก5 คนไปไหน
เหตุใดจึงได้ประกันคนที่มีตำแหน่งเป็นส.ส. และผู้หญิงอีก1 คน
ทั้งนี้มีข้อสงสัยว่า เป็นขบวนการยุติธรรมของศาลกัมพูชา จริงหรือไม่
หรือเป็นกระบวนการเพราะการเข้าไปเจรจาของรัฐบาลไทย

สิ่งนี้รัฐบาลจะต้องเป็นผู้ให้คำตอบ ไม่ใช่ให้ นายชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต
เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเป็นผู้ตอบ
เพราะถ้าไม่ตอบคำถามให้กระจ่าง ก็เกิดความแตกแยกขึ้นมาในประเทศ
เนื่องจากการได้ประกันตัว 2คนไทย ไม่ได้ทำให้กระแสกลุ่มคนที่เรียกร้องอยู่ลดน้อยลง
แต่จะกลับสร้างปัญหาขึ้นมาอีก เพราะจะเกิดความคลางแคลงใจในหมู่คนไทย ว่า
ทำไมคนที่เป็นส.ส. ถึงได้ประกันตัวก่อนแล้วที่เหลือละ?
อย่างนี้สู้ไม่ให้ประกันตัวทั้งหมดเลยจะเป็นการดีกว่า

ดังนั้นรัฐบาลโดยเฉพาะ
นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี จะต้องเป็นผู้ตอบคำถามให้ได้ว่า
ทำไมบางคนถึงได้ประกัน
ถ้าประกันตัวทั้ง5 คน และเหลือเพียง2 คน คือ
นายวีระ สมความคิด และ นางราตรี พิพัฒนไพบูรน์
ที่ไม่ได้ประกัน อย่างนี้ก็ยังสามารถตอบสังคมได้ว่า
ทั้ง2 คนถูกตั้งข้อหา จารกรรมข้อมูลเพิ่มเติม ซึ่งมีโทษหนักกว่า
ทำให้ศาลต้องมีการไต่สวน พิจารณาเพิ่มซึ่งก็มีเหตุผล แต่นี่มันไม่ใช่

ขณะที่ ปัญหาศาลกัมพูชาให้ประกันตัว 2คนไทย
นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีจะต้องเป็นผู้ตอบคำถามด้วยตนเอง
จะมอบหมายให้กระทรวงการต่างประเทศมาตอบคำถามแทนไม่ได้
การที่นายกรัฐมนตรีวางเฉย หรือเหมือนไม่ใส่ใจต่อปัญหาเท่าที่ควร
กลับเป็นผลเสียต่อตัวนายกรัฐมนตรีเอง เนื่องจากภาวการณ์เป็นผู้นำจะหายไป

นอกจากนี้ ดร.ตระกูลกล่าวอีกว่า
ไม่เข้าใจในกระบวนการทางการทูตไทยที่ดำเนินการอย่างนี้หากเป็นในต่างประเทศ
บุคคลที่จะสามารถสื่อสารกับสาธารณชนได้ก็คือนายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นผู้นำ ประเทศ
และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม
นายกรัฐมนตรีจะต้องแสดงความสนใจ และจริงจังในการแก้ปัญหามากกว่านี้



พล.อ. เลิศรัตน์ รัตนวานิช วุฒิสมาชิก อดีตจเรทหารทั่วไป
ยอมรับการตัดสินให้ประกันตัว 2 คนไทย ของศาลกัมพูชา
โดยเฉพาะกรณีของนายพนิช วิกฤตเศรษฐ์​ส.ส.กทม. พรรคประชาธิปัตย์
เชื่อว่าศาลกัมพูชาก็ต้องดูว่า
บุคคลใดใน 7คนไทยมีเจตนาเกี่ยวพันกับการบุกรุกพื้นที่ น้อยที่สุด
ซึ่งนายพนิชเองยังมีตำแหน่งเป็นส.ส.
และเคยเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีต่างประเทศ และยังไม่มีเจตนาล้ำแดน


ดังนั้นศาลจึงน่าพิจารณาให้ได้รับการประกันตัวก่อน
ซึ่งต่างกับนายวีระ สมความคิด ที่ศาลกัมพูชามองว่ามีประวัติเคยบุกรุกพื้นที่มาแล้วหลายครั้ง
แต่เชื่อว่าเดี๋ยวศาลก็คงค่อยๆพิจารณาให้ประกันตัวเพิ่ม
ส่วนที่มีการมองกันว่า อีก3คนก็ไม่เคยมีประวัติเข้าไปในพื้นที่ต้องห้าม
ทำไมถึงไม่ได้รับการประกันตัว
ก็ต้องไปตรวจสอบว่าทั้ง 3คน เป็นพวกของใคร เป็นพวกเดียวกับนายวีระหรือไม่

ขณะที่พล.อ. เลิศรัตน์ เชื่อศาลกัมพูชาน่าจะมีคำตัดสินออกมาในไม่ช้า นี้
เฉพาะ 2ข้อหาแรก เข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย และบุกรุกพื้นที่เขตทหาร ภายใน5-7วันนี้
คดีคุณวีระก็ตัดสินช้าไปอีกหน่วย แต่ทุกอย่างคงต้องไปจบที่การขอพระราชทานอภัยโทษแล้ว

ส่วนกรณีที่มีการ เกรงกันว่า การไปยอมรับผิดจะต้องทำให้ไทยอาจต้องเสียดินแดนไปนั้น
คงต้องแยกออกจากกัน เป็น2 ส่วน ต้องเข้าใจก่อนว่า
พื้นที่ตรงนั้นเป็นพื้นที่ที่เป็นปัญหายังไม่มีการปักปันเขตแดน แต่กัมพูชายึดครองอยู่
ซึ่งภายหลังก็จะต้องมีการมาพิสูจน์กันว่าเป็นเขตแดนของประเทศใดในอนาคต
ไทยต้องยืนยันว่าคำตัดสินของศาลไม่ใช่เป็นคำวินิจฉัย
แต่ต้องว่ากันด้วยเรื่องการปักปันเขตแดนที่เรายังเริ่มไม่ได้สักที.


http://www.thairath.co.th/content/pol/141183