WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

ทรงพระเจริญ

ขัตติยาอัด คอป แต่งนิทานโยนความผิดเสธ แดง 18 9 55

สถาบันกษัตริย์อยู่ได้ด้วยความจริง

ธงชัย วินิจจะกูล: Truth on Trial

สถาบันกษัตริย์ถึงเวลาต้องปรับตัว

ตุลาการผิดเลน !


ฟังกันให้ชัด! "นิติราษฎร์" ไขข้อข้องใจ ทุกคำถามกรณีลบล้างผลพวงรัฐประหาร





วิดีโอสอนการทำน้ำหมักป้าเช็ง SuperCheng TV ฉบับเต็ม 1.58 ชม.

VOICE NEWS

Fish




เพื่อไทย

เพื่อไทย
เพื่อ ประชาธิปไตย ขับไล่ เผด็จการ

Wednesday, October 12, 2011

Pictures of the day

ที่มา Thai E-News

นายกฯยิ่งลักษณ์ออกเยี่ยมประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติน้ำท่วม พร้อมหาข้าวกล่องให้ได้กินยามยาก(ภาพ:facebook)
หนุ่มใจดีผู้นี้กำลังโดดน้ำลงไปช่วยหมาที่ลอยมากับกระแสน้ำ(ที่มา:facebook)



Man of the match-facebookของตัน ภาสกรนที รายงานว่า ตอนนี้คุณตัน ติดอยู่ที่โรงงานอิชิตันโรจนะอยุธยา ยังไม่สามารถกลับออกมาได้ น้ำขึ้นสูงกว่า 3 เมตร เนื่องจากเมื่อเช้าคุณตันได้เดินทางลุยเข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยและ พนักงานทุกคน ทั้งๆที่ได้รับการเตือนแล้วว่าวันนี้จะเป็นวันที่น้ำขึ้นสูงและอันตราย มาก..ตอนนี้คุณตันได้พยายามทำทุกอย่างเพื่อส่งลูกน้องทุกคนที่ติดอยู่ที่โรง งานให้กลับออกมาอย่างปลอดภัย และขอยืนยันว่าตนเองจะอยู่ในพื้นที่ประสบภัยจนถึงวินาทีสุดท้ายและขอเดิน ทางกลับออกมาเป็นคนสุดท้าย...





พวกเราพนักงานบริษัทไม่ตันทุกคน ขอเคารพและนับถือในการตัดสินใจครั้งนี้ของเจ้านายที่เป็นห่วงชีวิตลูกน้อง ทุกคนมากกว่าตนเอง พวกเราทุกคนขอเป็นกำลังใจและยืนยันว่าพวกเราพร้อมจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับคุณ ตันตลอดไป ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร พวกเราทุกคนจะเดินไปด้วยกัน ร่วมส่งกำลังใจให้คุณตัน ได้ที่นี่และฝากกระจายข้อมูลด้วยครับ ( ลูกน้องคุณตันทุกคน )

ยังงี้ก็มีด้วย-คนโพสต์ออกมาขอโทษทีหลังและให้เหตุผลว่า
ขอโทษนะชาวอยุธยาที่โพส์แบบนี้.....มันมีคนแย่ง...แฟนชาวบ้านก้อเลยโพส์แบบนั้น.....ขอโทษจากใจ.....*_*!!!!

โร เบิร์ต อัมสเตอร์ดัม ทนายความนปช.เดินทางถึงประเทศไทยแล้ว และได้รุดเข้าเยี่ยมนักโทษการเมืองที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพ รวมทั้งนายสุรชัย แซ่ด่าน และนายสมยศ พฤกษาเกษมสุข ผู้ต้องหาคดี112 ก่อนจะเดินหน้าดำเนินคดีอาชญากรสังหารหมู่เหตุการณ์เมษา-พฤษภา53ต่อไป

Tuesday, October 11, 2011

โฆษกอสส. แจงเหตุไม่ฎีกาภาษีหญิงอ้อ-งง "ปชป." จะถอดถอนเรื่องอะไร

ที่มา ข่าวสด


เวลา 14.00 น. วันที่ 10 ต.ค. ที่ห้องประชุม 100 ปี สำนักงานอัยการสูงสุด ถนนรัชดาภิเษก นายวินัย ดำรงมงคลกุล อธิบดีอัยการสำนักงานคดีพิเศษ ในฐานะโฆษกสำนักงานอัยการสูงสุด (อสส.) แถลงกรณีที่นายจุลสิงห์ วสันตสิงห์ อัยการสูงสุด ไม่ยื่นฎีกาคดีนายบรรณพจน์ ดามาพงศ์ คุณหญิงพจมาน ชินวัตร และนางกาญจนาภา หงส์เหิน เป็นจำเลยในความผิดฐานร่วมกันหลีกเลี่ยงภาษีอากรและร่วมกันแจ้งความเท็จโดย จงใจเพื่อหลีกเลี่ยงภาษี ระบุว่า คณะทำงานอัยการที่รับผิดชอบพิจารณาสำนวนคดีที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการตรวจ สอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียแก่รัฐ (คตส.) ได้พิจารณามีความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่า การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกนายบรรณพจน์ จำเลยที่ 2 ปี และปรับ 100,000 บาท แต่โทษจำคุกให้รอลงอาญา และให้ยกฟ้องคุณหญิงพจมาน และนางกาญจนาภา จำเลยที่ 2-3 นั้นชอบแล้ว เห็นควรไม่ฎีกาคดีนี้ทุกคนทุกข้อหาเสนอต่อ นายจุลสิงห์ อสส.พิจารณาโดยรอบครอบแล้วเห็นพ้องกับคณะทำงานจึงมีคำสั่งไม่ฎีกาคดีนี้

“ที่ มีการวิพากษ์วิจารณ์ อสส.สั่งคดีตามอำเภอใจเป็นไปไม่ได้ แม้อัยการมีอิสระในการสั่งคดี แต่ต้องอยู่ในกรอบกฎหมาย ไม่นำกระแสการเมืองมาพิจารณา และไม่ได้คำนึกว่าจำเลยจะชื่อนามสกุลใด คดีที่เกี่ยวกับตระกูลชินวัตร อสส.ก็สั่งฟ้องหลายคดีทั้งคดีที่ดินรัชดาและยึดทรัพย์ 46,000 ล้านบาท” โฆษกสำนักงานอัยการสูงสุด กล่าว

นายวินัย กล่าวว่า ตามที่มีผู้กล่าวอ้างว่าการสั่งไม่ฎีกาคดีนี้ทำให้ประเทศสูญเงินภาษีจำนวน มากนั้นเป็นเรื่องเข้าใจคลาดเคลื่อน คดีที่สั่งไม่ฎีกานั้นเป็นเฉพาะคดีอาญา ซึ่งตามกฎหมายกำหนดให้แยกจากคดีประเมินภาษีซึ่งเป็นเรื่องทางแพ่งอย่าง ชัดเจน คดีประเมินภาษีไม่ต้องรอผลคดีอาญา โดยในคดีประเมินภาษีนั้นเจ้าพนักงานประเมินได้ออกหนังสือประเมินภาษีนายบรรณ พจน์ จำเลยที่ 1 จำนวน 273,060,000 บาท นายบรรณพจน์ได้อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ตามประมวลรัษฎากร โดยวางเงินประกันค่าภาษีรวมเงินเพิ่มค่าปรับจำนวน 546,120,000 คณะกรรมการพิจารณาฯและได้มีคำวินิจฉัยให้ปลดภาษีเรียกเก็บมาแล้วจำนวน 546,120,000 บาทของนายบรรณพจน์เมื่อวันที่ 15 มกราคม 2551และมีผลให้คืนหลักประกัน ดังนั้นการสั่งไม่ฎีกาคดีอาญานี้จึงไม่มีผลต่อคดีประเมินภาษี

“การ ยื่นภาษีเงินได้นั้นเป็นเรื่องส่วนบุคคล และตั้งแต่บังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับการเสียภาษีรายได้มา ได้เคยสอบถามรองอธิบดีกรมสรรพากรตอบไม่เคยมีใครถูกจำคุกในความผิดฐานนี้มา ก่อน คดีนี้ถือเป็นคดีแรกด้วยซ้ำไป คดีนี้เกิดตั้งแต่ปี 2540 แต่เจ้าหน้าที่มาเรียกเก็บในปี 2550 คิดดูเอาเองละกัน และศาลอุทธรณ์ก็ได้วินิจฉัยไว้แล้วว่ามีการเรียกเก็บภาษีคดีนี้ไม่ถูกต้อง ดังนั้นอัยการจึงไม่มีประเด็นที่จะต้องยื่นฎีกา”โฆษกสำนักงานอัยการสูง สุดกล่าว

เมื่อถามว่าที่ฝ่ายกฎหมายพรรคประชาธิปัตย์ขอเอกสารหลักฐาน และความเห็นของอัยการที่สั่งไม่ฎีกาคดีนี้ นายวินัย กล่าวว่า กำลังพิจารณาว่าจะสามารถมอบเอกสารชิ้นใดให้ได้บ้าง แต่เอกสารบางอย่างที่ขออัยการก็ไม่มี ซึ่ง นายจุลสิงห์ อสส.ได้ส่งมอบให้กับวุฒิสภาจำนวน 1 แฟ้มใหญ่ประกอบการชี้แจ้งแล้ว

เมื่อ ถามว่าพรรคประชาธิปัตย์อาจยื่นถอดถอน อสส. นายวินัย กล่าวว่า ไม่ทราบจะถอดถอนด้วยเรื่องอะไร เพราะอัยการมีความเห็นโดยถูกต้องแล้ว โดยคณะทำงานของอัยการตรวจสอบคดีคตส.ก็มีความเห็นพ้องไปในทางเดียวกัน โดยชอบด้วยกฎหมาย

ศาลฎีกาสั่งจำชาวบ้านนักอนุรักษ์ "จินตนา แก้วขาว" 4 เดือน ไม่รอลงอาญา

ที่มา ประชาไท

ศาลฎีกาสังจำคุก "จินตนา แก้วขาว" แกนนำกลุ่มอนุรักษ์ฯ บ้านกรูด 4 เดือน ไม่รอลงอาญา หลังสู้คดีนาน 9 ปี ลดจากศาลอุทธรณ์ 1 ใน 3 เหตุมอบตัว ขณะศาลชั้นต้นยกฟ้อง ด้านชาวบ้านฮือรับหน้าเรือนจำ เผยเตรียมนอนคุกกลางแจ้ง

วันนี้ (11 ต.ค.2554) เวลาประมาณ 09.15 น. ห้องพิจารณาคดี 6 ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ได้อ่านคำพิพากษา คดีหมายเลขดำ อ.3283/2546 ที่พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ฟ้อง จินตนา แก้วขาว แกนนำกลุ่มอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมบ้านกรูด จ.ประจวบคีรีขันธ์ ข้อหาบุกรุก รบกวนการครอบครองที่ดิน ของ บริษัท ยูเนี่ยน เพาเวอร์ ดีเวลลอบเม้นท์ จำกัด เจ้าของโครงการโรงไฟฟ้าถ่านหินบ้านกรูด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 362, 365

คำพิพากษาตัดสินให้นางจินตนามีความผิดตามฟ้อง แต่จำเลยมอบตัวมีเหตุให้บรรเทาโทษ 1 ใน 3 จากที่ศาลอุทธรณ์ภาค 7 มีคำพิพากษา เมื่อวันที่ 1 ส.ค.2548 ลงโทษจำเลยให้จำคุกเป็นเวลา 6 เดือน ไม่รอลงอาญา จึงเหลือโทษจำคุก 4 เดือน ไม่รอลงอาญา ทั้งนี้ การพิจารณาคดีที่ผ่านมา ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องในคดีดังกล่าว เมื่อวันที่ 20 ก.ย.2546

คดีดังกล่าว สืบเนื่องจากกรณี ชาวบ้านซึ่งคัดค้านโครงการไฟฟ้าถ่านหิน ขนาด 1,400 เมกกะวัตต์ ของบริษัท ยูเนี่ยน เพาเวอร์ ดีเวลลอบเม้นท์ จำกัด ได้บุกรุกเข้าไปในบริษัทฯ ซึ่งขณะนั้นกำลังจัดงานเลี้ยงครบรอบ 3 ปี ของโครงการโรงไฟฟ้า และร่วมกันใช้ของเน่าเสียสกปรกขว้างปาและเทลงบนโต๊ะอาหาร เมื่อวันที่ 13 ม.ค.2544 หลังจากนั้นจึงมีการแจ้งความดำเนินคดีกับนางจินตนา และต่อมาทางอัยการก็ได้ฟ้องร้องเป็นคดีในชั้นศาล

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า หลังจากที่ศาลได้อ่านคำพิพากษาแล้วเสร็จ ชาวบ้านกลุ่มเครือข่ายพันธมิตรพิทักษ์สิ่งแวดล้อม จ.ประจวบฯ ราว 300 คน ที่มาร่วมรับฟังและให้กำลังใจ นางจินตนา ได้ทยอยเดินทางจากศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ไปรอรับนางจินตนาที่เรือนจำ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
จากนั้น ในเวลาประมาณ 12.00 น. เมื่อรถของศาลไปส่งนางจินตนาถึงที่เรียนจำฯ ชาวบ้านจึงลุกมาตั้งแถวเพื่อตบมือ และร้องเพลงต้อนรับ ขณะที่ชาวบ้านบางคนถึงกับหลังน้ำตา
นายชัยณรงค์ วงศ์ศศิธร แกนนำกลุ่มรักท้องถิ่นบ่อนอก-กุยบุรี กล่าวว่า ในวันนี้ที่เห็นชาวบ้านหลายคนหลั่งน้ำตานั้นเพราะเขาเคียดแค้น เมื่อเห็นว่า เพื่อนโดนคดีต้องเข้าคุกก็เสียน้ำตาเป็นธรรมดา แต่อย่างไรก็ตามชาวบ้านยังคงฮึกเฮิม และยังเข้มแข็งอยู่ เพราะทุกคนต้องร่วมกันปกป้องบ้านเกิดต่อไป หากในวันข้างหน้าเกิดมีโครงการ นิคมอุตสาหกรรม เกิดโรงถลุงเหล็ก ชาวบ้านต้องเข้มแข็ง เพื่อที่จะเดินหน้าต่อสู้ไปได้
นางสาวกรณ์อุมา พงษ์น้อย ประธานกลุ่มรักษ์ท้องถิ่นบ่อนอกให้ข้อมูลว่า ชาวบ้านได้ร่วมกันคิดกิจกรรมสร้างคุกจำลองหน้าเรือนจำจังหวัดประจวบ คีรีขันธ์ขึ้น โดยจะสลับผลัดเปลี่ยนกันมาเข้าคุกกลางแจ้ง เพราะตามขบวนการทางกฎหมายชาวบ้านไม่อาจติดคุกร่วมกับนางจินตนาได้ และจะอยู่ ติดคุกจำลองนี้จนกว่าที่นางจินตนาจะได้รับการปล่อยตัว ส่วนสถานการณ์เฉพาะหน้าในวันนี้ ชาวบ้านจะจัดชุมนุมค้างคืนกันที่หน้าเรือนจำเพื่อเป็นกำลังใจให้กับนางจินต นา ส่วนจะมีการชุมนุมอย่างต่อเนื่องไปถึง 4 เดือนหรือไม่นั้น ยังต้องรอการประชุมร่วมกันต่อไป

ใบหน้า ‘พฤษภา 53’ : (2) เห็นเขาไหม? ในกองเพลิงเซ็นทรัลเวิร์ล ตอน 2

ที่มา ประชาไท

ชื่อเรื่องเดิม: เรื่องของอาร์ต
โดย เพียงคำ ประดับความ

หมายเหตุ:

สารคดีชุดนี้เป็นร่างแรกของ หนังสือ "วีรชน 19 พฤษภา: คนที่ตายมีใบหน้า คนที่ถูกฆ่ามีชีวิต" ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการรวบรวมและจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์อ่าน โดยจะสัมภาษณ์ครอบครัวผู้เสียชีิวิตเพื่ิอรวบรวมเรื่ิิองราวที่สะท้อนถึงตัว ตนของประชาชนผู้เสียชีวิตทั้งหมดในเหตุการณ์สลายการชุมนุมวันที่ 14-19 พฤษภาคม 2553 ทั้งนี้ได้รับการสนับสนุนข้อมูลเบื้องต้นเป็นอย่างดียิ่งจากคุณพเยาว์ อัคฮาด และประชาไท และยังยินดีเปิดรับข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อติดต่อสัมภาษณ์ครอบครัวของผู้เสีย ชีวิตให้ครบเท่าที่จะเป็นไปได้ หากท่านใดมีข้อแนะนำ สามารถติดต่อได้ที่ readjournal@gmail.com


ความเดิมตอนที่แล้ว

6

วันรุ่งขึ้นเราเดินทางกลับไปที่บ้านหนองค้างไฟอีกครั้ง เพื่อพบกับ นางประภาพร สมสุข หรือ “ไน้” แม่ของอาร์ต

หญิงกลางคนผิวขาว รูปร่างท้วม รีบเดินออกมาทักทาย เธอใส่เสื้อยืดสีแดง ด้านหน้าสกรีนตัวหนังสือเป็นรอยนูนว่า “ไอ้ที่ตายคือรากหญ้า ไอ้ที่ฆ่าคือ...” บอกความเข้มข้นของสีเสื้อ

เธอชวนเรานั่งตรงที่นั่งเมื่อวาน แล้วเรื่องของอาร์ตก็ถูกเล่าผ่านมุมมองของคนเป็นแม่อีกครั้ง

“น้องอาร์ตเข้าไปชุมนุมไม่ถึงสามเดือนนะ เขาก็เสียชีวิต” นางไน้เริ่มต้นเล่า

ในการรับรู้ของแม่ คืออาร์ตเข้าไปร่วมชุมนุมหลังเพื่อนในหมู่บ้านไปแล้วกลับมาเล่าให้ฟัง จึงลองไปบ้าง จากนั้นก็ไปจนไม่ยอมหันหลังกลับมาอีกเลย

“เด็กวัยุร่นสมัยนี้เขาฉลาดนะ ขนาดพ่อแม่ยังไม่รู้เรื่องเลยว่าเสื้อแดงคืออะไร นปช.คืออะไร เราทำงานงกๆ อยู่กรุงเทพฯ ไม่ค่อยได้ดูทีวี พอน้องอาร์ตไป เขาก็กลับมาเล่าให้ฟัง แม่...ที่เขาไปกันน่ะ แม่รู้มั้ยว่าไปเพื่ออะไร เขาไปทำไมล่ะอาร์ต แม่ก็ถาม เขาไปเรียกร้องประชาธิปไตย เขาไปเรียกร้องความถูกต้อง รัฐบาลนี้ทำไม่ถูก แม่ไปนะ คนเยอะแยะ มีแต่รุ่นแม่เลย สนุก แม่ก็เป็นคนชอบสนุกเหมือนน้องอาร์ตแหละ พอลูกบอกแม่ก็อยากไป แต่ไปไม่ได้ งานมันเยอะ เราต้องรับผิดชอบหลายอย่าง ก็ได้แต่บอก ระวังตัวหน่อยนะลูกถ้าไป วัยรุ่นมันใจร้อนไง แต่น้องอาร์ตพูดจริงๆ เขาก็ไม่ค่อยเป็นคนใจร้อนเท่าไหร่ เขาเป็นคนใจเย็น แต่เป็นเด็กที่รักสนุก ชอบสนุกสนานตามประสาเขา แม่ก็เข้าใจ”

นางไน้ว่าลักษณะเด่นของลูกชายคนนี้คือเป็นคนพูดเก่ง พูดเพราะ สุภาพ และชอบเรียนรู้ เคยไปเป็นดีเจจัดรายการวิทยุด้วย ตอนเรียน ม.3 เป็นกิจกรรมหารายได้พิเศษหลังเลิกเรียน แต่ทำได้ไม่นานก็หยุด เพราะแม่อยากให้ตั้งใจเรียน อาร์ตเป็นคนเรียนเก่ง เคยสอบได้ทุนของทักษิณถึงสองครั้ง ครั้งละห้าหกพันบาท

“แต่น้องอาร์ตเรียนไม่ทันจบหรอก ตอนนั้นแม่ลำบาก ลุงเขาป่วยหนัก เป็นเบาหวานโดนตัดขา แม่ต้องไปเฝ้าลุงที่โรงพยาบาลนานหลายเดือน เป็นครึ่งปี ทีนี้งานมันเยอะ พ่อเขาทำอยู่กับน้องเขาสองคนก็ไม่ไหว น้องอาร์ตเขาเห็นความลำบากของพ่อแม่ เลยมาบอกแม่ว่าอยากไปทำงานช่วยพ่อ แม่ก็ว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยมาเรียนต่อก็ได้”

“เขาเป็นคนใฝ่หาความรู้นะ เป็นเด็กดี ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด เป็นคนที่พึ่งได้เลยแหละ ช่วยพ่อแม่ได้สูงเลย เด็กสิบเก้าปีในบ้านนี้ไม่มีใครรู้จักทำนาหรอก แต่น้องอาร์ตทำได้ทุกอย่าง น้องชายเขายังไม่รู้เลยว่านาตัวเองอยู่ตรงไหน แต่น้องอาร์ตรู้หมด เพราะไปทำกับพ่อแม่ตลอดตั้งแต่เล็กจนโต เขาเป็นเด็กที่ร่าเริงแจ่มใส หน้าตาดีด้วย อัธยาศัยดี ตอนทำงานที่กรุงเทพฯ ไปสมัครงานในห้าง ไปกับเพื่อนหลายคน เพื่อนเขาไม่ผ่าน แต่น้องอาร์ตผ่านหมด แต่เขาจะทำงานที่ไหนไม่นาน เพราะชอบหาประสบการณ์ สามเดือนออก เอาเพื่อนเข้า ตัวเองก็ออกไปเรื่อยๆ แล้วตอนหลังพ่อกับแม่งานเยอะ ก็เลยให้เขามาช่วยตัดรองเท้า น้องอาร์ตเขาก็เป็นช่างแล้ว ทำได้หมด ทั้งรองเท้าหนัง รองเท้าแตะ ส่วนใหญ่จะทำรองเท้าที่พวกข้าราชการใส่กันน่ะ เวลาเขาจะออกไปชุมนุม แม่ก็ให้น้องชายเขามาช่วย ปล่อยให้น้องอาร์ตไป”

การชุมนุมครั้งนั้นกินเวลายาวนาน ระยะแรกอาร์ตยังไปๆ กลับๆ เมื่อออกจากที่ชุมนุม เขาแวะไปหาพ่อแม่ที่โรงงานบ้าง กลับบ้านที่ราษีไศลบ้าง ดูเหมือนระหว่างนั้นเป็นช่วงเวลาที่พ่อแม่ลูกได้สนทนากันเรื่องการเมือง ทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ

“พ่อแม่โทรหาเขาตลอด ก็ถามเขาอยู่ว่าไปแล้วกินยังไงอยู่ยังไง เขาก็บอกคนเสื้อแดงเขารักกันแม่ มีอะไรเขาก็แบ่งกันกิน เรื่องอาหารการกินมีเยอะแยะ มีคนเอามาให้ เขาจะบอกแม่อย่างนี้ แม่ก็ เออ หายห่วง

“ตอนแรกก็รู้แค่ว่าเขาไปชุมนุม แต่พอพักหลังมา มีเพื่อนเขามาบอกว่าน้องอาร์ตเป็นการ์ดด้วย แม่ยังถามอยู่ว่า น้องอาร์ต...การ์ดนี่มีกี่คน เขาก็ว่าคนในบ้านเรา วัยรุ่นเขาให้เป็นการ์ดหมด การ์ดนี้หมายถึงอะไร แม่ก็ไม่เข้าใจ การ์ดก็คือคนที่อยู่ข้างหน้าเสื้อแดง ใส่ชุดดำป้องกันภัยเวลามีเหตุอะไรเกิดขึ้น แม่ก็ว่า งั้นถ้าเกิดอะไรขึ้นก็ตายก่อนสิ แม่ยังเคยพูดเล่นกับเขาอยู่นะว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นพวกมึงตายก่อน พวกมึงอยู่ข้างหน้า น้องอาร์ตยังบอกแม่อยู่ว่า แม่...ถ้าตายแล้วบ้านเมืองมันเจริญมันก็น่าตายเนาะ แม่ก็ไม่นึกว่ามันจะมีอย่างงี้เกิดขึ้นจริงๆ”

เส้นทางการต่อสู้ของเด็กหนุ่มจากอำเภอราษีไศล เริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะหลังเหตุการณ์สลายการชุมนุมที่ผ่านฟ้า-ราชดำเนิน -- 10 เมษายน

“ตอนสิบเมษา น้องอาร์ตยังเล่นสงกรานต์อยู่ที่บ้านนี้นะ เขาไม่ได้ไป คนในบ้านนี้กลับมาหมด คือมันจะไปเป็นชุดๆ เป็นหมู่บ้าน ช่วงนั้นบ้านหว้านไม่ได้ไป เขาก็อยู่สังสรรค์งานวันสงกรานต์กัน แต่หลังจากที่เพื่อนของพวกเขาโดนยิงตายตอนสิบเมษา พวกเขาจะไปกันแบบไม่กลับมาเลย ไปกันแบบไม่ห่วงบ้านห่วงอะไรอีกเลย”

7

เมื่อลูกเข้าไปกินนอนฝังตัวอยู่ในที่ชุมนุมแบบไม่ยอมกลับออกมาอีก หัวอกพ่อแม่ที่คอยฟังข่าวอยู่ข้างนอก มีแต่ความกระวนกระวายใจ คุยกันเมื่อวาน พ่อของอาร์ตไม่ได้เล่าว่าเขาเคยเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์สลายการชุมนุมเมื่อ เกือบยี่สิบปีก่อน ที่สนามหลวง นั่นยิ่งทำให้เขากังวลมากเป็นทวีคูณ นางไน้เล่าว่า

“พ่อเขาเคยเป็นทหารเกณฑ์ ตอนนั้นที่มันเกิดเรื่องที่สนามหลวง น้องอาร์ตเกิดแล้วล่ะ แต่ยังเพิ่งขวบกว่า พ่อเขาต้องไปปฏิบัติหน้าที่ที่นั่นด้วย แต่เขาไม่ได้ยิงใครหรอก เขาบอกว่ามันอันตรายนะ เรียกลูกออกมาเลย เขากลัวมันจะเป็นเหมือนตอนนั้น เราก็โทรบอกลูกให้ออกมา น้องอาร์ตก็บอก แม่...ไม่ต้องห่วงผมหรอก เพื่อนผมเยอะ คนบ้านเราก็มี คนแก่ก็มีเยอะ เขาคงไม่กล้ายิงหรอก ไม่ต้องกลัวหรอก คือเขาจะสู้ แม่รอก่อนนะ ใกล้จะชนะแล้ว ใกล้จะยุบสภาแล้ว ถ้ายุบแล้วนายกทักษิณเข้ามา พวกผมทำงานก็ได้เงินเดือนดีๆ ทำงานดีๆ แม่ก็ไม่ต้องลำบาก เออเนาะ เมื่อก่อนตอนนายกทักษิณอยู่พวกเราสบาย เศรษฐกิจดี งานก็ดี เงินก็ดี หนี้ก็ไม่มี เด็กก็เรียนดี ยาเสพติดก็ไม่มี อะไรก็ไม่ต้องเป็นห่วง พอสองปีนี้เห็นมั้ย ไม่วรู้อะไรต่ออะไร ยาม้าก็ระบาดไปทั่วบ้านทั่วเมือง พี่ไม่เคยรู้จักว่ายาม้าเป็นยังไงยังรู้เลย

เมื่อบอกเตือนแล้วลูกชายไม่ฟัง สองสามีภรรยาจึงทำได้เพียงเฝ้าคอยฟังข่าวจากคลื่นวิทยุของคนเสื้อแดงอยู่ที่โรงงานรองเท้า

ช่วงนั้นสถานการณ์เริ่มไม่สู้ดี มีการปะทะกันที่นั่นที่นี่เกิดขึ้นเป็นระยะ

“แม่ก็ฟังอยู่ คอยเชียร์เขาอยู่ ตอนนั้นวิทยุบอกว่าตอนนี้ทหารอยู่จุดนั้นจุดนี้ แต่ข่าวก็ออกว่าคนอีสานเข้าไปเยอะ ไปช่วยจุดนั้นจุดนี้ แม่ก็คิดว่าคนเข้าไปช่วยเยอะ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง ลูกเราคงไม่เป็นไรหรอก”

หลังเสธ.แดง ถูกซุ่มยิง ปฏิบัติการกระชับพื้นที่ก็เดินหน้าเข้าสู่ความรุนแรงเต็มพิกัด มีการปะทะกันหนักในหลายจุด

“พอเสธ.แดงโดนยิง พ่อกับแม่โทรไป น้องอาร์ตบอก แม่ๆ ตอนนี้อย่าเพิ่งโทรมานะ ผมกำลังหาที่กำบังอยู่ แม่ก็เลยพยายามไม่โทร ก็บอกเขาว่าเอาตัวให้รอดนะลูก ระวังดีๆ ดูซ่อนให้ดีๆ เขาก็บอกไม่เป็นไรหรอกแม่ ไม่ต้องเป็นห่วง เราก็ดีใจว่าลูกเราไม่เป็นไรเนาะ แต่พอหลังจากนั้นน้องอาร์ตไม่โทรออกมา แม่ก็ติดต่อไม่ได้ หายไปสามวัน แม่ก็ใจหาย ทำไมน้องอาร์ตไม่โทรมานะ ก็บอกกับพ่อเขาว่าติดต่อไปหาหัวหน้าเขาหน่อย พอติดต่อไป หัวหน้าเขาก็บอกว่า ไม่เห็นนะ พ่อเขาโทรไปบ้านที่ราษีฯ น้องอาร์ตก็ไม่ได้กลับไป ตอนนั้นพี่รู้สึกว่าพี่ขวัญหายแล้ว ทำงานไม่เป็นที่แล้วล่ะ ไม่อยากทำแล้วงาน ข้าวก็ไม่อยากกิน พ่อเขาก็เหมือนกัน ก็คุยกันกับพ่อเขา ว่าจะออกไปตามลูก แต่โทรหาญาติพี่น้องที่อยู่ใกล้ๆ แถวคลองเตยแถวอะไร เขาบอกออกไปแล้วทหารมันยิงปืนใส่ อย่าออกมา พี่ก็เลยได้แต่ภาวนาว่า ขอให้ลูกเราอย่าเป็นอะไรเลย หลายวันโทรหาใครก็ไม่มีใครเห็น ถ้าลูกตายก็คงจะเน่าแล้วล่ะ พี่ก็พยายามทำใจ โทรถามเพื่อนๆ ที่ไปด้วย เขากลับออกมากันหมดแล้ว เขาว่าเขาก็ชวนน้องอาร์ตออกมา แต่น้องอาร์ตบอกว่าเขาไม่กลัวตายหรอก ใครกลัวก็กลับก่อน เขายังไม่กลับ ฝากบอกพ่อกับแม่ด้วยว่าไม่ต้องเป็นห่วง แม่ก็พูดกับพ่อเขาว่าทำยังไงดีล่ะๆ ถึงจะเอาลูกออกมาได้ จนพ่อเขาบอก แล้วแต่มันจะเกิด อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด”

ไม่เพียงบอกให้พี่ป้าน้าอาในหมู่บ้านกลับมาก่อน แต่อาร์ตยังเอาพระเครื่องของหลวงปู่ที่ครอบครัวนับถือ ซึ่งพ่อกับแม่ให้ไว้ติดตัวไว้ และอาร์ตเคยเอาไปด้วยทุกครั้ง ฝากป้าคนหนึ่งกลับมาคืนพ่อกับแม่ด้วย เมื่อรออยู่หลายวันยังติดต่อลูกชายไม่ได้ นางไน้ตัดสินใจประกาศหาลูกชายผ่านวิทยุชุมชนคนเสื้อแดงที่ฟังอยู่

“พี่จดเบอร์โทรคลื่นวิทยุ แล้วโทรเข้าไปถามหาน้องกิติพงษ์ สมสุข ชื่อเล่นอาร์ต ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ หรือเขาอยู่ตรงนั้น ให้โทรกลับหาแม่หน่อย แม่เป็นห่วง ที่เวทีเขาก็ประกาศจริงๆ นะ สดๆ เลย ประกาศตั้งสามครั้งแน่ะ หลังจากนั้นสักพักหนึ่ง น้องอาร์ตก็โทรกลับมา บอก...แม่ ตอนนี้ผมปลอดภัย แม่ก็ถามว่าอยู่กับใคร เขาบอกอยู่กับการ์ดแหลมฉบัง การ์ดพระองค์ดำ เป็นคนบ้านอื่น แต่เขาก็ดี เราก็บอกให้ลูกออกมา น้องอาร์ตบอกตอนนี้มันออกไม่ได้ เขาตรวจบัตรประชาชน ถ้ารู้ว่าเราเป็นเสื้อแดงเขาจะฆ่าทิ้ง แม่ก็เลย เออ งั้นไม่ต้องออกมาหรอก อยู่ในนั้นแหละ หลบให้ดีๆ ระวังตัวเองด้วย แม่ก็บอกเขา แต่เขาก็โทรหาพ่อแม่ตลอดนะ ตั้งแต่วันนั้น แม่ก็ดีใจ เออ ทำงานอย่างปกติ”

แต่หายใจทั่วท้องได้เพียงไม่กี่วัน ก็ต้องมานั่งขวัญหายกันหนักกว่าเก่า เมื่อสถานการณ์ดำเนินไปถึงจุดแตกหัก

“ช่วงนั้นพี่ไม่เป็นอันทำงานหรอก นั่งอยู่อย่างนั้นแหละ ไม่มีความสามารถที่จะเข้าไปช่วยลูก อยากเข้าไป แต่มันเข้าไปไม่ได้ พอวันที่สิบเก้า มันรุนแรงมาก วันนั้นมีเรื่องอะไรต่ออะไร ไฟก็ดับ โทรศัพท์ก็ตัด อะไรก็ตัดทุกอย่าง เขาประกาสเคอร์ฟิวใช่มั้ย ติดต่อใครก็ไม่ได้ ตายแล้ว พูดกับพ่อเขา ทำไงๆ ลูกทั้งคนนะ เถ้าแก่ที่โรงงานก็บอกว่า ไปตามมั้ย ผมจะพาไป เถ้าแก่เขาก็รักอาร์ต พี่ก็อยากไป แต่พอโทรออกมาหาใครเขาก็บอกอย่าเข้าไปเลย ทหารมันเยอะ มันยิงจริงๆ นะ ถ้าเข้าไปบริเวณนั้นมันยิงหมด พี่ก็เลยทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ขอให้ลูกเราปลอดภัย”

วันนั้นหลังแกนนำเสื้อแดงเดินทางไปมอบตัวที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติในช่วง บ่าย สลายเวทีแล้ว พ่อแม่ของอาร์ตโทรติดต่อหัวหน้าการ์ดของลูกชายได้

“เขาบอกตอนนี้เขาอยู่ในวัดแล้ว พี่ก็ถาม แล้วอาร์ตล่ะ เขาบอก อาร์ตยังไม่เห็นนะ แต่หลังจากนั้นประมาณยี่สิบนาทีหรือครึ่งชั่วโมง น้องอาร์ตก็โทรมา บอกว่า แม่ๆ ผมปลอดภัยแล้วนะ ตอนนั้นเขาก็พูดปกติ ไม่ได้มีท่าทางตื่นเต้นหรือกลัวอะไรเลย เขาบอกว่าแม่...ตอนนี้ผมอยู่ในวัดเรียบร้อยแล้ว อยู่กับลูกพี่ เดี๋ยวผมจะออกไปหาแม่นะ พี่ก็บอกว่าอย่าเพิ่ง ให้รอก่อน รอให้ตำรวจกาชาด หรือ ส.ส.พรรคเพื่อไทยออกไปรับก่อนแล้วค่อยออกมา เสื้อผ้าสีดำหรือบัตรการ์ด บัตร นปช.โยนทิ้งให้หมด เขาก็บอกว่า แม่...ทิ้งหมดแล้ว ตานี้จะเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ เขาจะใส่ชุดใหม่ ไม่ใส่ชุดดำไม่ใส่ชุดการ์ดแล้ว แม่ก็ว่าเออ อยู่ในวัดแล้ว ปลอดภัยแล้ว ก็เออ ไม่ต้องเป็นห่วง เราก็สบายใจ”

หลังจากนั้นญาติที่บ้านราษีไศลโทรมาถามข่าวอาร์ตกันให้วุ่น นางไน้จึงโทรหาลูกชายอีกครั้ง

“พอโทรไปอีก หัวหน้าเขาบอกว่าน้องอาร์ตอาบน้ำแต่งตัวอยู่ แม่ก็ว่า ช่วยบอกให้น้องอาร์ตโทรไปหายายหน่อย โทรไปหาป้าหน่อย เขาเป็นห่วง ทุกคนเป็นห่วงหมดใช่มั้ย หลังจากนั้นซักประมาณไม่ถึงยี่สิบนาที พ่อเขาโทรไปหาอีก จะถามว่าตอนนี้อยู่ยังไง เป็นยังไงบ้าง คราวนี้หัวหน้าเขาบอก ตอนนี้น้องอาร์ตไม่อยู่นะ ไปไหนไม่รู้ อ้าว แม่เริ่มใจหายอีกแล้ว ก็บอกให้เขาช่วยตามหาให้หน่อย ลูกพี่เขาก็ไปตามหา ไปดูในห้องน้ำก็ไม่เจอ เห็นเขาว่าน้องอาร์ตบอกจะออกไปซื้ออะไรกินกัน มีเพื่อนมาชวน แม่ก็บอก อ้าว จะไปหาอะไรกินได้ไง ตอนนี้มันยังไม่สงบเลย มีทหารอยู่ตรงนั้นรึเปล่าก็ไม่รู้ แม่ก็บอกลูกพี่เขาให้ออกไปตาม เขาบอก พี่...ผมไม่กล้าออกไปหรอก พี่เลยบอก งั้นถ้าน้องกลับมา บอกให้โทรหาพี่ด้วยนะ เขาก็ว่าครับๆๆ พอสักพักหนึ่งพ่อเขาโทรไปอีก พี่...ยังไม่กลับมาเลย เอาแล้ว พี่อยู่ไม่ได้แล้ว ตอนนั้นพี่รู้สึกอยู่ไม่ติดบ้านแล้ว เอาไงล่ะ ก็ไปบอกเถ้าแก่ เถ้าแก่...ตอนนี้อาร์ตมันออกมาจากวัดแล้ว ไม่รู้มันออกไปไหน ลูกพี่มันตามหาไม่เจอ อ้าว เกิดเรื่องแล้วมั้ยอาร์ตเอ้ย เถ้าแก่ว่า อันตรายแล้วอย่างงี้ ไม่ได้แล้วนะ เอาไงกันเล่า ก็โทรหาลูกพี่เขาอีก เขาก็บอกว่า ตอนนี้อาร์ตยังไม่กลับมาเลย เขาออกจากวัดไปประมาณห้าโมงเย็น ตอนนั้นเซ็นทรัลเวิลด์ถูกเผาแล้ว แต่มันยังไม่ไหม้เท่าไหร่ เราฟังข่าวอยู่ มันกำลังไหม้ชั้นล่าง ยังไม่ได้ขึ้นไปข้างบน”

“หลังจากนั้นประมาณสามสิบนาที เพื่อนของอาร์ตที่บ้านอยู่ข้างวัด (บ้านหว้าน) โทรมาบอกว่าน้องอาร์ตโทรหาเขา คงไม่กล้าโทรมาหาแม่ กลัวเราจะว่า กลัวว่าแม่จะตกใจ เขาโทรไปบอกเพื่อนว่า พี่กลอย...ตอนนี้ผมติดอยู่ในห้างเซ็นทรัลเวิลด์นะ บอกคนมาช่วยผมหน่อย ผมหายใจไม่ออก ซักพักหนึ่งโทรศัพท์ก็ตัด คงจะหายใจไม่ออก วันนั้นน้องอาร์ตเขาโทรไปหลายที่นะ แต่ไม่ยอมโทรมาหาพ่อแม่ คิดดูซิ เขาโทรหาแฟนเก่าที่อยู่ราษีฯ ด้วย บอกให้ช่วยบอกคนที่บ้านที่เป็นแกนนำให้ไปหา ส.ส.หรือตำรวจกาชาดหรือใครก็ได้ ให้ไปช่วยหน่อย เขาบอกเขาอยู่โซนสี่ชั้นสี่ เขาบอกหมดนะ แต่ตอนโทรหาพี่สาวที่ชื่อกลอยไม่ยอมบอกว่าอยู่ตึกไหนชั้นไหน แฟนเก่าคนนี้ก็ไม่นึกว่ามันจะเป็นอย่างนี้ไง เลยไม่ได้บอกใคร พอมาเปิดเผยทีหลัง ตอนน้องอาร์ตเสียชีวิตแล้ว เขาจะฆ่ามันทิ้งอยู่ มันไม่ยอมบอกแต่ทีแรก มันก็ร้องไห้เสียใจว่ามันไม่ได้บอก ถ้าแฟนเก่าคนนี้พูดว่าน้องอาร์ตอยู่ตึกนั้น โซนสี่ชั้นสี่ เขาช่วยได้นะ พวกตำรวจดับเพลิงเขาบอกเขาช่วยได้อยู่ ถ้ารู้ว่าโซนไหน”

นางไน้เชื่อว่า ที่ลูกชายไม่โทรหาตนและสามีในช่วงสุดท้ายของชีวิต เพราะไม่ต้องการให้พ่อแม่เป็นห่วง และยังเชื่อว่า ที่ลูกชายออกมาจากวัดในเย็นวันนั้น เพราะตั้งใจจะออกมาหาพ่อกับแม่

“ที่เขาบอกว่าจะไปซื้ออะไรกินน่ะ เขาไปเจอกับรถทหาร วัดมันจะหันหลังใส่กันใช่มั้ย นี่ตึก นี่วัด พี่ไปสำรวจมาแล้ว น้องอาร์ตเขาออกทางประตูหลัง มันเป็นซอยไปติดเซ็นทรัล มีทางออกไป กระเป๋าเป้ก็เตรียมไปหมด คงกะจะออกมาหาแม่นี่แหละ ไม่ได้จะไปซื้ออะไรกินหรอก ไปด้วยกันเยอะนะ ไม่ได้ไปคนเดียว นึกว่ามันเงียบแล้วไง แต่ออกไปเจอทหาร แล้วโดนไล่ยิงเข้าไปในตึก เขาโดนทหารไล่ยิง (เน้นเสียงช้าและหนัก) น้องอาร์ตน่ะ ที่พี่รู้ว่าเขาออกไปเจอทหาร เพราะเขาเล่าให้เพื่อนที่เขาโทรไปหาฟัง น้องอาร์ตวิ่งขึ้นข้างบนเพราะเขาชุมนุมอยู่ตรงนั้น เขาจะรู้ว่าตรงไหนมีโทรศัพท์ เขาตั้งใจจะขึ้นไปโทรศัพท์บอกให้คนรู้ว่าพวกเขาโดนทหารไล่ยิงเข้าไปในตึก แล้วออกมาไม่ได้ มันยิงสกัดอยู่ ไฟก็ไหม้ ติดอยู่ในนั้นหลายคน อยู่ข้างล่างห้องใต้ดินอีกสิบกว่าคน น้องอาร์ตบอกอย่างนี้ ความจริงเลยนะ ที่เขาบอกว่าให้หาคนมาช่วย ไม่งั้นพวกพี่จะรู้เหรอว่าเขาติดอยู่ในตึก”

เมื่อรู้ว่าลูกติดอยู่ในตึกที่ไฟกำลังลุกไหม้ นางไน้กับสามีพยายามดิ้นรนหาคนเข้าไปช่วยลูก

“โทรไปทางไหนเขาก็ว่าเข้าไปไม่ได้ จนไม่รู้จะโทรหาใครแล้ว ไม่รู้จะพึ่งใครแล้ว ทางบ้านก็วิ่งกัน ไม่รู้จะช่วยยังไง ช่วยไม่ได้ โทรไปเขตปทุมวัน เขาก็บอกให้โทรไปที่ตำรรวจดับเพลิง แล้วก็เอาเบอร์มาให้ พี่ก็โทรไป ตอนนั้นตำรวจดับเพลิงอยู่ตรงเซ็นทรัลเวิลด์พอดี เขาบอก ประมาณห้าโมงผมให้คนออกไปจากตึกหมดแล้วนะ ไม่มีใครแล้วนะพี่ แล้วน้องเขาจะไปติดได้ยังไง เราก็บอก น้องเขาโดนไล่เข้าไปตอนสี่โมงกว่าๆ หรือห้าโมงนี่แหละ เขาโทรออกมาบอกว่าเขาติดอยู่ในตึก ให้หาคนไปช่วยหน่อย เขาหายใจไม่ออก ตำรวจดับเพลิงถามว่า น้องเขาติดอยู่ชั้นไหน พี่ก็ได้แต่ร้องไห้ ทั้งพูดทั้งร้องใช่มั้ย ไม่รู้ว่าลูกอยู่ชั้นไหน รู้แต่อยู่ในตึก พี่ก็บอกแต่ว่าอยู่ในตึก ไปช่วยหน่อย...จนประมาณสองสามทุ่มน่ะมั้ง ตำรวจดับเพลิงเขาบอก พี่...ทำใจเถอะ ตอนนั้นมันค้นไม่ได้แล้ว มันลุกไหม้แล้ว ถ้ามันมีชีวิตอยู่มันก็คง...พี่ว่าคงไม่มีแล้วล่ะ คงหมดแล้วล่ะ เพราะเขาไม่โทรออกมาแล้ว มันเงียบแล้ว โทรศัพท์หลุดตั้งแต่คุยกับไอ้กลอยแล้ว บอกว่าหายใจไม่ออก พูดมากไม่ได้ หาคนมาช่วยหน่อย”

นัยน์ตาของคนเล่าแดงช้ำ น้ำตาร่วงพรู เรานั่งเงียบกริบ อึดใจใหญ่ จึงค่อยกล้าชวนสนทนาต่อ

8

คนที่อาร์ตใช้โทรศัพท์สาธารณะบนชั้นสี่ของตึกเซ็นทรัลเวิลด์โทรหา ก่อนเขาจะขาดใจตายในอีกไม่กี่นาทีต่อมานั้น เท่าที่ทราบ มีสองคน คนแรกคือคนรักเก่าที่ยังคบหาเป็นเพื่อนกัน บ้านของหญิงสาวคนนี้อยู่ในเมืองราษีไศล ปัจจุบันแต่งงานมีครอบครัวแล้ว ส่วนอีกคน เป็นสาวรุ่นพี่บ้านเดียวกัน ชื่อ “กลอย” หรือ “นางสาวกมลวรรณ ด่านศิลา” วัย 26 ปี ลูกสาวของนายสำรวย ด่านศิลา มอเตอร์ไซค์รับจ้างประจำท่ารถราษีไศล-ศรีสะเกษ

กลอยเล่าให้เราฟังทางโทรศัพท์ว่า

“ปกติไอ้อาร์ตมันจะโทรมาทุกวัน จะเอาโทรศัพท์ลูกพี่โทรมาให้หนูโทรกลับ หนูก็โทรไป ยังเคยถามเลยว่าจะไปเล่นด้วยที่ราชประสงค์ได้มั้ย มันยังบอกว่า อย่ามาเลย อันตราย”

กลอยทำงานอยู่โรงงานเย็บผ้าใกล้กับโรงงานที่อาร์ตและครอบครัวรับเหมาตัดรองเท้าอยู่ จึงสนิทสนมกัน

“วันนั้นประมาณห้าโมงเย็น หนูนั่งเย็บผ้าอยู่ มันโทรมา ตอนแรกไม่ได้บอกนะว่าติดอยู่ในตึก ก็โทรมาคุยธรรมดา คุยเรื่องแฟน คือมันมาจีบสาวโรงงานหนู แต่ผู้หญิงเขายังไม่ทันได้ชอบมันหรอก ไอ้อาร์ตมันเป็นคนหน้าตาดี แต่เขายังไม่เคยเห็นหน้ามัน ได้แต่คุยกันทางโทรศัพท์ ก็ไม่ได้คุยกันบ่อยหรอก เพราะมันเองก็ไม่มีโทรศัพท์ด้วย ช่วงนั้นหนูก็โทรคุยกับมันทุกวัน ยังบอกมันอยู่ว่า ทำไมไม่โทรไปหาพ่อกับแม่บ้าง แม่แกถามหาอยู่ มันก็บอกว่าไม่กล้าโทรไป กลัวแม่ด่า”

“โทรมารอบแรก คุยกันประมาณ 3-4 นาที ก็วางไป จนประมาณหกโมงเย็น หนูเลิกงานพอดี มันโทรมาอีก คราวนี้บอกว่าหายใจไม่ออก หนูก็ถามว่าเป็นอะไร มันบอกอยู่บนห้าง หนูก็ถามว่าแล้วเอ็งขึ้นไปทำไม เพราะทุกทีเวลาโทรมา ไม่เคยเห็นว่าอยู่บนห้างซักที จะอยู่แต่หน้าด่านไง มันบอกหนีทหารมา มันว่าทีแรกมันอยู่ในวัด แล้วหิวข้าว ไม่ได้กินข้าวหลายวันแล้ว ก็เลยวิ่งออกมาจากวัด จะไปหากินข้าว แล้วไปเจอทหาร ก็เลยวิ่งขึ้นไปบนตึก หนูก็ถามมันอยู่ว่าแล้วทำไมไม่กลับมาบ้าน (เสียงสูง) ไปอยู่ทำไมจนขนาดนี้ มันก็บอกว่ากลับไม่ได้ ห่วงพี่ห่วงน้อง เพราะว่าร่วมสู้มาด้วยกัน ทิ้งเพื่อนไม่ได้ มันก็ว่าของมันไป แล้วมันก็บอกหนูว่าอย่าไปบอกใครนะว่ามันติดอยู่ในตึก มันกลัวพ่อแม่มันด่า หนูก็ว่า เรื่องจะเป็นจะตายยังงี้ไม่บอกได้ไง ตอนนั้นมันหายใจไม่ออกแล้ว ควันมันเยอะมากเลย หนูก็บอกให้มันถอดเสื้อชุบน้ำห่อตัวไว้ หรือเข้าไปนั่งในห้องน้ำก็ได้ ก็ไม่รู้ว่ามันได้ทำมั้ย พอสายตัดไปหนูก็โทรบอกพ่อแม่มันเลย แม่มันก็ว่าทำไมมันไม่โทรหาแม่ แล้วแกก็โทรไปหายายที่บ้านราษีฯ บอกให้ยายไปบอก ส.ส.พรรคเพื่อไทยให้ไปช่วยตามให้”

หลังจากนั้น กลอยเอาเบอร์โทรศัพท์ที่อาร์ตใช้โทรออกมา โทรไปเช็กกับ 1133 ได้ความว่า เป็นเบอร์โทรศัพท์สาธารณะบนชั้นสี่ของตึกเซ็นทรัลเวิลด์

...แต่ก็สายเกินไปแล้ว...

สาวโรงงานเย็บผ้าจากบ้านหนองค้างไฟยอมรับว่า ขณะที่อาร์ตโทรมาบอกว่าเขาติดอยู่ในตึกนั้น เธอทราบจากข่าวแล้วว่าตึกนั้นถูกไฟไหม้ และในช่วงเวลานั้น เธอไม่มีความหวังเลยว่า...หนุ่มรุ่นน้องร่วมบ้านเกิดคนนี้...จะรอดชีวิต

9

สำหรับพ่อแม่ของอาร์ต ค่ำคืนวันที่ 19 พฤษภาคม คือช่วงเวลาที่บีบคั้นหัวใจอย่างที่สุด เมื่อนึกภาพว่าลูกชายกำลังจะถูกย่างสดกลางกองไฟ แล้วตนไม่สามารถช่วยอะไรได้ นอกจากปล่อยให้นาทีแห่งความเป็นตายนั้น ผ่านไปอย่างทุกข์ทรมาน สิ่งเดียวที่ทำได้ และต้องพยายามทำอยู่ตลอดทั้งคืนนั้น คือ ทำใจให้เข้มแข็งพอจะยอมรับความจริงที่จะปรากฏในวันรุ่งขึ้น

“วันที่ยี่สิบ เจ้าหน้าที่เข้าไปค้นในตึก ไม่เจอ พี่ก็บอกให้ไปค้นให้ใหม่ เขาก็เข้าไปอีก ระหว่างนั้นพี่ก็ตามหาทุกที่ แต่ก็ตามไปอย่างนั้นแหละ เพราะพี่เชื่อว่าลูกพี่อยู่ในนั้น ยังไม่มีใครเจอ น้องอาร์ตอยู่ในนั้น ไปหาให้หน่อย ไปเอาเขาออกมาหน่อย พอวันที่ยีบเอ็ดก็ไปเจอจริงๆ นักข่าวโทรมาหาพี่ บอกว่าเจอแล้ว มีศพวัยรุ่นอยู่ในตึก ตอนนั้นพี่ก็เข้าใจแล้วว่า เออ ลูกกู ยังไงก็ลูกกู ไม่ใช่ใครเลย คือพี่ไม่ต้องดูดอกว่าเป็นใคร รู้แล้วว่าเป็นน้องอาร์ต เพราะว่าอยู่ในตึกนั้นมีแต่เขานั่นแหละ ไม่มีใครหรอก อยู่ชั้นสี่โซนสี่ คนที่ไปเจอศพเขาบอกว่า อยู่คนเดียวด้วย น้องอาร์ตแน่นอน ตอนนั้นพี่ก็ทำใจแล้วล่ะ พี่ก็ไม่อยากพูดแล้วเนาะ (ร้องไห้) พูดแล้วมันเจ็บใจน่ะ ไม่คิดว่าเขาจะไปแบบนั้นไง ทุกวันนี้ใครถามอะไรพี่ไม่ค่อยพูดนะ เรื่องเกี่ยวกับลูกพี่จะไม่ค่อยพูด แต่คนในหมู่บ้านเขาก็เข้าใจนะ เข้าใจทุกคน มีแต่เขายกย่อง มีแต่คนรัก”

นางไน้เช็ดน้ำตา และพยายามปรับอารมณ์ ครู่หนึ่งจึงพูดต่อ

“ลูกพี่ตายใช่มั้ย ข่าวโทรทัศน์ยังบอกว่า มีเด็กวัยรุ่นขึ้นไปแล้วไปเสียชีวิต คาดว่าจะไปขโมยของ เขาบอกว่าน้องอาร์ตเนี่ยจะไปขโมยของ พูดอกมาได้ยังไง เด็กมันหนีตายใช่มั้ย เขารู้ได้ยังไง ตอนที่เขาไปเจอศพ เขาไปค้นหาบัตรประชาชน เอกสารทุกอย่างในกระเป๋าเสื้อน้อง ไม่มีอะไรเลย มีแต่บัตรเขา เงินก็ยังอยู่ คือก่อนหน้านี้เขาเคยโทรมาบอก แม่...ตอนนี้ผมมีตังค์อยู่สามพันบาท ให้แม่ไปจ่ายงวดให้ก่อนนะ เดี๋ยวผมไปเคลียร์ให้ พี่ก็บอก เออ ไม่เป็นไร เดี๋ยวแม่ไปจ่ายแทน ตอนเขาตาย ตังค์ที่ว่านี่ก็มีอยู่ แล้วมาบอกว่าน้องอาร์ตจะเข้าไปขโมยของได้ยังไง น้องอาร์ตนี่จุดเป้าหมายของเขาคือจะขึ้นไปโทรศัพท์บอกว่าเขาติดอยู่ในนั้น กับเพื่อน ให้หาคนออกมาช่วยหน่อย แต่พอตัวขึ้นไปโทรแล้วจะลงมามันลงไม่ได้ ไฟมันดับมืดไม่รู้ทาง ไม่เห็นทิศเห็นทาง ควันก็เยอะ เรื่องของเรื่องมันเป็นอย่างนี้ เพราะน้องอาร์ตนี้เป็นคนที่รักเพื่อนมาก เขาเป็นคนที่รักใครก็ได้ที่อยู่ใกล้ชิดเขา รักหมด รักจนนาทีสุดท้ายเลย”

การสูญเสียลูกชาย ทำให้หญิงกลางคนจากภาคอีสานคนหนึ่งได้เข้าไปเห็นด้านที่เหี้ยมโหดของสังคมซึ่งเธออาศัยอยู่มาตั้งแต่เกิด...

นอกจากน้องอาร์ตลูกชายเธอ ในเซ็นทรัลเวิลด์ยังมีอีกหลายศพ

“พอเขาเอาน้องอาร์ตออกมาแล้ว พวกนักข่าวก็ออกมา เหลือแต่ทหารกับตำรวจกาชาด ตอนนั้นมีนักข่าวคนหนึ่งอยู่ในนั้น นักข่าวคนนี้โทรมาบอกนักข่าวอีกคนที่สัมภาษณ์พี่อยู่ ได้ยินเสียงเขาโทรบอกกันว่า เฮ่ยๆ เจอศพอีกแล้วสิบศพ อยู่ห้องใต้ดิน แต่เจ้าหน้าที่ไม่ให้เข้าไปถ่ายว่ะ เขาไม่ให้เข้าไปถ่าย (เน้นเสียง) พวกนักข่าวก็คุยกันว่าทำยังไงล่ะๆ ไอ้เพื่อนอีกคนก็ว่า เออๆ รอกูอยู่ตรงนั้นแหละ เดี๋ยวกูไป” จากนั้นนักข่าวคนนั้นก็กลับไปยังตึกเซ็นทรัลเวิลด์

มีศพอยู่ในตึกมากกว่าหนึ่งศพ แต่มีเพียงศพเดียวที่ถูกนำเสนอผ่านสื่อให้สังคมรับรู้ว่ามีผู้เสียชีวิตจากการสลายการชุมนุมเพิ่มขึ้น

“น้องอาร์ตได้ออกข่าวเพราะอะไร เพราะแม่แจ้งไปใช่มั้ยว่าลูกติดอยู่ในนั้น ให้ไปค้นให้หน่อย พวกนักข่าวก็เลยตามเข้าไปเยอะ มันเลยทำอะไรน้องอาร์ตไม่ได้ ก็เลยได้ออกมาเป็นตัวเป็นตน แต่เพื่อนเขาที่อยู่ข้างล่างไม่มีหลักฐานเลยว่าเป็นใคร แล้วศพไปไหน พี่ติดตามข่าวมาตลอด ก็ไม่เห็นมีข่าวเรื่องสิบศพนั้นเลย มีแต่หลังจากเจอน้องอาร์ตสามสี่วันเห็นว่ามีไปเจออีกศพหนึ่ง อยู่คนละโซนกับน้องอาร์ต อันนี้คือไหม้หมดเลย ไม่รู้ว่าเป็นใคร ก็คงจะเป็นเพื่อนน้องอาร์ตที่เข้าไปด้วยกันนั่นแหละ”

สิ่งที่เกิดขึ้น ผลักดันให้หญิงชาวบ้านวัยสี่สิบสามปีที่ไม่เคยสนใจการเมือง ลุกขึ้นมาใส่เสื้อแดงออกจากบ้านไปร่ำร้องหาความเป็นธรรมให้ลูกชายวันแล้ววัน เล่า

“หลังจากที่ลูกเราเสีย พี่ก็ลุกขึ้นมา พี่น้องลุกขึ้นมา จากที่ครอบครัวนี้มีสี่ห้าหลังสิบหลัง ยี่สิบสามสิบหลัง ที่ไม่เคยลุกขึ้นไปสู้ ได้แต่ดูข่าว เป็นเสื้อแดงอยู่ แต่ไม่กล้าไปอย่างนั้น มีน้องอาร์ตคนเดียว บ้านหนองค้างไฟหมู่เก้า มีน้องอาร์ตคนเดียว แต่หลังจากที่น้องอาร์ตเสียชีวิต คนบ้านหมู่เก้าสามสิบสี่สิบเจ็ดสิบหลังคาเรือนลุกขึ้นหมดเลย แม่น้องอาร์ต หลังจากที่ไม่รู้อะไร พ่อไม่รู้อะไร ไป คือต้องไปสู้เพื่อลูก ไปสานต่อให้เขาสำเร็จ ให้เขาหาคนที่มันทำความผิดมาลงโทษให้ได้ ทุกวันนี้พี่ดูข่าวติดตาม ตรงไหนเขามีการชุมนุมอะไรพี่ก็ไปๆๆ พอดูแล้วยิ่งเห็นว่ามันไม่ยุติธรรมเลย เมื่อวานนี้ไปที่อุบลฯ สงสารเขานะ ชีวิตครอบครัวคนที่เขาไม่รู้อีโหน่อีเหน่แล้วโดนจับ มันจับเข้าไปได้ยังไง บางคนไปขายของ บางคนไปรับลูก บางคนไปยืนดู จับเขาไปขังตั้งปี แล้วลูกเขาล่ะ ครอบครัวเขาล่ะ พ่อแม่เขาล่ะ อยู่ยังไง พี่ดูแล้วมันไม่เป็นประชาธิปไตยเลย”

“พี่ไม่เสียใจที่ลูกพี่ไปเสียชีวิตอย่างนี้ พี่ภูมิใจกับลูก คนในบ้านนี้เขาภูมิใจ มันดีกว่าลูกพี่ไปขายยาบ้าแล้วถูกยิงตายใช่มั้ย อย่างนั้นไม่มีใครยกย่องสรรเสริญ แต่น้องอาร์ตนี่เขาไปทำสิ่งที่ถูกต้อง ไปต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย เพื่อเรียกร้องความยุติธรรม พี่มาดูแล้ว มาฟังแล้ว พี่เข้าใจลูก ยิ่งตอนหลังพี่ยังมาคิดว่า กูน่าจะไปกับลูกกูนะ พี่ยังคิดเสียใจเลยว่า กูน่าจะไปนะ กูไม่น่าจะมานั่งดูนะ พี่ยังคิดเลย”

เมื่อถามว่ารู้สึกอย่างไรที่ลูกไปเรียกร้องประชาธิปไตยแล้วถูกปราบปราม อย่างรุนแรงจนเสียชีวิต แม่ของอาร์ตหัวเราะขื่นๆ แล้วว่า “นั่นสินะ พี่ก็ได้แต่ถาม แต่ไม่รู้ว่าใครจะให้คำตอบพี่ สั่งฆ่าประชาชน แล้วยังไม่มีความคืบหน้า ยังลอยหน้าลอยตา แล้วพวกเราล่ะ จะอยู่ได้ยังไง พี่ต้องไปดิ ไปหาความถูกต้อง ไปหาความยุติธรรมให้ลูก พี่ยังบอกน้องเขาเลยว่าแม่จะสู้ สู้จนกว่าแม่จะได้ความยุติธรรม สู้จนกว่าจะหาคนมารับผิดชอบน้องอาร์ตได้ สำหรับเงินสิบล้าน ถามว่าพอมั้ยกับชีวิตพี่ ถ้าจะแลกกับลูกพี่ใช่มั้ย ร้อยล้านพันล้านพี่ก็ไม่เอา พี่ไม่เอาเลยจริงๆ”

แม่ของเด็กหนุ่มชาวราษีไศลที่เสียชีวิตในโศกนาฏกรรมทางการเมืองครั้งใหญ่เมื่อปีกลาย พูดด้วยน้ำเสียงที่ทั้งหนักแน่นและขื่นแค้น

10

ตำบลหว้านคำมี 13 หมู่บ้าน ชาวบ้านส่วนใหญ่ชอบเเสื้อแดง บ้านเรือนหลายหลังปักธงสีแดงโบกพลิ้วอยู่กลางแดดแสงจางในฤดูฝน

นอกจาก “อาร์ต” ลูกชายนายทองใบ ที่ไปสมัครเป็นการ์ด นปช.แล้ว ยังมีการ์ดหนุ่มใหญ่อีกคนที่รอดตายจากการสลายการชุมนุมเมื่อปีก่อน ขณะนี้บวชอยู่ที่วัดประจำตำบล เมื่อวานพ่อของอาร์ตพูดถึงชายคนดังกล่าวว่า เขาหนีตายมาจากราชประสงค์ ตั้งใจจะบวชสักห้าหกวัน แต่ไปๆ มาๆ อยู่จนจะครบพรรษาแล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะสึก

ว่ากันว่า ชายคนนี้คือคนพาอาร์ตไปสมัครเป็นการ์ดเสื้อแดง

เขาคือ พระภิกษุลำดวน ทิพวัลย์ วัย 35 ปี

หลังพูดคุยกับแม่ของอาร์ตเสร็จ นายสำรวยกับเพื่อนมอเตอร์ไซค์ที่หนุ่มกว่าพาเราไปพบภิกษุลำดวน หรือ “อาจารย์ป่อง” ที่วัดบ้านหว้าน ซึ่งอยู่ห่างจากบ้านของอาร์ตราว 2 กิโลเมตร เมื่อไปถึง พระรูปหนึ่งที่นั่นบอกว่า อาจารย์ป่องไปเฝ้ากู่ ซึ่งอยู่ห่างออกไปราวสามสี่กิโลเมตร “กู่” คือซากพระปรางค์โบราณในเขตบ้านหว้านที่เพิ่งขุดค้นพบ กรมศิลปากรเข้ามาทำการสำรวจและขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อปี 2547

มอเตอร์ไซค์พาเราลัดเลาะตัดผ่านแปลงนา จนเข้าเขตป่าชุมชนผืนใหญ่ ครั้นไปถึงพบพระภิกษุร่างเล็กรูปหนึ่ง เดินไปมาอยู่ใต้ร่มป่าครึ้มเขียว คอยดูแลพระปรางค์โบราณซึ่งกระจัดกระจายอยู่หลายแห่งในเขตป่าชุมชน ไม่ไกลจากนั้น ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งกำลังช่วยเจ้าอาวาสวัดบ้านหว้านถางป่า เพื่อเตรียมพื้นที่สำหรับสร้างกุฏิหลังใหม่

หลังทักทายและแนะนำตัวกันเสร็จ ภิกษุลำดวนเล่าว่า ย้อนกลับไปช่วงชุมนุมใหญ่ปี 2553 เขาเข้าไปร่วมชุมนุมที่กรุงเทพฯ กับกลุ่มเสื้อแดงราษีไศล-ศรีสะเกษ ตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม โดยปักหลักกินนอนอยู่ที่ราชดำเนินนานหลายสัปดาห์ จนสมาชิกในกลุ่มหลายคนเริ่มอ่อนล้า เสื้อผ้าที่เตรียมมาเริ่มหมักหมมไม่มีเปลี่ยน จึงพากันกลับราษีไศล พอหายเหนื่อยก็เดินทางไกลเข้ากรุงเทพฯ กันอีกครั้ง

และครั้งนี้เองที่เขาได้พบกับอาร์ต

“ตอนนั้นอาตมาลงไปรอบสอง น้องอาร์ตเขาก็มาหาอาตมาที่แยกมิสกวัน ช่วงก่อนสิบเมษาอีก มันมีเด็กๆ วัยรุ่นที่ไปชุมนุมกับอาตมารู้จักเขา ก็พากันมาแนะนำ บอกว่า นี่...คนนี้เขาอยากเป็นการ์ด พี่พาไปสมัครด้วยสิ หลวงพี่ก็ว่า เอาสิ ตามสมัครใจนะ ไม่มีอะไรตอบแทนนะ มีแต่น้ำจิตน้ำใจของส่วนกลางนิดๆ หน่อยๆ น้องอาร์ตเขาก็บอก ไม่เป็นไรๆ ผมชอบ ผมทำเพื่อชาติ วัยรุ่นหลายคนที่ไปเคลื่อนไหวกับอาตมาก็จะพูดอย่างนี้ แต่อาร์ตนี่เขาจริงจังมาก”

“...อาตมาก็ไม่ได้คุ้นเคยกับเขาหรอก รู้แต่ว่าเขาอยู่กรุงเทพฯ พ่อแม่เขาทำรองเท้าอยู่แถวช้างสามเศียร สมุทรปราการ พอสมัครแล้วก็รู้สึกว่าเขาจะหายเงียบไปเลย มาเจออีกทีก็ว่ามีเพื่อนแหลมฉบัง คือเขาก็กว้างขวางไปเรื่อย ก็ไปอยู่กับแหลมฉบัง ไม่ได้มาอยู่หน่วยอาตมา แต่ความรู้สึกลึกๆ ก็ยังเป็นห่วงเขาอยู่”

ภิกษุลำดวนคนนี้ป็นชาวตำบลหว้านคำที่ดิ้นรนเข้าไปทำงานในกรุงเทพฯ ตั้งแต่เรียนจบ ป.6 เขาเป็นช่างทำรองเท้าเช่นเดียวกับอาร์ตและครอบครัว ปัจจุบันยังครองตัวเป็นโสด

รัฐประหาร 19 กันยายน 2549 ผลักดันให้ช่างทำรองเท้าหนุ่มใหญ่คนหนึ่งดิ้นรนหาพื้นที่แสดงออก วันหนึ่งเขานั่งรถเมล์ไปลงที่สนามหลวง แล้วได้ยินเสียงปราศรัยจากเวทีเล็กๆ ซึ่งพูดในสิ่งที่เขาคิด จากนั้นเขาไปสนามหลวงทุกวันหยุด จนได้รู้จักเพื่อนกลุ่มนั้นกลุ่มนี้ มีคนชวนไปเข้าร่วมกลุ่มแดงพระรามสาม สาทร และยานนาวา เขาเคลื่อนไหวกับกลุ่มดังกล่าวสนับสนุนการต่อสู้ของนปช.ตลอดมาเกือบสองปี กระทั่งมีผลกระทบต่องาน จึงตัดสินใจลาออก กลับมาอยู่บ้านศรีสะเกษ

“ตอนนั้นอาตมารู้สึกว่ามันมีผลกระทบเรื่องเงิน เรื่องงาน เรื่องเพื่อนๆ คือเพื่อนบางคนไม่สบายใจ เถ้าแก่ไม่สบายใจ เพราะเราไปเคลื่อนไหวอย่างนี้ กลัวจะไม่มีคนซื้อของเขา จริงๆ พวกเสื้อแดงมีเยอะในที่ทำงาน แต่เขาไม่กล้าแสดงออก เราแดงที่สุดแล้ว แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไปให้หมดทุกวันนะ ก็ต้องดูเพราะเราเป็นคนบ้านนอก มันมีผลกระทบ ค่าบ้านค่าอะไร สุดท้ายเลยตัดสินใจมาอยู่บ้านนอก ก็มาเคลื่อนไหวกับพี่ๆ เพื่อนๆ ในเมือง รับทำรองเท้าบ้าง ส่งตามบ้านนอก รายได้ไม่เท่าไหร่หรอก ตกวันหนึ่งสี่สิบห้าสิบบาท”

พี่ๆ เพื่อนๆ ในเมืองของภิกษุลำดวน คือกลุ่มคนเสื้อแดงราษีไศล-ศรีสะเกษ ที่เคยแลกเบอรโทรศัพท์กันไว้เมื่อครั้งพบเจอกันตามที่ชุมนุมในช่วงหลายปีที่ ผ่านมา เมื่อพี่ๆ เพื่อนๆ เหล่านี้รู้ว่านายลำดวนลาออกจากงานกลับมาอยู่บ้าน ก็มาตามไปช่วยงานเคลื่อนไหว กระทั่งการชุมนุมใหญ่เริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม 2553 ชายร่างเล็กอย่างนายลำดวน ทิพวัลย์ เดินทางเข้ากรุงเทพฯ อย่างแข็งขัน รับหน้าที่เป็นการ์ดแผนกอาหาร เสบียง เช็กของ ประจำเต๊นศรีสะเกษ

“คำว่าเป็นการ์ดไม่ใช่ว่าจะไปใช้ความรุนแรงนะ มันมีหลายแผนก การ์ดดูแลเรื่องอาหารก็มี” ภิกษุลำดวนกล่าว

หลังสิบเมษา เวทีจากผ่านฟ้าย้ายไปรวมกับราชประสงค์ เด็กหนุ่มในหมู่บ้านที่ตามภิกษุลำดวนไปร่วมชุมนุม ส่วนใหญ่กลับมาเที่ยวสงกรานต์ที่บ้านหว้านแล้วไม่ได้กลับไปอีก “ช่วงสงกรานต์มันมีงานที่นี่ มีหมอลงหมอลำบ้านนอก เขาก็กลับมาเที่ยวงานกันหมด กลับมาอยู่เที่ยวตามประสาเขา”

มีไม่กี่คนที่กลับไปร่วมชุมนุม หนึ่งในนั้นคืออาร์ต

“แต่ก็ไม่ค่อยได้เห็นกันหรอก จะเจอกันบ้างแว้บๆ วันนั้นตอนเวลาพักผ่อนเขาเคยเดินมาหา ใส่ชุดการ์ดนั่นแหละมา เราก็คุยกับเขา เฮ้ย มึงระวังตัวนะ มันเริ่มเข้มข้นแล้วนะ อาตมาอยู่เซ็นทรัลเวิลด์ เขาอยู่แถวศาลาแดงสวนลุมฯ แถวกลุ่มรักเชียงใหม่ห้าหนึ่ง แถวจุฬาฯ โน่นแหละ พอดีสองวันสุดท้ายพ่อแม่เขาตามหนัก โทรหาอาตมาว่าถ้าเห็นมันบอกให้มันออกมาหน่อย อาตมาก็ว่าเดี๋ยวจะไปตามให้ พอเลิกจากเป็นการ์ดก็ออกไปเดินหา แต่ไม่เจอ เพื่อนเขาบอกว่าไปกับเพื่อน ไปไหนก็ไม่รู้ จนวันที่หนักๆ ระเบิดลงประตูน้ำ น่าจะเป็นวันที่สิบเจ็ด ถึงได้บังเอิญเจอกัน เขาเดินมากับเพื่อน สงสัยจะเป็นเพื่อนชลบุรีของเขาแหละ ตอนนั้นไม่ได้ใส่ชุดการ์ดแล้ว เพราะทุกคนต้องเริ่มเอาตัวรอดแล้ว แกนนำประกาศว่าถ้ามีอะไรเป็นสัญลักษณ์การ์ดก็อาจจะไม่รอด ไม่ปลอดภัย ให้แต่งตัวธรรมดา ไอ้อาร์ตก็รู้ตัวเหมือนกัน ก็แต่งตัวธรรมดา อาตมาก็บอก เฮ้ย พ่อแม่มึงโทรหานะ ให้ออกไป เขาก็ไม่ยอมออก บอกว่าเขาจะอยู่ จะสู้ตาย อาตมาก็ว่า งั้นให้โทรหาพ่อแม่หน่อยเด้อ พ่อแม่โทรตาม เขาก็ว่าเดี๋ยวข้อยจะโทรหาพ่อหาแม่ข้อยเอง หลังจากนั้นก็ไม่เจอกันอีกเลย”

กระทั่งค่ำคืนอันหฤโหดผ่านไป ภิกษุลำดวนออกจากวัดปทุมวนารามในเช้าวันที่ 20 พฤษภาคม

“ความรู้สึกอาตมาก็หดหู่ คืนนั้นนอนอยู่ในวัดปทุมฯ ทั้งคืน คนแออัด น่าจะเป็นหมื่นคนอยู่ในนั้น พอเช้า ออกมาได้ก็กลับบ้านนอกเลย มีตังค์อยู่พันหนึ่ง เก็บๆ ที่เขาให้เบี้ยวันละร้อยสองร้อยตอนเป็นการ์ดนั่นแหละ ไปต่อรถไฟที่ดอนเมืองมาเลย กลับมาศรีสะเกษ”

ขณะอยู่บนรถไฟ พ่อของอาร์ตโทรมาถามข่าวลูกชาย “อาตมาก็ว่าอาตมาออกมาแล้ว ออกจากพื้นที่แล้ว เขาก็บอกว่า เนี่ย ไอ้อาร์ตมันทำไมไม่ออกมา เดี๋ยวพ่อว่าจะไปรับอยู่ ทำไมถึงไปวิ่งขึ้นตึกอะไรๆ กับเขา อาตมาก็นิยามได้ว่าเขาคงหนี ใครเป็นการ์ดเขาจะยิงให้หมดในวัดน่ะ คงหนีไปกับเพื่อน ที่ขึ้นไปตอนนั้นไม่เหลือซักคน ที่หามๆ กันมาจากเซ็นทรัลเวิลด์น่ะ ศพมีเยอะ แต่ออกข่าวน้อย คนตายมากกว่านั้น โอ๊ย อาตมานอนฟังกลางคืนเสียงรถเสียงปืนดังทั้งคืนน่ะ จะยิงอะไรกันนักกันหนาถ้าไม่ยิงคน เดี๋ยวก็หามขึ้นเวที เดี๋ยวก็หามขึ้นเวที เดี๋ยวก็เปิดเพลงนักสู้ธุลีดิน”

จากนั้นภิกษุลำดวนปิดโทรศัพท์มือถือมาตลอดทาง กระทั่งรถไฟเคลื่อนเข้าห้วยทับทัน เขตจังหวัดศรีสะเกษ จึงได้เปิดเครื่อง

“พอเปิดเครื่องก็มีคนโทรมาบอกว่าไอ้อาร์ตคงจะเสียชีวิตแล้ว แต่ตอนนั้นยังไม่เจอศพ แต่อาตมาก็คิดว่าคงเสียแล้วล่ะ คงไม่รอดแล้ว พอมาถึงบ้าน ญาติพี่น้องเขาก็มาถาม อาตมาก็บอกว่าเห็นตั้งแต่สองวันก่อนนั้นแล้ว พอมาตอนเย็นญาติเขาบอกว่า เจอแล้วๆ แต่ยังจะใช่หรือไม่ใช่ก็ไม่รู้ เพราะว่ามันรมควันดำหมดแล้ว”

“สำหรับข้อมูลของน้องอาร์ต อาตมาก็รู้เท่านี้ จุดแรกคือเขาเห็นอาตมาไป ก็อยากจะไปด้วย ก็ไปกัน อาตมาก็ไม่นึกว่าจะไปเจอเหตุการณ์อย่างนี้ ถ้ารู้ว่ามันจะเป็นอย่างนี้ อาตมาคงไม่ทำ อาตมาก็หดหู่เหมือนกัน อย่างว่าแหละ ก็ได้อยู่ด้วยกันสองสามวัน ไม่ถึงอาทิตย์หรอก เขาก็ไปเจอเพื่อนใหม่ เขาก็ไปกลุ่มใหม่ไปเรื่อย เขาก็ทำงานอยู่กรุงเทพฯ รู้จักคนเยอะเนาะ ความเป็นวัยรุ่นของเขา ความกล้าหาญของเขาแหละ หลายๆ อย่าง ก็ถือว่าเขาได้ร่วมสู้กับอาตมา” ภิกษุลำดวนกล่าว

และนี่คือเรื่องราวทั้งหมดของอาร์ต วีรชนแห่งบ้านหนองค้างไฟ อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ

-------------------------------------------

สัมภาษณ์เมื่อ 24-25 สิงหาคม 255

สืบคดีจีรนุชต่อ ส่งเอกสารแทนการเบิกความผู้เชี่ยวชาญต่างชาติ เหตุการแปลมีอุปสรรค

ที่มา ประชาไท

สืบพยานคดี “จีรนุช เปรมชัยพร” ผ่านผู้เชี่ยวชาญกฎหมายอินเทอร์เน็ตจากสหรัฐอเมริกา แต่การแปลผ่านล่ามที่ศาลจัดไว้ให้มีปัญหาขลุกขลัก ศาลตัดบทให้ใช้พยานเอกสารแทน พร้อมเลื่อนสืบพยานจำเลยช่วง ต.ค. นี้ไปเป็น ก.พ. ปีหน้าเนื่องจากน้ำท่วม

11 ต.ค. 54 - ที่ศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก มีการสืบพยานจำเลยในคดีหมายเลขดำที่ 1167/2553 ซึ่งอัยการเป็นโจทก์ฟ้อง น.ส.จีรนุช เปรมชัยพร ผู้อำนวยการเว็บไซต์ประชาไท ภายใต้มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน จำเลยในความผิดตามมาตรา 15 ของ พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550 กรณีที่มีผู้อ่านโพสต์ข้อความไม่เหมาะสมในเว็บบอร์ด

ทั้งนี้ มาตรา 15 ระบุความผิดของ ‘ตัวกลาง’ เจ้าของพื้นที่ซึ่งจงใจ สนับสนุนหรือยินยอมให้มีการกระทำความผิดในการโพสต์ข้อความที่เป็นความผิด

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ในการสืบพยานจำเลยวันนี้ มีนายแดนนี โอเบรียน Danny O'Brien ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายอินเทอร์เน็ต จากคณะกรรมการปกป้องสื่อมวลชน (Committee to Protect Journalists - CPJ) จากสหรัฐอเมริกา ผู้เป็นอดีตที่ปรึกษาไอทีให้แก่บริษัท Virgin.net, หนังสือพิมพ์ The Guardian, นิตยสาร Wired และโทรทัศน์ Channel 4 ขึ้นเบิกความในฐานะพยานจำเลย

โดยจะใช้วิธีเบิกความเป็นภาษาอังกฤษ ทั้งนี้ฝ่ายจำเลยได้เตรียมล่ามแปลภาษามาด้วย อย่างไรก็ตาม นายสมาน ปานขลิบเจ้าหน้าที่ล่ามของศาล ทำหน้าที่เป็นผู้แปลเป็นภาษาไทยเป็นหลัก

โดยนายแดนนี่เริ่มเบิกความแนะนำตัว โดยเขาเริ่มต้นเล่าประสบการณ์การทำงานของเขาว่าปัจจุบันทำงานอยู่ที่คณะ กรรมการเพื่อพิทักษ์ผู้สื่อข่าว (CPJ) และมูลนิธิ Electronic Frontier Foundation (EFF) และก่อนหน้านี้เป็นที่ปรึกษาให้กับวุฒิสภาของสหรัฐอเมริกา ทำหน้าที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอินเทอร์เน็ต

อย่างไรก็ตาม การแปลของผู้ทำหน้าที่ล่ามเป็นไปอย่างขลุกขลัก ต่อมานายกำพล รุ่งรัตน์ ผู้พิพากษาจึงเสนอให้ยุติการสืบพยานในวันนี้ และให้นานแดนนี ให้การเป็นเอกสารแทน พร้อมกล่าวว่า “แม้ต่างประเทศจะบอกว่าคดีนี้ไม่ผิดกฎหมายก็ตาม แต่ศาลไทยต้องตัดสินตามกฎหมายไทย”

นอกจากนี้ศาลยังให้เลื่อนการสืบพยานคดีดังกล่าว จากเดิมที่กำหนดสืบพยานจำเลย 3 ปาก คือ ระหว่างวันที่ 11, 12 และ 14 ต.ค. นี้ ให้เปลี่ยนเป็น 14 – 16 กุมภาพันธ์ ปี 2555 เนื่องจากบ้านผู้พิพากษาน้ำท่วม

กองกำลังว้า - เมืองลา – บรรลุข้อตกลงสันติภาพรอบ 2 กับรัฐบาลพม่า

ที่มา ประชาไท

กองกำลังเมืองลา NDAA และกองกำลังว้า UWSA ลงนามข้อสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลใหม่พม่ารอบสอง ขณะที่ทั้งสองกลุ่มยื่นข้อเสนอต่อรองรัฐบาลอีกหลายเรื่อง รวมทั้งขอสัมปทานตัดไม้ ยอมให้องค์กรมนุษยธรรมเข้าพื้นที่ และขอเปิดสำนักงานในเขตพม่า

แผนที่แสดงพื้นที่ครอบกองกำลังว้า UWSA (สีส้ม) กองกำลังเมืองลา NDAA (สีเหลือง) ในรัฐฉานภาคตะวันออก ติดชายแดนจีน (SHAN)

แหล่งข่าวรายงานจากชายแดนไทย-พม่าด้านจังหวัดเชียงราย ว่า เมื่อวานนี้ (9 ต.ค.) คณะผู้นำระดับสูงกองกำลังเมืองลา NDAA จำนวน 10 คน ได้พบเจรจาเพื่อสันติภาพกับคณะตัวแทนรัฐบาลใหม่พม่าเป็นครั้งที่สอง ที่กองบัญชาการกองทัพภาคสามเหลี่ยม (เชียงตุง) รัฐฉานภาคตะวันออก ทั้งสองฝ่ายเห็นชอบลงนามข้อตกลง ร่วมกัน 7 ข้อ คือ 1.กำหนดข้อสัญญา 4 ข้อ จากการเจรจาเมื่อต้นเดือนก.ย. เป็นข้อตกลงร่วมกัน 2. กองกำลัง NDAA จะไม่แยกตัวออกจากสหภาพพม่า 3. สองฝ่ายเห็นชอบส่งเจ้าหน้าที่เข้าประจำพื้นที่ โดยพม่าจะส่งเข้าประจำเมืองลา และฝ่ายเมืองลา NDAA จะส่งไปประจำเมืองเชียงตุง
ข้อ 4. สองฝ่ายจะร่วมมือกันพัฒนาด้านการศึกษา สาธารณสุข การคมนาคม ในพื้นที่เมืองลา 5. ทั้งสองฝ่ายจะร่วมกันพัฒนาด้านการท่องเที่ยว และการไฟฟ้าในเขตพื้นที่เมืองลา 6.กองกำลังเมืองลาจะให้ความร่วมมือรัฐบาลพม่าในการปราบปรามยาเสพติด และ 7. ตัวแทนสองฝ่ายจะพบหารือกันต่อเนื่อง เพื่อให้ความสัมพันธ์ดียิ่งขึ้น
หลังการลงนามแล้วเสร็จ ทางฝ่ายกองกำลังเมืองลา NDAA ได้ยื่นข้อเสนอต่อตัวแทนรัฐบาลพม่า 14 ข้อ ในนั้นมีหัวข้อหลักคือ ขอเปิดสำนักงานประจำกรุงย่างกุ้ง เมืองมัณฑะเลย์ เมืองตองจี และท่าขี้เหล็ก, ให้รัฐบาลพม่าออกบัตรประจำตัวประชาชนและป้ายทะเบียนรถในพื้นที่เมืองลา, ขอให้เปิดการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวไทย-จีนเข้าพื้นที่เมือง ลา, ขอรัฐบาลช่วยเหลือด้านข้าวสาร น้ำมัน และเงินเช่นที่ผ่านมา, ขอสัมปทานตัดไม้สัก 1 หมื่นตัน ไม้เนื้อแข็ง 1 หมื่นตัน ต่อปี ตลอดจนขอให้รัฐบาลอนุญาตให้องค์กรช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมต่างชาติเข้าประจำ พื้นที่เมืองลา เป็นต้นฯ
ทั้งนี้ ในส่วนกองกำลังว้า UWSA ได้ส่งตัวแทนพบเจรจากับตัวแทนรัฐบาลพม่าที่เมืองล่าเสี้ยว รัฐฉานภาคเหนือ เมื่อวันที่ 1 ต.ค. ที่ผ่านมา ทั้งสองมีการลงนามข้อสัญญาในลักษณะเดียวกันกับกองกำลังเมืองลา NDAA และทางฝ่ายว้า UWSA ได้ยื่นข้อเสนอต่อรัฐบาลพม่านำไปพิจารณารวม 14 ข้อ เช่นเดียวกัน
เมื่อวันที่ 6-7 ก.ย. กองกำลังว้า UWSA และกองกำลังเมืองลา NDAA ได้ลงนามข้อตกลงสันติภาพเบื้องต้น 4 ข้อ กับรัฐบาลทหารพม่าที่เมืองเชียงตุง ข้อสัญญาประกอบด้วย 1. สองฝ่ายจะไม่ให้เกิดการสู้รบกัน 2. สองฝ่ายจะเปิดสำนักงานประสานงานในพื้นที่ระหว่างกัน 3. หากทหารฝ่ายใดติดอาวุธจะเข้าเขตพื้นที่อีกฝ่ายให้แจ้งล่วงหน้า และ 4. แต่งตั้งคณะกรรมการประสานงานเจรจากัน
กองกำลังว้า UWSA และกองกำลังเมืองลา NDAA เป็นอดีตกลุ่มแนวร่วมพรรคคอมมิวนิสต์พม่า CPB-Communist Party of Burma เช่นเดียวกันกองกำลังเอกราชคะฉิ่น KIA และกองกำลังไทใหญ่ “เหนือ” SSA/SSPP ซึ่งหลังแยกตัวออกจาก CPB ได้ลงนามหยุดยิงกับรัฐบาลทหารพม่าเมื่อปี 2532 (1989) อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่กลางปี 2549 ได้ถูกรัฐบาลทหารพม่ากดดันให้เปลี่ยนสถานะเป็นกองกำลังพิทักษ์ชายแดน BGF (Border Guard Force) แต่หลังปฏิเสธก็ถูกกำหนดเป็นกลุ่มนอกกฎหมาย ขณะที่กองกำลังไทใหญ่ “เหนือ” SSA/SSPP และกองกำลังคะฉิ่น KIA กำลังถูกกองทัพพม่าใช้กำลังเข้าโจมตีอย่างหนัก
ชมภาพ / อ่านข่าวย้อนหลังได้ที่
http://www.khonkhurtai.org/

"คนเครือไท" เป็นศูนย์ข่าวภาคภาษาไทยเครือข่ายสำนักข่าวอิสระไทใหญ่ หรือ สำนักข่าวฉาน (SHAN – Shan Herald Agency for News) มีวัตถุประสงค์เพื่อเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในรัฐฉาน สหภาพพม่า ตลอดจนตามแนวชายแดนไทย ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับองค์กรการเมือง / การทหารกลุ่มใด สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ shan_th@cm.ksc.co.th หรือ ติดตามอ่านข่าวสารภาคภาษาอังกฤษได้ที่ www.shanland.org ภาคภาษาไทใหญ่ที่ www.mongloi.org และภาคภาษาไทยที่ www.khonkhurtai.org

ครม.ไม่มีมติประกาศ 12-14 ต.ค. เป็นวันหยุดราชการ

ที่มา ข่าวสด


เมื่อเวลา 08.10 น. วันที่ 11 ต.ค. ที่ห้องรับรองพิเศษ วีไอพี ต่างประเทศ ท่าอากาศยานดอนเมือง ผู้สื่อข่าว‘ข่าวสด’รายงานว่า น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ให้สัมภาษณ์ก่อนเป็นประธานการประชุมครม. นอกสถานที่เป็นครั้งแรกหลังจากเข้ามาเป็นรัฐบาลถึงข่าวลือที่รัฐบาลจะประกาศ ให้วันที่ 12-14 ต.ค. เป็นวันหยุดราชการว่า ในการประชุมครม.จะมีการหารือกัน แต่ส่วนตัวแล้วไม่อยากให้ข้าราชการหยุดทั้งหมด ไม่เช่นนั้นจะมีปัญหาว่าใครจะเป็นผู้ดูแลพี่น้องประชาชน ดังนั้น รัฐบาลอาจจะมีการพิจารณาให้เฉพาะข้าราชการที่มีปัญหาเรื่องน้ำท่วมเท่านั้น ที่จะหยุดได้

เมื่อถามว่าจะให้หยุดเฉพาะจังหวัดที่ประสบภัยน้ำ ท่วมใช่หรือไม่ นายกฯ กล่าวว่า อาจจะให้หยุดเฉพาะข้าราชการที่มีผลกระทบกับน้ำท่วม เพราะถ้าเราปล่อยให้ข้าราชการหยุดหมด แล้วใครจะทำงาน เราจะสั่งการอย่างไร เพราะวันนี้เราใช้หน่วยงานราชการทั้งในจังหวัดที่ประสบภัยน้ำท่วม และจังหวัดที่ไม่ท่วมมาช่วยกันทำงานอยู่แล้ว

นายอนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด รองโฆษกประจำสำนักนายกฯ เปิดเผยว่า ครม.ไม่มีมติประกาศให้วันที่ 12-14 ต.ค.นี้ เป็นวันหยุดราชการตามที่มีกระแสข่าวออกมา แต่จะให้หัวหน้าส่วนราชการเป็นผู้พิจารณาบุคคลในสังกัดที่อาจมีความจำเป็น ให้หยุดงานเป็นรายกรณีไป โดยจะไม่นับเป็นวันลา

มาร์คพบปูสมานฉันท์แก้น้ำท่วม กองเชลียร์ยังยุแยง

ที่มา Thai E-New


นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตนายกรัฐมนตรี เดินทางมาพบกับนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เพื่อหารือแนวทางในการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย ที่ ศปภ. ดอนเมือง (ที่มา:facebook Nation News Agency NNA NEWS )

แม้อดีตนายกฯอภิสิทธิ์กับนายกฯยิ่งลักษณ์จะแสดงท่าทีร่วมมืิอกันในการแก้ไข ปัญหาที่เป็นวาระของชาติ ตามที่ประชาชนไทยอยากเห็นภาพสมานฉันท์ร่วมมือกันไม่แบ่งแยกฝักฝ่าย ทว่ากองเชียร์ของนายอภิสิทธิ์ยังดูจะเข้าใจไปอีกทาง เช่นการโพสต์ลงในภาพข่าวนี้ว่า
สอนงานมันซักเดือน มันยังไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลยคุณพี่ครับ ไปเป็นนายกแทนมันเลยดีมั้ยพี่ชายครับ

รวมเว็บไซต์และเบอร์โทรศัพท์"ช่วยเหลือ-ติดตาม"น้ำท่วมที่สำคัญ

ที่มา thaifreenews

โดย bozo



เว็บไซต์:

1. แผนที่แสดงจุดเกิดอุทกภัยบนทางหลวงทั่วประเทศ วันที่ 10 ตุลาคม พศ. 2554
(ขัอมูลอัพเดตทุกวัน เวลา 10.00 และ 19.00 น.)

http://maintenance.doh.go.th/test.html


2. ตรวจพื้นที่น้ำท่วมทั่วประเทศ

http://flood.gistda.or.th/


3. ตรวจน้ำท่วมบนถนนใน กทม.

http://dds.bangkok.go.th/Floodmon/


4. รายงานสภาพการจราจร

http://traffic.longdo.com/


5. ตรวจวัดระดับน้ำในคลองหลัก

http://dds.bangkok.go.th/Canal/index.aspx


6. ติดตามข่าวสารน้ำท่วม

http://dds.bangkok.go.th/m/index.php


7.กรมทรัพยากรน้ำ

http://www.dwr.go.th/report


8.กรมทางหลวงชนบท

http://fms2.drr.go.th/



เบอร์โทรศัพท์ที่สำคัญ:


สำนักนายกรัฐมนตรี 1111



สายด่วน ปภ. (กรมป้องกันและบรรเทา สาธารณภัย) 1784



บริการแพทย์ฉุกเฉิน และนำส่งโรงพยาบาล ฟรี 1669



ศูนย์ความปลอดภัย กรมทางหลวงชนบท 1146



ตำรวจทางหลวง สอบถามเส้นทางน้ำท่วม ได้ตลอด 24 ชั่วโมง 1193



การรถไฟแห่งประเทศไทย 1690



สายด่วน กฟภ. 1129



ท่าอากาศยานไทย 02-535-1111



ขอความช่วยเหลือ-พื้นที่น้ำท่วมกับไทยพีบีเอส 02-790-2111 หรือ sms มาที่ 4268822



ศูนย์ประสานและติดตามสถานการณ์น้ำ 0-2243-6956



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.ลพบุรี 0-3641-4480-1 , 0-3641-1936



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.พิษณุโลก 0-5523-0537-8 , 0-5523-0394



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.พระนครศรีอยุธยา 0-3533-5798 , 0-3533-5803



การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค จ.พระนครศรีอยุธยา 035 – 241-612



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.ตาก 0-5551-5975



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.สิงห์บุรี 0-3652-0041



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.อ่างทอง 0-3564-0022



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.นครสวรรค์ 0-5625-6015



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.นนทบุรี 0-2591-2471



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.ปทุมธานี 0-2581-7119-21



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.พิจิตร 0-5661-5932



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.นครนายก 0-3738-6209 , 0-3738-6484



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.สุพรรณบุรี 0-3553-6066-71



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.สระบุรี 0-3621-2238



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.สุโขทัย 0-5561-2415



การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคจังหวัดอุทัยธานี 0-5652-4461



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.อุตรดิตถ์ 0-5544-4132



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.ลำปาง 0-5426-5072-4



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.เชียงใหม่ 0-5321-2626



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.ลำพูน 0-5356-2963



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.อุบลราชธานี 0-4531-2692 , 0-4531-3003



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.เลย 0-4286-1579 , 0-4296-1581



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.ชัยนาท 0-5641-2083



ผู้เดือดร้อนจากน้ำท่วม กทม ปริมณฑลและภาคกลาง
ติดต่อ ศูนย์บรรเทาสาธารณภัยกองทัพภาคที่ 1 02-281-5443



ศูนย์อุทกวิทยาที่1จังหวัดเชียงใหม่ 053-248925, 053-262683



ศูนย์บรรเทาสาธารณภัย กองบิน 41 จ.เชียงใหม่ พร้อมช่วยเหลือประชาชน 053-202609



ศูนย์เฉพาะกิจป้องกันสัตว์อันตราย สวนสัตว์เชียงใหม่ แจ้งจับ 053-222-479 ( 24 ชั่วโมง )



สนง.ชลประทานจังหวัดสมุทรสาคร 034-881175, 034-839037 ต่อ 11



สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย จ.น่าน โทร. 054-741061



ศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยของกองทัพไทยที่ ต.แงง อ.ปัว จ.น่าน โทร. 054-792433



ศูนย์อํานวยการเฉพาะกิจป้องกันและแก้ไขปัญหาอุทกภัย วาตภัย และดินโคลนถล่ม ปี 2554
จ.น่าน ณ ศาลากลางจังหวัด โทร. 054-710-232



สายด่วน ปภ. (กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย) 1784 รับแจ้งเหตุน้ำท่วม 24 ชั่วโมง



สายด่วน กรมชลประทาน โทร 1460 หรือ 02 669 2560 (24 ชั่วโมงช่วงวิกฤติ)



ผู้ประสบภัยทางภาคใต้ สามารถติดต่อขอความช่วยเหลือได้ที่
กองทัพภาคที่ 4 โทร 075 -383405,075-383253



แจ้งขอความช่วยเหลือและปัญหาน้ำท่วม
ได้ที่ศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยไทยพีบีเอส โทร. 02-791-1113 หรือ 02-791-1385-7



ศูนย์ประสานงานช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม โรงเรียนเทศบาล1 ตลาดเก่า จ.กระบี่ โทร 0-7566-3183



ทศบาลนครนครศรีธรรมราช 199, 075-348-118, 075-342-880-3 ตลอด 24 ชม.



สายด่วน กรมทางหลวง 1586 ตลอด 24 ชั่วโมง



ศูนย์ปลอดภัยคมนาคม 1356



ศูนย์ความปลอดภัย กรมทางหลวงชนบท 1146



การรถไฟแห่งประเทศไทย 1690



บริษัท ขนส่ง จำกัด (บขส.) 1490



ตำรวจทางหลวง โทร. 1193 สอบถามเส้นทางน้ำท่วม ได้ตลอด 24 ชั่วโมง



หน่วยแพทย์ฉุกเฉิน สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ โทร 1669 กู้ชีพฟรี 24 ชั่วโมง



ศูนย์อำนวยการป้องกันสาธารณภัย นครศรีธรรมราช โทร. 075 358 440-4 รับเรื่องตลอด 24 ชั่วโมง



รพ. เทศบาลนครนครศรีฯ หากต้องการความช่วยเหลือ
สามารถโทรติดต่อได้ที่ 075 356 438 หรือ 075 356 014 ตลอด 24 ชั่วโมง



ม.วลัยลักษณ์ ตั้งศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม
บริเวณอาคารกิจกรรมนักศึกษา โทร. 0 7567 4013 ต่อ 4013



มูลนิธิประชาร่วมใจ นครศรีฯ พร้อมกู้ภัย โทร. 075 345 599



มูลนิธิมหากุศลใต้เต็กเซี่ยงตึ๊ง ต้องการความช่วยเหลือ
โทรแจ้ง 075 343 602 ความถี่ 168.775MHz. ความถี่ 245 MHz. ช่อง 35 ตลอด 24 ชั่วโมง



ท่าอากาศยานไทย 02 535 1111



บางกอกแอร์เวย์ส (Bangkok Airways) 1771



นกแอร์ (Nok Air) 1318, 02900 9955



นกแอร์ นครศรีธรรมราช 075 369 325



นกแอร์ สุราษฎร์ธานี 077 441 275-6



แอร์เอเชีย 02 515 9999



การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค 075-763-337 หรือ 1129 ตลอด 24 ชั่วโมง



สำหรับผู้ใช้ทวิตเตอร์
สามารถติดตามสถานการณ์และดูคำร้องขอความช่วยเหลือผ่านบัญชีทวิตเตอร์ดังนี้:


@thaiflood - ศูนย์ข้อมูลช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม
@Rawangpai -สถานีโทรทัศน์เพื่อประโยชน์สาธารณะ การเตือนภัยพิบัติธรรมชาติ
@BKK_BEST - รับแจ้งและแก้ไขปัญหาน้ำท่วม ท่อตัน ฝาท่อชำรุด น้ำเน่าเสีย@
@floodcenter- ศูนย์ประสานการช่วยเหลือเยียวยาผู้ประสบอุทกภัย
@thaiflooding - ศูนย์ข่าวรายงานการแจ้งเตือนน้ำท่วมนาที ต่อนาที
โดยอาสาสมัคร-นักศึกษาเทคโนโลยีสารสนเทศ
@help_thaiflood-สร้างขึ้นเพื่อเป็นอีกหนึ่งแรงในการช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม
@Asa_Thai - อาสาคนไทยช่วยน้ำท่วม
@PR_RID - กรมชลประทาน สำนักส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน กลุ่มประชาสัมพันธ์ฯ
โทร.022410965 สายด่วน 1460 สอบถามสถานการณ์น้ำ 026692560(24ชั่วโมงช่วงวิกฤติ)
@ndwc_Thai - ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
@Aormortor - องค์การนศ.ธรรมศาสตร์ (ทวิตเตอร์ประสานงานกลางศูนย์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยมธ.)
@bangkokgovernor - ทวิตเตอร์กทม.
@BKKFlood - ตามติดสถานการณ์กรุงเทพฯ และรอบนอก
@SiamArsa - อาสาสมัครฟื้นฟูประเทศไทย | เครือข่ายอาสาสมัครออนไลน์
| ตลาดนัดกิจกรรมอาสา | ข่าวประชาสัมพันธ์ | ข้อมูลช่วยเหลือ
| แหล่งบริจาค | ประกาศรับอาสาสมัคร
@GCC_1111 - ศูนย์บริการข้อมูลภาครัฐเพื่อประชาชน
@aunonline - Owner of Red Dane Milk @Samyarn Chula, Citizen Journalist



นอกจากนั้น ผู้สนใจยังสามารถติดตามผ่านช่องทางเฟซบุ๊คได้ดังนี้:


"เกษตรศาสตร์รวมใจ ช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม"

"อาสาสมัครฟื้นฟูประเทศไทย

"อาสาฯคนไทยช่วยน้ำท่วม"

"The Thai Red Cross Society"

"ThaiFlood ศูนย์ข้อมูลช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วม"

"น้ำขึ้น ให้รีบบอก"


จุดรับบริจาค

-จุดบริจาค มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง(ภาฯ)ยามยาก สภากาชาดไทย ปทุมวัน
โทร 0-2256-4583-4, 0-2256-4427-9, 0-2251-0385
http://www.princess-pa-foundation.or.th/index.html


-จุดบริจาค อาสาดุสิต 1
ที่ ธ.กรุงไทย สนง.ใหญ่ ฝั่งเพลินจิต สุขุมวิท ซ.2 9.00-22.00 น. รายละเอียด
http://www.facebook.com/ArsaDusit


-จุดบริจาค อาสาไทยฯ (พรรคประชาธิปัตย์)
www.facebook.com/AsaThai แผนที่ http://ow.ly/6Bzaj


-จุดบริจาค กลุ่ม PS-EMC (หน้า ร.ร.ดุสิต สีลม)
7 ก.ย.-30 ต.ค. 19:30-22:30 น. รายละเอียด


-จุดบริจาค โรงแรมไนซ์พาเลซ (5 -15 ต.ค.) ซ. อินทามระ 1/1 ถ.สุทธิสาร อยู่ใกล้ BTS สะพานควาย www.nicepalace.com โทร 02-2700514-8 บริจาคของ น้ำดื่ม ถุงดำ อาหารแห้ง ยา เช่น
ยาน้ำกัดเท้า แก้ไข้ แก้หวัด แก้ไอ ฯลฯ แพมเพอสผู้ใหญ่ ผ้าอนามัย กระดาษชำระ


-จุดบริจาค สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=288428617849211&set=a.126704327354975.19330.125009544191120
อาหารแห้งและสิ่งของเครื่องใช้จำเป็น ที่ส่วนบริหารงานทั่วไป ชั้น 1
อาคารสำนักงานอธิการบดี สอบถามโทร 3177, 3781-4 ,0-2329-8110 รายละเอียด



-จุดบริจาค ด่านทางด่วน "ทางด่วนร่วมใจภัยน้ำท่วม"
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=289803614378378&set=a.126704327354975.19330.125009544191120 ทุกด่าน (ข้าวสาร อาหารแห้ง และน้ำดื่ม)



-จุดบริจาค หอศิลปกรุงเทพ (แยกปทุมวัน)
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=290531534305586&set=a.126704327354975.19330.125009544191120 1-31 ต.ค.



-จุดบริจาค 96.75MHz
http://www.thannews.th.com/index.php?option=com_content&view=article&id=83098:2011-09-10-00-13-12&catid=176:2009-06-25-09-26-02&Itemid=524
: สิ่งของจำเป็น ข้าวสาร อาหารแห้ง ยารักษาโรค ฯลฯ สอบถาม 0-5581-7716-7



-จุดบริจาค ร้านแมคโดนัลด์ ทุกสาขาทั่วประเทศ
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=295153983843341&set=a.126704327354975.19330.125009544191120&type=1&ref=nf
รับบริจาคข้าวสาร อาหารแห้ง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และน้ำดื่ม



-จุดบริจาค คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ม.มหิดล
รับบริจาคเงิน และเครื่องอุปโภค-บริโภค ทุกวัน เวลา 08.30-16.30 น.
ที่ โถงอาคาร 100 ปี สมเด็จพระศรีนครินทร์ รพ.ศิริราช สอบถามโทร. 0 2419 7646-56



http://www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1318251302&grpid=03&catid=04&subcatid=

"ชัยวัฒน์" หน.อุทยานแก่งกระจาน โต้คดีฆ่าอจ.ป๊อด

ที่มา thaifreenews

โดย bozo


ภาพ : ตำรวจค้นบ้านไม้หลังใหญ่
ในจ.เพชรบุรี ของนายชัยวัฒน์ ลิ้มลิขิตอักษร (รูปเล็ก)หัวหน้าอุทยานฯแก่งกระจาน
ที่เข้ามอบตัวคดีบงการฆ่านายทัศน์กมล โอบอ้อม หรืออาจารย์ป๊อด เมื่อวันที่ 7 ต.ค. 54

วันที่ 10 ต.ค. ผู้สื่อข่าว "ข่าวสด" รายงานว่า
นายชัยวัฒน์ ลิ้มลิขิตอักษร หัวหน้าอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน กล่าวถึง
กรณีที่ตำรวจ สภ.ท่ายาง นำกำลังเข้าตรวจค้นยังบ้านพัก
เลขที่ 144 ม. 6 ต.หนองจอก อ.ท่ายาง จ.เพชรบุรี ของนายชัยวัฒน์
แล้วพบกระสุนปืนเอ็ม 16 กว่า 100 ว่า กระสุนทั้งหมดมีหลักฐานในการครอบครอง
ตนเป็นเจ้าหน้าที่ต้องมีอยู่แล้ว สามารถตรวจสอบได้ทั้งหมด

นายชัยวัฒน์ ระบุว่า ปกติแล้วตนจะพกกระสุนปืนไว้ในรถ
เผื่อเวลาที่ไปตามหน่วยงานต่างๆ จะได้มีแจกให้เจ้าหน้าที่เอาไว้ใช้งาน
ส่วนกระสุนปืนเอ็ม 16 นั้น ตนคาดว่าน่าจะเป็นของหน่วยฝึกรบพิเศษแก่งกระจาน
เพราะเป็นแม็กปืนใหม่ บรรจุอยู่ในถุงพลาสติกที่เพิ่งจะเบิกมาใช้
โดยเจ้าหน้าที่ของเราเป็นผู้พบในวันที่ 6 ต.ค. ที่ผ่านมา
ซึ่งตนได้ให้เจ้าหน้าที่ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน
ส่วนตนก็ได้นำกระสุนปืนนั้นเก็บไว้ที่รถ จากนั้นในวันที่ 7 ต.ค.ตนได้เข้ามอบตัว
ระหว่างเดินทางไปที่กองบังคับการตำรวจภูธรจังหวัดเพชรบุรี
ตนก็นำกระสุนปืนเก็บไว้ที่บ้านหลังดังกล่าวที่เจ้าหน้าที่ตรวจเจอ ไม่ได้มีอะไรแอบแฝง
เพราะการที่โดนหมายจับนั้น ตนรู้อยู่แล้วว่าต้องมีการตรวจค้นที่พัก
หากตนกระทำผิด หรือมีอาวุธปืน กระสุนปืนที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย
ตนก็คงจะนำของเหล่านั้นไปซ่อนอยู่แล้ว

นายชัยวัฒน์ กล่าวอีกว่า ส่วนกรณีบ้านพักที่ ต.หนองจอก อ.ท่ายาง จ.เพชรบุรี
เจ้าหน้าที่ได้ตรวจสอบว่าได้มาอย่างถูกกฎหมายหรือไม่นั้น
ตนก็พร้อมจะให้ตรวจสอบทุกอย่าง มีหลักฐานทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการซื้อไม้
ซึ่งบ้านหลังกล่าวก็เป็นของพี่ชายตนคือนายไพโรจน์ ลิ้มลิขิตอักษร
และตนเป็นคนออกแบบเอง สร้างเสร็จในปี 2547 ซึ่งตนอยู่กันแบบครอบครัว มีพี่น้อง 8 คน
ใครมีเงินก็ช่วยๆ กัน สร้างเติมทีละอย่าง ไม่ได้ไปคดโกงใคร

หัวหน้าแก่งกระจาน กล่าวเพิ่มเติมว่า ตนไม่เข้าใจว่าโดนหมายจับมาได้อย่างไร
แค่ผู้ต้องหากล่าวหาว่าตนเป็นผู้ว่าจ้าง ก็ต้องเชื่อแล้วหรอ
แค่คำพูดก็สามารถจับกุมกันได้เลย โดยไม่มีหลักฐาน ไม่มีการตรวจสอบใดๆ ทั้งสิ้น
แบบนี้ก็คงจับกันได้ทั้งประเทศ ตนเป็นเจ้าหน้าที่จับกุมคนผิดมาเป็นจำนวนมาก
ก็ต้องมีคนที่ไม่ชอบตนอยู่ อย่างไรก็ตาม ควรจะมีหลักฐานให้มากกว่านี้
ตนบริสุทธิ์ใจอยู่แล้ว พร้อมจะให้ตรวจสอบหลักฐานทุกอย่าง แค่ขอความเป็นธรรมบ้าง

อ่านข่าวประกอบ :

หน.อุทยาน มอบตัวคดีป๊อดข้อหา"ผู้จ้างวาน" ปฏิเสธ-สู้ชั้นศาล
แต่รับรู้จักทีมฆ่า ตร.จู่โจมค้นบ้าน ตะลึงใหญ่ 100 ไร่
http://www.khaosod.co.th/view_news.php?newsid=TUROd01ERXdOREE0TVRBMU5BPT0=&sectionid=TURNd01RPT0=&day=TWpBeE1TMHhNQzB3T0E9PQ==

ยิงดับ "ทัศน์กมล โอบอ้อม" นักการเมืองพท.-แกนนำแฉเผาไล่กะเหรี่ยงแก่งกระจาน
http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNeE5UWTJOVFkxTVE9PQ==


http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNeE9ESTFPRE14TlE9PQ==&sectionid=