WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

ทรงพระเจริญ

ขัตติยาอัด คอป แต่งนิทานโยนความผิดเสธ แดง 18 9 55

สถาบันกษัตริย์อยู่ได้ด้วยความจริง

ธงชัย วินิจจะกูล: Truth on Trial

สถาบันกษัตริย์ถึงเวลาต้องปรับตัว

ตุลาการผิดเลน !


ฟังกันให้ชัด! "นิติราษฎร์" ไขข้อข้องใจ ทุกคำถามกรณีลบล้างผลพวงรัฐประหาร





วิดีโอสอนการทำน้ำหมักป้าเช็ง SuperCheng TV ฉบับเต็ม 1.58 ชม.

VOICE NEWS

Fish




เพื่อไทย

เพื่อไทย
เพื่อ ประชาธิปไตย ขับไล่ เผด็จการ

Sunday, December 11, 2011

กวีประชาไท:ความรักท่ียิ่งใหญ่ไม่ได้มาจากเสาอากาศทีวี

ที่มา ประชาไท

เรามีสิทธิ์ที่จะรัก

รักใครก็ได้ที่อยากรัก

รักอย่างสุดจิตสุดใจ

แม้วิทยุโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์

พยายามเห่กล่อมเราอย่างทุกลักทุเล

กระทั่งหนังสือแบบเรียนก็เกลี้ยกล่อมเรา

สมุดปฏิทินแจกฟรียังไม่เคยปราณีเราเลย

อีกทั้งถนนหนทาง สะพาน หินดินทราย

ล้วนแล้วกอปรกันร่วมกล่อมเกลาเรา

เบื้องหน้าความรู้สึกนึกคิดของเราเอง

เราเปลือยเปล่าล่อนจ้อน

ความรักที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้มาจากเสาอากาศทีวี

ซะการีย์ยา อมตยา

[วิดีโอ] Fearlessness walk: ก้าวเดินแรกออกจากความกลัว

ที่มา ประชาไท

วานนี้ (10 ธ.ค.54) เวลา 16.00 น. บริเวณลานอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ มีการจัดกิจกรรม “อภยยาตรา” หรือ Fearlessness walk โดยมีประชาชนทยอยเข้าร่วมกว่า 100 คน ร่วมกันเดินเท้าจากอนุเสาวรีย์ชัย - แยกราชประสงค์

กิจกรรม ดังกล่าวนำโดยนักวิชาการจากหลายสถาบัน กลุ่ม Article 112 กลุ่ม “เราคืออากง” กลุ่มกวีราษฎร กลุ่มอาสากู้ภัยน้ำตื้น และสหพันธ์นิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (สนนท.) โดยเริ่มต้นประชาสัมพันธ์ในเฟซบุ๊คตั้งแต่สัปดาห์ที่ผ่านมา



>> คลิกอ่านเนื้อหา ฉบับเต็มที่นี่ <<

>> คลิกดูประมวลภาพ กิจกรรม อภยยาตรา หรือ Fearlessness walk <<

ลมหนาวมาทัก..เรายัง "รักกัน" เหมือนเดิม

ที่มา blablabla

โดย

ภาพถ่ายของฉัน

ลมหนาวเยือน..เตือนมา..เข้าหน้าหนาว
น้ำค้างพราว..เกาะยอดหญ้า..พาใจฝัน
ทิ้งคำเหนื่อย..ท้อถอย..น้อยใจกัน
แล้วฝ่าฟัน..ยิ้มสู้..อยู่ต่อไป....

ดวงตาพริ้ม..ยิ้มร่า..เข้ามาทัก
ยังแน่นหนัก..ประจักษ์แท้..แม้หวั่นไหว
ร่วมกอดคอ..ก่อเส้นทาง..ระหว่างใจ
เติมห่วงใย..ให้ด้วยรัก..สามัคคี....

ลมหนาวพัด..โชยมา..บอกว่าหนาว
กี่เรื่องราว..สับสน..หม่นหมองศรี
ผ่านเรื่องยาก..ซมซาน..มานานปี
ดั่งน้อง-พี่..ไม่เป็นสอง ให้หมองมัว....

ร่วมถักทอ..ก่อฝัน..กับวันสวย
ล้านใจช่วย..สืบสาน..ผ่านฟ้าหลัว
ด้วยแน่วแน่..มุ่งมาด..ไม่หวาดกลัว
ให้สุขทั่ว..พื้นดิน..สิ้นทุกข์ภัย....

๓ บลา / วันอาทิตย์สีแดง ๑๑ ธ.ค.๕๔

‘อภยยาตรา’ กรุงเทพฯ/เชียงใหม่ จุดประกายสังคมหันมองปัญหา ม. 112

ที่มา ประชาไท

10 ธ.ค.54 เวลาประมาณ 16.00 น. บริเวณลานอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ มีการจัดกิจกรรม “อภยยาตรา” หรือ Fearlessness walk โดยมีประชาชนทยอยเข้าร่วมกว่า 100 คน ส่วนใหญ่ใส่เสื้อสีดำ และมีการเตรียมป้ายที่เขียนข้อความต่างๆ เกี่ยวกับกฎหมายมาตรา 112 และข้อเรียกร้องต่างๆ รวมถึงกรณีของนายอำพล หรือ “อากง” ที่เพิ่งถูกตัดสินจำคุก 20 ปีจากกรณีส่ง SMS หมิ่นสถาบัน ทั้งนี้ งานนี้ได้รับความสนใจจากผู้สื่อข่าวต่างประเทศจำนวนมาก

กิจกรรมดังกล่าวนำโดยนักวิชาการจากหลายสถาบัน กลุ่ม Article 112 กลุ่ม “เราคืออากง” กลุ่มกวีราษฎร กลุ่มอาสากู้ภัยน้ำตื้น และสหพันธ์นิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (สนนท.) โดยเริ่มต้นประชาสัมพันธ์ในเฟซบุ๊คตั้งแต่สัปดาห์ที่ผ่านมา

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ก่อนเริ่มต้นตั้งขบวนได้มีการกล่าวนำจากนายสุลักษณ์ ศิวรักษ์ หรือ ส.ศิวรักษ์, นายสุรพศ ทวีศักดิ์ อาจารย์จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ศูนย์การศึกษาหัวหิน นักวิชากรรายล่าสุดที่โดนหมายเรียกในคดีหมิ่นสถาบัน, นายปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ นักวิชาการจากสถาบันเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ ผู้ริเริ่มการรณรงค์ “ฝ่ามืออากง” ทางเฟซบุ๊ค และวันรัก สุวรรณวัฒนา อาจารย์จากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หนึ่งในผู้จัดกิจกรรมครั้งนี้

Fearless walk 10 12 2011

Fearless walk 10 12 2011

Fearless walk 10 12 2011

วันรัก สุวรรณวัฒนา กล่าวถึงวัตถุประสงค์ของกิจกรรมครั้งนี้ว่า อภยยาตรา นั้นแรกเริ่มเกิดขึ้นในประเทศพม่าโดยอองซานซูจี โดยคำว่า ภย แปลว่าความกลัว และ อภย แปลว่าไร้ซึ่งความกลัว ส่วนกิจกรรมครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของความอัดอั้นในสังคมในช่วง 3-4 ปีที่ผ่านมา รวมทั้งได้แรงบันดาลใจจากงานรณรงค์ “ฝ่ามืออากง” ในเฟซบุ๊ค ซึ่งพวกเราทั้งในโลกเสมือนและโลกจริงรู้สึกว่าต้องทำอะไรบางอย่างให้สังคม ได้รับรู้ เป้าหมายหลักคือต้องการสื่อสาร เคาะประตู กับสังคมโดยเฉพาะคนที่คิดต่างออกไป และยังไม่เคยรับรู้ถึงปัญหาของกฎหมายมาตรา 112 โดยสัญลักษณ์สำคัญในวันนี้คือ “อากง” ซึ่งถูกตัดสินพิพากษาจำคุก 20 ปีไปเมื่อเร็วๆ นี้

ส.ศิวรักษ์ กล่าวว่า อยากจะเตือนความจำว่าวันนี้เป็นวันรัฐธรรมนูญ ประเทศไทยปกครองในระบอบประชาธิปไตยโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ไม่ใช่กษัตริย์อยู่เหนือรัฐธรรมนูญ นอกจากนี้วันนี้ยังเป็นวันปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน รัฐธรรมนูญสำคัญกับประเทศไทย ส่วนสิทธิมนุษยชนนั้นสำคัญสำหรับคนทั้งโลก แต่เมืองไทยในขณะนี้ไม่มีเคารพทั้งรัฐธรรมนูญและสิทธิมนุษยชน ตั้งแต่สมัยรัฐบาลภายใต้การนำของทักษิณ ชินวัตร คดีที่เกี่ยวข้องกับตน 3 คดีมีทักษิณอยู่เบื้องหลัง มาจนปัจจุบันยังมีคดี “อากง” ซึ่งไม่มีทางผิดได้ในทางกฎหมาย แล้วยังมีคดีล่าสุดที่มีหมายเรียกอาจารย์สุรพศ ทวีศักดิ์ ซึ่งข้อเสนอของอาจารย์ไม่มีข้อไหนโจมตีว่าร้ายสถาบันแต่อย่างใด ถ้ารัฐบาลนี้ฉลาดก็ควรออกมาจัดการระงับคดีต่างๆ ทั้งหมด เพราะแม้แต่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยังรับสั่งว่าคดีหมิ่นทำร้ายพระองค์ ท่าน

สุรพศ ทวีศักดิ์ กล่าวว่า ในความรู้สึกของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อการคุกคามเสรีภาพ ด้วยมาตรา 112 อีกคนหนึ่งของประเทศนี้ ผมเห็นว่า กฎหมายหมิ่นฯ มาตรา 112 คือ กฎหมายที่ขัดต่อหลักเสรีภาพและหลักความเสมอภาคในระบอบประชาธิปไตย จึงเป็นกฎหมายที่ละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นคนของประชาชน และเป็นกฎหมายที่อยุติธรรมต่อประชาชนอย่างยิ่ง อยุติธรรมเนื่องจากว่า มันทำลายเสรีภาพในการตรวจสอบ “บุคคลสาธารณะ” ที่ใช้ภาษีของเรา อยุติธรรมเนื่องจากว่า มันสามารถลงโทษประชาชน เนื่องจากการกระทำความผิดด้วย “คำพูด” เพียงไม่กี่คำ โดยการจำคุกได้ ถึง 20 ปี อยุติธรรมเนื่องจากว่า มันเปิดให้ใครไปแจ้งความก็ได้ ก่อให้เกิดการใช้กฎหมายหมิ่นฯ ทำลายล้างกันทางการเมือง เป็นเงื่อนไขของการอ้างสถาบันทำรัฐประหาร เป็นเครื่องมือล่าแม่มด สร้างบรรยากาศของความขัดแย้ง และความหวาดกลัว ในหมู่ประชาชนที่รักเสรีภาพ และความยุติธรรม ในฐานประชาชน เราต้องแสดงเสรีภาพของเราแต่ละคนออกมาเสมอ เพราะเสรีภาพที่แสดงออกมาแล้วเท่านั้น จึงนับได้ว่า มันคือ “เสรีภาพที่แท้จริง” และเสรีภาพที่แท้จริงนั้น ไม่มีอำนาจใดๆ ทำลายได้ เราจะส่ง “เสียงเสรีภาพ” ออกไป และส่งเสียงให้ดังขึ้นเรื่อยๆ ว่า ปล่อยอากง ปล่อยนักโทษการเมือง ประเทศนี้ต้องไม่มี “นักโทษทางความคิด” จงให้เราเป็นมนุษย์ตามที่เรามีสิทธิที่จะเป็น!

ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ กล่าวว่า โครงการ The Fearlessness หรือก้าวข้ามความกลัวที่รณรงค์ผ่านทางเฟซบุ๊คนั้นจะมีการรวบรวมจัดพิมพ์เป็น หนังสือ ชื่อ Thailand’s Fearlessness Free Akong โดยจะเปิดตัวในวันที่ 15 ธ.ค.นี้ ขณะที่ตัวแทนจาก สนนท.กล่าวว่า ในสถานการณ์เช่นนี้ สนนท.อยากเรียกร้องให้นักศึกษาออกมาเรียกร้องความยุติธรรมให้มากขึ้น

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ขบวนเริ่มออกเดินเท้าอย่างสงบในเวลาประมาณ 16.40 น. โดยมีนายสุลักษณ์นั่งรถเข็น และนายบัณฑิต อานียา นักเขียนที่มีคดีมาตรา 112 อยู่ในชั้นศาลฎีกา เป็นผู้เข็นรถนายสุลักษณ์ สลับผลัดเปลี่ยนกับคนอื่นๆ ไปตลอดทางอย่างค่อนข้างทุลักทุเล โดยมีเจ้าหน้าที่ตำรวจขับนำขบวน และได้รับความสนใจจากประชาชนตลอดสองข้างทาง จนกระทั่งถึงแยกราชประสงค์ในเวลาประมาณ 17.45 น. ผู้ร่วมขบวนได้ร่วมกันตะโกนคำว่า “ปล่อยอากง” (Free Akong) 5 ครั้ง ก่อนจะยุติกิจกรรมอย่างเป็นทางการ

>> คลิกดูประมวลภาพ กิจกรรม อภยยาตรา Fearlessness walk ทั้งหมด <<

เชียงใหม่ร่วมด้วย Fearlessness Walk

วันเดียวกัน เวลาประมาณ 17.00น. ที่ถนนคนเดินวันเสาร์ วัวลาย จ.เชียงใหม่ ประชาชนกลุ่มหนึ่งซึ่งประกอบด้วยนักเรียน นักศึกษา นักกิจกรรม ราว 50 คน รวมตัวกันจัดกิจกรรมคู่ขนานกับงาน ที่กรุงเทพฯ โดยมีการแต่งกายด้วยเสื้อสีดำ บ้างสวมหน้ากาก "อากง" และถือป้ายข้อความ อาทิ "Fearlessness Walk" "อากง" "เฮาคืออากง" "หยุดคุกคามเสรีภาพทางวิชาการด้วย ม.112" โดยเดินรณรงค์อย่างเงียบๆ และแจกแผ่นพับรณรงค์เกี่ยวกับมาตรา 112 บนถนนคนเดิน และหลังยืนเคารพธงชาติ ทั้งหมดได้นอนลงกับพื้น ซึ่งสามารถเรียกความสนใจจากผู้พบเห็นพอสมควร

fearlessness walk

2011-12-10 18.02.24

รจเรข วัฒนพาณิชย์ หนึ่งในผู้ร่วมจัด บอกว่า ในโอกาสที่วันนี้เป็นวันสิทธิมนุษยชนสากลด้วย การนอนลงก็คล้ายเป็นการประชดคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติของไทยที่ยังนอน หลับอยู่ ไม่ลุกขึ้นมาทำอะไร ขณะที่องค์กรสิทธิทั้งของเอเชีย ยุโรป หรือสหรัฐ ต่างก็เรียกร้องให้มีการแก้ไขเรื่องนี้กันแล้ว จึงอยากนอนเพื่อบอกว่าเขาไม่ได้เรื่อง

เมื่อถามถึงกิจกรรมต่อๆ ไป รจเรข กล่าวว่า คงจะไม่หยุดเรื่องนี้ สำหรับวันนี้ ดีใจที่มีคนถามว่าอากงคือใคร ก็คิดว่าน่าสนใจ แม้ ณ ตอนนั้นเขาอาจยังไม่เข้าใจว่าคืออะไร แต่กลับไปเขาอาจค้นหาในกูเกิลดูได้อยู่แล้ว

นักศึกษาวัย 26 ปีจากแนวร่วมนักเรียนนิสิตนักศึกษาเสรีชนล้านนา ซึ่งมาร่วมกิจกรรมด้วย เล่าว่า ในวันพิพากษา "อากง" นั้น กลุ่มนักศึกษาพยายามจะจัดกิจกรรมขึ้น แต่ก็ล้มเหลวเนื่องจากถูกจับตาจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ จึงมองว่าอาจไม่ปลอดภัย อย่างไรก็ตาม ในที่สุดก็ได้จัดงานวันนี้คู่ขนานกับที่กรุงเทพฯ ถือเป็นการแสดงพลังจากภูมิภาค โดยตลอดเส้นทางก็มีคนมาถามว่า "อากง" คือใคร ตนเองก็ได้อธิบายและได้รับเสียงสนับสนุนพอสมควร

ด้านนักศึกษาวัย 21 ปีอีกคนจากแนวร่วมนักเรียนนิสิตนักศึกษาเสรีชนล้านนา แสดงความเห็นว่า การเคลื่อนไหวในเชิงสัญลักษณ์นี้เป็นการตั้งคำถามปลายเปิด ที่ก่อให้เกิดการคิดต่อทั้งเห็นด้วยและหักล้าง ซึ่งจะทำให้เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นสาธารณะและเป็นที่สนใจ ทั้งนี้เขาเองจะรู้สึกดีใจหากผู้ที่เห็นต่างจะมาถกเถียงกัน เพราะนั่นแสดงถึงความเป็นประชาธิปไตย อย่างไรก็ตาม มองว่า ปัญหาตอนนี้เกิดจากสังคมไม่มีวุฒิภาวะพอที่จะรับความเห็นที่แตกต่างได้ ซึ่งมีพื้นฐานมาจากความเชื่อว่าคนไม่เท่ากัน

ใจ อึ๊งภากรณ์:คำถามต่อรัฐบาลเพื่อไทย เรื่องการนำอภิสิทธิ์และพรรคพวกขึ้นศาลอาญาระหว่างประเทศ

ที่มา Thai E-News



โดย ใจ อึ๊งภากรณ์

เสื้อแดงทุกคนคงทราบดีว่าทนาย โรเบิร์ด อัมสเตอร์ดัม ได้ส่งเรื่องการก่ออาชญากรรมฆ่าประชาชนเสื้อแดงของอภิสิทธิ์และพรรคพวกเข้าสู่ศาลอาญาระหว่างประเทศ

และเราคงทราบว่าถึงทุกวันนี้ประเทศไทยยังไม่ได้ให้สัตยาบรรณต่อธรรมนูญโรม เพื่อยอมรับศาลอาญาระหว่างประเทศ แต่ตอนนี้มีข้อมูลที่นำไปสู่คำถามที่เสื้อแดงทุกคนต้องถามกับรัฐบาลเพื่อไทย

ประเด็นสำคัญที่ทุกคนไม่ควรลืมคือความสำคัญของการนำคนอย่างอภิสิทธิ์ สุเทพ อนุพงษ์ และประยุทธิ์มาขึ้นศาล เพื่อไม่ให้ฆาตกรของรัฐอำมาตย์ลอยนวล และเพื่อไม่ให้วีรชนเสื้อแดงตายเปล่า เหมือนที่เคยเกิดขึ้นในอดีต เช่นกรณี 6 ตุลา หรือพฤษภา 35 เป็นต้น

การนิ่งเฉยไม่ทำอะไรของรัฐบาลเพื่อไทย บวกกับการเดินหน้าปราบคนที่คิดต่างด้วย กฏหมาย 112 หนักขึ้น กำลังทำให้อำมาตย์ ทหาร และคนอย่างอภิสิทธิ์มั่นใจมากขึ้น

ซึ่งเห็นได้จากคำพูดของอภิสิทธิ์กับตำรวจเมื่อวันก่อนว่ารัฐบาลประชาธิปัตย์จัดการกับการประท้วงของเสื้อแดงเมื่อปีที่แล้วอย่าง “นิ่มนวล”

ในเรื่องการให้สัตยาบรรณต่อธรรมนูญโรม ซึ่งรัฐบาลที่ปกป้องประชาธิปไตยและเสรีภาพทุกรัฐบาลควรลงนาม จะไม่ทำให้เราสามารถนำอภิสิทธิ์และพรรคพวกขึ้นศาลอาญาระหว่างประเทศได้ เพราะจะเป็นการดำเนินคดีย้อนหลัง แต่มันจะมีประโยชน์มากในการห้ามปรามอาชญากรรมของรัฐไทยในอนาคต

คำถามคือ “ทำไมรัฐบาลยิ่งลักษณ์ไม่ลงนาม?” และเมื่อมีเสื้อแดงถามอดีตนายกทักษิณเรื่องนี้เมื่อไม่นานมานี้ ทำไมมีคำตอบกลับมาว่า จะไม่สนับสนุนการลงนามเพราะ “มีปัญหาส่วนตัว” คือทำไมพร้อมจะมีการลืมและหักหลังวีรชนเสื้อแดงแบบนี้?

ทั้งๆ ที่การให้สัตยาบรรณต่อธรรมนูญโรมจะไม่เปิดโอกาสให้จับอภิสิทธิ์และพรรคพวกมาขึ้นศาล แต่มีอีกวิธีที่ทำได้ทันที คือให้คณะรัฐมนตรีไทยตกลงที่จะ “ยอมรับอำนาจศาลอาญาระหว่างประเทศ ตามมาตรา 12/13 ของธรรมนูญโรม” ซึ่งนำฆาตกรมาขึ้นศาลย้อนหลังได้ เช่นในกรณีอดีตผู้นำประเทศไอวอรรี่โคสต์ ในอัฟริกา

คำถามคือทำไมคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลชุดนี้เลือกที่จะไม่ทำ? แต่เลือกที่จะปราบปรามคนที่คิดต่าง และจำคุกเสื้อแดง?

เมื่อไม่นานมานี้ สส. สุนัย จุลพงศธร ประกาศต่อสื่อมวลชนว่าจะไปกรุงเฮก เพื่อเดินเรื่องอภิสิทธิ์และพรรคพวกกับรองประธานศาลอาญาระหว่างประเทศ ฮันส์ พิเทอร์ โคล แต่คดีนี้ถูกริเริ่มโดย โรเบิรด อัมสเตอร์ดัม และการนัดพบรองประธานฮันส์ พิเทอร์ โคล ริเริ่มโดย “สหภาพเพื่อประชาธิปไตยประชาชน” ซึ่งเป็นองค์กรเสื้อแดงในยุโรป

และปรากฏว่าเมื่อ สส. สุนัยเข้าพบรองประธานศาลก็มีการเปิดทางให้ทูตไทยที่เนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นเสื้อเหลือง เข้าไปด้วย และรองประธานศาลก็บอกกลุ่มคนไทยที่เข้าพบว่า ศาลอาญาระหว่างประเทศทำอะไรไม่ได้ถ้ารัฐบาลไทยไม่ยอมรับอำนาจศาลด้วยมติคณะรัฐมนตรี

ตรงนี้คนเสื้อแดงจำนวนมากอาจมีคำถามในใจว่า สส. สุนัย เล่นเกมส์หรือเปล่า? คือสร้างภาพเพื่อกล่อมเสื้อแดงว่าพรรคเพื่อไทยกำลังเดินเรื่อง แต่ในรูปธรรมไม่ทำอะไร และให้อำมาตย์และทูตต่างประเทศรู้ด้วยว่าไม่ทำอะไร? ผมตอบคำถามนี้ไม่ได้เพราะไม่รู้ใจ สส. สุนัย

อีกสิ่งหนึ่งที่เสื้อแดงควรรับทราบคือ ถ้ารัฐบาลไทยประกาศนิรโทษกรรมทุกคนที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ความขัดแย้งในวิกฤตไทยหลังรัฐประหาร ๑๙ กันยา เพื่อการ “ปรองดอง” ศาลอาญาระหว่างประเทศจะไม่สามารถทำอะไรกับอภิสิทธิ์และพรรคพวกได้

นอกจากการถามคำถามกับรัฐบาลพรรคเพื่อไทยแล้ว เราต้องตั้งคำถามกับแกนนำ นปช. ว่า “ทำไมไม่รณรงค์เคลื่อนไหวเรียกร้องให้คณะรัฐมนตรี ยอมรับอำนาจศาลอาญาระหว่างประเทศ ตามมาตรา 12/13 ของธรรมนูญโรม เพื่อนำอภิสิทธิ์และพรรคพวกมาขึ้นศาลทันที?

และเราต้องถามรัฐบาลด้วยว่า ถ้าไม่อยากใช้ศาลอาญาระหว่างประเทศ ทำไมไม่แจ้งความจับฆาตกรที่สั่งฆ่าประชาชนเมื่อปีที่แล้ว และนำมาขึ้นศาลไทยเอง?

ในเมื่อวันที่ 10 ธันวาคมเป็นวันสิทธิมนุษยชน เราต้องถามและกดดันรัฐบาลอีกว่าเมื่อไรจะ

ปล่อยนักโทษการเมืองทุกคน และยุติการใช้กฏหมาย 112 ตามคำเรียกร้องของสหประชาชาติ?

********

เรื่องเกี่ยวเนื่อง:

สุนัยเยือนศาลอาญาระหว่างประเทศยื่นหนังสือร้อง91ศพพฤษภาเลือดในไทย ICCบอกรออยู่พอดี

-ประสิทธิ์ ปิวาวัฒนพานิช :ประเทศไทยกับศาลอาญาระหว่างประเทศ

-Big Questions for this government (2): When will you bring those responsible for ordering the killing to justice? What is the difficulty in acceding to International Criminal Court (ICC)?



Yingluck: If we have evidence that the soldiers killed the people, they would have to face jail as determined by the judicial process.
BBC commented that if Yingluck were to be able to do as said, it would be the first time in Thailand history, but BBC expressed doubt.

ฺิBy Thai E-news

อ่านพากษ์ภาษาไทย คำถามตัวโตๆต่อรัฐบาลนี้(2):เมื่อไรจะเอาคนสั่งฆ่าไปขังคุก มันลำบากตรงไหนกับการให้สัตยาบันICC?
The ‘Big Question’ for this government which came from great sacrifice of many of their supporters who lost their lives, limbs, and still continue to be ‘iron wall’ for the government is--- when will you release those on the side that got killed to freedom, and when will you put those that kill in prison.
Question No. 2: When will you bring the killers to justice? When will you accede to the Rome Statute of the ICC?


The cases still pending in DSI, the new government had transferred the 16-death case which including 3-death case in Wat Prathum to the DSI. At Wat Prathum, there was evident that soldiers fired from BTS rail. The DSI also indicated that the deaths resulted from the military, and wanted the police to continue its investigation.

Latest, Col Sansern Kaewkamnerd, spokesperson for the Centre for the Resolution of the Emergency Situation (CRES), said CRES came into existence through the Executive order of then Prime Minister Abhisit Vejjajiva, while Suthep Tueksuban, deputy prime minister, was CRES Chairman.

It can simply state that the military will not be able to act in dispersing the Red Shirts without having special order from CRES, which in turn got its from Abhisit and Suthep.

Col Sansern, again, stated in the press conference yesterday (22 November 2011) that he witnessed this.
…………
“My testimony did not intend to direct or point finger at anyone. As to how Mr. Abhisit and Mr. Suthep would take this, I am not sure how they feel, but all of us had duties to do. They had theirs; military had its own”.

………………………
The Big Question is when will the government bring Abhisit, Suthep to justice?

Police Major Gen Anuchai Lekbamrung, deputy metropolitan commissioner, who is head of police investigation unit on the 16-death stated that the investigation was under his control, but filing charge was under DSI control. It is the responsibility of the DSI to bring whomever to justice.

The Big Question following the previous question is how much confidence or trust should we have on the DSI bringing charge to Abhisit, Suthep, and military leaders who ordered the firing to kill?

When the BBC documentary, Thailand – Justice Under Fire, reported conversation with anonymous DSI official that said:

……………….
“(DSI) has policy to blame the Red Shirts in every case as much as possible. If you could not find the perpetrator, blame the Red Shirts. This is the order from the chief of DSI”.

“If you could not find who fired the shot, you have to assume that the Red Shirts and their supporters did it”.
………………..

The Big Question is, will Tharit Pendit, chief of the DSI, continue to have this same policy in the new government?

The Big Question for the government who is boss of DSI is, if he obstructs, why keep him?

Another Big Question is, when Chalerm made comment that Abhisit and Suthep would ‘shaking all over’ and would ‘lost some sleep’ when they learnt about the finding of 92-death case. Is this real or just ‘talk’? Up until now, Mark-Tuek still around. Even ‘ThepTuek’ had admitted at Rachaprasong before July 3 elections that he issued the order firing to kill.



I ordered everything I am responsible , Suthep
So, what is the wait? After one and half year had passed, why justice cannot even touch ‘Mark-Tuek little pinky fingers’?

The problem is in the ‘double standard’ of Thai justice system in the past 5-6 years. Thai people and the international community all lost faith. Should Mr. Tharit had a change of heart, and prosecuted the 92-death case faithfully and straightforwardly; how much trust can we have on the other elements within the judicial process such as attorney- general, judge, prison administration, etc.?

This was why the International community trying to persuade the Thai government to fight against impunity by acceding to the Rome Statute of the International Criminal Court (ICC).

On 3 October 2011, the Coalition for the International Criminal Court – CICC sent a letter to Yingluck government pledging with Thailand to join the ICC. The letter read in part:

---the Coalition—a global network of more than 2,500 civil society organizations in 150 countries advocating for a fair, effective and independent ICC—urged the government of Thailand to move forward with the accession process of the Rome Statute.

Thailand’s accession to the Rome Statute would provide an important example to other ASEAN member states. “Thailand, as a leading country in the ASEAN, has been in the forefront of promoting human rights in the region,” noted Evelyn Balais-Serrano, the Coalition’s regional coordinator for Asia-Pacific. “With a new government, it is time to consider ratification of the Rome treaty in its efforts to forge unity among its people and its neighbouring countries. Its commitment to ending impunity and pursuing justice for victims of past conflicts are in line with the goals and spirit of the Rome Statute and the ICC,” she stated.

The Coalition also recalled Thailand’s participation in the Rome Conference and its subsequent steps toward accession. In recognition of some legal challenges that have surfaced with regards to compatibility between the Rome Statute and Thai domestic legislation, the Coalition called on Thailand to draw examples from states parties that have successfully addressed similar compatibility issues. By addressing these issues, the new government would demonstrate its commitment to the protection and promotion of human rights.

“As it undergoes major reforms, the new administration would benefit from accession to the Rome Statute, as it would show the Thai people’s concern for and solidarity with the sufferings of victims of conflicts in Asia and around the world,” stated Dr. Taejing Siripanich, commissioner of the Thai Human Rights Commission and head of the ICC Working Group in Thailand.

……………

The attempt to have Thailand joined the ICC in October failed, because maybe in part due to massive flooding problem that took all the government attention.

A Big Question for this government is, should the flooding problem subsided, is it time for the government to join Rome Statute as a way to bring heinous criminal to justice through the ICC?

In the Rome Statute Part 2, Article12 Section 3, there is a provision that allows the criminal to be prosecuted by the ICC even though the country is not the signatory to the ICC. It requires only country’s acceptance of the ICC jurisdiction.

So why waits?



It’s obvious, the ‘big question’ for this government which came from great sacrifice of many of their supporters who lost their lives, limbs, and still continue to be ‘iron wall’ for the government is--- when will you release those on the side that got killed to freedom, and when will you put those that kill in prison.

The old formulaic answer that calls for ‘for reconciliation’ that allows Red Shirts to continue to be in jail, killers allowed to be on the loose, the commanders scot-free awaiting amnesty, and ‘real Commander’ receives ‘worship’ as usual as if nothing had happened, then

The ‘Big question’ remains.

The big question is really this: When will there be justice. If there is no justice, there is no stability. If there is no stability, there is no peace.

So, No Justice, No Peace!

**************
Related Topics:

-Series of ‘Big Questions’ for this Government: First question, Do you have any heart? Why you ignoring the Red Shirts still in Prisons

-Bangkok Post:2010 crackdown complaint to ICC

Pheu Thai party list MP Sunai Julapongsathorn
A complaint will be filed with the International Criminal Court (ICC) in the Netherlands asking it consider last year's crackdown on the red-shirt protesters as a special case, Pheu Thai party list MP Sunai Julapongsathorn said on Monday.
Mr Sunai, in his capacity as chairman of the House committee on foreign affairs, announced this at a press conference in the presence of Pheu Thai list MPs Charuphan Kuldilok, Khattiyaa Sawasdipol and Pol Col Nitiphum Navarat.

The committe chairman said a complaint filed on behalf of Thailand regarding the deaths of 91 people in the crackdown between April 10 and May 19 last year had made little progress, causing pain for the relatives of the dead, who included Ms Khattiyaa, daughter of Maj-Gen Khattiya Sawasdipol or Seh Daeng.

Those who should be held responsible for the deaths were then-prime minister Abhisit Vejjajiva and then-deputy PM security affairs Suthep Thaugsuban, who was director of the Centre for the Resolution of the Emergency Situation (CRES), he said.

To ensure justice for all, Mr Sunai said he would leave for The Hague in the Netherlands on Dec 9 to file a complaint with the ICC, asking that is treat this as a special case.

Ms Charuphan said since the cabinet had ratified the ICC Rome Convention of 2000 in 2009, Thailand is a full member of the ICC and can file a complaint.

Ms Khattiyaa said she had asked the Abhisit government if any progress had been made in the investigation of her father's death but to no avail.

So, the case should instead be in the hands of the ICC to deter criticism which might be made against Prime Minister Yingluck Shinawatra.

Pol Capt Nitiphum said that the decision to send Mr Sunai, as chairman of the House committee on foreign affairs, to The Hague to ask the ICC to accept the case for consideration was intended to ensure justice to all concerned, including Mr Abhisit and Mr Suthep.

*******

10 ‘Smoking Guns’ that Tied Abhisit-Suthep to Crime/10หลักฐานมัดแน่นมาร์ค-เทือกชดใช้หนี้เลือด


บ่ายวันนี้(9ธ.ค.)ระหว่างที่รถของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ขับเข้ามาในกองบัญชาการตำรวจนครบาล มีกลุ่มผู้ชุมนุมสวมชุดดำมารออยู่ ราว 20 คน นำโดย"เจ๊ดา แดงเดือด"ดารุณี กฤตบุญญาลัย พร้อมตะโกนประณาม"ไอ้ฆาตกร91ศพ" (ภาพ:สีหน้าชัดๆของอภิสิทธิ์ที่บชน.วันนี้)

นายสุเทพ เทือกสุบรรณ บอกว่าน่าเอน็จอนาถใจ และไม่เข้าใจว่าเหตุใดกลุ่มคนเหล่านี้ถึงมีพฤติกรรมเช่นนั้น ทั้งที่พรรคเพื่อไทยที่พวกเขาสนับสนุนได้เป็นรัฐบาลแล้ว ทำไมยังตามรังควานพวกตนอีก

ขณะที่นายอภิสิทธิ์ให้การกับตำรวจโดยปฏิเสธไม่ได้สั่งสลายการชุมนุมคนเสื้อแดง เขาเพียงแต่ดูภาพรวมนโยบาย การปฏิบัติการเป็นอำนาจของนายสุเทพ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการศอฉ. และผู้บัญชาการทหารบกในขณะนั้น พร้อมทั้งนำภาพถ่ายชายชุดดำให้ตำรวจว่ามีส่วนสังหารผู้ชุมนุม



From the documents, eye-witnesses, and reports; is it safe to say that Mark-and-Tuek, were the perpetrators and should be responsible for their crimes?

Is it too much to ask for their arrests and prosecutions? What kind of justice would they receive--- the same as the Red Shirt Arisman Pongruangrong who was denied bail for afraid of fleeing, or something special for the elites?

By Thai E-News

December 9 2011

อ่านพากษ์ภาษาไทย 10 หลักฐานเอกสารมัดแน่นมาร์ค-เทือกชดใช้หนี้เลือดวีรชน

On this December 8-9, former Prime Minister Abhisit Vejjajiva, leader of the Democrat Party, and his then deputy PM Suthep Thaugsuban said they would meet the police investigators on their roles in the death of the 16 Red Shirt protesters during the April-May 2010.

Since both of them were not remorseful, and further accused the current government of ‘Payback politics’


Thaienews would like to present the evidence to our readers’ consideration, that this is NOT ‘about payback politics’, but a crime, a massacre, that both of them have to face the consequences.

They were not witnesses of the crime, but perpetrators of the crime.

1. The following document is the Internal ‘Top Secret’ government document that both Suthep Thaugsuban and Colonel Sansern Kaewkamnerd acknowledged that it was genuine.







The essence of the document is that it showed Abhisit Vejjajiva, the Prime Minister at the time, was the one who issued the order through Suthep Thaugsuban with acknowledgement from the Army Chief, ordering the military to disperse the protesters, which resulted in 92 deaths, over 2,000 injuries, and more than 400 protesters arrested.

2. The following is the ‘Lessons Learned’ document from the military ‘Information operation’, which really a ‘Misinformation operation’, accusing the Red Shirt demonstrators as ‘terrorists’. This misinformation operation laid groundwork for ‘license to kill’ and created an environment for the people to be more amenable to the military actions.

AW-SP-69-81



The essence of this document is that it showed the effectiveness of the ‘Information operation’. Through coordinated operations of the government and the military, many Thais were brainwashed into supportive of the military actions. With Thai media constantly showing the burning images of Central World department store, Siam Theater amongst others, had created impression that the Red shirts were criminal, arsonists, and deserved to die.



3. The following is the ‘Lessons Learned’ document from the ‘Tighten the Cordon operation’ used in dispersing the protesters.






Lesson 7

The essence of this document is that it was clear from the start among the military apparatus that the government had plan to use the military force to pressure the United Front of Democracy against Dictatorship (UDD). They used the military to cordon off the site to pressure the protesters to end the occupation, not to bring back negotiation. On 12 May, then Prime Minister Abhisit, while in the meeting of the Centre for the Resolution of the Emergency Situation (CRES), ordered the military to activate the plan.

This ‘Tighten the Cordon operation’ is a military ‘battle’ plan against the protesters which employed heavy military machineries such as tanks, live ammunitions, and snipers to cordon off the protest site preventing people from going in or out.

4. The following document listed the names of the military commanders involved in the operations on 10 April-19 May 2010.













The essence of the document is that it showed place and time of the military personnel who involved in the operations. It also listed the names and places of protesters killed from the operations, which can be used to implicate those involved.

5. The following is the document from the Truth for Reconciliation Commission of Thailand (TRCT), which Abhisit commissioned. As part of its missions, the TRCT was to investigate and determine the truth about the violence that occurred during April-May 2010. It founded that at least 13 protester deaths were from the military actions.



รายงานความคืบหน้า คอป ครั้งที่ 1

The essence of the report is that at least 13 protester deaths were from the government actions. The report did not mention the so-called ‘Men in Black’ were responsible for any protesters’ death during 10 April-19 May 2010. Investigations into these deaths either by the police or the Department of Special Investigation (DSI) were tainted with political interference, no attempts to bring those responsible to justice. The report did not support any amnesty plan.

6. From the Wongsak Sawasdipanich’s Interview on Suthep’s shotguns request


The Matichon-Weekly issued number 1618 dated 19-25 August 2011 had a report on Wongsak’s refusal to order the provincial governors to turnovers the 300 shotguns to Suthep.

Wongsak said that Suthep phoned him and asked him to turnover 300 shotgun rifles to CRES, but he refused because it was beyond his authority.

He expressed disagreement with using force to settle conflicts no matter what ‘color of shirts’ you are. The conflict should be settled through dialog, not under barrel of a gun. This perhaps made him got transferred from director-general of the Provincial Administration. He later got his old job back.

7. TRCT unveiled charges against Red Shirts were ‘Inflated’




Somchai Hom-laor, chairman of the TRCT’s fact finding subcommittee, said many charges filed against Red Shirts had been inflated and now 53 Red Shirts faced accusations of arson and terrorism, carrying a maximum penalty of death.

He also said police investigators and public prosecutors admitted to being pressured by the Abhisit Vejjajiva government’s policy makers to inflate charges and they had ended up filing ‘indiscriminate’ charges against the Red Shirts demonstrators.

“The feeling of the [Red Shirts] demonstrators is that they are victims of a one-sided judicial process while state officers who have committed crimes to a greater or lesser extent are not being put through the judicial process.” Somchai said according to the Nation.

8. DSI had the policy that ‘came from the top’ to blame the Red Shirts as much as possible.



In the BBC documentary, Thailand – Justice Under Fire, reported a conversation with anonymous DSI official who stated that:

“The DSI has policy to blame the Red Shirts as much as possible. If the perpetrators could not be found, blame the Red Shirts. If you could not find who fired the shot, you have to assume that the Red Shirts and their supporters did it. This order was from the chief of the DSI”.

9. Col Sansern claimed the order to use force came from Mark and Tuek

On 15 November 2011, Col Sansern Kaewkamnerd, spokesperson of the Centre for the Resolution of the Emergency Situation (CRES), said during the police investigations into the bloody crackdown of the protesters during April-May 2010 that CRES came into existence through the executive order of then Prime Minister Abhisit Vejjajiva, while Suthep Thaugsuban as deputy prime minister and CRES chairman.

He stated that the military will not be able to use force in dispersing the Red Shirts without having order from CRES which got its order from Abhisit and Suthep.

10. Suthep admitted at Rachaprasong that he was the one who issued the order.

During the July-3-election rally at Rachaprasong, Suthep Thaugsuban admitted that he ordered everything; “Mark had nothing to do with it”, he was quoted as saying.




I ordered everything I am responsible
..

From the above documents, eye-witnesses, and reports; is it safe to say that Mark-and-Tuek, were the perpetrators and should be responsible for their crimes?

Is it too much to ask for their arrests and prosecutions? What kind of justice would they receive--- the same as the Red Shirt Arisman Pongruangrong who was denied bail for afraid of fleeing, or something special for the elites?

กวีศรีประชา:สงสารอากง

ที่มา Thai E-News


อากงกลายเป็นแพะ
ไม่รู้ใครพาแกไปแตะสรวงสวรรค์
อากงกราบฟ้ากราบเทวัญ
เทิดทูนบูชานิรันดร์ตลอดมา

เจตนาภายใน เป็นเช่นนี้
เขายังชี้ผิดไปจากใจข้า
เอสเอ็มเอสสมเพศเวทนา
อนาถจิต อนิจจา โอ้..อากง

กวีศรีประชา
ที่มา เฟซบุ๊ค Visa Khanthap



สุนัยเยือนศาลอาญาระหว่างประเทศยื่นหนังสือร้อง91ศพพฤษภาเลือดในไทย ICCบอกรออยู่พอดี

ที่มา Thai E-News



เฟซบุ๊ค SunaiFanclub DemocratsFreedom Thailand รายงานว่า เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2554 ส.ส.สุนัย จุลพงศธร พร้อมด้วย ดร.วีรชัย พลาศรัย เอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์และคณะได้เดินทางไปศาลอาญาระหว่าประเทศ ซึ่งมีบัลลังก์ตั้งอยู่ ณ กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ ในการณ์นี้ ส.ส.สุนัย ในฐานะประธานกรรมาธิการการต่างประเทศได้นำคณะเข้าเยี่ยมศาลอาญาระหว่าง ประเทศ-International Criminal Court (ICC.) เพื่อเยี่ยมคารวะ นายฮันส์-พีเทอร์ โคล (Hans-Peter Kaul) รองประธานคนที่2 รักษาการในตำแหน่งประธานศาลอาญาระหว่าประเทศ

จากนั้นได้เข้าพบกับตัวแทนสำนักงานอัยการศาลอาญาระหว่างประเทศ ได้ปรึกษาหารือกันถึงข้อกฎหมายตามธรรมนูญกรุงโรมฯ ถึงกระบวนการของการนำคดีสู่ ICC ของแต่ละประเทศ โดยได้สอบถามถึงข้อกฎหมายเกี่ยวกับเหตุการณ์ความรุนแรงในการสังหารหมู่ ประชาชนในไทยเมื่อวันที่ 10 เมษายน ถึง 19 พฤษภาคม 2553 ซึ่งทาง ICC. ก็รับทราบมาก่อนแล้ว กำลังเป็นที่สนใจและอยู่ในกระบวนการการศึกษาของคดีนี้อย่างใกล้ชิดโดยสำนัก งานอัยการ ICC.
พร้อม กันนี้ ส.ส.สุนัย ได้ยื่นหนังสือสรุปเหตุการณ์ความรุนแรงจนไปสู่การสังหารหมู่ประชาชนให้แก่ ท่านอัยการสูงสุด คือ นาย ลูอีส มอเรโน โอคัมโพ (Luis Moreno Ocampo) โดยลงหนังสือวันที่ 9 ธันวาคม 2554 โดยมอบผ่านตัวแทนสำนักงานอัยการ ICC.

มี การสนทนาถึงความเป็นมาของ ICC. และบทบาทในการปกป้องสิทธิมนุษยชนในประเทศที่เป็นชาติสมาชิกกับรักษาการ ประธานICC มร.ฮันส์ ได้กว่าได้กล่าวว่า ขณะนี้ได้มีหลายประเทศได้มีความตื่นตัวที่จะเข้ามาร่วมเป็นสมาชิก ICC. แล้วกล่าวต่ออีกว่าท่านเคยเดินทางมาเยือนประเทศไทยเมื่อเดือน มกราคม 2554 ที่ผ่านมา ก่อนหน้าที่ท่านจะเดินทางมายังไทยนั้น ICC. มีสมาชิก 114 ประเทศ แต่เนื่องจากสถานการณ์ที่เกิดขึ้นของโลกปัจจุบันเพียง 10 เดือนจนถึงวันนี้ได้มีสมาชกเพิ่มขึ้นเป็น 120 ประเทศ และประเทศที่อยู่ใกล้ๆประเทศไทยที่อยู่ในกลุ่มชาติอาเซียนที่เป็นสมาชิก ICC. แล้วอย่างสมบูรณ์ คือ ประเทศฟิลิปปินส์ กับ กัมพูชา และขณะนี้ ประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย และ สิงคโปร์ กำลังดำเนินการที่จะเข้าร่วมเป็นสมาชิกและลงนามในสัตยาบันเข้าร่วมเป็น สมาชิกโดยสมบูรณ์ต่อไป

ท่านยังกล่าวต่ออีกว่าเป็นความเข้าใจผิดในเรื่องของการที่ประเทศที่เป็น สมาชิก ICC. แล้วจะเป็นการลิดรอนอำนาจอธิปไตยทางศาลของแต่ละประเทศเพราะว่า ICC. นั้นจะต้องเคารพอธิปไตยของศาลในประเทศนั้นๆด้วย แล้วเรื่องทั้งหมดนั้นจะต้องเริ่มที่ศาลของประเทศนั้นๆก่อน เว้นเสียแต่ว่าประเทศนั้นๆมีภาวะสงครามหรือเหตุความจำเป็นต่างๆที่ทำให้ไม่ สามารถจะดำเนินการให้ความเป็นธรรมได้ เรื่องต่างๆเหล่านั้นจึงจะเข้าระบบงานของ ICC. และหากเข้ามาอยู่ในระบบของ ICC. แล้วก็จะให้ความช่วยเหลือทางด้านข้อมูลข่าวสารต่างๆที่เกี่ยวกับระบบความ ยุติธรรมของนานาชาติที่เป็นสมาชิกร่วมกัน

ขณะนี้ ICC. มีผู้พิพากษาที่เป็นตัวแทนจากชาติสมาชิกต่างๆ 15 ท่านโดยประมาณ แต่เป็นที่น่าสนใจก็คือใน 15 ท่านนั้นส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง

ในวันเดียวกันนี้ ส.ส.สุนัย และคณะ ได้มีโอกาสเข้าร่วมฟังการพิจารณาคดีใหญ่สำคัญคดีหนึ่งที่โด่งดังและให้ความ สนใจไปทั่วโลกแบบสดๆ คือ คดีอาญากรรมต่อมนุษยชาติและอาญากรรมสงครามของ อดีตประธานาธิบดีประเทศไอวอรีโคสต์ นาย จีน-ปิแอร์ บิมบา กอมโบ (Jean-Pierre Bemba Gombo) ซึ่งเป็นคดีล่าสุดที่ถูกระบุว่ามีประชาชนอย่างน้อย3,000คนเสียชีวิตแต่ยัง ไม่นับบาดเจ็บ พิการ และสูนหาย ตั้งแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน 2553 ที่มีการเลือกตั้งทั่วไป แต่เนื่องจาก นายกอมโบ แพ้การเลือกตั้งดังกล่าวแต่กลับไม่ยอมลงจากอำนาจเป็นเหตุให้เกิดความไม่พอใจ และมีการต่อต้านจากประชาชนทำให้เกิดความรุนแรงมีการสั่งปราบปรามประชาชน อย่างหนักโดยกองกำลังของ นายกอมโบ ทำให้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก รวมทั้งมีการจับกุมนักโทษทางการเมืองที่เข้าร่วมในการณ์นี้มากกว่า500คน แต่ในภายหลังโดยการช่วยเหลือจากกองกำลังนานาชาตินำโดย ฝรั่งเศส และ ยูเอ็น ได้ใช้กำลังเข้าแทรกแซงเพื่อฟื้นฟูและช่วยจัดตั้งรัฐบาลใหม่ขึ้นในที่สุด นายกอมโบ ก็ถูกจับกุมตัวได้และถูกกักบริเวณไว้ที่บ้านของตนตั้งแต่เดือนเมษายน 2554 แล้วในที่สุดก็ถูกนำตัวไปดำเนินคดีที่ ICC. เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2554

ที่น่าสนใจเกี่ยวกับคดีเป็นกรณีศึกษาเป็นอย่ายิ่งคือ ประเทศไอวอรีโคสต์มิได้เป็นสมาชิกหรือภาคีแต่อย่างไดตามธรรมนูญกรุงโรมว่า ด้วยศาลอาญาระหว่าประเทศ (Rome Statute of the International Criminal Court) แต่ยังสามารถนำตัว นายกอมโบ ขึ้นดำเนินคดีต่อ ICC. ได้โดยการที่รัฐบาลภายใต้การนำของประธานาธิบดีคนใหม่ได้ประกาศยอมรับเขต อำนาจของ ICC. ทั้งนี้เป็นไปตาม

“มาตรา 12 ของธรรมนูญกรุงโรมว่าด้วยศาลอาญาระหว่างประเทศ ระบุถึงเงื่อนไขเบื้องต้นในการใช้เขตอำนาจศาลดังนี้

ข้อ 3 ในกรณีที่รัฐใด ๆ ไม่ได้เป็นภาคีต่อธรรมนูญกรุงโรมตามข้อกำหนดในย่อหน้า 2 รัฐดังกล่าวก็อาจยอมรับการปฏิบัติตามเขตอำนาจศาลของศาลอาญาระหว่างประเทศตาม ความผิดที่มีขึ้นได้ ทั้งนี้โดยการแจ้งความจำนงต่อนายทะเบียนของศาล...”

แต่เป็นการประกาศยอมรับเฉพาะคดีนี้เท่านั้นดังนั้น ICC. จึงมีอำนาจในการพิจารณาคดีดังกล่าว

สำหลับประเทศไทยได้เข้าร่วมลงนามเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2543 ในสมัยรัฐบาลของ นายชวน หลีกภัย แต่ยังมิได้ลงนามในสัจยาบันจนถึงขณะนี้ เนื่องจากต้องพิจารณาตามขั้นตอนของกฎหมายในประเทศที่กำหนดไว้ก่อน โดยก่อนหน้าการลงนามคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2542 แต่งตั้ง “คณะกรรมการพิจารณาธรรมนูญศาลอาญาระหว่างประเทศ” ทั้งหมด 16 ท่าน โดยมีตัวแทนจากฝ่ายต่างๆ อาทิ อธิบดีกรมสนธิสัญญาและกฎหมาย กระทรวงการต่างประเทศ, รองอธิบดีกรมสนธิสัญญาและกฎหมาย กระทรวงการต่างประเทศ,กระทรวงกลาโหม, กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงยุติธรรม, สำนักงานอัยการสูงสุด, ผู้แทนสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา, สภาความมั่นคงแห่งชาติ, กองทัพบก, กองทัพเรือ, กองทัพอากาศ, สำนักงานตำรวจแห่งชาติ, องค์การระหว่าประเทศ, เจ้าหน้าที่กรมสนธิสัญญาและกฎหมาย กระทรวงการต่างประเทศอีก 3 คน เป็นเลขานุการ ผู้ช่วยเลขาฯ

นอกนั้นทั้งหมดเป็นคณะกรรมการโดยมี อธิบดีกรมสนธิสัญญาและกฎหมายฯ เป็นประธานฯ เมื่อพิจารณาแล้วเห็นควรเหมาะสมถูกต้องจึงมีมติเห็นชอบในสมัยรัฐบาล นายชวน หลีกภัยจึงเข้าร่วมลงนามเข้าเป็นสมาชิกของ ICC. แต่ในทางปฏิบัติจำเป็นจะต้องดำเนินการปรับกระบวนการทางกฎหมายให้สอดคล้องกับ กฎหมายระหว่าประเทศและจะต้องลงนามในสัตยาบันเข้าเป็นภาคีแต่เหตุการณ์ก็ปล่อยทิ้งมากว่า 10 ปีแล้วไม่ได้ดำเนินการให้เป็นสมาชิกโดยสมบูรณ์จนถึงปัจจุบัน

สำหรับประธานศาลอาญาระหว่าประเทศคนปัจจุบันท่านนี้น่าสนใจมากเพราะเป็นชาว เอเชีย ชื่อ นาย ซอง ซาง-ฮยุน (Song Sang-Hyun) ซึ่งเป็นชาวเกาหลีใต้ ในการสนทนาในครั้งนี้ท่านประธานฯ ได้สื่อผ่านทาง มร.ฮันส์ รองประธานคนที่2 ซึ่งเป็นรักษาการประธานฯ ขอให้ ส.ส.สุนัย ในฐานะประธานกรรมาธิการการต่างประเทศได้นำความเข้าใจอันดีและถูต้องนี้ไปเผย แพร่ต่อหน่วยงานต่างๆ ทั้งรัฐบาล, สภา, หน่วยงานทหาร, ศาล และประชาชน เพื่อเชิญชวนให้ประเทศไทยได้ลงนามในสัตยาบันเข้าเป็นภาคีโดยสมบูรณ์

สมศักดิ์ เจียมฯ บันทึกความทรงจำ: คุณสมยศ พฤกษาเกษมสุข กับ การอภิปราย 10 ธันวาคม 2553

ที่มา Thai E-News



โดย ดร.สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล
ที่มา เฟซบุ๊ค สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล

[หมายเหตุ: "บันทึกความทรงจำ" นี้ ความจริง มีความยาวมากกว่านี้ ผมตัดตอนมาเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับคุณสมยศ โดยตรง]

ในราวเดือนตุลาคม ช่วงครึงหลังของเดือน หรือต้นเดือนพฤศจิกายน 2553 คนที่ทำงานร่วมกับคุณสมยศ ในกลุ่ม "24 มิถุนา ประชาธิปไตย" คนหนึง (ผมยินดีจะเอ่ยชื่อเขา แต่ไม่แน่ใจว่า จะเป็นคุณหรือโทษต่อเขา) ซึงผมรู้จักมาระยะหนึง และเคยพูดคุยแลกเปลี่ยนด้วย ในหลายปีที่ผ่านมา เป็นระยะๆ โดยที่เรามีแนวโน้ม ที่จะมองสถานการณ์การเมืองหลายเรื่องไปในทิศทางเดียวกัน

เขาได้โทรศัพท์มาบอกผมว่า เขาคิดว่า จะพยายามผลักดันทำให้ไอเดียที่ผมเคยพูดในที่ต่างๆมาก่อน เรื่องผู้เรียกร้องต้องการประชาธิปไตยควรพยายามให้มีการอภิปรายเรืองสถาบัน กษัตริย์ทางสาธารณะอย่างเปิดเผยตรงๆ ปรากฏเป็นจริงขึ้นมา เขาได้ไปพูดคุยกับคุณสมยศ และเสนอให้ กลุ่ม "24 มิถนา ประชาธิปไตย" เป็นเจ้าภาพ จัดขึ้น ปรากฏว่า คุณสมยศ เห็นชอบด้วย โดยจะจัดเนื่องในวันรัฐธรรมนูญ 10 ธันวาคม

นักกิจกรรมที่เป็นผู้ช่วยคุณสมยศคนนี้ ได้บอกผมว่า เขาได้ทำการติดต่อทาบทามนักวิชาการที่จะมาเป็นผู้อภิปรายร่วมกับผมไว้แล้ว คือ อ.ณัฐพล ใจจริง, อ.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ โดยจะมี อ.เกษม เป็นผู้ดำเนินการอภิปราย ซึงทุกคนได้ตอบรับแล้ว (รวมทั้งผมเอง เมื่อเขาบอกเรืองนี้) แต่เขาอยากได้ อ.วรเจตน์ มาร่วมด้วยอีกคนหนึ่ง (ขณะนั้น อ.วรเจตน์ กับคณะ เพิ่งประกาศตั้งเป็นกลุ่ม "นิติราษฎร์" ได้ราวเดือนเดียว) โดยจะจัดที่โรงแรมรัตนโกสินทร์ ซึ่งเขาได้ติดต่อขอจองไว้แล้วเช่นกัน

ปัญหาคือ เขาไม่มีเบอร์โทรศัพท์จะติดต่อกับ อ.วรเจตน์ ได้ ผมจึงบอกเขาไปว่า ผมสามารถติดต่อกับ อ.ปิยบุตร ได้ และจะลองถามให้ เรายังคุยกันว่า ถ้า อ.วรเจตน์ ไม่สะดวก ก็ขอให้ อ.ปิยบุตร เป็นผุ้อภิปราย ก็ได้

ผมจึงโทรศัพท์ไปบอกเรื่องนี้กับ อ.ปิยบุตร ซึง อ.ปิยบุตร ก็รับว่า จะลองไปถาม อ.วรเจตน์ และคนอื่นๆในคณะดู ผมเองได้เสนอ อ.ปิยบุตรไปว่า จริงๆ ถ้าทั้ง อ.ปิยบุตร และ อ.วรเจตน์ จะเป็นคนร่วมอภิปรายทั้งคู่ ทางคุณสมยศที่เป็นเจ้าภาพ ก็น่าจะไม่ขัดข้อง หรือ ถ้า อ.ปิยบุตร ไม่อยากเป็นผู้อภิปรายเอง จะเป็นผู้ดำเนินการก็น่าจะได้ ผมจะไปคุยกับผุ้ช่วยคุณสมยศ ไปขอให้ทำความเข้าใจ กับ อ.เกษม ที่ทาบทามให้เป็นผู้ดำเนินการอภิปรายไว้แล้ว

ทั้งผมและ นักกิจกรรมที่ทำงานกับคุณสมยศ และตัวคุณสมยศเอง ตามที่เขาบอก (ถึงจุดนี้ ผมยังไม่เคยรู้จัก หรือเจอตัวคุณสมยศเลย เคยเห็นคุณสมยศ จากคลิปวีดีโอ หรือการถ่ายทอดเวทีปราศรัยเทานั้น) ต่างเข้าใจตรงกันว่า นี่จะเป็นการอภิปรายทีสำคัญ ในแง่ที่ จะเป็นครั้งแรกที่มีการอภิปรายเรืองสถาบันกษัตริย์ตรงๆ (เราทราบดีว่า ก่อนหน้านี้ มีการจัดสัมมนาวิชาการ ในประเด็นเรือ่ง กฎหมายหมิ่นฯ มาก่อน 2-3 ครั้ง รวมทั้งครั้งหนึ่ง ที่จัดที่ นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ ที่มีกลุ่มของ อ.วรเจตน์ ที่ตอนนั้น ยังไม่ได้ประกาศเป็น นิติราษฎร์ ร่วมจัดด้วย แต่ไอเดีย ทีผมคุยกับผุ้ช่วยคุณสมยศคนนี้คือ คร้ังนี้ ต้องการให้จัดอภิปรายเป็นเรื่องสถาบันกษัตริย์กับประชาธิปไตย ในภาพรวม แบบตรงๆ เลย)

หลังจากนั้น ไม่กีวัน อ.ปิยบุตร ได้ติดต่อผมกลับมา และได้แจ้งให้ทราบว่า พวกเขาได้คุยกันแล้ว ทาง อ.วรเจตน์ ยินดีจะมาร่วมเป็นผู้อภิปรายด้วย แต่อยากขอให้มีการเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่าง คือ

(1) ทางกลุ่มพวกเขา ทีเพิ่งประกาศเป็น "นิติราษฎร์" จะขอเป็น "เจ้าภาพ" จัดในนาม "นิติราษฎร์" เอง

และ (2) ขอเปลี่ยนสถานที่ มาเป็นที่มหาวิทยาลัยแทน โดยพวกเขาจะติดต่อขอสถานที่ให้

และ (3) นอกจาก อ.วรเจตน์ ทีจะเป็นผุ้ร่วมอภิปรายแล้ว ทาง "นิติราษฎร์" จะให้ อาจารย์อีกคนหนึงในกลุ่ม อาจจะเป็น อ.ปิยบุตร หรือ อ.ธีระ เป็นผู้ดำเนินการอภิปราย

ทั้งหมด นี้ ก็เพราะทาง "นิติราษฎร์" ไม่อยากจะให้การอภิปราย มีลักษณะ "การเมือง" มากไป อยากให้เป็นงานในลักษณะ "วิชาการ" มากกว่า เพราะถ้าจัดโดยกลุ่ม "24 มิถุนา" ซึงเป็นกลุ่มเสื้อแดงกลุ่มหนึง และจัดที่ รร.รัตนโกสินทร์ ด้วย ภาพรวมก็จะออกมาในลักษณะเป็นส่วนหนึงของการเคลือนไหวการเมือง (ของเสื้อแดง) อย่างมาก (หลังจากน้้น ไม่นาน ผมมีโอกาสได้คุยกับ อ.ณัฐพล อ.ณัฐพล ก็บอกว่า ความจริง ตอนทีรับปากไปอภิปรายครั้งแรก ที่ผู้ช่วยคุณสมยศติดต่อมาน้น เขาเองก็มีความลังเล ไมสบายใจอยู่บ้าง เรื่องสถานทีจัด ทีจะเป็น รร.รัตนโกสินทร์)

อ.ปิยบุตร เองบอกว่า รู้สึกเกรงใจกลุ่มคุณสมยศ เหมือนกัน ที่จะขอดึงเอางานที่กลุ่มคุณสมยศ ริเริ่มเตรียมไว้แล้ว มาเป็นผู้จัดในนาม "นิติราษฎร์" เอง

ผมเอง เมื่อผมได้ฟังที่ อ.ปิยบุตร ขอมาในตอนแรก ก็รู้สึกหนักใจอยู่บ้างเหมือนกัน เพราะรู้สึกว่า เรืองนี้ ทางกลุ่มคุณสมยศเป็นผู้ริเริ่มและได้เตรียมการไปบ้างแล้ว มิหนำซ้ำ ถึงตอนนั้น คุณสมยศได้ประกาศบนเวทีชุมนุมของกลุ่ม "24 มิถุนา" ครั้งหนึงในช่วงนั้น ไปแล้วด้วยว่า กลุ่ม "24 มิถุนา" จะจัดการอภิปรายสำคัญเรื่องสถาบันกษัตริย์

แต่ผมก็ได้ถ่ายทอดที่ อ.ปิยบุตรบอกมา ต่อไปยังผู้ช่วยคุณสมยศ ปรากฏว่า เขาขอกลับไปบอกคุณสมยศก่อน และติดต่อกลับมาโดยรวดเร็วมากว่า คุณสมยศ ไม่ขัดข้องเลย "ยก" ให้ทางกลุ่ม อ.วรเจตน์ จัดในนามกลุ่มของ อ.วรเจตน์ ได้ ตามที่ผู้ช่วยคุณสมยศบอกคือ คุณสมยศ อยากให้มีการอภิปรายเรื่องนี้ จะจัดในนามใครไม่สำคัญ

ผมฟังแล้ว นอกจากโล่งใจ ก็ยังรู้สึกทึงในความใจกว้างของคุณสมยศ (ที่ผมยังไม่เคยเจอตัว) มาก . . . .

ถึงวันงานจริงๆ คุณสมยศเอง ได้เข้ามาในห้องประชุมนั่งฟังการอภิปรายด้วยตัวเองโดยตลอด (เรื่องนี้ อาจจะดู "เล็ก" แต่สำหรับผม รู้สึกทึ่งไม่น้อย เพราะที่ผ่านมา ผมแทบไม่เคยเห็นบรรดา "ผู้นำมวลชน" ดังๆ ทั้งหลาย ถ้าไมใช่เป็นผู้พูดเอง จะยอมหรือมีเวลามานั่งฟัง การอภิปรายอะไร) ยิ่งกว่านั้น ปรากฏว่า คุณสมยศ และกลุ่ม "24 มิถุนา" ยังได้ระดมมวลชนในเครือข่ายมาร่วมฟังจำนวนมาก จนห้องประชุมทีเตรียมไว้ ไม่เพียงพอ ล้นออกไปภายนอก มีคนเข้ามาในห้องประชุมไม่ได้จำนวนมาก

เรื่องจำนวนคนที่มาฟังมากขนาดนี้ เป็นสิ่งที่ผมคาดไม่ถึงจริงๆ และผมจำได้่ว่า ผู้ร่วมอภิปรายคนอืน และผู้ทีตอนนี้ เป็นเจ้าภาพจัด คือ กลุ่ม "นิติราษฎร์" เอง ก็คาดไม่ถึง แต่ที่มีคนมากขนาดนี้ ผมคิดว่า ต้องยกให้เป็นผลงานของคุณสมยศ และกลุ่ม "24 มิถุนา" มากกว่า เพราะปกติ การจัดสัมมนาโดยนักวิชาการ ในมหาวิทยาลัย ไม่เคยมีคนมากขนาดนี้

ผมมาทราบภายหลังว่า คุณสมยศ ไม่เพียงแต่ระดมคนมาฟัง ปรากฏว่า เมื่อห้องประชุมจุคนไม่พอ และมีคนจำนวนมาก ไม่สามารถเข้ามาฟังได้ คุณสมยศ ได้ให้สต๊าฟ ของกลุ่ม "24 มิถุนา" เอาเครื่องขยายเสียงเคลื่อนที่ ทีกลุ่ม "24 มิถุนา" เตรียมไว้ สำหรับใช้ในการชุมนุมที่ราชดำเนิน ที่กลุ่ม "24 มิถุนา" จะจัดในค่ำนั้น ออกมาติดตั้ง ถ่ายทอดเสียงจากในห้องประชุม ออกไปที่ลานภายนอก จนกระทังไฟของเครื่องเสียงเคลื่อนที่ ทีเตรียมไว้ หมด

วันนั้น นปช เอง ก็นัดชุมนุมทีราชดำเนินเช่นกัน ตอนนั้น เวทีใหญ๋ยังตั้งไม่ได้ เพราะยังอยู่ในประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน ถ้าตามกำหนดการเดิม ทั้งกลุ่ม "24 มิถุนา" และ นปช ก็จะต่างตั้งเป็นเวทีเล็กของแต่ละกลุ่ม แต่พอ คุณสมยศ ให้เอาเครื่องเสียงทีเตรียมมาใช้กับงานอภิปราย จนไฟหมดเสียแล้ว ค่ำนั้น กลุ่มคุณสมยศ เลยไม่ได้ตั้งเวทีของตัวเองทีราชดำเนิน (หลังการอภิปราย ผมเดินไปดูการชุมนุมทีราชดำเนิน ไม่เห็นเวทีของกลุ่ม "24 มิถุนา" สอบถามภายหลัง จึงทราบเรื่องนี้)

การอภิปรายในวันนั้น เป็นอย่างไร คงพอเป็นที่ทราบกันดีแล้ว เนื้อหาการพูดของผม ผมเตรียมเอง ไม่ได้คุยกับใคร คุณสมยศ หรือ "เจ้าภาพ" ในวันนั้น คือ "นิติราษฎร์" ไม่ได้เกี่ยวข้อง - อันนี้ พูดเผื่อในแง่ ถ้าจะมีปัญหาในข้อกฎหมายด้วย ผู้อภิปรายคนอื่น ก็ต่างคนต่างเตรียมมากันเอง (ในกรณีของผมนั้น เนื่องจากผมรู้ตัวว่า การพูดครั้งนี้ มีความเสี่ยงในแง่กฎหมายอยู่ เพราะตั้งใจว่า จะพูดในลักษณะที่ไม่เคยมีการพูดเรืองนี้ในที่สาธารณะมาก่อน เพื่อพยายาม "เปิดพื้นที่" สำหรับการอภิปรายเรืองนี้ ผมเองก็ "ใจคอ ตุ้มๆต่อมๆ" อยู่ไม่น้อย ก็ได้คุยกับเพื่อน 2-3 คน ในแง่ปรับทุกข์ ขอกำลังใจ หรือขอให้ช่วยประเมินกว้างๆในแง่ว่า จะพูดได้ "แรง" แค่ไหน .. ซึงผมก็ต้องขอบคุณท่านเหล่านี้ มีโอกาส คงได้ระบุชื่อในอนาคต)

หากการอภิปรายครั้งนั้น จะพอมีคุณูปการหรือผลสะเทือนในแง่บวกต่อการเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตย โดยเฉพาะในประเด็นสถาบันกษัตริย์ .. ผมคิดว่า เครดิตสำคัญส่วนหนึง ต้องให้คุณสมยศ และผู้ช่วยในกลุ่ม "24 มิถุนา" ที่เป็นผู้ริเริ่มในตอนต้น ดังทีเล่ามา

ผมเล่าเรื่องนี้ เพราะเข้าใจว่าแทบทุกคนทีได้ฟังการอภิปรายครั้งนั้น (ไม่ว่าจะฟังสด หรือดู วิดีโอคลิปที่เผยแพร่อย่างกว้างขวางภายหลัง) คงไม่ทราบกัน เพื่อเป็นการชักชวนให้ช่วยกันระลึกถึงคุณสมยศ ทีติดคุกอย่างไม่ยุติธรรมอย่างยิ่งมานานหลายเดือนแล้ว ....

Saturday, December 10, 2011

ทหารสังคัง VS ทหารโจร!!!

ที่มา vattavan

วาทตะวัน สุพรรณเภษัช

น้ำท่วมคราวนี้ ผมได้เห็นน้ำใจคนไทยที่หลั่งไหลช่วยพี่น้องผองไทยกันเองแล้ว
ชื่นใจจริงๆ!
ที่ซึ้งใจไม่หายเลย ก็คือ ‘ชาวนครสวรรค์’ ที่ยังเก็บกวาดขยะล้างเมืองจากน้ำที่ท่วมจนมิดหัวยังไม่หมด แต่พวกเขามีน้ำใจล้นเหลือ ได้จัดส่งความช่วยเหลือมาให้พี่น้องชาว
จังหวัดอื่น ทั้งที่ยังทุกข์ยากไม่สร่าง เช่น อยุธยา และกรุงเทพฯแล้ว
นอกจากนั้น ยังมีพี่น้องจากสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งชีวิตพวกเขาแม้จะไม่ปกติอยู่แล้ว แต่ยังแสดงออกถึงความงดงามของจิตใจ ว่าเราเป็นคนไทยด้วยกัน อุตส่าห์รวบรวม
เงินคนละเล็กละน้อยๆ ส่งมาช่วยคนกรุงเทพฯ
น่าสรรเสริญน้ำใจนัก!

คนไทยมีเมตตาอย่างนี้ เพราะ ‘พรหมวิหารธรรม’ ของพระพุทธศาสนาโดยแท้ ที่ได้วางรากฐานให้กับสังคมไทย มายาวนานนับพันปี และได้ซึมซับอยู่ในวิถีชีวิตของคนไทยเรา

จนเป็นที่เลื่องลือกันไปทั่ว แม้คนต่างด้าวท้าวต่างแดน หรือศาสนิกอื่น ที่เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ก็ยังรู้สึกได้ถึงเมตตาธรรม ซึ่งมีอิทธิพลมาจากพระพุทธศาสนา อันเป็นศาสนาประจำชาติของเราโดยทั่วกัน
ที่ผมเห็นว่าขาดเมตตากำลัง น่าจะเป็นไอ้พวกที่พยายามเขย่าขวัญประชาชน ด้วยการเผยแพร่ข่าวสารอันเป็นเท็จ (อย่างกลุ่ม ‘ไอ้หัวเหม่ง’ สุทธิชัย และกลุ่ม Post to die ที่ฉกฉวยอุทกภัยเป็นโอกาส ในการใช้สื่อกาลีที่อยู่ในอิทธิพลของพวกตน ทั้งทางหนังสือพิมพ์ วิทยุ โทรทัศน์ และสังคมออนไลน์ ทั้งตะโกนเขย่าขย่ม และประสานเสียงร้องแรก
แหกกระเชอ
ให้นายกฯปู ลาออก!
แต่...กลุ่มกาลีพวกนี้ดำเนินการไม่ได้โดยง่ายดาย เพราะถูกโต้ตอบฉับพลันทันที ด้วยสื่อของประชาชนผู้รักชาติรักประชาธิปไตย ชนิดแลกกันหมัดต่อหมัด ตีนต่อตีน แต่เวลา
ผ่านไปก็เป็นที่ประจักษ์ว่า มวลชนที่สนับสนุนรัฐบาลปัจจุบัน ยังหนาแน่น แข็งแกร่ง ที่สำคัญคือ
นายกรัฐมนตรีไทยแลนด์ผู้หญิง ที่ชื่อยิ่งลักษณ์ ชินวัตรได้รับเสียงสนับสนุนจากต่างประเทศอย่างล้นหลาม เพราะเป็นรัฐบาลที่มาจากเสียงส่วนใหญ่ของประชาชน ไม่ใช่
รัฐบาลที่วิ่งราวอำนาจมา เหมือนอย่างไอ้รัฐบาลโลซก จนประชาชนทนไม่ไหว
รวมส้นตีนถีบ...จนตกกระป๋องไปแล้ว!

ลัง การเลือกตั้งเดือน ก.ค.2554 ฝ่ายทหารตระหนักว่า พวกตนนั้นเดินทางผิดมาตลอด เพราะดันโง่เขลาเบาปัญญา หลงไปสนับสนุนพรรคการเมืองดักดาน อันเป็นการสวนทางกับประชาชนคนส่วนใหญ่ของประเทศนี้
เมื่อพรรคดักดานเข้าครองอำนาจ เรื่องทุจริตคอรัปชั่นของทหารมากมาย ถูกเปิดเผยมาสู่สังคมไทย ไม่ว่าเป็นเรื่อง
‘ไม้ชี้ศพ’ ‘
‘บอลลูนอัปยศ’ (ที่บินไม่ขึ้น)
‘ยานเกราะยูครวย-กระป๋องทาสี’
ฯลฯ
การทุจริตคอรัปชั่นในกองทัพ ล้วนแล้วแต่ทำทหารตัวนายใหญ่ๆ มีภาพพจน์ที่ไม่สู้ดี ในสายตาสื่อพี่น้องประชาชน เพราะพวกเขาวิพากษ์วิจารณ์กัน ว่า
“พวกแม่ง ‘แดก’ กันไฟแลบ!”
ฟังแล้วน่าสลดใจ!!
กระแสการวิพากษ์วิจารณ์ ชนิดสาหัสสากรรจ์ ทำให้ฝ่ายทหารต้องเสียหายมากเหลือเกิน
แต่น่าแปลก
ทางฝ่ายการเมืองที่ทหารอุตส่าห์สนับสนุน อย่างสุดลิ่มทิ่มประตู ทั้งยังเป็นผู้ลากไอ้พวกเวรนี้ เข้าไปตั้งรัฐบาลกันในค่ายทหารเอง แต่นักการเมืองกาลีเมื่อได้อำนาจรัฐแล้ว มัน
กลับไม่ใส่ใจใยดี โดยไม่ได้แสดงการออกมาปกป้องทหารแต่อย่างใด พูดง่ายก็คือ ‘ถีบหัวส่ง’ ทำเหมือนว่า
“เรื่องของพวกมึง แก้ไขกันเองแล้วกัน!!”

ไม่น่าเชื่อว่า การเลือกตั้งครั้งล่าสุด ทหารยังไม่รู้ตัว ทั้งโง่เขลาและมืดบอด ที่ฟังเสียงความต้องการของประชาชนคนส่วนใหญ่ไม่ออก ยังคงแสดงจุดยืนออกมาชัดเจน ที่จะ
สนับสนุนพรรคกาลีต่อไป!
แต่...
พรรคที่นายทหารผู้บังคับบัญชาสนับสนุน โดยจัดการให้ผู้ใต้บังคับบัญชา เทคะแนนเสียงให้ นั้น...
กลับพ่ายแพ้ย่อยยับไม่เป็นชิ้นดี พรรคที่ทหารไม่สนับสนุน กลับเป็นฝ่ายกำชัยชนะอย่างเด็ดขาดแน่นอน
ราษฎรพากัน...ปรบมือให้!

ผู้สื่อข่าวสายทหาร ระดับปลาร้า อย่าง วาสนา นาน่วม แห่งบางกอกโพสต์ และ ศิรินรัตน์ บุรินทร์กุล แห่งน.ส.พ.ไทยโพสต์ แสดงความประหลาดใจออกมาชัดเจน แสดงความคิดเห็นออกมาในทำนองว่า
การที่พรรคกาลี ที่ทหารสนับสนุน พ่ายแพ้แม้กระทั่งหน่วยเลือกตั้งหน้าค่ายทหารเอง ทำให้ผู้บังคับบัญชาทหารตระหนักกันแล้ว ว่า
พวกตนไม่สามารถ สั่งการนายทหารประทวนและทหารเกณฑ์ ลงคะแนนตามที่ “เจ้านาย” สั่งให้เลือก เพราะทหารผู้น้อยเหล่านั้น ล้วนเป็นลูกชาวบ้าน และไม่ได้หวัง
ประโยชน์จากนักการเมือง เหมือนพวกนายทหารใหญ่ทั้งหลาย!!
ดังนั้น เมื่อบรรดาผู้บังคับบัญชา รู้ซึ้งถึงความจริงนี้จึงพยายามปลีกตนออกจากพรรคดักดาน ที่ทหารผู้น้อยและชาวบ้านส่วนใหญ่ล้วนปฏิเสธ แต่ก็ดูเหมือนว่าสายเกินไป เพราะ
ผู้คนส่วนใหญ่ เสื่อมความนิยมทหาร
พาลเกลียดชังเอาด้วย!

การไม่ทำตามคำสั่งผู้บังคับบัญชา ในการเลือกตั้งนั้น ยังเป็นเรื่องภายในของทหาร แต่การที่ทหารไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย โดยเฉพาะเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชนนั้นเป็นเรื่องใหญ่ เพราะเป็นเรื่องที่นานานประเทศ เขาจับจ้องประเทศเราอยู่ เนื่องจากไทยแลนด์แดนสยามนั้น มีชื่อเสียงไม่ดี เรื่องการที่ทหารไทยละเมิดสิทธิมนุษยชน จนเป็นที่รู้กันไปทั่ว
ผมเคยเล่าถึงการที่เจ้าหน้าที่ทหารใน ‘ศูนย์วิวัฒน์สันติ’ ของกองทัพภาคที่ 4 ซึ่งทำหน้าที่แบบเดียวกับ “ศูนย์ซักถาม” ของ กอ.รมน.ในอดีตยุคยังมีกฎหมายคอมมิวนิสต์ กระทำ
ต่อราษฎรในพื้นที่
โดยเขียนเอาไว้ว่า

....ได้ มีการนำตัวชาวบ้านมารีดเอาข่าว แล้วซ้อมอย่างโหดร้ายด้วยความทารุณผิดมนุษย์ ได้กระจายไปถึงหูขององค์การระหว่างประเทศนี้ จนทำให้เรื่องแดงและแตกออกมาพร้อมพยานหลักฐานชัดเจน ทำให้คนไทยได้รับรู้กัน
สื่อในประเทศอย่างหนังสือพิมพ์ ‘โพสต์ทูเดย์’ ถึงกับให้กับฉายาทหารหน่วยนี้ว่า
‘หน่วยทมิฬ’
ส่วนชาวบ้าน ข้าราชการ และคนไทยมุสลิมและตำรวจในพื้นที่ รับรู้เรื่องนี้มาเป็นระยะเวลาพอสมควร และเรียกศูนย์แห่งนี้อย่างตรงไปตรงมา ‘ศูนย์กระทืบสันติ’ ซึ่งเข้าท่าดีจัง
เพราะไม่ใช่แต่ชำนาญในการรุมกระทืบชาวบ้าน จนขี้แตกขี้แตนเท่านั้น ยังช่วยกันรุมกระทืบ ความสงบสุขและสันติ จังหวัดชายแดนปักษ์ใต้
ให้พัง...คาตีนไปอีกด้วย!
จึงไม่แปลกเลย ถ้าญาติพี่น้องผู้ที่ถูกกระทำ ลุกมาไล่ฆ่าทหาร ล้างแค้นเอาคืนกันบ้าง!
พล.ท.วิโรจน์ บัวจรูญ แม่ทัพภาคที่ 4 (ในขณะนั้น) ทนต้องสั่งยุบศูนย์ ‘ศูนย์วิวัฒน์สันติ’
เพราะจำนนต่อหลักฐาน!

นอกจากนั้นก็ยังมีอีกหลายกรณี เช่นกรณีตากใบ กรณีอิหม่ามยะผา ฯลฯ ซึ่งรัฐบาลต้องชดใช้ในเรื่องที่ทหารไปละเมิดสิทธิมนุษยชน เป็นจำนวนเงินไม่น้อยเลยทีเดียว
ที่สดๆร้อนๆไม่กี่วันนี้ คือกรณี ฮิวแมน ไรต์ส วอทช์ (HRW) องค์กรต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนระดับโลก ซึ่งมีฐานอยู่ที่มหานครนิวยอร์กของสหรัฐฯ ออกโรงเรียกร้องให้รัฐบาล
ไทย เปิดเผยข้อมูลที่แท้จริง เกี่ยวกับชะตากรรมของผู้อพยพชาวมุสลิมโรฮิงยาจำนวน 92 คน ที่เดินทางมาจากภาคตะวันตกของพม่า หลังมีผู้พบเห็นถูกทหารไทยนำขึ้นรถบรรทุกหายตัวไป
ผู้บังคับบัญชาทหาร จะปฏิเสธหรือหาทางแก้ตัวอย่างไรต้องเตรียมการกันให้ดี เพราะตัวเลข 92 นี้ เป็นตัวเลขเดียวกับที่ประชาชนโดนเจ้าหน้าที่ของรัฐ คือทหาร ฆ่าตายใน
เหตุการณ์ชุมนุมเมื่อ ปี พ.ศ.2553 นั่นเอง

เรื่องที่กล่าวมา อาจดูเล็กไปทันที เมื่อเทียบกับเรื่องร้ายแรงที่สุด ที่กระทบแวดวงดงทหาร คือ การที่มีหลักฐานชัดเจนว่าทหารไทยจากกองกำลังผาเมือง ร่วมกันปล้นฆ่าลูกเรือชาวจีนในแม่น้ำโขง ไปถึง 13 ศพ
นี่แหละ เรื่องใหญ่จริงๆ!
มีความพยายามจากกองทัพบก ที่จะบ่ายเบี่ยง จากความรับผิดชอบจากนายทหารตัวดัง แต่ในที่สุด ทางรัฐมนตรีกลาโหม ก็ออกมายอมรับ แต่ไม่ใช่เรื่องที่จบกันง่ายๆ แม้รัฐบาล
ของนายกฯปูจะพยายามอย่างเต็มที่แล้ว เพื่อไม่ให้กรณีนี้ ต้องกลายเป็นกรณีเพชรซาอุฯ ภาค 2
พูดง่ายๆก็คือ
ผู้บังคับบัญชาทหาร ต้องไม่ปกป้องคุ้มครอง “ทหารโจร” หรือ “ทหารชั่ว” เพราะมิฉะนั้น พวกท่านจะกลายเป็น
“หัวหน้าโจร” หรือ “ทหารชั่ว” เสียเอง!

ารที่ ทหารไทยมีเรื่องราวที่น่าขายหน้า แพร่หลายไปถึงต่างประเทศ ทำให้เกียรติภูมิทหารไทยตกต่ำลงมาก แต่ที่กระเทือนใจคนไทยมากที่สุดก็คือ การที่ทหารฆ่าฟันประชาชน
ชาวไทยด้วยกันเอง เพียงเพื่อต่ออายุให้รัฐบาลกาลี ให้ได้อยู่ต่อไป ท่ามกลางเสียร่ำลือว่า
เพื่อแสวงประโยชน์ร่วมกันเท่านั้น...โง่บรรลัยเลย!
เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาลแล้ว การสอบสวนเพื่อเอาผิดต่อนักการเมือง ผู้สั่งการให้เข่นฆ่าประชาชน นายทหารผู้บังคับบัญชาพึงระลึกว่า
ไม่ใช่หน้าที่ของทหารที่จะเข้ามาพูดปกป้องนักการเมืองเหล่านั้น เพราะทหารผู้ฆ่าพี่น้องเพื่อนร่วมชาติด้วยกันเอง ไม่ต้องรับผิดเพราะ
พวกเขา...ทำตาม ‘คำสั่ง’ ของนักการเมือง!
นอก จากนั้น ผู้บังคับบัญชาทหารไม่ควรเข้าไปแทรกแซงเรื่องการดำเนินคดี ไม่ว่าจะโดยกระบวนการยุติธรรมในบ้านเราเอง หรือจะโดยกระบวนการยุติธรรมระดับโลก เพราะ
หาก ผู้เสียหายหาความยุติธรรมในบ้านเราไม่ได้ เขาก็มีสิทธิจะแสวงหาช่องทางอื่น ที่มีความเป็นธรรมมากกว่า เพื่อให้ไขว่คว้าความเป็นธรรม ให้คนที่ฆ่าญาติพี่น้องเขาตาย รับโทษตามกบิลเมืองนั่นเอง
(ดูบทความประกอบ ไทยกับกระบวนการ ‘ไม่’ ยุติธรรม อันน่าอับอาย!!!
http://www.vattavan.com/detail.php?cont_id=186
“จดหมายฟ้องโลก”
http://www.vattavan.com/detail.php?cont_id=187)
บ้านเมืองของเรานั้น ‘ความยุติธรรม’ ได้สูญสิ้นไปแล้ว!
http://vattavan.com/detail.php?cont_id=205)

ท่านผู้อ่าน ที่เคารพครับ

content/picdata/337/data/sodier1.jpg

เหตุการณ์น้ำท่วมครั้งนี้ นับว่าเป็นคุณกับฝ่ายทหาร เพราะบรรดาทหารผู้น้อย ซึ่งส่วนมากเป็นทหารเกณฑ์ ที่ยังอยู่ในวัยหนุ่ม กลับมาทำให้คะแนนนิยมทหารดีขึ้น เพราะพวกเขา เข้าลุยน้ำกัน วันละหลายชั่วโมง เพื่อช่วยเหลือประชาชน ที่ทุกข์ยากเพราะเหตุน้ำท่วม จนโรคผิวหนังและ ‘สังคัง’ กินแทบจะถ้วนทั่วทุกตัวคน จึงได้รับคำชมเชยว่าบรรดา

‘ทหารสังคัง’ เหล่านี้แหละ...ที่เป็นพระเอกตัวจริง!

ทหาร ตัวนายทั้งหลาย ที่ผัดหน้านวลขาว แต่งเครื่องแบบขัดบราสโซวาววามโก้หรู แต่ไม่เคยรบกับใครเลย นอกจากรบกับประชาชนคนในชาติเดียวกัน หรือทหารที่ทำมาหากิน โดยอาศัยเครื่องแบบ นั้น
จงอย่าได้ไปแย่ง ‘ความดีความชอบ’ จากลูกน้อง ไม่เข้าการแน่....

ยืนเฉยๆ ดูลูกน้อง ‘เกาสังคัง’ จะดีกว่านะ!!!

*********

(บทความประจำสัปดาห์ ตอน ‘ทหารสังคัง’ VS ‘ทหารโจร’ ออนไลน์วันเสาร์ ที่ 10 ธันวาคม 2554)

France 24: เผยรายงานพิเศษ "Red Shirt Killed By Royal Thai Army"

ที่มา thaifreenews

โดย bozo

เขียนโดย JJ_Sathon



รายงานจากสำนักข่าวของฝรั่งเศส ได้สรุปรายงานข่าว
การที่ทหารไทย ในรัฐบาลของอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เข้าสลายการชุมนุมคนเสื้อแดง
โดยใช้หัวข้อว่า "Red Shirt Killed By Royal Thai Army"
ทหารได้เข้าสลายการชุมนุมของคนเสื้อแดง
และได้ใช้อาวุธสงครามนานาชนิด ที่ใช้กระสุนจริง
ภายใต้การสั่งการของรัฐบาลนายอภิสิทธิ เวชชาชีวะ
ทำให้เกิดการบาดเจ็บกว่า2,000คนและตายกว่าร้อยคน
และยังไม่ร่วมนักข่าวกับประชาชนคนเดินถนน
ที่ต้องตกเป็นเหยื่อกระสุนของฝ่ายรัฐอีกจำนวนหนึง
เพียงเพื่อรักษาเก้าอี้ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของตนต่อไป
ถือว่าเป็นการปฎิบัติการที่ไร้มนุษยธรรมโดยสิ้นเชิง.

ทางเว็บไซต์ขอร่วมบันทึกภาพนี้ไว้ในความทรงจำของเราทุกคน


http://www.go6tv.com/2011/12/france-24-red-shirt-killed-by-royal.html