ที่มา thaifreenews
โดย bozo
กาแฟ
http://speedhorse.blogsite.org/read.php?tid=1025
เพื่อไทย
เพื่อ ประชาธิปไตย ขับไล่ เผด็จการ
Tuesday, January 24, 2012
บวรศักดิ์ เมื่อคุณออกจากเหตุผล ก็กลายเป็นนักเลงหรืออันธพาลภายใต้คราบนักวิชาการ
ที่มา thaifreenews
โดย ลูกชาวนาไทย
จากการออกมาตอบโต้ผ่าน facebook ของ ดร.บวรศักดิ์ ที่ตอบโต้ ดร.วรเจตน์ว่า เนรคุณทุนอานันทมหิดลนั้น ตามที่นายบวรศักดิ์ กล่าวใน Facebook ของตนดังนี้
“ผมว่าก่อนจะแก้ไขรัฐธรรมนูญตามที่พวกคุณเสนอ
ควรแก้ข้อบังคับทุนอนันทมหิดล ให้ผู้รับทุนสาบานว่าจะไม่เนรคุณ
และไม่ทรยศต่อพระมหากษัตริย์ผู้พระราชทุนจะง่ายกว่ามั๊ย
ข้อเสนอผมไม่ต้องแก้รัฐธรรมนูญเลย”
ผมอ่านแล้วรู้สึกเลยว่า นี่บวรศักดิ์ ได้ก้าวออกจากเหตุผลไปแล้ว
และ ในที่สุดก็เผยธาตุแท้ออกมา ว่าแท้ที่จริงแล้ว บวรศักดิ์ไม่ใช่ปราญช์ หรือผู้รู้ที่ควรค่าแก่การนับถือเท่าใด ก็แค่ทาสรับใช้ระบอบอำมาตยาธิปไตยเท่านั้นเอง
คือ การรับใช้ระบอบใดระบอบหนึ่ง ก็คงไม่มีปัญหาอะไร หากคุณมีอุดมการณ์อย่างนั้น
แต่ ในฐานะที่เป็นนักวิชาการ การรับใช้ระบอบใดๆ ก็ต้องมีเหตุผลหรือคุณธรรมของนักวิชาการนั้นอยู่ ไม่อย่างนั้นก็เป็นแค่ นักเลงหรือนักโต้วาทีเท่านั้น
นักวิชาการ ก็ต้องโต้กันด้วยเหตุผล ไม่ใช่โต้ไปที่ผู้พูดหรือผู้เสนอ ว่า เป็นใคร หรืออะไร ดีหรือเลวอย่างไร เพราะมันไม่ได้เกี่ยวกับ "ข้อเสนอ" หรือประเด็นที่เขาเสนอมา
คุณต้องโต้แย้งไปที่ประเด็นนั้น ไม่ใช่โต้แย้งไปที่ผู้พูด
การ ด่าว่า ดร.วรเจตน์ เนรคุณ คือการโต้แย้งไปที่ผู้พูด อย่างนั้น หากสืบสาวราวเรื่องต่อไป ใครที่กินเงินของสาธารณะชน จากภาษี หากทำลายต่อต้านประชาชน ก็เนรคุณทั้งนั้น ดร.บวรศักดิ์ อาจ "เนรคุณ" มากกว่า ดร.วรเจตน์ก็ได้ เพราะกินเงินเดือนประชาชนมาทั้งชีวิตเหมือนกัน แต่ไม่รับใช้ประชาชน
การโต้อย่างนี้ มีแต่ทำให้คนตีกัน
บวร ศักดิ์ ไม่เห็นด้วยกับ วรเจตน์ ในประเด็นใด ที่เขาเสนอมา ทั้งเรื่องแก้ 112 แก้ รธน. การล้างผลพวงของรัฐประหาร ก็โต้แย้งประเด็นเหล่านี้ด้วยเหตุผลที่หนักแน่นกว่า ที่ วรเจตน์เสนอมา สังคมจะได้มองที่เหตุที่ผลว่ามันหักล้างกับที่ วรเจตน์เสนอมาได้หรือไม่
แต่ ก็ไม่เคยเห็น บวรศักดิ์ ที่อ้างว่าเป็นนักกฎหมายมหาชนชั้นครู เขียนบทความทางวิชาการอย่างเป็นชิ้นเป็นอัน หักล้างประเด็นเหล่านี้ได้ด้วยเหตุด้วยผล ก็เคยเห็นมีบทความอันหนึ่ง ว่าต่างประเทศเขาก็มีกฎหมายหมิ่น แล้วโดนเอกอัครราชทูตเนเธอแลนด์ Mr. Van den Hout โต้แย้งเอาจนเงียบไป
พอเป็นประเด็นใหญ่ๆ บวรศักดิ์ก็ไร้กึ้น ไม่สมกับราคาคุย ประเด็นต่างๆ ที่เคยคิดว่าเก่ง มันก็แค่การเขียนสนับสนุนระบอบอำมาตย์ ที่แต่ก่อนยังไม่มีใครกล้าโต้แย้งเท่านั้น เพราะกลัวเกรงอำนาจทางสังคม
วันนี้ พอต้องสู้จริงๆ บวรศักดิ์ก็ไร้กึ้น ออกจากเหตุผล เข้าสู่โหมดการท้าตีท้าต่อย ลำเลิกบุญคุณไปโน้น ไม่สมกับเป็นนักวิชาการใหญ่ อย่างที่พยายามวางตัวเองเป็นแบบนั้นเลย
เรียกว่า "ยุคมืดทางภูมิปัญญาของนักวิชาการสายอำมาตย์" ก็ว่าได้ เพราะส่วนใหญ่ที่ผมเห็นคือ "ออกจากเหตุผล" เข้าสู่การใช้วิธีการอื่นในการโต้แย้งทั้งสิ้น เช่น ด่าว่าคนเสนอ ซึ่งรวมๆ ก็คือการใช้อำนาจคุกคาม ไม่ต่างจากท้าดวลปืนเท่าใดนัก เพราะเหตุผลสู้ไม่ได้
หากนักวิชาการใดเป็นแบบนี้ เขาก็ไม่ใช่นักวิชาการแล้ว เขากลายเป็นนักเลง อันธพาลในคราบนักวิชาการไป
Re:
นักวิชาการ ผมว่า การโต้แย้ง ก็ต้องใช้เหตุผลเท่านั้น
ไม่มีอาวุโส อำนาจ การด่าว่าผรุสวาท หรือวิธีการอื่นในการโต้แย้งผู้เสนอประเด็นใดๆ ทั้งสิ้น
ส่วน คนอื่นๆ จะด่าว่า ผรุสวาท ลำเลิกบุญคุณ ก็อาจทำได้ เพราะเขาไม่ใช่นักวิชาการ และการทำอย่างนี้ก็หักล้าง สิ่งที่ผู้เสนอ "นำเสนอ" ขึ้นมาไม่ได้ เหตุผลที่นักแน่น สามารถโยกคลอนได้ด้วยเหตุผลที่หนักแน่นกว่าเท่านั้น ไม่มีทางที่จะโยกคลอนได้ด้วยวิธีการที่เรียกกันว่า "การก้าวออกจากเหตุผล" ไปได้ เพราะหากก้าวออกจากเหตุผล "คุณก็ไม่ใช่นักวิชาการ" แล้ว เพราะมันคือการใช้อำนาจบาตรใหญ่นั่นเอง
ผมไม่นึกว่าคนระดับบวรศักดิ์ จะหลุดได้ถึงขนาดนี้
นี่แสดงว่าระบอบอำมาตย์กำลังอับจนอย่างยิ่งทีเดียว
เพราะ ฝากของอำมาตย์ไม่มีนักวิชาการใด ที่ใหญ่มีภูมิความรู้มากกว่า ดร.บวรศักดิ์ อุวรรณโณแล้ว นี่ถือว่าเป็น "ไม้ตายสุดท้าย" ของระบอบอำมาตย์โดยแท้ ไม้ตายสุดท้าย ไร้กึ้นขนาดนี้ ผมว่าน่าอนาถเหลือเกิน
มันจะต่างอะไรกับ โฆษกสถานีวิทยุยานเกราะ ในสมัยปราบนักศึกษา 6 ตุลาคม 2519
เกียรติ สิทธิอมร โต้ จิรายุ ห่วงทรัพย์
ที่มา thaifreenews
โดย ice angel
ข่าวพบยาเสพติดในบ้านเช่าของลูกตาลนางจริญญา หาญณรงค์
http://www.tfn5.info/board/index.php?topic=34167.0
กรณีข่าวพบยาเสพติดในบ้านเช่าของลูกตาลนางจริญญา หาญณรงค์
23-01-2555 เกียรติ สิทธิอมร ผู้แทนการค้าไทยรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
แถลงข่าวตอบโต้นายจิรายุ ห่วงทรัพย์ รองโฆษกพรรคเพื่อไทย
"ทุกคนทราบดีครับ ความสัมพันธ์ผมกับคุณลูกตาลเป็นอย่างไร
สื่อทุกคนในที่นี้ทราบดี ที่ทำเนียบก็ทราบดี ที่สภาก็ทราบดี
การที่คุณจิรายุแกล้งทำเป็นไม่ทราบ
ต้องไปเอาหนังสือฉบับเดือนกันยายนออกมาอ้าง
แล้วไม่พูดชื่อผม ผมกำลังพูดว่าคุณกำลังเดินอยู่บนเส้นด้าย
เท่ากับละเมิดหรือหมิ่นผู้อื่น ระวังให้ดี การไปบอกใครก็แล้วแต่
บอกจนท.รัฐว่าควรจะมีการตรวจสอบดำเนินให้ถี่ถ้วน
เท่ากับคุณให้ร้ายคนอื่นแล้ว เป็นที่ชัดเจนว่าในเบื้องต้น
คุณลูกตาลไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง
เมื่อวานนี้รองผู้การก็บอกว่าคุณลูกตาลไม่เกี่ยวข้อง
คุณจิรายุก็พยายามโยงเรื่องครั้งนี้ ความโชคไม่ดี ความมีเคราะห์ครั้งนี้
ผมตั้งคำถามว่า จิตใต้สำนึกของความเป็นมนุษย์ของคุณมีอะไรกันแน่
เห็นคนล้มคุณเหยีบซ้ำ คิดโยงเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง
ให้พรรคตนเอง คิดได้แค่นั้นมาตราฐานคุณต่ำมากตรับ
เหตุการเมืองที่น่ารังเกียจ ให้ประชาชนตัดสินเองละกันว่า
มีใครคิดเห็นอย่างไรกับคุณจิรายุ เบื้องต้นมีใครคิดเห็นอย่างไรกับคุณจิรายุ
ผมไปดูในกระทู้มีแต่คนด่าคุณ
ผมขอเตือนนะครับเสี่ยงมากกับการละเมิดคนอื่น
นักกฏหมายกำลังดู"
"ให้ประชาชนตัดสินเขามีความเห็นอย่างไรกับคุณจิรายุ"
ปล. ประชาชนตัดสินมีความคิดเห็นอย่างไรกับคุณเกียรติ สิทธิอมร
คลิกดูคลิปวีดีโอ การแถลงข่าวของเกียรติ สิทธิอมร
V
http://www.springnewstv.tv/program/scoop/6153.html
Re:
สื่อทุกคนทราบดี
สื่อไม่กล้าเอ่ยชื่อคุณเกียรติ สิทธิอมร
บุคคลในภาพผ่านรายการวิทยุ
คุณจิรายุ ทราบดีหรือไม่แต่คุณจิรายุก็ไม่กล้า
เอ่ยชื่อคุณเกียรติ สิทธิอมร บุคคลในภาพวันแถลงข่าว
ผู้แทนการค้าไทยของคุณนลินี เช่นกัน
สื่อเอเชียอัพเดท สื่ออื่นๆ อีกหลายสื่อ
ตัวอย่าง สื่อสปริงค์นิวส์ก็ไม่อ่ยชื่อคุณเกียรติ สิทธิอมร
ผู้แทนการค้าไทย รัฐบาลอภิสิทธิ์กับกรณีการจับยาเสพติดรายใหญ่ครั้งนี้
สื่อสปริงค์นิวส์ได้แต่เอ่ยชื่อคุณลูกตาล จริญญา หาญณรงค์ อดีตเป็น...
กับโดโด้ ซะอย่างงั้น
และขาดไม่ได้ตัวคุณเกียรติ สิทธิอมร เอง....กลับเอ่ยไม่ชัดเจน
ว่าคุณกับลูกตาล จริญญา หาญณรงค์ เป็นอะไรกัน
นอกจากใช้คำว่า"มีความสัมพันธ์กัน"
22-01-2555
สื่อสปริงค์นิวส์ไม่เอ่ยชื่อคุณเกียรติ สิทธิอมร ในกระแสข่าวจับยาเสพติดรายใหญ่
Uploaded by Springnews53 on Jan 22, 2012
ย้อนรอยจับยาบ้ารายใหญ่
อ่านประวัติศาสตร์ 'การสาบานตนของประมุขแห่งรัฐ' เรื่องที่เคยพูดกันมาแล้วเมื่อ พ.ศ. 2475
ที่มา ประชาไท
โดย พุฒิพงศ์ พงศ์เอนกกุล
ชื่อบทความเดิม การสาบานตนของประมุขแห่งรัฐ - ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม 2475
คณะนิติราษฎร์ นำเสนอ กรอบเนื้อหาเบื้องต้นในการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้น โดยมีหลักการในข้อ 4 ระบุว่า
กำหนดให้ประมุขของรัฐต้องสาบานตนว่าจะปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญและพิทักษ์ไว้ซึ่งรัฐธรรมนูญ ก่อนเข้ารับตำแหน่ง
หลักการและเหตุผลของคณะนิติราษฎร์ตามที่ได้แถลงคือ เป็นเงื่อนไขการเข้าสู่ตำแหน่ง *เพื่อก่อตั้งหน้าที่ในฐานะประมุขของรัฐ ที่สถาปนาขึ้นโดยอำนาจแห่งรัฐธรรมนูญ ต้องเคารพและพิทักษ์รักษาไว้ซึ่งรัฐธรรมนูญ ตามแนวทางนานาอารยประเทศที่เป็นราชอาณาจักร (มีประมุขของรัฐ เป็น กษัตริย์ หรือ สืบตำแหน่งโดยวิธีสืบสายโลหิต)
*ข้อสังเกต : เป็นกรณีแตกต่างเล็กน้อยกับการสาบานตนที่เป็นข้อถกเถียงในคราวร่างรัฐ ธรรมนูญ ฉบับที่ 2 (10 ธันวาคม 2475) เพราะในคราวนั้นเป็นการถกเถียงว่าจะกำหนดให้กษัตริย์สาบานตน "ก่อนเข้ารับหน้าที่" หรือไม่ ไว้ในรัฐธรรมนูญ ซึ่งเป็นเงื่อนไข "การใช้อำนาจในตำแหน่ง"
ด้วยเหตุที่ เคยมีข้อถกเถียงในคราวอภิปรายในการร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับ 10 ธันวาคม 2475 ก็สมควร พิจารณาข้อถกเถียงในสมัยนั้น ดังนี้
รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ 36/2475 วันศุกร์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ.2475 (ตอนบ่าย) ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม เริ่มเปิดประชุมเวลา 14.10 นาฬิกา [1]
นายหงวน ทองประเสริฐ : "ในหมวดสภาผู้แทนราษฎรว่า ผู้แทนราษฎรต้องปฏิญาณก่อนเข้ารับหน้าที่ อยากทราบความประสงค์ของท่านประธานอนุกรรมการว่า พระมหากษัตริย์ต้องทรงปฏิญาณไหม
ประธานอนุกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ : "ผู้ที่เป็นสมาชิกสภานี้ก่อนที่จะเข้ามารับหน้าที่ ต้องปฏิญาณและตามประเพณีราชาภิเศกก็มีการปฏิญาณอยู่แล้ว
นายหงวน ทองประเสริฐ : "ควรบัญญัติไว้"
พระยาราชวังสัน : "ในประเทศเด็นมารคถึงเป็นรัชชทายาทก็ต้องปฏิญาณเหมือนกัน เพราะในโอกาสบางคราวต้องทำการเป็นผู้แทนพระเจ้าแผ่นดิน แต่ความคิดของเรานี้ก็เพื่อวางระเบียบว่า สิ่งใดที่เป็นแบบธรรมเนียมอยู่แล้ว เราไม่อยากพูดมากนัก ตามความคิดเดิมในการร่างรัฐธรรมนูญนี้ ประสงค์ไม่ให้ยาวเกินไป สิ่งใดที่มีและพิจารณาแล้วเห็นว่าเหมือนกัน ฉะนั้นจึ่งไม่บัญญัติไว้ เพราะความคิดเช่นนั้นเราวางไว้เห็นว่าไม่เป็นอะไร ทั้งเห็นความสะดวกกว่าการบัญญัติเช่นนี้จะดีกว่า"
นายหงวน ทองประเสริฐ : "ความจริงเห็นด้วย แต่ธรรมเนียมนั้นไม่ใช่บทบังคับ อีกประการหนึ่งสิ่งนี้เป็นคราวแรกไม่เคยใช้มา"
พระยามนธาตุราช : "ประเทศอื่น ๆ ที่จะผัดเปลี่ยนพระเจ้าแผ่นดิน เขามีในรัฐธรรมนูญ"
พระยาราชวังสัน : "ในธรรมนูญบางฉะบับได้บัญญัติคำไว้ว่าจะปฏิญาณอย่างนั้น ของเราทราบว่า พระเจ้าแผ่นดินต้องทรงปฏิญาณต่อหน้าเทวดาทั้งหลายและพระพุทธรูป เป็นต้น เราอยากจะเงียบเสีย"
นายหงวน ทองประเสริฐ : "ขอเรียนถามว่าควรจะแก้ไขอย่างไรหรือไม่"
ประธานอนุกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ : "ไม่เห็นจำเป็นเพราะไม่ทำให้ดีขึ้นหรือเลวลง มีอยู่แล้วจะไปล้างเสียทำไม ถ้าแม้ว่าความข้อนี้ตัดความหรือเพิ่มสิทธิก็ควรอยู่ การที่บัญญัติไว้เช่นนี้เพื่อเขียนไว้ให้หรู ๆ ถึงไม่เขียนก็รู้อยู่แล้ว"
นายหงวน ทองประเสริฐ : "เพื่อความเข้าใจของราษฎรทั้งหลาย ให้ลงมติว่าสมควรหรือไม่"
หลวงประดิษฐ์มนูธรรม : "ข้าพเจ้าขอแถลงให้ที่ประชุมทราบ เท่าที่นายหงวน ทองประเสริฐ ได้ร้องให้เติมร่างว่าพระมหากษัตริย์ต้องทรปฏิญาณนั้น การที่ไม่เขียนไว้ก็ดี ให้ถือว่าเวลาขึ้นเสวยราชย์ต้องทรงกระทำตามพระราชประเพณี การที่ไม่เขียนไว้นี้ไม่ใช่เป็นการยกเว้นที่พระองค์จะไม่ต้องทรงปฏิญาณ ขอให้จดบันทึกข้อความสำคัญนี้ไว้ในรายงาน"
นายจรูญ สืบแสง : "เป็นที่เข้าใจแล้วว่า พระเจ้าอยู่หัวต้องทรงปฏิญาณตามนี้ แต่นี่เป็นรัฐธรรมนูญสำคัญอย่างยิ่ง เท่าที่ได้จดบันทึกรายงานยังน้อยไป ถ้าอย่างไรให้มีไว้ในธรรมนูญจะดียิ่ง"
หลวงประดิษฐ์มนูธรรม : "สภาผู้แทนราษฎรต้องเห็นชอบในการอัญเชิญพระมหากษัตริย์ขึ้นเสวยราชย์หรือใน การสมมตรัชชทายาท ถ้าองค์ใดไม่ปฏิญาณเราคงไม่ลงมติให้"
นายจรูญ สืบแสง : "องค์ต่อ ๆ ไปอาจไม่ปฏิญาณ"
พระยาราชวังสัน : "ตามหลักในที่ประชุมต่าง ๆ ถ้ามีคำจดในรายงานแล้ว เขาถือเป็นหลักการเมือนกัน"
ประธานอนุกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ : "แถลวให้สมาชิกลงมติมาตรา 9 ว่า การสืบราชสมบัติท่านว่าให้เป็นไปตามที่บัญญัติไว้ในกฎมนเทียรบาล หรือให้เติมคำว่า "จะต้องปฏิญาณ""
ประธานสภาฯ : "บัดนี้มีความเห็น 2 ทาง คือทางหนึ่งเห็นว่า ควรคงตามร่างเดิม อีกทางหนึ่งเห็นว่า ควรเติมความให้ชัดยิ่งขึ้น"
ที่ประชุมลงมติตามร่างเดิม 48 คะแนน ที่เห็นว่าให้เติมความให้ชัดขึ้นมี 7 คะแนน เป็นอันตกลงว่าไม่ต้องเติมความอีก"
อย่างไรก็ตาม ท่านผู้อ่าน จะเห็นได้ว่า ในสมัยนั้น ในโครงสร้างความคิดอาจจะยังไม่เป็นระบบอย่างในวิชาการกฎหมายมหาชนยุคสมัย หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (สภาผู้แทนราษฎร กลายสภาพในทางนิตินัยเป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญ ในขณะนั้น) ไม่เห็นความสำคัญอย่างยิ่งของแบบพิธีในต่างประเทศที่อนุญาตให้กษัตริย์เป็น ประมุข และทำลายกฎเกณฑ์ทางอำนาจของผู้ทรงอำนาจในระบอบเก่า
เงื่อนไขเรื่องความยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรกรณีกษัตริย์ไม่ปฏิญาณ ก็ได้ถูกทำลายสิ้นตั้งแต่คณะรัฐประหารโดย รสช. รัฐธรรมนูญ ปี 34 กำหนดในมาตรา 21 กำหนดให้กรณีกษัตริย์ สวรรคต และกษัตริย์ตั้งรัชทายาทไว้ ให้ประธานรัฐสภาประกาศให้ รัฐสภา "รับทราบ" ซึ่งดั้งเดิม นับแต่ 2475 เป็นต้นมา สภาผู้แทนราษฎร (กรณีรัฐธรรมนูญ 10 ธ.ค.2475) หรือรัฐสภา (นับแต่ รัฐธรรมนูญ 2489) ต้องได้รับความ "เห็นชอบ/ยินยอม" จากรัฐสภา นั่นหมายความว่า ดั้งเดิม รัฐสภา มีอำนาจลงมติไม่เห็นชอบด้วยองค์รัชทายาท แล้วคัดเลือกขึ้นได้เอง เป็นว่า การตั้งรัชทายาทและการเข้าสู่ตำแหน่งประมุขของรัฐ เป็นไปโดยอำนาจตามอัธยาศัยของกษัตริย์พระองค์ก่อน หรือกรณีอื่น เป็นอันตัดขาดความสัมพันธ์จากผู้แทนปวงชน ซึ่งอำนาจให้ความเห็นชอบนี้ เป็นเหตุผลสำคัญในการอภิปราย 2475 ของฝ่ายสนับสนุนไม่ต้องบัญญัติ "การปฏิญาณหรือสาบานตน" ในคราวนั้น กล่าวคือ ยกข้อนี้ขึ้นอ้าง ว่า ถึงอย่างไรเสีย สภาฯ ก็ต้อง "ให้ความเห็นชอบ" อยู่ดี ดังนั้น หากพระองค์ไม่ปฏิญาณ ก็ต้อง "ไม่เห็นชอบการเข้าสู่ตำแหน่งกษัตริย์" จึงเป็นเงื่อนไขที่ตกไป
นอกจากนี้ วิวัฒนาการของกฎหมายพัฒนาไปข้างหน้า ในเชิงบังคับองค์กรของรัฐทุกสถาบันองค์กร ต้องผูกพันกับ ความสูงสุดของรัฐธรรมนูญ และมีความชอบด้วยธรรมทางประชาธิปไตย ทั้งในทางเนื้อหา และในทางแบบพิธี ป้องกันการใช้อำนาจโดยทางตรง โดยทางอ้อม ในวิถีทางล้มล้างรัฐธรรมนูญ ดั่งปรากฎในยุคสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ตลอดจนระบบตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐที่ถูกบรรจุเพิ่มขึ้นมาในรัฐธรรมนูญที่ สถาปนาขึ้นใหม่ของบรรดารัฐต่างๆ ร่วมสมัยหลังสงคราม เป็นวิวัฒนาการหนึ่งของหลักนิติรัฐที่ถูกทำให้ปรากฎในทางรูปธรรม.
__________________________
เชิงอรรถ
[1] นรนิติ เศรษฐบุตร (รวบรวม). เอกสารการพิจารณาร่างรัฐธรรมนูญ 10 ธันวาคม 2475 (โดยสภาผู้แทนราษฎร). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2542. หน้า 48 - 50.
สุภลักษณ์ กาญจนขุนดี: ประชาธิปไตยหลายมาตรฐาน
ที่มา ประชาไท
สุภลักษณ์ กาญจนขุนดี
อีกสักพักเราคงจะได้เห็นกันว่า ส่วนผสมระหว่าง อารมณ์ริษยาของพรรคฝ่ายค้าน อาการดัดจริตของสื่อมวลชนไทย และ ประชาธิปไตยแบบหลายมาตรฐานของสหรัฐนั้นจะสำแดงฤทธิ์แรงพอจะทำให้นลินี ทวีสิน ตกจากเก้าอี้รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีได้หรือไม่
พลพรรคประชาธิปัตย์ กำลังใช้ทักษะชั้นสูงในการพูดอ้อมค้อมอย่างฉะฉานเพื่อแสดงให้สังคมไทยเห็น ว่า การที่นลินีโดนจัดอยู่ในบัญชีของกลุ่มเป้าหมายที่จะต้องโดนคว่ำบาตรของสำนัก งานควบคุมทรัพย์สินต่างประเทศ กระทรวงการคลังสหรัฐในกรณีซิมบับเวนั้นเป็นเรื่องเสื่อมเสียอย่างร้ายแรงต่อ ประเทศชาติและราษฎรไทย (บางคนกำลังพูดว่าต่อความเป็นประชาธิปไตยของไทยด้วย)
พวกเขาไม่พูดว่า การที่นลินีโดนห้ามทำธุรกิจกับบุคคคลหรือนิติบุคคลสัญชาติอเมริกันผิดหรือ ถูกอย่างไร แต่อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตนายกรัฐมนตรี ใช้คำว่า การแต่งตั้งบุคคลซึ่งมี “ข้อจำกัด” อันอาจจะกระทบกระเทือนต่อภาพลักษณ์ของรัฐบาลและของประเทศไทยโดยรวม คำพูดของอภิสิทธิ์นั้นรัดกุมมากทั้งในแง่กฎหมายและในแง่การเมือง เขาไม่ได้ว่าอะไรมากไปกว่าจะบอกว่า การที่นลินีติดต่อทำธุรกิจกับบริษัทอเมริกันไม่ได้นั้นคือข้อจำกัด แต่คำพูดนี้มีช่องว่างอยู่ดี เพราะอดีตนายกรัฐมนตรีย่อมรู้อยู่แก่ใจดีอยู่แล้วว่า การเป็นรัฐมนตรีของประเทศไทยนั้น ไม่ว่าจะอยู่ในบัญชีไหน ก็มีข้อจำกัดในการทำธุรกิจด้วยตัวเองอยู่แล้ว นี่ยังไม่นับว่า รัฐมนตรีในรัฐบาลของเขาก็เคยมีข้อจำกัดทางกฎหมายอยู่ไม่น้อยเช่นกัน บางคนมีข้อจำกัดมากกว่านี้อีก หมายถึงไม่มีความรู้ความสามารถเสียด้วยซ้ำไป ยังได้เป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลของเขาได้จนสิ้นอายุของรัฐบาล ประการสำคัญ นลินีไม่ได้เป็นรัฐมนตรีต่างประเทศ และหากปรากฎว่านลินีไม่ได้รับมอบหมายให้ต้องติดต่อโดยตรงกับประเทศสหรัฐ เรื่องนี้ก็ไม่ได้เป็นข้อจำกัด
เจ้าหน้าที่ของพรรคประชาธิปัตย์คนอื่นๆที่ฉลาดน้อยกว่าอภิสิทธิ์ พยายามจะแสวงหาความผิดของนลินีแบบตรงๆ ไปเลย โดยการอ้างความคลุมเครือว่า การถูกจัดอยู่ในบัญชีของกระทรวงการคลังเท่ากับการโดนห้ามเข้าประเทศสหรัฐไป ด้วย บางคนไปไกลขนาดว่า นลีนีไม่มีสิทธิ์ซื้อแมคโดนัลกับโคคาโคล่ากินด้วยซ้ำไป เพราะนั่นเป็นการทำธุรกิจกับบริษัทอเมริกันโดยตรง บางคนพยายามพูดว่าเธออาจจะช่วยทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ทำธุรกิจเหมืองอัญมณีในแอฟริกา (อันที่จริงอยากพูดว่าความความผิดของเธอคือ เป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลน้องสาวทักษิณมากกว่า)
สื่อมวลชนที่ทำตัวเป็นลูกหาบให้พรรคประชาธิปัตย์จำนวนมากก็เกาะขบวนแห่ นี้ไปด้วยเช่นกัน พวกเขาจะเพียรเฝ้าถามเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลและนายกรัฐมนตรีอยู่ทุกเมื่อเชื่อ วันที่เจอหน้า ว่ารัฐบาลจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร นลีนีจะแสดงสปิริตด้วยการลาออกจากตำแหน่งหรือไม่ ความเห็นของสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์จะได้รับการรายงานข่าวอย่างละเอียดยิบใน ทุกประเด็น ไม่ว่าความเห็นนั่นจะ “บู่” เพียงใดก็ตาม
นายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร ซึ่งระยะหลังๆเธอเริ่มแสดงอาการ นักการเมืองเขี้ยวๆ ออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งอยู่ในตำแหน่งนานวัน ภาพความเป็นนายกหญิง แม่น้องไปป์ ผู้ใสซื่อ จะหายไปและแทนที่ด้วยนายกรัฐมนตรีหญิงผู้จัดเจน อีกไม่นานเธอคงกลายเป็นหญิงเหล็ก ด้วยการเลี่ยงที่จะตอบคำถามที่ตอบยากหรือไม่อยากตอบไปเสียดื้อๆ อย่างนั้นเอง การไม่ตอบคำถาม ในทางข่าวถือว่า ประเด็นตาย เพราะรายงานได้อย่างเดียวว่า นายกรัฐมนตรีไม่ตอบคำถาม เอาแต่ยิ้มอย่างเดียว มุกนี้พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เคยใช้ได้ผลมาแล้วตลอดระยะเวลา 8 ปีที่อยู่ในตำแหน่ง สิ่งที่สื่อมวลชนไทยเกลียดที่สุดคือ การอมพะนำ
ปัญหาของนลีนีนั้นไม่ใช่ปัญหาทางศีลธรรม แต่มีคนพยายามจะสร้างศีลธรรมและจริยธรรมในเรื่องนี้ด้วยก็ตาม ทว่าในความเป็นจริงเรื่องนี้เป็นประเด็นทางการเมืองและกฎหมายระหว่างประเทศ ล้วนๆ หากความไม่ปรากฎชัดว่า นลีนี ได้ค้าสิ่งผิดกฎหมายที่ขัดศีลธรรมอันดีของประชาชนแล้ว สิ่งที่เธอทำลงไปคือการ “ดูแล” เครส มูกาเบ ภรรยาของประธานาธิบดี โรเบิร์ต มูกาเบ ก็เพียงแต่ขัดกับ “ท่าที” ทางการเมืองของรัฐบาลสหรัฐต่อประเทศซิมบับเวและผู้ปกครองประเทศนั้นเท่านั้น เอง
ปัญหาที่น่าพิจารณาคือ ประเทศไทย รัฐบาลไทย และ สังคมไทย จะต้องมีท่าทีทางการเมืองระหว่างประเทศต่อซิมบับเว แบบเดียวกับสหรัฐหรือไม่ คำตอบดูเหมือนจะไม่
ในเดือนมีนาคม 2003 ประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู บูช ได้ออกคำสั่งฝ่ายบริหารเพื่อคว่ำบาตรรัฐบาลซิมบับเว ฐานที่กระทำการอันเป็นปรปักษ์ต่อสถาบันและกระบวนการประชาธิปไตยภายในประเทศ คำสั่งนั้นได้ทำการคว่ำบาตรต่อชาวซิมบับเวทั้งบุคคลธรรมดาและนิติบุคคลเป็น การเฉพาะเจาะจง และในปี 2005 ปรากฎว่าได้มีการขยายขอบเขตคำสั่งนั้นให้ครอบคลุมสมาชิกในครอบครัวของบุคคล ที่อยู่ในเป้าหมายที่ได้ประกาศไปก่อนหน้า และให้รวมถึงบุคคลที่ให้ความช่วยเหลือบุคคลที่อยู่ในบัญชีเช่นว่านั้นด้วย กรณีของนลินีน่าจะต้องด้วยความในวรรคหลังนี้
ผลของคำสั่งคือ ห้ามบุคคลสัญชาติอเมริกันไม่ว่าอยู่ที่ใดในสหรัฐทำธุรกรรมใดๆกับบุคลในบัญชี ดังกล่าวหรือบุคคลที่ได้กระทำการแทนบุคลลในบัญชีดังกล่าวด้วย ธุรกรรมที่ห้ามนั้นให้หมายรวมถึง การนำเข้า-ส่งออก ทั้งโดยตรงและโดยอ้อม การเป็นนายหน้าทางการค้า การให้การสนับสนุทางการเงินหรือช่วยอำนวยความสะดวกทางการเงิน การกระทำใดอันจะเป็นการละเมิดหรือหลบเลี่ยงการคว่ำบาตรนี้ก็ถูกห้ามด้วยเช่น กัน
ภายใต้คำสั่งนี้ ชาวสหรัฐมีหน้าที่ต้องดำเนินการสกัดกั้นการเคลื่อนย้ายทรัพย์สินของบุคคลใน บัญชีดังกล่าว ที่ผ่านเข้ามาหรืออยู่ภายใต้การควบคุมของคนสหรัฐ คำว่าทรัพย์สินนี้ให้หมายรวมถึง เงิน เช๊ค ดราฟท์ บัญชีธนาคาร หุ้น และ ตราสารทางการเงินอื่นๆ L/C, B/L, B/S และตัวสินค้าด้วย การสกัดกั้นทรัพย์สินนี้ให้รวมถึงดอกผลที่เกิดจากธุรกรรมของบุคคลในบัญชี นั้นด้วย
เพื่อประโยชน์ของคำสั่งนี้บุคคลสัญชาติอเมริกันหรือคนสหรัฐนั้นให้หมาย รวมถึงสาขา สำนักงานตัวแทน หรือ สำนักงานอื่นใดของบริษัทสหรัฐที่อยู่ในต่างประเทศ และสาขาหรือสำนักงานของบริษัทต่างประเทศที่อยู่ในสหรัฐด้วย
บุคคลที่ฝ่าฝืนคำสั่งนี้จะมีโทษปรับ 500,000 ดอลล่าร์สหรัฐหรือคิดเป็นสองเท่าของมูลค่าธุรกรรมแต่ละครั้ง บุคคลธรรมดาอาจจะต้องโทษจำคุกถึง 10 ปีหากละเมิดคำสั่งดังกล่าว
โปรดสังเกตุว่า คำสั่งนี้ออกบังคับต่อคนสัญชาติอเมริกัน คนที่มีถิ่นที่อยู่ถาวรในสหรัฐ องค์กรหรือหน่วยงานภายใต้กฎหมายสหรัฐ ซึ่งก็รวมถึงสาขาหรือตัวแทนบริษัทต่างชาติ หรือใครก็ตามที่อยู่ในสหรัฐ
กรณีนลินี หากปรากฎว่าเดินทางเข้าสหรัฐย่อมตกอยู่ภายใต้กฎหมายสหรัฐและคำสั่งนี้ด้วย นั่นอาจเป็นเหตุผลว่า แม้เธอไม่ถูกสั่งห้ามเข้าสหรัฐแต่อาจจะไม่กล้าเดินทางไปด้วยเกรงผลทางกฏหมาย ของคำสั่งนี้
สำนักงานควบคุมทรัพย์สินต่างประเทศ กระทรวงการคลังสหรัฐผู้ถืออำนาจตามคำสั่งนี้ ได้จัดให้การคว่ำบาตรอยู่ใน OFAC Sanction program ซึ่งเป็นหนึ่งในหลายๆโครงการคว่ำบาตรที่รวมถึง กรณี พม่า คิวบา อิรัค เลบานอน ลิเบีย เกาหลีเหนือ การก่อการร้าย การต่อต้านยาเสพติด และอะไรต่อมิอะไรมากมายที่ดำเนินการภายใต้นโยบายต่างประเทศของสหรัฐ
การคว่ำบาตรของสหรัฐหรือของประเทศอื่นๆส่วนใหญ่ในตะวันตกนั้น เป็นมาตรการทางการเมืองระหว่างประเทศอย่างหนึ่งที่ดำเนินการเพื่อบีบบังคับ ให้ประเทศในเป้าหมายดำเนินการอย่างที่ต้องการ โดยมากมักมีข้ออ้างเรื่องประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชนเป็นหลักใหญ่ เช่นในกรณีของพม่า และ เกาหลีเหนือ จัดอยู่ในประเภทนี้ ในหลายกรณีก็มีปัญหาเรื่องการก่อการร้ายเข้ามารวมอยู่ด้วย กรณีของลิเบีย จะรวมอยู่ในเรื่องเหล่านี้
สหรัฐมีการดำเนินการและปฏิบัติต่อแต่ละประเทศไม่เหมือนกัน หลายประเทศที่ถูกสหรัฐคว่ำบาตรแบบเดียวกันอาจจะได้รับการปฏิบัติที่แตกต่าง กันออกไป ทั้งนี้แล้วแต่คำสั่งและรายละเอียดของคำสั่งฝ่ายบริหารที่ออกมาแต่ละคราวไม่ เหมือนกัน หากจะเปรียบเทียบกรณีซิมบับเว กับ พม่า หรือ เกาหลีเหนือ จะเห็นได้ชัด กรณีรัฐวิสาหกิจไทยซื้อแก๊สหรือบริษัทไทยหรือสัญชาติอื่นจำนวนมากทำธุรกิจ กับพม่า ไม่ปรากฎว่าจะถูกจัดอยู่ในบัญชีต้องห้ามเช่นเดียวกับนลีนี หลายบริษัทของไทยทำการค้าและการลงทุนในเกาหลีเหนือ ก็ยังปรากฎว่าสามารถทำธุรกรรมใดๆกับสหรัฐได้ตามปกติไม่ต้องถูกจัดในบัญชี ต้องห้ามอีกเช่นกัน
การถูกขึ้นบัญชีในรายการคว่ำบาตร ไม่ควรถือว่าเป็นความผิดบาปทางศีลธรรม แม้แต่จะถือว่าเป็นปรปักษ์ต่อความเป็นประชาธิปไตยยังยาก ด้วยว่าชื่อในบัญชีอาจจะถูกเคลื่อนย้ายเข้าออกได้หรือเปลี่ยนแปลงได้ตาม สถานการณ์ ตัวอย่างกรณีของพม่าที่กำลังเกิดขึ้นในเวลานี้ หลายประเทศกำลังยกเลิกการคว่ำบาตรพม่า เมื่อพบว่าการคว่ำบาตรนั้นไม่ค่อยได้ผล หรือ ให้ผลไปทางตรงกันข้าม หรือ สถานการณ์ได้เปลี่ยนแปลงไป เช่นเดียวกัน สถานการณ์ใหม่ในซิมบับเวหรือข้อมูลใหม่หรือการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของมูกาเบ อาจจะเป็นเหตุให้สหรัฐทบทวนการคว่ำบาตรได้
ประการสำคัญ มาตรฐานทางประชาธิปไตยหรือสิทธิมนุษยชนที่สหรัฐใช้เป็นเกณฑ์ในการบังคับใช้ การคว่ำบาตรนั้น ไม่ได้เป็นมาตรฐานอันเดียวที่ยอมรับกันได้ทั่วโลก หลายประเทศรวมทั้งประเทศไทย ไม่ได้ดำเนินการคว่ำบาตรหลายประเทศตามสหรัฐ หากแต่ดำเนินการติดต่อมีความสัมพันธ์ทางการทูตและทำการค้ากันอย่างปกติแม้ สหรัฐจะคว่ำบาตรก็ตาม
กรณีซิมบับเวนั้น ไทยมีความสัมพันธ์ทางการทูตด้วยมาตั้งแต่ปี 1985 (2528) สองประเทศมีความสัมพันธ์กับในระดับปกติแม้ว่าไม่ได้ใกล้ชิดนัก ซิมบับเวตั้ง เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ เป็นกงศุลกิตติมศักดิ์ ตามตำแหน่งแล้วดูเหมือนว่าเขามีหน้าที่ต้องอำนวยความสะดวกให้กับผู้นำซิมบับ เวหากเดินทางมาเยือนประเทศไทย รวมทั้งส่งเสริมการค้า การลงทุนระหว่างกัน ซึ่งอาจจะมีโอกาสไปต้องตรงกับผลประโยชน์ทางธุรกิจของครอบครัวมูกาเบ้ได้ด้วย แต่เกรียงศักดิ์ไม่โดนจัดเข้าบัญชี อนึ่งเกรียงศักดิ์ เคยเป็นอดีตสส.บัญชีรายชื่อพรรคประชาธิปัตย์ด้วย
แม้ซิมบับเว จะถูกสหรัฐคว่ำบาตรแต่ปรากฎว่า ประเทศไทยมีการค้ากับประเทศนี้ด้วย แม้ว่าจะไม่มากนักก็ตาม มูลค่าการค้าไทย –ซิมบับเว เมื่อปีที่แล้ว 38.69 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ไทยส่งออก 17.04 ล้านดอลล่าร์ ไทยนำเข้า 21.65 ล้านดอลล่าร์ ปรากฎว่าไทยขาดดุลการค้า -4.61 ล้าน ดอลล่าร์สหรัฐ สินค้าส่งออกของไทยไปซิมบับเวส่วนใหญ่เป็น รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ เคหะสิ่งทอ เครื่องยนต์สันดาปภายในแบบลูกสูบ ผลิตภัณฑ์ยาง
เดือนมกราคม ปี 2008 ระยะเปลี่ยนผ่านระหว่างรัฐบาลขิงแก่ของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช ซึ่งเป็นปีที่นลินีโดนขึ้นบัญชี (เธอโดนขึ้นบัญชีเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกันนั้น) ปรากฎว่าประธานาธิบดีมูกาเบ เดินทางผ่านมาประเทศไทยเพื่อแวะต่อเครื่องบินไปสิงคโปร์ และในปี 2010 ซึ่งประเทศไทยอยู่ภายใต้การบริหารงานของพรรคประชาธิปัตย์ปรากฎว่ามีเจ้า หน้าที่ระดับสูงคือประธานสภาผู้แทนราษฏรซิมบับเว เคยเดินทางมาประชุมในประเทศไทยด้วย
ไม่เคยปรากฎว่าประเทศไทยมีความเห็นต่อปัญหาประชาธิปไตยในซิมบับเวอย่าง เคร่งครัดนัก ว่ากันตามจริงประเทศไทย และรัฐบาลไทยทุกยุคทุกสมัย ก็ไม่ค่อยเคร่งครัดกับความเป็นประชาธิปไตยสักเท่าใดนัก แม้ว่าจะเป็นประชาธิปไตยแบบไทยๆก็ตาม ดังนั้นไม่ต้องคาดหวังว่าประเทศไทยจะเคร่งครัดต่อความเป็นประชาธิปไตยตาม ความเห็นของรัฐบาลสหรัฐในประเทศอื่น
คงเป็นเรื่องประหลาดมากทีเดียว สำหรับสังคมการเมืองไทย ที่จะสร้างหรือถือมาตรฐานเรื่องนี้มากดดันให้รัฐมนตรีคนหนึ่งต้องลงจาก ตำแหน่งเพราะมีความเห็นเรื่องประชาธิปไตยไม่สอดคล้องกับสหรัฐ
‘ใบตองแห้ง’ Voice TV: สัปดาห์สีข้างถลอก
ที่มา ประชาไท
21 ม.ค.55
ก่อนอื่นต้องขอยกย่องความกล้าหาญของนิติราษฎร์ คณะรณรงค์แก้ไขมาตรา 112 และบรรดานักวิชาการ นักกิจกรรม ผู้ลงชื่อเสนอร่างแก้ไขประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 ชุดแรก ซึ่งแสดงให้เห็นพลังอันเข้มแข็งของผู้รักสิทธิเสรีภาพ รักประชาธิปไตย ต้องการเห็นประเทศนี้ก้าวไปสู่ “ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขภายใต้รัฐธรรมนูญ” อย่างแท้จริง
อะไรมันจะไร้สาระ
หลัง จากนิติราษฎร์และ ครก.เปิดการรณรงค์แก้ไขมาตรา 112 ผมสำรวจกระแสมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์จนปลายสัปดาห์ พบว่าไม่มีใครเสนอความเห็นทางกฎหมายตอบโต้นิติราษฎร์อย่างเป็นสาระแม้แต่ราย เดียว
คราวนี้มาพูดถึงแถลงการณ์ของสยามประชาภิวัฒน์ และข้อเขียนของมีชัย ฤชุพันธุ์ ซึ่งมีสาระบางประการคล้ายกัน
มอง “ความบ้า” ผ่านความคิดทางการเมือง
ที่มา ประชาไท
เผ่า นวกุล
ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา หากผู้ใดสนใจข่าววงการบันเทิงก็คงไม่มีใครที่จะไม่ติดตามข่าวของ นักร้องหนุ่มชื่อดังที่มีข่าวเกี่ยวกับปัญหาครอบครัวและเรื่องราวของยาเสพย์ ติด แน่นอนว่าบางคนอาจมองว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะในความรู้สึกนึกคิดของคนเป็นจำนวนมากมองว่า ยาเสพย์ติดกับนักดนตรี เป็นของคู่กันราวกับน้ำเต้าหู้ที่เกิดมาคู่กับปาท่องโก๋
หากมองถึง ความอยากรู้ คำชม คำว่ากล่าว กำลังใจ ที่มีนักร้องหนุ่มผู้นั้น ทำให้ผู้เขียนนึกถึงเพลง “ได้อย่างเสียอย่าง” ของอัสนีและวสันต์มาทันที เพราะมันก็ใช้ได้กับทุกเรื่องจริงๆ หากเป็นธรรมดาทั่วไปมีเรื่องแบบนี้ก็คงไม่แปลกและไม่มีประเด็นอะไรที่น่า สนใจ แต่หากคุณเป็นคนที่สังคมจับตามอง (หรือกล่าวว่าเป็นคนของสังคมอย่างที่เขาเรียก) คุณก็ต้องยอมแลกกับเสรีภาพบางส่วนในชีวิตคุณก็เท่านั้น
หลายคนอาจมองว่าเขาผู้นั้น เพี้ยน เสียสติ คนไม่ดี และจนสุดท้ายหลายคนก็อาจมองว่า “เขาบ้า” ไปแล้ว จากเหตุนี้ทำให้ผู้เขียนอยากที่จะสนใจมองถึงทรรศนะที่มีต่อคำว่า “บ้า” ขึ้นมาทันที ว่าสิ่งใดที่เป็นตัวแบ่งว่าใครบ้า หรือ ไม่บ้า ใช้อะไรเป็นตัวแบ่งและแนวคิดนี้ได้รับอิทธิพลจากสิ่งใด
หากศึกษาถึง แนวคิดทางการเมืองและสังคมของตะวันตก ของ ธเนศ วงศ์ยานนาวา ได้อธิบายความถึง “คนบ้า” ผ่านแนวคิดของ Logos ที่นำไปสู่ Reason หรือ Rationality กล่าวโดยรวบรัดคือ เมื่อ Reason ทำให้เกิดแนวความคิดแบบความเป็นศูนย์กลางและกระบวนการรวมศูนย์ (Centralization) ทำให้ทุกคนมีมาตรฐานเดียวกันในชีวิต เมื่ออยู่รวมกันในสังคมทุกคนก็มีเป้าหมายเดียวกัน มีเพียงมาตรฐานเดียวเท่านั้นในสังคม เมื่อเป็นเช่นนั้นหากผู้ใดมีแนวความคิดที่ต่างไปจากผู้ที่มี Reason ปกติในสังคมก็มักจะถูกทำลายล้างออกไปจากสังคม
แนวคิดของ Reason ในลักษณะความเป็นศูนย์กลางถูกอธิบายผ่านการก่อเกิดของสถานกักกันคนบ้าของชาว ยุโรปตะวันตก โดยหากกล่าวอย่างสรุปโดยอ้างงานเขียนของ Michel Foucault กล่าวคือ คนปกติที่อยู่ในสังคมนั้นถูกจัดกลุ่มให้อยู่ในผู้ที่มี Reason ส่วนคนบ้าก็ถูกจัดอยู่ในกลุ่มของผู้ที่ไม่มี Reason ดังนั้นวิธีการในการจัดการเขาเหล่านั้นก็คือการกันให้เขาออกจากสังคมปกติไป อยู่ในสถานที่ที่เขาควรจะอยู่ เป็นการแบ่งแยกบุคคลออกจากกันอย่างชัดเจน ไม่เพียงแต่เรื่อของคนบ้าเท่านั้นที่ถูกแบ่งแยก แต่หลักคิดของ Reason นี้ยังดำเนินต่อมาในส่วนของ อาชญากร คนจรจัด หรือแม้แต่การจัดการกับผู้ที่เป็นโรคเรื้อน เป็นต้น
การจัดการกับผู้ที่มี Reason ต่างจากคนอื่นสมัยแรก อาจจะทำด้วยวิธีการที่รุนแรงก็ได้ เช่น การลอยทะเลเพื่อให้ผู้คนเหล่านั้นหา Reason ของตนเอง จนในศตวรรษที่ 17 ก็อาศัยการสร้างสถานกักกันให้คนเหล่านี้อยู่รวมกัน เพราะผู้คนมีความกลัวคนบ้าหากใช้วิธีการแบบสมัยแรก (กลัวว่าจะพบกันอีกและเกิดอันตราย) แต่มาสู่ศตวรรษที่ 18 ความบ้าก็สามารถจัดการได้โดยการเปลี่ยน Reason ของคนเหล่านั้นให้เป็นดั่งเช่นคนปกติด้วยการพูดคุย
หากว่ากรอบคิดแบบ Reason นี้ได้รวมกับแนวความคิดแบบ รัฐชาติ ด้วยแล้วยิ่งทำให้การแบ่งแยกทรงพลังมากยิ่งขึ้นไปกันใหญ่ ตามแนวคิดแบบเสรีนิยม รัฐชาติ พยายามสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของสังคมแม้ในความเป็นจริงแล้วจะ ทราบเป็นอย่างดีว่าสังคมนั้นเต็มไปด้วยความขัดแย้งก็ตาม แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ (Normal) ที่จะคิดในลักษณะนี้เพราะความปกตินั้นขึ้นกับสถานการณ์เฉพาะหน้าและความคาด หวังในอนาคต โดยในที่นี้ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ถือว่าเป็นเรื่องปกติ (Normal) ตามความคาดหวังในอนาคต
หากนำเอาแนวคิดสองแนวทางดังกล่าวผนวกกันแล้ว ก็จะยิ่งเป็นพลังอันน่าสะพรึงกลัวในการจัดการกับคนที่มีแนวความคิดผิดแปลกไป จากแนวทางของสังคมที่ถูกกำหนดโดยกรอบของ รัฐชาติ โดยผู้ที่มีแนวคิดต่างจากชาติพันธุ์หนึ่งที่เป็นตัวแทนชาติพันธุ์ของรัฐก็ มักจะถูกกล่าวหาเสมอว่า คุณเป็นคนของรัฐนั้นหรือเปล่า
หากอยากให้เห็นภาพก็คงเปรียบได้กับว่า เมื่อคุณได้ยินเพลงชาติแล้วคุณไม่ยืนตรง (อาจจะด้วยเหตุผลใดก็สุดแล้วแต่) ก็จะมีเสียงแว่วๆดังลอยตามหลังมาว่า “คนไทยหรือเปล่า” แต่ในความคิดของผู้เขียนแล้วการจะทำอะไรควรจะเกิดจากความตั้งใจจริงมากกว่า การยืนเพราะเขายืนกันทั้งนั้น ในสังคมไทยหลายครั้งที่ใครคิดต่างจากประเพณี ขนบธรรมเนียม ความเชื่อหรือสิ่งที่ยึดมั่นถือมั่น ก็จะถูกกล่าวหาไปต่างๆนานา หรือบางครั้งก็ถูกขับให้ออกจากสังคมไปเลยก็ได้
กลับมาถึงเรื่องของ “คนบ้า” อีกครั้ง หากคิดกันเล่นๆ วันหนึ่งหากเราหลับใหลอยู่ในค่ำคืนอันแสนวิเศษ เมื่อตื่นมาสู่โลกความเป็นจริงแล้วพบว่าตนเองอยู่ในที่ใดก็ไม่ทราบ ก็ไม่ต้องแปลกใจเพราะคนที่เรากล่าวว่าเขาคือ “คนบ้า” เขาอาจจะวางแผนทำอะไรบางอย่างเสมือนหนึ่งเป็น Pinky and the Brain ที่วางแผนยึดครองโลก จับคุณสู่สถานที่กักกันบ้าง ในข้อหามี Reason ไม่ปกติดั่งพวกเขา หรือหมายความสั้นๆว่า “เราบ้า” ก็ได้ใครจะไปรู้Q&A “ล้างผลพวงรัฐประหาร” กับนิติราษฎร์
ที่มา ประชาไท
เมื่อวันที่ 22 ม.ค.55 ที่หอประชุมศรีบูรพา (หอประชุมเล็ก) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ นักวิชาการกลุ่มนิติราษฎร์ จัดการเสวนาในหัวข้อ ‘ลบล้างผลพวงรัฐประหาร – นิรโทษกรรม- ปรองดอง’ มีนักวิชาการเข้าร่วมเสวนาทั้งหมด 7 คน ได้แก่ จันทจิรา เอี่ยมมยุรา, วรเจตน์ ภาคีรัตน์, สาวตรี สุขศรี, ปิยบุตร แสงกนกกุล, ปูนเทพ ศิรินุพงศ์, ฐาปนันนท์ นิพิฎฐกุล และกฤษณ์ ภูญียามะ
โดยในช่วงแรกเป็นการ “ถาม-ตอบ” โดยเป็นการตอบคำถาม ที่เกิดขึ้นหลังคณะนิติราษฎร์มีข้อเสนอ “ลบล้างผลพวงของการรัฐประหาร” ที่นำเสนอในช่วงครบรอบ 5 ปีรัฐประหาร 19 ก.ย. 49 (ข่าวที่เกี่ยวข้อง) เช่น ได้เสนอให้การกระทำใดๆ ของคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (คปค.) เสียเปล่า ไม่มีผลทางกฎหมาย และเสนอให้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2549 ตกเป็นโมฆะ บรรดาบุคคลที่ทำรัฐประหาร บรรดาผู้สนับสนุน ก็ต้องเข้าสู่กระบวนการตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 113 ฯลฯ
12 คำถาม ถาม-ตอบโดยคณะนิติราษฎร์เรื่องข้อเสนอลบล้างผลพวงของการรัฐประหาร
โดยคณะนิติราษฎร์จะช่วยกันตอบคำถามคาใจเหล่านั้น โดยมีกฤษณ์ ภูญียามา เป็นผู้ดำเนินรายการ โดยคำถามทั้งหมด 12 ข้อ ได้แก่
หนึ่ง ในทางหลักวิชานิติศาสตร์ การลบล้างผลพวงของการรัฐประหารสามารถทำได้หรือไม่
สอง คณะนิติราษฎร์เสนอให้ลบล้างผลพวงของรัฐประหาร 19 กันยายน มีหลายคนของใจว่าทำไมเจาะจงเฉพาะ 19 กันยายน 2549 ทำไมไม่รวมการรัฐประหารครั้งอื่น
สาม ข้อเสนอของคณะนิติราษฎร์ในประเด็นการลบล้างผลพวงของคณะรัฐประหาร ถ้านำไปปฏิบัติจริง ก็ไม่ต่างกับคณะรัฐประหาร เพราะในฐานะรัฎฐาธิปัตย์ก็ย่อมให้อำนาจไปทางใดก็ได้ ใช่หรือไม่
สี่ การที่คณะนิติราษฎร์เสนอให้ลบล้างผลพวงของการรัฐประหาร คณะนิติราษฎร์รู้หรือไม่ว่า เหตุผลที่คณะรัฐประหารต้องก่อการรัฐประหารในขณะนั้นเพราะมีการทุจริต คอร์รัปชั่น เหตุใดคณะนิติราษฎร์จึงไม่คิดกำจัดเหตุของการรัฐประหารด้วย
ห้า การที่นิติราษฎร์เสนอให้การนิรโทษกรรมแก่คณะรัฐประหารเป็นโมฆะนั้น เป็นแนวทางที่สุดโต่งเกินไปหรือเปล่า ไม่ถือเป็นการออกกฎหมายย้อนหลังเพื่อลงโทษอาญาแก่บุคคลหรือ
หก การลบล้างคำพิพากษาของศาลเป็นการทำลายหลักการแบ่งแยกอำนาจในระบอบประชาธิปไตยหรือไม่
เจ็ด นิติราษฎร์เอาศาลไทยไปเปรียบเทียบกับศาลนาซีของเยอรมัน เป็นการเปรียบเทียบที่ผิดฝาผิดตัวหรือไม่
แปด ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง หรือกฎหมายที่ศาลดังกล่าวหยิบมาใช้ มีมาก่อนการรัฐประหารอยู่แล้ว จะบอกว่าเป็นผลพวงจากการรัฐประหารได้อย่างไร
เก้า แม้ข้อเสนอของนิติราษฎร์จะเอาไปให้ประชาชนลงประชามติ แต่ประชามติของประชาชนไม่ได้เด็ดขาดเสมอไป ตุลาการยังมีอำนาจชี้ขาดประชามตินั้นได้ ตัวอย่างเช่น คดี Perry V.Schwarzenegger (2010) ศาลสูงสหรัฐอเมริกาพิพากษาให้ผลการออกเสียง ประชามติในมลรัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อปี 2008 ที่ประชาชนเสียงขางมากในมลรัฐลงมติให้บัญญัติในรัฐธรรมนูญของมลรัฐว่าการ สมรสจะทำได้เฉพาะหญิงกับชายเท่านั้น ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
สิบ รัฐธรรมนูญ 2549 ได้ถูกยกเลิกแล้ว จะถูกยกเลิกซ้ำได้หรือไม่
สิบเอ็ด ในการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ เหตุใดนิติราษฎร์เสนอให้หยิบรัฐธรรมนูญ 3 ฉบับแรกมาเป็นต้นแบบ
และสิบสอง ที่เสนอให้ลบล้างผลพวงรัฐประหาร 2549 ทำเพื่อทักษิณหรือเปล่า
โดยรายละเอียดของคำถาม-คำตอบทั้ง 12 ข้อมีรายละเอียดในวิดีโอคลิป