ทรงพระเจริญ

ขัตติยาอัด คอป แต่งนิทานโยนความผิดเสธ แดง 18 9 55

สถาบันกษัตริย์อยู่ได้ด้วยความจริง

ธงชัย วินิจจะกูล: Truth on Trial

สถาบันกษัตริย์ถึงเวลาต้องปรับตัว

ตุลาการผิดเลน !


ฟังกันให้ชัด! "นิติราษฎร์" ไขข้อข้องใจ ทุกคำถามกรณีลบล้างผลพวงรัฐประหาร





วิดีโอสอนการทำน้ำหมักป้าเช็ง SuperCheng TV ฉบับเต็ม 1.58 ชม.

VOICE NEWS

Fish




เพื่อไทย

เพื่อไทย
เพื่อ ประชาธิปไตย ขับไล่ เผด็จการ

Saturday, July 28, 2012

กวีประชาไท: ประ... ชะ... ชา... ธะ... ธิป... ปะ... ไตย

ที่มา ประชาไท Fri, 2012-07-27 16:06 รางชางฯ เขาว่า คำพูดของผมตะกุกตะกัก ประโยคขาดห้วงถมคั่นด้วยคำมาดร้าย แม้ในยามที่ผมร่ำไห้ ผมบอกเขา เรื่องเล่าของเขาเองก็วกวน คำพูดที่เคยเป็นของผมครึ่งหนึ่งถูกเขาครอบครอง ผมจำต้องพูดด้วยภาษาของเขา ใต้ตะกอนประวัติศาสตร์ที่บูดเน่า เมื่อเขาพูด ถ้อยคำของผมพลันไร้น้ำหนัก เสรีภาพกลายเป็นภาระที่หนักอึ้ง สันติวิธีมีไว้เพื่อตั้งข้อกล่าวหา ช่างเถอะ ผมจะยกให้เขาทั้งหมด ทั้งถ้อยคำและแท่งคอนกรีตเย็นชืด เพราะรู้ว่าที่สุดแล้วไม่มีใครครอบครองมันได้ ผมรักแท่งคอนกรีตกลางถนนแห่งนั้น ค่าที่มันไม่ใช่ชื่อของใครคนใดคนหนึ่ง ไม่มีคำแสดงเหตุการณ์เฉพาะเจาะจง ชื่อของมันโรยหน้าด้วยความหมายที่เปลือยเปล่า คงพอมีที่ว่างเหลืออยู่ให้ผมยืนเปล่งถ้อยคำ ด้วยสุ้มเสียงของผมเอง ไม่ใช่ด้วยความปราดเปรื่องของริมฝีปาก แต่ด้วยจังหวะเต้นของเลือดเนื้อข้างใน ผมจะควานลึกเข้าไปในหัวใจมนุษย์ ในลมหายใจของการต่อสู้ดิ้นรน ในถ้วยแจ่วบอง สลิปเงินเดือน ตลาดสด ห้องคลอด ฯลฯ แม้ว่าผมจะพูดตะกุกตะกัก หรือเปล่งคำที่เขาขโมยไปไม่ได้อีกเลยตลอดชีวิต รางชางฯ